João 6

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Kɛn nakgen se jaay deel paac se, Isa gaaŋ ɓaa taa baar Galile ki kɛn kaam naane ɔɔ baar Galile se ɓo kꞋdaŋin̰ baar Tiberiad se kici.
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, que é o de Tiberíades.
2 Gɔtn se jeege dɛna ɔk mɛtin̰a, taa naaɗe aakga kaak nakŋ‑kɔɔɓgen Isa tɛɗo do jee kɔɔn̰ge tu se.
2 E grande multidão o seguia, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 Taa naan̰ se ɓo, Isa ute jee mɛtin̰ ki se iin̰ ook ɓaa iŋg do kɔs ki.
3 E Jesus subiu ao monte, e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Kaaɗ kɛn se, laa Yaudgen kꞋdaŋin̰ *Paak se, ɔɔpga gɔɔrɔ.
4 E a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Gɔtn se, Isa uun kaamin̰a ɔɔ aak jee dɛnge utu ɓaaɗo gɔtin̰ ki. Naan̰ ɗeek Pilip ki ɔɔ: «ꞋJe jꞋakiro ɓaa dugŋ mappa kaam gay jaay Ꞌkaasn kɔsn jeegen se?»
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 Kɛn Isa jaay taaɗ bin se, naan̰ je naŋ taar maakŋ Pilip ki sum. Ey num Isa se jeele nakŋ kɛn jaay naan̰ ɓaan̰ tɛɗa se.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que havia de fazer.
7 Gɔtn se Pilip tɛrlin̰ ɔɔ: «Kɛn jꞋuuno tamma kaar‑dio jaay kꞋdugŋ mappa ɔɔ kꞋnigɗesin̰ cɔkɔ cɔkɔ kic ɓo aɗen kɔŋ kaas eyo.»
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos dinheiros de pão não lhes bastarão, para que cada um deles tome um pouco.
8 Maakŋ jeege tun mɛtin̰ ki se deb kalaŋ ron̰ Andre, naan̰ se ɓo gɛnaa Simon Piɛr ɗeekin̰ ɔɔ:
8 E um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 «Goon gaaba utu ese se ɔk mappa mii kɛn kꞋtɛɗin̰ ute rujn̰ ɔrj ute kɛn̰jge sɛɛm sɛɛm dio. Num jee te dɛnɗe se kɛse aɗen kaasn ɗi?»
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Gɔtn se ɔk mu zɛɛrɛ dɛna; Isa ɗeek jee mɛtin̰ ki ɔɔ: «Jee se Ꞌtaaɗɗeki jꞋiŋg naaŋ ki.» Gɔtn se naaɗe taaɗɗen ɔɔ naaɗe iŋg naaŋ ki. Ɔɔ jee se gaabge kalin̰ ki ɓo ɓaa ɓaa nakŋ dupu‑mii.
10 E disse Jesus: Mandai assentar os homens. E havia muita relva naquele lugar. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Gɔtn se Isa tɔs mappa jin̰ ki, tɔɔm *Raa ɔɔ dup ɔl kꞋnigin̰ jeege tun se paac. Ɔɔ kɛn̰jge kic naan̰ tɛɗin̰ bini naaɗe ɔs dɛrɛŋ te maraadɗe.
11 E Jesus tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos discípulos, e os discípulos pelos que estavam assentados; e igualmente também dos peixes, quanto eles queriam.
12 Kɛn naaɗe jaay ɔs dɛrɛŋ te maraadɗe aas se, Isa ɗeek jeege tun mɛtin̰ ki ɔɔ: «Togŋ ɔɔp se Ꞌtuunin̰ki, ɔn̰te kɔn̰ki kalaŋ Ꞌkutn cɛrɛ.»
12 E, quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Togŋ mappan mii ute kɛn̰jgen naaɗe ɔs ɔɔp se, kꞋtɔsin̰ se ɗooc gɔrnɔ sik‑kaar‑dio.
13 Recolheram-nos, pois, e encheram doze alcofas de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Kɛn jeege jaay aak nakŋ‑kɔɔɓm kɛn Isa tɛɗ se, naaɗe ɗeek ɔɔ: «Ɗeere, kɛse ɓo debm taaɗ taar teeco taar Raa ki mala mala, kɛn jꞋɔɔ te aɗe ɓaa do naaŋ ki se, kɛse ɓo naan̰a.»
14 Vendo, pois, aqueles homens o milagre que Jesus tinha feito, diziam: Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Anum Isa se jeele, jee se utu an̰ kuun kɔl gaara taa tɔɔg se, gɔtn se naan̰ iin̰ iik cɛɛs ki ɓaa iŋg do ko ki kalin̰ ki.
15 Sabendo, pois, Jesus que haviam de vir arrebatá-lo, para o fazerem rei, tornou a retirar-se, ele só, para o monte.
16 Kɛn kaaɗn tɛgɛr jaay aan se, jee mɛtn Isa ki se, iin̰ bɔɔy ɓaaɗo taa baar ki.
16 E, quando veio a tarde, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Naaɗe ook maakŋ markab ki, gɛn ɓaa Kaparnayum ki, jɛŋ baar kɛn kaam naane. Kaaɗ kɛn se gɔtɔ tɛɗga nɔɔrɔ, ɔɔ Isa se aan ɔŋɗen te ey ɓɔrtɔ.
17 E, entrando no barco, atravessaram o mar em direção a Cafarnaum; e era já escuro, e ainda Jesus não tinha chegado ao pé deles.
18 Gɔtn se kuulu dɔɔbɔ ɔɔ ɔl makɔn̰ɔ do maane ki. Ɔɔ ɔlin̰ maane se aal walak walak.
18 E o mar se levantou, porque um grande vento assoprava.
19 Kaaɗ kɛn se naaɗe ɓaaga nakŋ kilɔmɛtir mii lɔ mɛcɛ do maane ki kɛn jee mɛtn Isa ki jaay aak Isa lee do maane ki ɔɔ utu ɓaaɗo ɓaa cɛɛ markab ki se. Gɔtn se naaɗe ɓeere ɔkɗe.
19 E, tendo navegado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus, andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e temeram.
20 Gaŋ Isa ɗeekɗen ɔɔ: «Ɔn̰te Ꞌɓeerki, kɛse maama.»
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Gɔtn se naaɗe je an̰ kuunin̰ maakŋ markab ki, naɓo markaba se naar aanga jɛŋ ki, gɔt kɛn naaɗe ɓaan ɓaa ro ki se.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Mɛtbeen̰ki se, jee dɛngen ɔɔpo do jɛŋ kɛn kaam naane se, naaɗe aako markaba se ɔɔpga kalaŋ sum, ɔɔ Isa ute jee mɛtin̰ ki se ook te maakŋ markab kɛn se eyo. Jee mɛtin̰ ki se ɓaaga kalɗe ki.
22 No dia seguinte, a multidão que estava do outro lado do mar, vendo que não havia ali mais do que um barquinho, a não ser aquele no qual os discípulos haviam entrado, e que Jesus não entrara com os seus discípulos naquele barquinho, mas que os seus discípulos tinham ido sozinhos
23 Kaaɗ kɛn se, markabgen kuuy iin̰o Tiberiad ɔɔ ɓaaɗo gɔɔr ute gɔtn kɛn Isa tɔs mappa jin̰ ki, jaay tɔɔm Raa ɔɔ ɛɗ jeege tu ɔs se.
23 (Contudo, outros barquinhos tinham chegado de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças).
24 Kɛn jee dɛnge jaay aak Isa ute jee mɛtin̰ ki, gɔtɔ gɔtn ese se, naaɗe took maakŋ markabge tu ɔɔ ɓaa Kaparnayum ki taa ɓaa je Isa.
24 Vendo, pois, a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Kɛn naaɗe jaay ɓaa ɔŋin̰ naaŋ baar kɛn kaam naane se, naaɗe tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Debm dooy jeege, naai tap ɓo aan gɔtn ara nuŋ ki?»
25 E, achando-o no outro lado do mar, disseram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Gɔtn se Isa tɛrlɗen ɔɔ: «ꞋBooyki bɛɛ maam mꞋasen taaɗa: naase Ꞌjemki se, taa nakŋ‑kɔɔɓm maam mꞋtɛɗ se ɓo naase Ꞌjeel ɔkkiga kɔk mɛtin̰ eyo, num gaŋ naase Ꞌjemki se, taa nakŋ kɔsn naase ɔs Ꞌdɛrɛŋkiro te maraadse se.
26 Jesus respondeu-lhes e disse: Na verdade, na verdade vos digo que me buscais, não pelos sinais que vistes, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 Ɔn̰te Ꞌtɛɗki naaba kalin̰ ki gɛn nakŋ kɔsn kɛn tɛɗga sum ɓo Ꞌruum se. Num Ꞌtɛɗki naaba taa nakŋ kɔsn kɛn Ꞌtiŋg gɛn daayum. Nakŋ kɔsn ese ɓo kɛn maam *Goon Deba mꞋutu mꞋasen kɛɗa, taa Raa Bubu mala se ɛɗga tɔɔgin̰ goonin̰ ki.»
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; porque a este o Pai, Deus, o selou.
28 Gɔtn se naaɗe tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Naabm Raa se jꞋan̰ tɛɗn ɔɔ ɗi jaay ɓo jꞋaki tɛɗn aan gɔɔ kɛn naan̰ jen ro ki se?»
28 Disseram-lhe, pois: Que faremos para executarmos as obras de Deus?
29 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Kɛse ɓo naabm kɛn Raa je ɔɔ naase aki tɛɗa; naan̰ je ɔɔ aki kaal maakse do deb kɛn naan̰ ɔlin̰o.»
29 Jesus respondeu, e disse-lhes: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 Naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Num naai tap ɓo ajen Ꞌtɛɗn nakŋ‑kɔɔɓm ɗi jaay naaje kꞋkaaka, jaay ɓo jꞋkaal maakje doi ki se? Nakŋ naai Ꞌɓaa Ꞌtɛɗa tap ɓo ne ɗi?
30 Disseram-lhe, pois: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos, e creiamos em ti? Que operas tu?
31 Do kɔɗ‑ɓaar ki se, bubjege ɔso nakŋ kɔsn kɛn kꞋdaŋin̰ maan, kɛse ɓo taar kɛn kꞋraaŋin̰o taaɗo ɔɔ: Gɛn kɔsɗe se Raa ɛɗɗeno mappan bɔɔyɔ raan.»
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer o pão do céu.
32 Gaŋ Isa tɛrlɗen ɔɔ: «ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen ɗeeke: kɛn ɛɗseno mappan bɔɔyɔ raan se *Musa eyo, num mappan mala mala kɛn bɔɔyɔ raan se, Bubum ɓo, ɛɗseni.
32 Disse-lhes, pois, Jesus: Na verdade, na verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Ɔɔ mappan gɛn Raa se, naan̰ ɓo debm kɛn bɔɔyɔ raan, ɔɔ naan̰ ɓo debm ɛɗ kaaja jeege tun do naaŋ ki.»
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Gɔtn se naaɗe ɗeekin̰ ɔɔ: «Jaamus, ɓii‑raa ɛɗjen mappan ese.»
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Maam ɓo mappan kɛn ɛɗ kaaja se, debm kɛn jaay ɓaaɗo gɔtum ki se, mɔɔtn ɓo an̰ tɔɔl eyo; ɔɔ debm jaay aal maakin̰ do maam ki se, mɔɔtn maane an̰ tɔɔl eyo.
35 E Jesus lhes disse: Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim não terá fome, e quem crê em mim nunca terá sede.
36 Ey num maam mꞋtaaɗsenoga, ɔɔ naase mala kic ɓo aakumkiroga naɓo naase Ꞌbaate Ꞌkaalki maakse dom ki.
36 Mas já vos disse que também vós me vistes, e contudo não credes.
37 Jeegen paacn̰ Bu ɓo ɛɗumɗe se utu aɗe ɓaa gɔtum ki, ɔɔ debm kɛn ɓaaɗo gɔtn maam ki se, maam mꞋan̰ kɔŋ kɔɔɗn kund eyo.
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 Taa maam mꞋbɔɔyo raan se, gɛn tɛɗn nakŋ kɛn maam ɓo mꞋje eyo, num gaŋ mꞋɓaaɗo se, gɛn tɛɗn nakŋ kɛn debm ɔlumo se ɓo jea.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Debm ɔlumo se, nakŋ naan̰ je se, jeegen naan̰ ɛɗumsin̰ paac se, mꞋɔn̰te kutn deb kalaŋ. Num naan̰ je ɓii kɛn kaam mɔɔtn se, maam mꞋaɗen dur daan yoge tu.
39 E a vontade do Pai que me enviou é esta: Que nenhum de todos aqueles que me deu se perca, mas que o ressuscite no último dia.
40 Kɛse ɓo nakŋ kɛn Bubum jea. Debm jaay aak Goono ɔɔ aal maakin̰ don̰ ki se, naan̰ se ɔŋga *kaajn̰ gɛn daayum. Ɓii kɛn kaam mɔɔtn se, maam mꞋan̰ durin̰ daan yoge tu.»
40 Porquanto a vontade daquele que me enviou é esta: Que todo aquele que vê o Filho, e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Gɔtn ese Yaudge baag mooy naaŋ ki dir dir utu naapa ro Isa ki, taa Isa taaɗga taaɗ ɔɔ: «Maam ɓo kɔsn kɛn bɔɔyo raan.»
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Tɛr naaɗe taaɗ ɔɔ: «Kɛse Isan kɛn goon Yusup se ey la? Kɛn kon̰ ute Bubin̰ kꞋjeelɗeki se ey la? Tɛɗ ɔɔ ɗi jaay ɓɔrse num taaɗ ɔɔ: ‹Maam bɔɔyo raan se?›»
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Gɔtn se Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Ɔn̰te Ꞌtaaɗki naaŋ ki ute naapa rom ki.
43 Respondeu, pois, Jesus, e disse-lhes: Não murmureis entre vós.
44 Bu kɛn ɔlumo se, nam nam jaay naan̰ tiik ɔlin̰ te gɔtum ki ey se, aɗe kɔŋ ɓaa gɔtum ki eyo. Ɔɔ debm kɛn Bu ɔlumsin̰ga se, ɓii kɛn kaam mɔɔtn se maam mꞋan̰ durin̰ daan yoge tu.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou o não trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Jee taaɗ taar teeco taar Raa ki raaŋo do dɔkin̰ ɔɔ: Raa se, utu dooy jeege paac.
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto, todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 Taa nam, ɓii kalaŋ aak te Bu eyo. Debm kɛn iin̰o gɔtn Raa ki se naan̰ kalin̰ ki sum ɓo aakkiga Bua.
46 Não que alguém visse ao Pai, a não ser aquele que é de Deus; este tem visto ao Pai.
47 ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: debm jaay aalga maakin̰ do maam ki se, naan̰ ɔŋga kaajn̰ gɛn daayum.
47 Na verdade, na verdade vos digo que aquele que crê em mim tem a vida eterna.
48 Taa maam ɓo mꞋmappan kɛn ɛɗ kaaja jeege tu.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Do kɔɗ‑ɓaar ki, do dɔkin̰ naane se, bubsege ɔso nakŋ kɔsn kɛn kꞋdaŋin̰ maan. Te naan̰ se kic ɓo naaɗe ooyga.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto, e morreram.
50 Num kɛse ɓo mappan bɔɔyo raan, debm jaay ɔsga naan̰ se num, naan̰ Ꞌkɔŋ kooy eyo.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Maam ɓo kɔsn bɔɔyo raan ɔɔ kɛn ɛɗ kaaja. Debm jaay ɔsga kɔsn ese num, naan̰ utu tiŋg gɛn daayum daayum. Kɔsn kɛn maam mꞋutu mꞋasen kɛɗ se, kɛse daa rom mala; naan̰ se ɓo kɛn utu kɛɗn kaaja jeege tun do naaŋ ki.»
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu der é a minha carne, que eu darei pela vida do mundo.
52 Kɛn Yaudge jaay booy taar se, naaɗe baag naajn̰ te naapa makɔn̰ɔ ɔɔ: «Gaabm se jaay ɔɔ ajeki kɛɗn daa ron̰ ɓo jꞋaki kɔs se, jꞋan̰ki kɔsn ɔɔ ɗio?»
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como nos pode dar este a sua carne a comer?
53 Gɔtn se Isa ɗeekɗen ɔɔ: «ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: kɛn naase jaay ɔski te daa ro maam Goon Deb eyo, ɔɔ aayki te moosum ey se, naase aki kɔŋ kaajn̰ mala eyo.
53 Jesus, pois, lhes disse: Na verdade, na verdade vos digo que, se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Debm ɔs daa roma ɔɔ aay moosum se, naan̰ ɔŋga kaajn̰ gɛn daayum, ɔɔ kɛn naan̰ ooyga kic ɓo, ɓii kɛn kaam mɔɔtn se maam mꞋan̰ durin̰ daan yoge tu.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ɗeere, daa rom se, kɛse ɓo nakŋ kɔsn mala mala, ɔɔ moosum se lɛ, naan̰ ɓo nakŋ kaay mala mala kici.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Ɔɔ debm tiŋg tɔs daa roma, ɔɔ tiŋg taay moosum se, naan̰ se iŋg *dɔɔk ute maama, ɔɔ maam mꞋiŋg dɔɔk te naan̰a.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Aan gɔɔ Bua kɛn ɛɗ kaaja nakge tun ɓaa se paac se, naan̰ ɓo debm kɛn ɔlumo ɔɔ naan̰ ɓo debm ɛɗum kaaja maam ki kici. Taa naan̰ se ɓo, debm kɛn ɔs daa ro maam se Ꞌkɔŋ kaaja gɔtum ki.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 Kɛse mappan kɛn bɔɔyo raan. Naan̰ se tec aan gɔɔ kɔsn kɛn bubsege ɔso do dɔkin̰ do kɔɗ‑ɓaar ki se eyo. Ute naan̰ se kic ɓo naaɗe ooyga, num gaŋ debm ɔs mappan ese se, naan̰ Ꞌkɔŋ kaajn̰ gɛn daayum.»
58 Este é o pão que desceu do céu; não é o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Taargen se ɓo, Isa dooy jeege maakŋ *ɓee kɛn Yaudge lee tusn maak ki gɛn keem Raa kɛn maakŋ gɛgɛr kɛn Kaparnayum ki.
59 Ele disse estas coisas na sinagoga, ensinando em Cafarnaum.
60 Jee mɛtin̰ ki, kɛn mɛtin̰ge se jaay booy taar Isa taaɗ bin se, maakɗe ki se jeege dɛna baag taaɗn ɔɔ: «Taar se, ɔɔn̰ aak eyo! Naŋa jaay Ꞌkɔŋ Ꞌbooy taar se?»
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Isa jeel maak‑saapɗe kɛn jee mɛtin̰ ki jaay baag mooy naaŋ ki ron̰ ki se, do taar kɛn naan̰ taaɗ se ɗeekɗen ɔɔ: «Naase maakse tujga do taar kɛn se la?
61 Sabendo, pois, Jesus em si mesmo que os seus discípulos murmuravam disto, disse-lhes: Isto escandaliza-vos?
62 Num kɛn naase amki kaakŋ maam *Goon Deba mꞋkookŋ ɓaa gɔtum kɛn deet se, naase tap ɓo aki taaɗn ɔɔki ɗi?
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 Kɛn ɛɗ kaaja jikilimge tu se, *Nirl Raa; ey num jikilimge kalɗe ki se, Ꞌkɔŋ kaajn̰ roɗe eyo. Taargen maam taaɗsesin̰o se, iin̰o gɔtn Nirl Raa kɛn lee ɛɗ kaaja jeege tu se.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos digo são espírito e vida.
64 Num gaŋ maakse ki se, jee mɛtin̰ge aal maakɗe dom ki eyo.» Taa gɔtn do dɔkin̰ tap ɓo Isa se, naan̰ jeel jeegen aal maakɗe don̰ ki ey se, ɔɔ debm kɛn utu an̰ kutin̰ se kic ɓo, naan̰ jeelin̰a.
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Porque bem sabia Jesus, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 Tɛr Isa taaɗɗen ɔɔ: «Taa naan̰ se ɓo maam taaɗseno mꞋɔɔ: debm kɛn Raa ɔɔɗin̰ te ɗoob ey se, naan̰ aɗe kɔŋ ɓaa gɔtum ki eyo.»
65 E dizia: Por isso eu vos disse que ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lhe for concedido.
66 Kɛn jee mɛtin̰ ki jaay booy taar bin se, dɛnin̰ iin̰ rɛsin̰a ɔɔ baate ɓaa ute naan̰a.
66 Desde então muitos dos seus discípulos tornaram para trás, e já não andavam com ele.
67 Gɔtn se Isa tɔnd mɛtn jee mɛtin̰ kɛn ɔɔp sik‑kaar‑di se ɔɔ: «Num naase se, Ꞌje aki ɓaa ey la?»
67 Então disse Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Gɔtn se Simon Piɛr tɛrlin̰ ɔɔ: «Mɛluma, naai ɓo ɔk taar kɛn ɛɗ *kaajn̰ gɛn daayum. Kɛn jaay kɔn̰ naai se kꞋɓaa gɔtn naŋ ki?
68 Respondeu-lhe, pois, Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Taa naaje se jꞋaalga maakje do naai ki ɔɔ kꞋjeeli naai se Debm *Salal kɛn iin̰o gɔtn Raa ki.»
69 E nós temos crido e conhecido que tu és o Cristo, o Filho do Deus vivente.
70 Tɛr Isa taaɗɗen ɔɔ: «Naasen sik‑kaar‑di ki se, maam ɓo mꞋbɛɛr tɔɔɗseno ey la? Num gaŋ maakse ki se, deb kalaŋ se, tec sitan te kaamin̰a.»
70 Respondeu-lhe Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? e um de vós é um diabo.
71 Kɛse naan̰ taaɗ te Judas goon Simon kɛn Iskariɔt; naan̰ ɓo debm kɛn maakŋ jeege tun sik‑kaar‑dio kɛn utu an̰ kut se.
71 E isto dizia ele de Judas Iscariotes, filho de Simão; porque este o havia de entregar, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.