Lucas 12

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kaaɗ kɛn se, jeege tus dupu kando kando bini baag tuum naapa. Gɔtn se Isa baag taaɗn jeege tun mɛtin̰ ki se ɓo deete ɗeekɗen ɔɔ: «Naase se, ɔndki kɔndɔ ute ɔrɔm *Parizige. Ɔrɔm naaɗe se je taaɗn ɔɔ naaɗe tɛɗ roɗe aan gɔɔ naaɗe ɓo jee taaɗ taar mɛt ki.
1 Posto que miríades de pessoas se aglomeraram, a ponto de uns aos outros se atropelarem, passou Jesus a dizer, antes de tudo, aos seus discípulos: Acautelai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 «Taa kaaɗin̰ jaay utu Ꞌkaan se, nakŋ paacn̰ jꞋɔyin̰ga kɔy se, utu tooɗn tal. Ɔɔ nakŋ ɓɔrse kꞋjeelki mɛtin̰ ey se, jꞋutu jꞋan̰ki jeele.
2 Nada há encoberto que não venha a ser revelado; e oculto que não venha a ser conhecido.
3 Bin ɓo, nakŋ paacn̰ naase Ꞌtaaɗin̰ki maakŋ nɔɔr ki se, Ꞌɓaa Ꞌtaaɗin̰ki jeege tu ute kaam kaaɗa. Nakŋ kɛn naase Ꞌbooyin̰ki kꞋtaaɗsen naaŋ ki mɛtn bisege tu maakŋ ɓee ki se, Ꞌwɔɔkin̰ki do ɓeege tu kici.
3 Porque tudo o que dissestes às escuras será ouvido em plena luz; e o que dissestes aos ouvidos no interior da casa será proclamado dos eirados.
4 «Mɛɗumge, taar se maam mꞋtaaɗsen naase ki: ɔn̰te Ꞌɓeerki jeege tun Ꞌtɔɔl daa roa, num mɔɔtn asen kɔŋ tɛɗn ɗim ey se.
4 Digo-vos, pois, amigos meus: não temais os que matam o corpo e, depois disso, nada mais podem fazer.
5 Num Ꞌbooyki mꞋasen taaɗn debm kɛn naase an̰ki ɓeere: Ꞌɓeerki deb kɛn ooykiga kic ɓo, naan̰ ɔk tɔɔgŋ kɛn asen kɔl maakŋ pooɗ kɛn gɛn daayum. Ɗeere, Ꞌbooyki mꞋasen taaɗa: kɛse ɓo debm kɛn naase an̰ki ɓeere.
5 Eu, porém, vos mostrarei a quem deveis temer: temei aquele que, depois de matar, tem poder para lançar no inferno. Sim, digo-vos, a esse deveis temer.
6 «ꞋJeelki, yeelge sɛɛm sɛɛm mii se kꞋdugin̰ ute kɔbɔrɔ di sum ey la? Ute naan̰ se kic ɓo, *Raa ɔŋ dirig kalaŋ maakɗe ki eyo.
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? Entretanto, nenhum deles está em esquecimento diante de Deus.
7 Num gaŋ naase se bini bɛɛkŋ dosege se kic ɓo, Raa jeelin̰ kalaŋ kalaŋ. Bin se, ɔn̰te Ꞌɓeerki! Naan Raa ki se naase Ꞌcirki yeelge se dɔkɔ.
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais! Bem mais valeis do que muitos pardais.
8 «ꞋBooyki mꞋasen taaɗa: debm taaɗ naan jeege tu ɔɔ naan̰ debm maam se, maam *Goon Deba kic ɓo maam mꞋtaaɗn naan *kɔɗn Raage tu mꞋɔɔ naan̰ se debm maama.
8 Digo-vos ainda: todo aquele que me confessar diante dos homens, também o Filho do Homem o confessará diante dos anjos de Deus;
9 Num debm kɛn baatum naan jeege tu se, maam kic mꞋutu mꞋan̰ baatin̰ naan kɔɗn Raage tu.
9 mas o que me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 Ɔɔ debm kɛn tuj taarin̰a ro Goon Deb ki se, Raa an̰ tɔɔl *kusin̰in̰ ese se; num debm kɛn jaay naaj *Nirl Salal se, naan̰ se Raa an̰ tɔɔl kusin̰in̰ se eyo.
10 Todo aquele que proferir uma palavra contra o Filho do Homem, isso lhe será perdoado; mas, para o que blasfemar contra o Espírito Santo, não haverá perdão.
11 Kɛn naase jaay kꞋtɔk kꞋɓaansenga maakŋ *ɓee kɛn Yaudge lee tusn maak ki se ey lɛ naan gaarin̰ge tu ɔɔ gɔtn tɔɔgge tu se num, naase ɔn̰te Ꞌɓeerki do taar kɛn naase aki ɓaa taaɗn naanɗe ki kɛn anki nakŋ kɔɔɗn dose.
11 Quando vos levarem às sinagogas e perante os governadores e as autoridades, não vos preocupeis quanto ao modo por que respondereis, nem quanto às coisas que tiverdes de falar.
12 Taa kaaɗ kɛn se, Nirl Salal ɓo asen kɔl naase aki jeel taaɗn taara naanɗe ki.»
12 Porque o Espírito Santo vos ensinará, naquela mesma hora, as coisas que deveis dizer.
13 Maakŋ jee dɛnge tu se, deb kalaŋ bini ɓaaɗo ɔŋ Isa ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Debm dooy jeege, gɛnaam se ɔl nam ɓaa Ꞌtaaɗin̰, n̰Ꞌɓaaɗo num maal bubje se ɔn̰ naai ɓo ajesin̰ nigi.»
13 Nesse ponto, um homem que estava no meio da multidão lhe falou: Mestre, ordena a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Gɔtn se Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Debm kɛn ɔndum gɛn kaakŋ mɛtn taarsege ey lɛ gɛn nigŋ maalsege se, tap ɓo naŋa?»
14 Mas Jesus lhe respondeu: Homem, quem me constituiu juiz ou partidor entre vós?
15 Tɛr naan̰ taaɗ jeege tu paac ɔɔ: «Ɔndki kɔndɔ! Ɔɔ naase se ɔndki dose daan ki, bɔɔbki rose ro tama ki. Taa debkilim se, maalin̰ dɛn aan gɔɔ ɗi kic ɓo, kɛn ɔlin̰ iŋg se, maalin̰ eyo.»
15 Então, lhes recomendou: Tende cuidado e guardai-vos de toda e qualquer avareza; porque a vida de um homem não consiste na abundância dos bens que ele possui.
16 Gɔtn se tɛr Isa taaɗɗen ute kaal naagŋ taara ɔɔ: «Debm maala kalaŋ bin se, maakŋ gɔtin̰ ooj tuun karat karat.
16 E lhes proferiu ainda uma parábola, dizendo: O campo de um homem rico produziu com abundância.
17 Kɛn naan̰ aak nakin̰ jaay ooj dɛn se, naan̰ baag taaɗn ute maakin̰ ɔɔ: ‹Ɓaar jaaki tap ɓo, maam mꞋtɛɗn rom mꞋɔɔ ɗi? Ɓɛrɛ, gɔtn am kaasn mꞋan kɔmb nakumge se lɛ gɔtɔ.›
17 E arrazoava consigo mesmo, dizendo: Que farei, pois não tenho onde recolher os meus frutos?
18 Tɛr naan̰ taaɗ ute maakin̰ ɔɔ: ‹Ɓɔrse, kɛse ɓo nakŋ maam mꞋutu mꞋtɛɗa: giijumge se mꞋaɗen tɔɔkŋ paac naatn ɔɔ mꞋkɔɓm kɛngen kuuy magala magala cir naaɗege se daala. Kɛn mꞋɔɓɗenga jaay aasga num, teen̰umge ute nakumge paac se, mꞋaɗen tusn kɔmb maak ki.
18 E disse: Farei isto: destruirei os meus celeiros, reconstruí-los-ei maiores e aí recolherei todo o meu produto e todos os meus bens.
19 Gɔtn se maam mꞋɗeekŋ rom ki mꞋɔɔ: ai roma, Ꞌtɔɔl kɔɔri gɛn ɓaara ɓaara, taa kɔsɔ ute kaayi lɛ, dɛna. Taa naan ki se maam mꞋkɔsɔ, mꞋkaaye ɔɔ mꞋtɛɗ nakgen kɛn maakum jea.›
19 Então, direi à minha alma: tens em depósito muitos bens para muitos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 Num gaŋ Raa ɗeekin̰ ɔɔ: ‹Kalɛ debm dɛrlɛ, maakŋ nɔɔr kɛn ese sum ɓo, naai lɛ Ꞌkooyo; num nakigen naai Ꞌtusin̰ se, tap ɓo Ꞌkɔɔpm naŋ ki?›
20 Mas Deus lhe disse: Louco, esta noite te pedirão a tua alma; e o que tens preparado, para quem será?
21 ꞋBooyki! Kɛse nakŋ kɛn utu Ꞌkaan do deb kɛn tusn maala dɛna do duni ki, naɓo naan Raa ki se, naan̰ ɔk ɗim ey se.»
21 Assim é o que entesoura para si mesmo e não é rico para com Deus.
22 Gɔtn se Isa taaɗ jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ: «Taa naan̰ se ɓo, maam mꞋɗeeksen mꞋɔɔ: taa kose se ɔn̰ten Ꞌkuunki nirlse taa nakŋ naase aki kɔsɔ ɔɔ taa rose se ɔn̰ten Ꞌkuunki nirlse do kal kɛn naase aki tuusu.
22 A seguir, dirigiu-se Jesus a seus discípulos, dizendo: Por isso, eu vos advirto: não andeis ansiosos pela vossa vida, quanto ao que haveis de comer, nem pelo vosso corpo, quanto ao que haveis de vestir.
23 Taa kose se, naan̰ cir nakŋ kɔsɔ ɔɔ rose se lɛ, naan̰ cir kala.
23 Porque a vida é mais do que o alimento, e o corpo, mais do que as vestes.
24 Aakki tu gaakge se; naaɗe lɛ ɔɔc eyo ɔɔ ɔk teen̰ gɛn kɔj eyo ɔɔ giiji lɛ, naaɗe ɔk eyo ɔɔ gɔtn kɔmb kɔrbɔtɗe kic ɓo, naaɗe ɔk eyo. Ute naan̰ se kic ɓo, Raa ulɗe. Num naase se mɛt kando yeelge se, naase Ꞌcirɗeki?
24 Observai os corvos, os quais não semeiam, nem ceifam, não têm despensa nem celeiros; todavia, Deus os sustenta. Quanto mais valeis do que as aves!
25 Maakse ki se, naŋa jaay ute kuun nirlin̰ sum ɓo Ꞌkɔŋ ziiɗn ɓii kiŋgin̰ do naaŋ ki ne?
25 Qual de vós, por ansioso que esteja, pode acrescentar um côvado ao curso da sua vida?
26 Kɛn ese jaay naase ɔŋ aasin̰ki te ey num, gɛn ɗi jaay naase uunki nirlse do nakge tun ɔɔp ɓaa se?
26 Se, portanto, nada podeis fazer quanto às coisas mínimas, por que andais ansiosos pelas outras?
27 «Aakki tu pɔɔn̰ nakgen taak bɛɛ maakŋ kaag ki se; naaɗe se ɔɓ kuubu eyo ɔɔ ɔnd cɛkɛ eyo. Naɓo Ꞌbooyki mꞋasen taaɗa: Gaar Salomon do dɔkin̰ se, ute maalin̰ dɛn paac se kic ɓo, ɓii kalaŋ ɔŋ uus te kal aak bɛɛ tec aan gɔɔ gɛn naaɗe se eyo.
27 Observai os lírios; eles não fiam, nem tecem. Eu, contudo, vos afirmo que nem Salomão, em toda a sua glória, se vestiu como qualquer deles.
28 Mu jaaki ɗaar maakŋ kaag ki ɔɔ mɛtbeeki sum ɓo jꞋutu jꞋan̰ tɔɔc se kic ɓo Raa tamarin̰ aak bɛɛ bɛɛ se, mɛt kando asen kɔŋ kɛɗn kal tuusu naase ki ey ne? Ɓɛrɛ, naase se jee kɛn aalki te maakse paac do Raa ki eyo.
28 Ora, se Deus veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã é lançada no forno, quanto mais tratando-se de vós, homens de pequena fé!
29 Ɔɔ ɔn̰te Ꞌkuunki nirlse gɛn je nakŋ naase aki kɔsɔ ɔɔ aki kaaye.
29 Não andeis, pois, a indagar o que haveis de comer ou beber e não vos entregueis a inquietações.
30 Nakgen bin se paac, jee jeel Raa mal ey ɓo daayum iŋg saap do ki. Ey num, Bubsen maakŋ raa ki se jeele nakŋ kɛn naase Ꞌjeki.
30 Porque os gentios de todo o mundo é que procuram estas coisas; mas vosso Pai sabe que necessitais delas.
31 Num naase se Ꞌjeki ɓo Raa kɔsn gaara dose ki ɔɔ nakgen ɔɔp se, naan̰ asesin̰ kɛɗn do ki.
31 Buscai, antes de tudo, o seu reino, e estas coisas vos serão acrescentadas.
32 Naasen dɔɔl baatgen cɔkɔ ara, ɔn̰te Ꞌɓeerki! Taa Bubsen maakŋ raa ki se, nakŋ kɛn tɔɔlin̰ naan̰ ki se, naase utu aki kiŋg ute naan̰a maakŋ gaarin̰ ki.»
32 Não temais, ó pequenino rebanho; porque vosso Pai se agradou em dar-vos o seu reino.
33 «Bin se, nakŋ naase ɔkki se, dugin̰ki naatn ɔɔ gursin̰ se, ɛɗin̰ki *sɛrkɛ jee daayge tu. Bin se gɔɔ naase ɔmbkiga naksege gɔtn Ꞌkɔŋ Ꞌtuj eyo ɔɔ daayum asen tooɗn kɔrbɔtɔ maakŋ raa ki. Gɔtn naane se, debm ɓoogo gɔtɔ ɔɔ k‑n̰ɔɔ kic ɓo an̰ kɔŋ tuj eyo.
33 Vendei os vossos bens e dai esmola; fazei para vós outros bolsas que não desgastem, tesouro inextinguível nos céus, onde não chega o ladrão, nem a traça consome,
34 Taa gɔtn maalse ro ki se, gɔtn ese ɓo maak‑saapse iŋg ro ki kici.»
34 porque, onde está o vosso tesouro, aí estará também o vosso coração.
35 «Iŋgki daayum ute kal tɛɗn naabse rose ki, ɔɔ ɔn̰te Ꞌkɔn̰ki lɔɔmpsege Ꞌkooyo.
35 Cingido esteja o vosso corpo, e acesas, as vossas candeias.
36 Ɔɔ naase iŋgki aan gɔɔ jeegen kɛn iŋg aak kaak kaam mɛlɗen kɛn utu aɗe tɛrl gɔtn kɔkŋ mɛnd ki se. Taa kɛn naan̰ jaay aanga ɔɔ tɔndga kaam taara num, naaɗe an̰ naar kɔɔɗɔ.
36 Sede vós semelhantes a homens que esperam pelo seu senhor, ao voltar ele das festas de casamento; para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 Maak‑raapo naaɗe kɛn mɛlɗe ɓaaɗo ɔŋɗega jaay naaɗe utu iŋg kiŋg zɛɛr se. ꞋƁooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: mɛlɗe se, naan̰ mala Ꞌkuun kuusn kal tɛɗn naabin̰a aɗen kɔŋ naaŋ ki ɔɔ naan̰ ɓo aɗen kɛɗn kɔsɔ.
37 Bem-aventurados aqueles servos a quem o senhor, quando vier, os encontre vigilantes; em verdade vos afirmo que ele há de cingir-se, dar-lhes lugar à mesa e, aproximando-se, os servirá.
38 Maak‑raapo naaɗe kɛn mɛlɗe Ꞌkaan daan nɔɔr ki lɔ do mɛtbeeki kɛn aɗen kɔŋ naaɗe utu iŋg zɛɛr se.
38 Quer ele venha na segunda vigília, quer na terceira, bem-aventurados serão eles, se assim os achar.
39 «Naase Ꞌjeelki, kɛn mɛl ɓee jaay jeel kaaɗn debm ɓoogo ano ɓaa num, naan̰ Ꞌkɔn̰ ɓeen̰ se debm ɓoogo an̰ tɛrɛc eyo.
39 Sabei, porém, isto: se o pai de família soubesse a que hora havia de vir o ladrão, [vigiaria e] não deixaria arrombar a sua casa.
40 Naase kic Ꞌɗaapki rose, iŋgki do mɛtɛkse ki, taa kaaɗn kɛn *Goon Deba jaay aɗe ɓaa se lɛ, naase Ꞌjeelki eyo.»
40 Ficai também vós apercebidos, porque, à hora em que não cuidais, o Filho do Homem virá.
41 Gɔtn se Piɛr tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Mɛluma, kaal naagŋ taar kɛn naai taaɗ se, taaɗ ute naaje sum lɔɓu ute jeege paac lɛ?»
41 Então, Pedro perguntou: Senhor, proferes esta parábola para nós ou também para todos?
42 Mɛljege tɛrlin̰ ɔɔ: «Debm tɛɗn naabm mɛtɛkɛ ɔɔ tuj ɔrmin̰ ey se kɛn gay? Naan̰ ɓo debm kɛn mɛlin̰ utu an̰ kɔn̰ jee tɛɗn naabgen kuuy kaam jin̰a ɔɔ kɛn aanga kaaɗin̰ ki num, aɗen lee Ꞌnigŋ nakŋ kɔsɔ.
42 Disse o Senhor: Quem é, pois, o mordomo fiel e prudente, a quem o senhor confiará os seus conservos para dar-lhes o sustento a seu tempo?
43 Maak‑raapo debm tɛɗn naab kɛn mɛlin̰ aan jaay ɔŋin̰ naan̰ utu tɛɗin̰ tɛɗn naabm kɛn naan̰ ɔn̰in̰sin̰ kaam jin̰ se.
43 Bem-aventurado aquele servo a quem seu senhor, quando vier, achar fazendo assim.
44 ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: debm tɛɗn naabm bin se, mɛlin̰ utu an̰ kɔn̰ nakin̰ge paac kaam jin̰a.
44 Verdadeiramente, vos digo que lhe confiará todos os seus bens.
45 Num gaŋ kɛn debm tɛɗn naabm se jaay taaɗ ute maakin̰ ɔɔ: Mɛlum se aɗe kɔŋ tɛrl yɔkɔɗ eyo, ɔɔ gɔtn se naan̰ iin̰ baag tɔnd jee tɛɗn naabgen mɛndge ute gaabge, jaay naan̰ ɔsɔ ɔɔ aay oono.
45 Mas, se aquele servo disser consigo mesmo: Meu senhor tarda em vir, e passar a espancar os criados e as criadas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 Gaŋ mɛl gaabm ese se, ɓiin jaay naan̰ ano tɛrl se, naan̰ ɔnd eyo ɔɔ kaaɗ kɛn naan̰ aan kaan kic lɛ, naan̰ saap do ki eyo. Kɛn mɛlin̰ jaay aanga num, utu an̰ tuur naata ɔɔ an̰ kɔlin̰ Ꞌdabar ute jee kɛn baate kaal maakɗe do Raa ki.
46 virá o senhor daquele servo, em dia em que não o espera e em hora que não sabe, e castigá-lo-á, lançando-lhe a sorte com os infiéis.
47 Debm tɛɗn naabm kɛn jeel naabm kɛn mɛlin̰ maakin̰ jen ro ki se, naɓo ɔŋ tɛɗin̰ te ey se, naan̰ se mɛlin̰ utu an̰ kɔnd dɛn aak eyo.
47 Aquele servo, porém, que conheceu a vontade de seu senhor e não se aprontou, nem fez segundo a sua vontade será punido com muitos açoites.
48 «Num gaŋ debm tɛɗn naabm jeel eyo naabm kɛn mɛlin̰ maakin̰ jen ro ki se, kɛn naabin̰ se jaay tujga kic num, jꞋan̰ kɔndin̰ kaam dɔɔɗin̰ki sum.
48 Aquele, porém, que não soube a vontade do seu senhor e fez coisas dignas de reprovação levará poucos açoites. Mas àquele a quem muito foi dado, muito lhe será exigido; e àquele a quem muito se confia, muito mais lhe pedirão.
49 Isa taaɗ ɔɔ: «Maam se mꞋɓaano ute pooɗo do naaŋ ki ɔɔ mꞋje pooɗn se Ꞌkɔkɔ.
49 Eu vim para lançar fogo sobre a terra e bem quisera que já estivesse a arder.
50 Kɔr naan̰ se kaan se, maam mꞋɔk *batɛm dubar kɛn maam mꞋutu mꞋbatizi. Naan̰ se ɓo, nakŋ deerum kɛn iŋg booyum bini mꞋutu mꞋan̰ tɛɗn Ꞌkaasn jaay se.
50 Tenho, porém, um batismo com o qual hei de ser batizado; e quanto me angustio até que o mesmo se realize!
51 «Ɔn̰ten Ꞌsaapki ɔɔki maam se mꞋɓaano ute lapia ɓo do naaŋ ki. Gɔtɔ! ꞋBooyki, mꞋasen taaɗa: maam se mꞋɓaaɗo ɓo gɛn gaaŋ jeege ute naapa.
51 Supondes que vim para dar paz à terra? Não, eu vo-lo afirmo; antes, divisão.
52 Taa naan̰ se ɓo, naan ki se, jee maakŋ ɓeeɗe ki mii se utu gaaŋ ute naapa. Maakɗe ki se, jee mɔtɔ taarɗe Ꞌkɔŋ kɔkŋ mɛtn naapa ute jee di eyo ɔɔ jee di se kic ɓo taarɗe Ꞌkɔŋ kɔkŋ mɛtn naapa ute jee mɔtɔ eyo.
52 Porque, daqui em diante, estarão cinco divididos numa casa: três contra dois, e dois contra três.
53 Naaɗe utu gaaŋ ute naapa: bubu se, utu Ꞌgaaŋ te goonin̰ gaaba ɔɔ goon gaaba se, utu Ꞌgaaŋ ute bubin̰ kici; ko se, utu Ꞌgaaŋ ute goonin̰ mɛnda ɔɔ goon mɛnda se, utu Ꞌgaaŋ ute kon̰a kici. Moom mɛnda se, utu Ꞌgaaŋ ute mɛnd goonin̰a ɔɔ mɛnd goono se, utu Ꞌgaaŋ ute moomin̰ mɛnda kici.»
53 Estarão divididos: pai contra filho, filho contra pai; mãe contra filha, filha contra mãe; sogra contra nora, e nora contra sogra.
54 Isa taaɗ jee dɛnge tu daala ɔɔ: «Kɛn naase jaay aakkiga gapara ɔsga mɛtn raa ki num, ɓɔrse sum ɓo naase naar ɔɔki maane utu aɗe ɓaao. Ɔɔ maane se ɓaaɗo ɗeere.
54 Disse também às multidões: Quando vedes aparecer uma nuvem no poente, logo dizeis que vem chuva, e assim acontece;
55 Kɛn naase jaay aakkiga kuulu baagga kɔl ɓaa kaam kaam bɛrɗe se, naase ɔɔki, jaaki se gɔtɔ utu Ꞌkɔŋgɔ ɔɔ gɔtɔ ɓaaɗo ɔŋg ɗeere.
55 e, quando vedes soprar o vento sul, dizeis que haverá calor, e assim acontece.
56 Kɛn naase jaay Ꞌjeelki kaakŋ jeel kaaɗn nakgen kɛn tɛɗ do naaŋ ki, ute kɛn tɛɗn maakŋ raa ki num, Ꞌtɛɗ ɔɔ ɗi jaay Ꞌjeel ɔkki mɛtn nakgen kɛn deel daanse ki ey se? Naase se jee kɛn saap ɔkki mɛtn nakge eyo.
56 Hipócritas, sabeis interpretar o aspecto da terra e do céu e, entretanto, não sabeis discernir esta época?
57 «Gɛn ɗi jaay naase ɔŋ aak ɔkki mɛtn nakgen gɛn tɛɗ ute ɗoobin̰ ey se?
57 E por que não julgais também por vós mesmos o que é justo?
58 Taa naan̰ se ɓo, kɛn naai Ꞌɓaa ɓaa gɔtn kɔjn̰ bɔɔr ki num, ɗoob ki se, ute debm taamooyi se naai ai kaami ɗaap taari. Ey num, ɓɛrɛ, naan̰ ai ɓaa kɔli gɔtn debm kɔjn̰ bɔɔr ki ɔɔ debm kɔjn̰ bɔɔrɔ se lɛ ai kɔli gɔtn asgarge tu ɔɔ asgarge se, ai kɔkŋ kɔli daŋgay ki.
58 Quando fores com o teu adversário ao magistrado, esforça-te para te livrares desse adversário no caminho; para que não suceda que ele te arraste ao juiz, o juiz te entregue ao meirinho e o meirinho te recolha à prisão.
59 ꞋBooy mꞋai taaɗa: nakŋ doi ki paac se, bini kɔbɔrɔ kic ɓo ɔg naŋin̰ te ey se, naai Ꞌkɔŋ teecn̰ maakŋ daŋgay ki eyo.»
59 Digo-te que não sairás dali enquanto não pagares o último centavo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.