Lucas 11
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARIB
1 Ɓii kalaŋ Isa iŋg gɔtɔ kaam kalaŋ bini, gɛn keem Raa. Kɛn naan̰ jaay eem Raa aas se, maakŋ jeege tun mɛtin̰ ki se, deb kalaŋ ɓaaɗo tɔnd mɛtin̰a ɔɔ: «Mɛlje, Ꞌdooyje gɛn keem Raa aan gɔɔ kɛn Jan dooy jee mɛtin̰ ki se.»
1 Estava Jesus em certo lugar orando e, quando acabou, disse-lhe um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Isa taaɗɗen ɔɔ: «Kɛn naase jaay aki keem Raa num, Ꞌɗeekki ɔɔki:
2 Ao que ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu reino;
3 Ɛɗjeno kɔsn kɛn ajen kaasn ɓii‑raa.
3 dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 ꞋTɔɔlje *kusin̰je taa naaje kic ɓo kꞋtɛɗn kalɗɛ jeege tun paacn̰ kɛn tujjenga naaje ki kici.
4 e perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo aquele que nos deve; e não nos deixes entrar em tentação, {mas livra-nos do mal.}
5 Gɔtn se Isa ɗeekɗen daala ɔɔ: «Kɛn maakse ki se jaay, deb kalaŋ ɔk mɛɗɛ ɔɔ mɛɗin̰ se ɓaaɗo ɔŋin̰ daan nɔɔr ki ɔɔ tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: ‹Mɛɗuma, ɛɗumo tu mappa mɔtɔ,
5 Disse-lhes também: Se um de vós tiver um amigo, e se for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 taa maakŋ mɛɗumge tu se, deb kalaŋ ɓaaɗoga mɛrtɛ gɔtum ki, naɓo maam mꞋɔk ɗim mꞋan̰ kɛɗ eyo.›
6 pois que um amigo meu, estando em viagem, chegou a minha casa, e não tenho o que lhe oferecer;
7 Num kɛn debm maak ki se jaay, tɛrlin̰ ɔɔ: ‹Ɔn̰um, mꞋtooɗn kaam kalaŋ. Ɓɔrse kaam taarum lɛ mꞋgaasin̰ga, ɔɔ maam mꞋute gɛnumge paac kic lɛ, kꞋtooɗga. Bin num, maam se mꞋkɔŋ kiin̰ jaay mꞋai kɛɗn mapp eyo.›
7 e se ele, de dentro, responder: Não me incomodes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para te atender;
8 Gaŋ Ꞌbooyki mꞋasen taaɗa: naan̰ Ꞌkiin̰ an̰ kɛɗ se taa gaaba se mɛɗin̰ sum eyo, num taa naan̰ dɔɔk taar tɔnd mɛta ɔn̰ ey se ɓo, naan̰ Ꞌkiin̰i an̰ kɛɗa.
8 digo-vos que, ainda que se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, se levantará e lhe dará quantos pães ele precisar.
9 «Maam mꞋɗeeksen mꞋɔɔ: Ꞌlee Ꞌtɔndki mɛta ɔɔ jꞋasen kɛɗa, Ꞌlee Ꞌjeki ɔɔ naase aki kɔŋɔ, Ꞌlee Ꞌtɔndki kaam‑taara ɔɔ jꞋasen kɔɔɗɔ.
9 Pelo que eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Ɗeere, debm tɔnd mɛta se jꞋan̰ kɛɗɛ, debm je se Ꞌkɔŋɔ ɔɔ debm tɔnd kaam‑taara se lɛ, jꞋutu jꞋan̰ kɔɔɗɔ.
10 pois todo o que pede, recebe; e quem busca acha; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
11 ꞋSaapki tu, maakse ki se bubm gay jaay, goonin̰ tɔnd mɛtn kɛn̰jɛ gɔtin̰ ki num, naan̰ an̰ kɔŋ kɛɗn wɔɔjɔ ne?
11 E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Ey lɛ, kɛn tɔnd mɛtn kaaɓm kɔrɔn̰jɔ se, an̰ kɔŋ kɛɗn iin̰i ne?
12 Ou, se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Naasen jeegen kɛn jig ey se kic ɓo Ꞌjeelki kɛɗn nakŋ bɛɛ gɛnsege tu. Num mɛt kando Bubm kɛn maakŋ raa ki Ꞌkɛɗn *Nirl Salal jeege tun tɔnd mɛtin̰ ey ne!»
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Gaaba kalaŋ bini ɔk kɔɔn̰ sitan ɔɔ naan̰ ɔŋ taaɗ taar eyo. Ɓii kalaŋ, Isa tuurin̰ sitan se naatn ron̰ ki. Kɛn sitan jaay teec ɔn̰in̰ se, gaabm ɔŋ taaɗ taar ey se baag taaɗn taara cɛy. Ɔɔ kɛn jee dɛnge aak se nakŋ se deel doɗe ɔɔ ɔkɗen taaɗ eyo.
14 Estava Jesus expulsando um demônio, que era mudo; e aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se admiraram.
15 Num gaŋ maakɗe ki se jee kandum ɗeek ɔɔ: «Ute Belzebul, naan̰ kɛn Bubm sitange se ɓo, naan̰ tuur sitange ro jeege tu.»
15 Mas alguns deles disseram: É por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios.
16 Mɛtin̰gen kuuy se je an̰ naam se, tɔnd mɛtin̰ ɔɔ n̰Ꞌaɗen tɛɗn nakŋ‑kɔɔɓm kɛn naaɗe an kaakŋ jeel ro ki, kɛn bɔɔyo maakŋ raa ki.
16 E outros, experimentando-o, lhe pediam um sinal do céu.
17 Gaŋ Isa jeel maak‑saapɗe ɗey se, ɗeekɗen ɔɔ: «Maakŋ taa naaŋ gaar kɛn jeen̰ge taarɗe ɔk mɛtn naap eyo ɔɔ baagga tɛɗn bɔɔrɔ ute naapa se, naaŋ se utu tɛrɛcɛ ɔɔ gɔtin̰ utu Ꞌtooɗn kuuɗu.
17 Ele, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado, e casa sobre casa cairá.
18 Naase ɔɔki: ute tɔɔgŋ Bubm sitangen Belzebul se ɓo, maam mꞋtuur sitange ro jeege tu. Kɛn Bubm sitange tɛɗ bɔɔrɔ ute ro naan̰ malin̰ se, bin se naan̰ tɔpga ron̰a. Kɛn bin num, gaarin̰ se naan̰ an̰ kɔkŋ ɔɔ ɗio?
18 Ora, pois, se Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso dos demônios por Belzebu.
19 Naase ɔɔki: maam mꞋtuur sitange ute ro Belzebul se; num jee mɛtse ki se, kɛn ɛɗɗen tɔɔgɔ jaay tuur sitange se, naŋa? Bin num naaɗe mala se ɓo asen kɔjn̰ bɔɔrɔ dose ki.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso eles mesmos serão os vossos juizes.
20 Num gaŋ kɛn maam jaay mꞋtuur sitange ute tɔɔgŋ Raa ɗeer num, kɛse *maakŋ Gaar Raa se bɔɔy aanga gɔtse ki.
20 Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
21 Kɛn debm gaabm bɔɔrɔ jaay iŋg ute bɔɔrin̰ ɓeen̰ ki ɔɔ kɛn naan̰ jaay bɔɔb ɓeen̰ jiga se, maalin̰ge se Ꞌkɔŋ kut eyo.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança estão os seus bens;
22 Num gaŋ debm kuuy kɛn tɔɔg cirin̰ jaay ɓaaɗo oocin̰ga ɔɔ cirin̰a jaay tɔsn ute bɔɔrin̰gen naan̰ ɔndo do ki se num, maalin̰ge se, naan̰ an̰ tɔsn nigin̰ jeege tu.
22 mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 «Debm jaay ute maam ey se, naan̰ se debm taamooyuma ɔɔ debm jaay noogum gɛn tusn jeege ey se, debm bin se wɔɔkɗen wɔɔkɔ.»
23 Quem não é comigo, é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 Tɛr Isa taaɗɗen ɔɔ: «Kɛn sitan jaay teec ɔn̰ga nam se, naan̰ ɓaa leeɗo do kɔɗ‑ɓaarge tu je gɔtn an tɔɔl maakin̰a naɓo naan̰ jaay ɔŋo te ey se. Kɛn naan̰ jaay ɔŋ te ey num, baag taaɗn ute maakin̰ ɔɔ: ‹Maam se mꞋkɔkŋ mꞋtɛrl gɔtn kɛn mꞋiin̰no ro ki.›
24 Ora, havendo o espírito imundo saindo do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; e não o encontrando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 Kɛn naan̰ jaay ɔk tɛrl aan se, ɔŋ ɓee se jꞋɔtin̰ga aac walak ɔɔ nakin̰ge se kꞋrɛɛs kꞋɗaapin̰ga ute ɗoobin̰a.
25 E chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Gɔtn se naan̰ ɔk tɛrlɛ ɔɔ ɓaa ɔŋo sitangen kuuy cili kɛn kusin̰ cirin̰ naan̰ se daala. Naaɗe ɓaaɗo tɛlɛ ɛnd iŋg maakŋ gaab kɛn se ɔɔ kiŋg gaabm se tɛrl ɓaa tɛɗ kusin̰ cir kɛn deet se daala.»
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro.
27 Kɛn Isa jaay utu taaɗ taaɗ taarin̰ se, mɛnda kalaŋ uun mindin̰ raan daan jee dɛnge tu ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Mɛnd kɛn ooji naai ɔɔ kɛn naai aayo sin̰ se, ɔn̰ maakin̰ Ꞌraapm aak eyo.»
27 Ora, enquanto ele dizia estas coisas, certa mulher dentre a multidão levantou a voz e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que te amamentaste.
28 Gaŋ Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Jeegen booy taar Raa ɔɔ ɔkin̰ maakɗe ki se ɓo ɔn̰ maakɗege Ꞌraapm cir daala.»
28 Mas ele respondeu: Antes bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus, e a observam.
29 Aan gɔɔ jeege baag tus tɛɗn dɛn se, Isa baagɗen taaɗ ɔɔ: «Jeegen duni kɛn ɓɔrse se, jee jig eyo. Ɔɔ naaɗe je kaakŋ nakŋ‑kɔɔɓɔ, naɓo nakŋ‑kɔɔɓm naaɗe an kaakŋ jeel ro ki se, tecn̰ aan gɔɔ kɛn gɛn Yunus se sum.
29 Como afluíssem as multidões, começou ele a dizer: Geração perversa é esta; ela pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o de Jonas;
30 Aan gɔɔ nakŋ aan do Yunus ki jaay taaɗ jeege tun Ninib ki taa an kaakŋ jeel ro ki Raa ɓo ɔlin̰o gɔtɗe ki se, *Goon Deba se utu Ꞌtɛɗn bin kici, taa Ꞌtaaɗn jeege tun duni kɛn ɓɔrse se, an Ꞌkaakŋ jeel ro ki naan̰ kic Raa ɓo ɔlin̰o.
30 porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, também o Filho do homem o será para esta geração.
31 Ɓii kɛn Raa an kɔjn̰ bɔɔrɔ do jeege tu se, nɛɛlgen iin̰o kaam kaam bɔɔyɔ gɔtn duni ɗaar ro ki se utu kɔkŋ mind jeegen duni kɛn ɓɔrse se. Taa naan̰ iin̰o gɔtn dɔkɔ gɛn booy taar Gaar Salomon debm jeel‑taara se, ɔɔ Ꞌbooyki, debm jeel‑taar ara se, cir Salomon se daala.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis, aqui quem é maior do que Salomão.
32 Ɓii kɛn jaay Raa an kɔjn̰ bɔɔrɔ do jeege tu se, jeegen Ninib ki se kic utu Ꞌkɔkŋ mind jeegen duni kɛn ɓɔrse. Taa naaɗe se booy uunga taar Yunus ɔɔ tɛrlga maakɗe do Raa ki, anum Ꞌbooyki, debm ara se cir Yunus se daala.»
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis aqui quem é maior do que Jonas.
33 Tɛr Isa taaɗɗen ɔɔ: «Nam jaay ɔɔcga lɔɔmpɔ num ɔyin̰ mɛtn ɗim ki eyo ey lɛ deebin̰ ute ɗim eyo, num jꞋuun jꞋɔlin̰ raan ro kaag ki taa jee ɛnd gɔtn ese Ꞌkaakŋ gɔtn wɔɔrɔ.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Kaami se, naan̰ ɓo lɔɔmpɔn gɛn roi. Bin num kɛn kaami jaay lapi se, roi te dɛnin̰ paac kic iŋg maakŋ gɔt kɛn wɔɔrɔ. Num kɛn kaami jaay kɔɔn̰ɔ num, roi ute dɛnin̰ paac kic maakŋ gɔt kɛn ɔɔɗɔ.
34 A candeia do corpo são os olhos. Quando, pois, os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, quando forem maus, o teu corpo será tenebroso.
35 Bin se, ɔnd kɔndɔ ute gɔtn wɔɔr kɛn naai ɔkse, ɔn̰te kɔn̰in̰ Ꞌtɛɗn gɔtn ɔɔɗɔ.
35 Vê, então, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Kɛn kiŋgi jaay paac iŋg gɔt kɛn wɔɔr se ɔɔ kɛn ɗim ɔɔɗ cɔkɔ kic gɔtɔ roi ki num, bin se, kiŋgi ute dɛnin̰ paac se, Ꞌtɛɗn gɔtn wɔɔrɔ aan gɔɔ lɔɔmpɔn kɛn lee wɔɔri gɔtɔ kɛlɛŋ se.»
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver iluminado, sem ter parte alguma em trevas, será inteiramente luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.
37 Kɛn Isa utu taaɗ taaɗ ɓɔrt sum ɓo, kɔɗ Parizi kalaŋ bini daŋin̰ ɔɔ kꞋɓaa kɔsn ɓeen̰ ki. Kɛn naaɗe jaay aan se, naaɗe tooɗ ute cɛɛsɗe jaay ɓo baag kɔsɔ do tabil ki.
37 Acabando Jesus de falar, um fariseu o convidou para almoçar com ele; e havendo Jesus entrado, reclinou-se à mesa.
38 Kɛn kɔɗ Parizi jaay aak Isa tug te jin̰ aan gɔɔ kɛn naaɗe lee tug se ey sum ɓo, baag kɔsɔ se, naan̰ aak se ɔkin̰ taaɗ eyo.
38 O fariseu admirou-se, vendo que ele não se lavara antes de almoçar.
39 Gɔtn se Mɛljege ɗeek kɔɗ Parizi ki ɔɔ: «Naase Parizige se, naase Ꞌtugki naagŋ nakgen naase Ꞌlee aayki ɔɔ ɔsnki se aac walak, num gaŋ maakin̰ tap ɓo ɔn̰in̰ki ɗooc ute saapm gɛn ɓoogo ute nakgen *kusin̰a.
39 Ao que o Senhor lhe disse: Ora vós, os fariseus, limpais o exterior do corpo e do prato; mas o vosso interior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Kalɛ jee dɛrlge! Raa kɛn ɔɓo daa roi se, kɛn maak ki kic naan̰ ɓo debm kɔɓin̰ ey la?
40 Loucos! quem fez o exterior, não fez também o inferior?
41 Nakŋ naase ɔkki maakŋ baay kɔssege tu se, ɛɗin̰ki *sɛrkɛ jee daayge tu, bin jaay ɓo maakse Ꞌtɛɗn aak bɛɛ naan Raa ki.
41 Dai, porém, de esmola o que está dentro do copo e do prato, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 «Num naasen Parizige utu asen tɛɗn ɔɔn̰ aak eyo, taa nakgen naase ɔkki sɛɛm sɛɛm kɛn Ꞌlee tɔmbki maakŋ taaɗsege tu kɛn tɛɗin̰ nijimi ute naksegen maakŋ jinɛn ki se kic ɓo, naase Ꞌlee Ꞌnigin̰ki gɔtɔ kaam sik ɔɔ kɛn kaam kalaŋ se, naase Ꞌlee ɛɗin̰ki Raa ki. Naɓo naase Ꞌtɛɗki nakge ute ɗoobin̰ eyo ɔɔ Ꞌjeki Raa eyo. Bɛɛki num, naase aki tɛɗn nakgen ute ɗoobin̰a ɔɔ aki je Raa jaay ɓo, naksegen kɛn naase Ꞌlee ɛɗki sɛrkɛ Raa ki sɛɛm sɛɛm se kic ɓo, ɔn̰ten Ꞌdirigin̰ki kici.
42 Mas ai de vós, fariseus! porque dais o dízimo da hortelã, e da arruda, e de toda hortaliça, e desprezais a justiça e o amor de Deus. Ora, estas coisas importava fazer, sem deixar aquelas.
43 «Naasen Parizige utu asen tɛɗn ɔɔn̰ aak eyo, naasen kɛn Ꞌɓaakiga maakŋ *ɓee kɛn Yaudge lee tusn maak ki se, Ꞌjeki ɔɔki naase ɓo aki kiŋg naan ki. Ɔɔ kɛn aankiga bɔɔr ki kic lɛ, Ꞌjeki ɔɔki jeege ɓo asen tɛɗn tɔɔsɛ naase ki ɓo deete.
43 Ai de vós, fariseus! porque gostais dos primeiros assentos nas sinagogas, e das saudações nas praças.
44 «Utu asen tɛɗn ɔɔn̰ aak eyo, naasen kɛn Ꞌtecki aan gɔɔ yogen kꞋduubɗe maakŋ ɓaaɗ ki kɛn jeege ɔŋ aakɗe eyo, jaay lee do ki se.»
44 Ai de vós! porque sois como as sepulturas que não aparecem, sobre as quais andam os homens sem o saberem.
45 Gɔtn se debm jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raa kalaŋ bini ɗeek Isa ki ɔɔ: «Debm dooy jeege, taar kɛn naai iŋg Ꞌtaaɗ se, kɛse naai Ꞌnaajjen naaje kici.»
45 Disse-lhe, então, um dos doutores da lei: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Gaŋ Isa tɛrlin̰ ɔɔ: «Naasen jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage se utu asen tɛɗn ɔɔn̰ aak ey kici, taa naase Ꞌtuun Ꞌtɔndki daam deer se do jeege tu, num naase, ute goon jisen baat se kic ɓo utin̰ki eyo.
46 Ele, porém, respondeu: Ai de vós também, doutores da lei! porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos.
47 «Utu asen tɛɗn ɔɔn̰ aak eyo naasen Ꞌlee iin̰ Ꞌɗaapki do ɓaaɗn jee taaɗ taar teeco taar Raa ki do dɔkin̰a ɔɔ naaɗe se ɓugsege ɓo kɛn tɔɔlɗeno.
47 Ai de vós! porque edificais os túmulos dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Kɛn bin num, naase ute bubsege se taarse kalaŋ; jee taaɗ taar teeco taar Raa ki se, naaɗe ɓo jee tɔɔlɗeno ɔɔ naase ɓo jee kiin̰ do ɓaaɗɗege.
48 Assim sois testemunhas e aprovais as obras de vossos pais; porquanto eles os mataram, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Taa naan̰ se ɓo, Raa kɛn jeel‑taar mala mala se taaɗo ɔɔ: MꞋutu mꞋaseno kɔl jee taaɗ taar teeco taarum ki ute jee kaan̰ naabumge ɔɔ mɛtin̰ge naaɗe utu aɗen tɔɔlɔ ɔɔ mɛtin̰gen kuuy se, naaɗe utu aɗen dabara.
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Taa naan̰ se ɓo, jee duni kɛn ɓɔrse se, taa moosn jeegen taaɗ taar teeco taar Raa ki se, naan̰ utu aɗen kɔkŋ mindɗe do yoɗege tun baago kaaɗ kɛn Raa utu aalo kaal do dunia,
50 para que a esta geração se peçam contas do sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 kɛn iin̰o do yo Abɛl ki bini aan do yo Zakari, kɛn kꞋtɔɔlin̰o daan *gɔtn kɛn kꞋlee kꞋtɛɗn sɛrkɛ Raa ki ute *Ɓee Raa. Ɗeere, Ꞌbooyki mꞋasen taaɗa: jee duni kɛn ɓɔrse se Raa utu aɗen kɔkŋ mindɗe.
51 desde o sangue de Abel, até o sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o santuário; sim, eu vos digo, a esta geração se pedirão contas.
52 «Naasen jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage se utu asen tɛɗn ɔɔn̰ aak eyo! Taa naase Ꞌgaaskiga ɗoobm kɛn Ꞌkɔl jeege gɔtn Raa ki ɔɔ naase malin̰ge lɛ Ꞌbaate kɛndki, ɔɔ jeegen je kɛndɛ se lɛ, naase Ꞌgaasɗeki ɗoobo.»
52 Ai de vós, doutores da lei! porque tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes aos que entravam.
53 Kɛn Isa jaay taaɗ naŋ taarin̰a ɔɔ teeco teec gɔtn ese se, jee jeel taaɗn tɔɔkŋ mɛtn Ko Taar Raage ute Parizige se iin̰ ron̰ ki cɛy ɔɔ naaɗe baag tɔnd mɛtin̰ do taarge tu dɛna.
53 Ao sair ele dali, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a interrogá-lo acerca de muitas coisas,
54 Do taarge tun Isa taaɗ se, naaɗe goomin̰ kɛn naan̰ jaay taaɗ tujin̰ga num, naaɗe an̰ kɔkŋ mindin̰a.
54 armando-lhe ciladas, a fim de o apanharem em alguma coisa que dissesse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.