João 5
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs VC
1 Kɛn nakgen se jaay deel se, ɓii kalaŋ Yaudge tɛɗ tɛɗ laaɗe, ɔɔ Isa ook ɓaa Jeruzalɛm ki taa laaɗe se.
1 Depois disso, houve uma festa dos judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Jeruzalɛm ki se ɔk taa ɗoobo, ɔɔ taa ɗoobm se kꞋdaŋin̰ taa ɗoobm baatge, ɔɔ gɔɔr te gɔtn ese ɔk gɔɔ kɛn jꞋiin̰ kꞋɗaapin̰ gɛn kɔkŋ maane. Gɔɔ se, kꞋdaŋin̰ te taar *Ɛbre Betzata, ɔɔ gɔtn se ɔk daabgen gɛn lɛkɛ, gɔtɔ kaam mii, kɛn ɔl gurug gɔɔ ese.
2 Há em Jerusalém, junto à porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, que tem cinco pórticos.
3 Ɔɔ mɛtn daabgen se, jee kɔɔn̰ge tooɗ ɗooc tak tak, jee kaam‑tɔɔkge jee cɛkɛɗge ute jee kɛn jiɗege ute jɛɗege ooyga kooyo. [Naaɗe se iŋg booy kaaɗn maane utu tɛɗ dagalec dagalec.
3 Nestes pórticos jazia um grande número de enfermos, de cegos, de coxos e de paralíticos, que esperavam o movimento da água.
4 Taa tɛɗga num *kɔɗn Raa kalaŋ lee bɔɔy bɔɔy maakŋ maan kɛn se, ɔɔ kɛn maane jaay baagga tɛɗn dagalec dagalec se, debm kɔɔn̰ jaay bɔɔy deet deet maakŋ maan kɛn se, kɛn kɔɔn̰in̰ se kɔɔn̰ ɔɔ ɗi kic ɓo, ɔŋ lapia.]
4 {Pois de tempos em tempos um anjo do Senhor descia ao tanque e a água se punha em movimento. E o primeiro que entrasse no tanque, depois da agitação da água, ficava curado de qualquer doença que tivesse.}
5 Taa naan̰ se ɓo gaaba kalaŋ bin se kꞋruŋguyu, ɔɔ gɔtn naan̰ tɛɗ kꞋruŋguyu sum se ɔkga ɓaara sik‑mɔtɔ‑kaar‑marta.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Kɛn Isa jaay aak gaabm se tooɗ tooɗo, ɔɔ Isa se jeele, gaabm se gɔtn naan̰ tɛrɛc kꞋruŋguyu sum se, daanin̰ dɔkga. Naan̰ ɗeekin̰ ɔɔ: «Naai Ꞌje kɔŋ lapi la?»
6 Vendo-o deitado e sabendo que já havia muito tempo que estava enfermo, perguntou-lhe Jesus: Queres ficar curado?
7 Gaŋ debm kꞋruŋguyu se tɛrlin̰ ɔɔ: «Naka, kɛn maane jaay baagga tɛɗn dagalec dagalec se, nam am kuun kɔlum maak ki se gɔtɔ. Kɔr jaay mꞋɔɔ mꞋkiin̰ ɓaa se lɛ, deb kuuy naar booy deet naanum ki.»
7 O enfermo respondeu-lhe: Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada; enquanto vou, já outro desceu antes de mim.
8 Gɔtn se Isa ɗeekin̰ ɔɔ: «Iin̰i! ꞋTeel raagi ɔɔ Ꞌlee Ꞌɓaa.»
8 Ordenou-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Gɔtn se sum ɓo gaaba se naar ɔŋ lapia, naan̰ uun raagin̰a ɔɔ baag lea. Gaŋ ɓii se, *ɓii sebit.
9 No mesmo instante, aquele homem ficou curado, tomou o seu leito e foi andando. Ora, aquele dia era sábado.
10 Gɔtn se magal Yaudge ɗeek gaab kɛn ɔŋ lapi se ɔɔ: «Jaaki se ɓii sebit; naai ɔk ɗoobm gɛn kuun raagi eyo.»
10 E os judeus diziam ao homem curado: E sábado, não te é permitido carregar o teu leito.
11 Gaŋ gaabm se tɛrlɗen ɔɔ: «Gaabm kɛn ɛɗum lapi se ɓo ɗeekumo ɔɔ: Uun raagi se, iin̰ Ꞌlee Ꞌɓaa.»
11 Respondeu-lhes ele: Aquele que me curou disse: Toma o teu leito e anda.
12 Gɔtn se naaɗe tɔnd mɛtin̰ ɔɔ: «Debm kɛn taaɗi ɔɔ: Uun raagi ɔɔ Ꞌlee Ꞌɓaa se, naŋa?»
12 Perguntaram-lhe eles: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Num gaŋ gaabm se debm jaay ɛɗin̰ lapi se naan̰ jeelin̰ eyo. Taa Isa se, ɛndga maakŋ jeege tun dɛn se, naan̰ jeel te gɔtin̰ eyo.
13 O que havia sido curado, porém, não sabia quem era, porque Jesus se havia retirado da multidão que estava naquele lugar.
14 Num gaŋ cɔkɔ se, Isa ɓaa ɔŋin̰ maakŋ bɔɔr *Ɓee Raa ki ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «ꞋBooyo, ɓɔrse naai ɔŋga lapia. Mɔɔtn ɔn̰te tɛɗn *kusin̰ sum, ey num naan ki se naai utu Ꞌkɔŋ nakŋ ɔɔn̰ cir naan̰ se daala.»
14 Mais tarde, Jesus o achou no templo e lhe disse: Eis que ficaste são; já não peques, para não te acontecer coisa pior.
15 Ɔɔ gaabm se ɓaa taaɗ magal Yaudge tu ɔɔ kɛn ɛɗin̰ lapi se, Isa.
15 Aquele homem foi então contar aos judeus que fora Jesus quem o havia curado.
16 Gɔtn se magal Yaudge baag je tɛɗn kusin̰ Isa ki, taa naan̰ tɛɗga tɛɗ nakŋ se ɓii sebit ki.
16 Por esse motivo, os judeus perseguiam Jesus, porque fazia esses milagres no dia de sábado.
17 Num gaŋ Isa tɛrlɗen ɔɔ: «Bubum *Raa se ɓɔrse kic utu tɛɗ tɛɗ naabin̰ rɔk, ɔɔ maam kic mꞋtɛɗn naabm ese kici.»
17 Mas ele lhes disse: Meu Pai continua agindo até agora, e eu ajo também.
18 Taa naan̰ se ɓo magal Yaudge je ɔŋ ɗoobm taar kuuy kɛn Ꞌcir naan̰ se daala kɛn an tɔɔl Isa. Taa Isa se aal deelga do taarɗe, ɔŋ bɔɔb te ɓii sebit se eyo; naan̰ se sum eyo, num gaŋ naan̰ taaɗga taaɗ kici ɔɔ Raa se bubin̰ mala. Bin se naan̰ tɛɗ ron̰ aas te Raa mala.
18 Por esta razão os judeus, com maior ardor, procuravam tirar-lhe a vida, porque não somente violava o repouso do sábado, mas afirmava ainda que Deus era seu Pai e se fazia igual a Deus.
19 Isa tɛrl taaɗɗen daala ɔɔ: «ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: goono se kɔŋ kuun do kalin̰ ki jaay Ꞌtɛɗn nakŋ gɛn don̰ eyo, num nakŋ kɛn Bubin̰ tɛɗ se ɓo, naan̰ aaka ɔɔ tɛɗin̰ kici. Taa nakŋ kɛn Bubu lee tɛɗ se ɓo, Goono kic lee tɛɗin̰ bin kici.
19 Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: o Filho de si mesmo não pode fazer coisa alguma; ele só faz o que vê fazer o Pai; e tudo o que o Pai faz, o faz também semelhantemente o Filho.
20 Taa Bubu se je Goonin̰a, ɔɔ taaɗin̰ nakgen naan̰ mala iŋg tɛɗ se paac ɔɔ naan̰ utu an̰ taaɗn nakgen magal cir kɛngen deel kɛn naase aakkiro se daala. Bin se naase utu aki kaak se asen kɔkŋ taaɗ eyo.
20 Pois o Pai ama o Filho e mostra-lhe tudo o que faz; e maiores obras do que esta lhe mostrará, para que fiqueis admirados.
21 Aan gɔɔ Bubu dur jee ooyga kooyo ɔɔ ɛɗɗen kaaja se, Goono kic ɛɗ kaaja jeege tun aan gɔɔ kɛn naan̰ jen ro ki.
21 Com efeito, como o Pai ressuscita os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Bubu se naan̰ ɔj bɔɔrɔ do nam ki eyo, num gaŋ gɛn kɔjn̰ bɔɔr do jeege tu paac se, naan̰ ɔn̰in̰ kaam ji Goonin̰a.
22 Assim também o Pai não julga ninguém, mas entregou todo o julgamento ao Filho.
23 Taa naan̰ se ɓo jee paac aal Goono maak ki se, kɛse aan gɔɔ naaɗe aal Bubu ɓo maak ki ɔɔ debm jaay baate kaal Goono maak ki se, Bubm kɛn ɔlin̰o se kic ɓo naan̰ aalin̰ maak ki eyo.
23 Desse modo, todos honrarão o Filho, bem como honram o Pai. Aquele que não honra o Filho, não honra o Pai, que o enviou.
24 «ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: debm jaay booy uun taar maama ɔɔ aal maakin̰ do deb kɛn ɔlumo se, naan̰ ɔŋga *kaajn̰ gɛn daayum. Naan̰ se bɔɔrɔ koocn̰ don̰ ki eyo. Num gaŋ naan̰ se teecga naatn maakŋ yo ki ɔɔ ɔŋga kaaja.
24 Em verdade, em verdade vos digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna e não incorre na condenação, mas passou da morte para a vida.
25 «ꞋBooyki bɛɛ mꞋasen taaɗa: ɓii kalaŋ kaaɗin̰ utu Ꞌkaana ɔɔ ɓɔrse kaaɗin̰ se aasga kɛn jeegen aan gɔɔ jee ooyga kooy naan Raa ki se utu booy mind Goon Raa ɔɔ jee kɛn booy uunga se, utu Ꞌkɔŋ kaaja.
25 Em verdade, em verdade vos digo: vem a hora, e já está aí, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Taa aan gɔɔ Raa Bubu se naan̰ ɓo Mɛl‑kaaja, taa naan̰ se ɓo Goonin̰ kic naan̰ tɛɗin̰ tɛɗga Mɛl‑kaaja kici.
26 Pois como o Pai tem a vida em si mesmo, assim também deu ao Filho o ter a vida em si mesmo,
27 Gɛn kɔjn̰ bɔɔr do jeege tu se, naan̰ ɔn̰in̰sin̰ga kaam jin̰a taa naan̰ se *Goon Deba.
27 e lhe conferiu o poder de julgar, porque é o Filho do Homem.
28 Naase taar se ɔn̰te gɛn deel dose, ɓii kalaŋ kaaɗin̰ utu Ꞌkaan se jeegen ooyga kooy paac se utu Ꞌbooy mindin̰a.
28 Não vos maravilheis disso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos sepulcros sairão deles ao som de sua voz:
29 Jee kɛn tɛɗga nakŋ aak bɛɛ se, utu Ꞌduru ɔɔ utu Ꞌtiŋg gɛn daayum. Ɔɔ jee kɛn tɛɗ nakŋ aak kus se lɛ, naaɗe se kic utu Ꞌduru, naɓo bɔɔrɔ utu koocn̰ doɗe ki.
29 os que praticaram o bem irão para a ressurreição da vida, e aqueles que praticaram o mal ressuscitarão para serem condenados.
30 Nakŋ maam tɛɗ se, mꞋuun dom ki kalum ki ɓo mꞋtɛɗ eyo, maam mꞋɔj bɔɔrɔ te kɛn maam mꞋbooyo ɔɔ kɔjn̰ bɔɔr maam se kɛn mɛt ki. Taa maam se, mꞋtɛɗ nakŋ do maak‑jem ki eyo, num gaŋ maam mꞋtɛɗ nakŋ kɛn do maak‑je deb kɛn ɔlumo.»
30 De mim mesmo não posso fazer coisa alguma. Julgo como ouço; e o meu julgamento é justo, porque não busco a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 «Kɛn maam mala ɓo mꞋtɛɗ saaɗa gɛn dom sum num, saaɗ maam se Ꞌkɔsn kaay eyo.
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, não é digno de fé o meu testemunho.
32 Num gaŋ deb kuuy ɓo tɛɗum saaɗuma, ɔɔ maam mꞋjeele saaɗn naan̰ se saaɗn kɛn mɛt ki.
32 Há outro que dá testemunho de mim, e sei que é digno de fé o testemunho que dá de mim.
33 Ɓii kalaŋ naase ɔlkiro jeege gɔtn Jan‑Batist ki ɔɔ saaɗn kɛn naan̰ taaɗseno ro maam ki paac se, kɛn mɛt ki.
33 Vós enviastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Maam se mꞋje nam kuuy ɓo am taaɗn saaɗum eyo, num gaŋ kɛn ɔlum maam taaɗ bin se taa naase aki Ꞌkɔŋ kaaja.
34 Não invoco, porém, o testemunho de homem algum. Digo-vos essas coisas, a fim de que sejais salvos.
35 Ɔɔ Jan‑Batist se, naan̰ tecn̰ aan gɔɔ lɔɔmpɔn kɛn jꞋɔɔcin̰ga num wɔɔr gɔtɔ se. Kaaɗ kɛn naane se, naase maakse raapo do gɔtn wɔɔr kɛn wɔɔrseno gɔtɔ se.
35 João era uma lâmpada que arde e ilumina; vós, porém, só por uma hora quisestes alegrar-vos com a sua luz.
36 Num gaŋ saaɗ maam se cir gɛn Jan‑Batist. Kɛse ɓo naabm kɛn Bubum ɛɗumo ɔɔ mꞋan̰ tɛɗn kaasn ute ɗoobin̰ se. Naabgen se ɓo kɛn taaɗ saaɗn maama, ɔɔ naaɗe se ɓo taaɗ ɔɔ maam se Bu ɓo ɔlumo.
36 Mas tenho maior testemunho do que o de João, porque as obras que meu Pai me deu para executar - essas mesmas obras que faço - testemunham a meu respeito que o Pai me enviou.
37 Bu kɛn ɔlumo se, naan̰ mala kic ɓo saaɗuma, naɓo naase se ɓii kalaŋ Ꞌbooyki te mindin̰ eyo ɔɔ aakin̰ki te te eyo.
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo deu testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz nem vistes a sua face...
38 Ɔɔ naase lɛ ɔkki taarin̰ maakse ki eyo, taa ɗi naase Ꞌbaate kaalki maakse do deb kɛn naan̰ ɔlin̰o se.
38 e não tendes a sua palavra permanente em vós, pois não credes naquele que ele enviou.
39 Naase iŋg Ꞌdooyki taargen kꞋraaŋin̰o do dɔkin̰ ese, maakse ki se, Ꞌsaapki ɔɔki te naan̰ ese sum ɓo, naase aki Ꞌkɔŋ *kaajn̰ gɛn daayum. Gaŋ taar kɛn taaɗ taargen se, taaɗ te maama.
39 Vós perscrutais as Escrituras, julgando encontrar nelas a vida eterna. Pois bem! São elas mesmas que dão testemunho de mim.
40 Kɛn akiro ɓaa gɔtum ki jaay, gɛn kɔŋ kaajn̰ gɛn daayum se lɛ, naase Ꞌbaateki.
40 E vós não quereis vir a mim para que tenhais a vida...
41 «Maam mꞋje jeege ɓo am nook eyo.
41 Não espero a minha glória dos homens,
42 Anum maam se mꞋjeelse naase se Ꞌjeki Raa eyo.
42 mas sei que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Maam ɓaaɗo se, te ro Bubuma, num gaŋ naase Ꞌbaate Ꞌtookki taaruma. Ɔɔ deb kuuy kɛn utu aɗe ɓaa gɛn don̰ se, naan̰ se naase utu aki tookŋ taarin̰a.
43 Vim em nome de meu Pai, mas não me recebeis. Se vier outro em seu próprio nome, haveis de recebê-lo...
44 Ɔɔ naase se Ꞌjeki ɓo tɔɔm naapa sum. Ey num naase se Ꞌjeki Raa ɓo asen tɔɔm eyo. Bin se naase aki Ꞌkɔŋ kaal maakse dom ki ɔɔ ɗio?
44 Como podeis crer, vós que recebeis a glória uns dos outros, e não buscais a glória que é só de Deus?
45 Ɔn̰te Ꞌsaapki ɔɔki maam ɓo mꞋasen ɓaa kɔkŋ mindse naan Bu ki. Num kɛn asen ɓaa kɔkŋ mindse se, *Musan kɛn naase ɔndki dose don̰ ki se.
45 Não julgueis que vos hei de acusar diante do Pai; há quem vos acusa: Moisés, no qual colocais a vossa esperança.
46 Kɛn naase jaay aalki maakse do Musa ki ɗeer num, naase aki kɔŋ kaal maakse do maam ki kici. Taa Musa se taar kɛn naan̰ raaŋo se, taaɗ te maama.
46 Pois se crêsseis em Moisés, certamente creríeis em mim, porque ele escreveu a meu respeito.
47 Num kɛn naase Ꞌtookki te taar kɛn naan̰ raaŋo do dɔkin̰ ey se, naase aki tookŋ taar maam taaɗsen se ɔɔ ɗi?»
47 Mas, se não acreditais nos seus escritos, como acreditareis nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.