Atos 28
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVT
1 Kɛn naaje jaay jꞋaan do jɛŋ ki sum se, kꞋtaaɗjen jꞋɔɔ: «Naaŋ baar ɔl gurugin̰ se, ron̰ Malti.»
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Jee naaŋgen gɔtn ese se, naaɗe dɔɔɗ ɔkje jiga. Aan gɔɔ maane lɛ eeɗ keeɗe ɔɔ kuulu kic lɛ ɔɔn̰ dɛn se, gɔtn se naaɗe ɓaaɗo tuuyjen pooɗo taa kꞋriibi.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Naan̰ kɛn se, Pɔl tɔso ciiri gɛn ɓaa kɔmb pooɗn se; gaŋ gɔtn se, wɔɔjɔ jaay naam pooɗo se, teec ɓaaɗo teel ji Pɔl ki.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Kɛn jee se jaay aak wɔɔjn̰ teel ji Pɔl ki se, naaɗe taaɗ ute naapa ɔɔ: «Gaabm se, debm tɔɔl jeege ɗeer ɗeer. Ey num, kɛn naan̰ aajga kaaj ɗɛl ɗɛl maakŋ baar ki se, ute naan̰ se kic ɓo, *Raa kɛn tɛɗ naka ute ɗoobin̰ se, ɔn̰in̰ te eyo utu an̰ tɔɔlɔ.»
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Gɔtn se, Pɔl siik jin̰a ɔɔ und ute wɔɔjɔ se maakŋ pooɗ ki ɔɔ naan̰ naam gɔtin̰ gam tap ɓo ɔn̰in̰ eyo.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Jee se iŋg aak kaama ɔɔ nuŋ ki jin̰ se Ꞌkoopo ey lɛ Ꞌnaar kaal koocn̰ Ꞌkooyo. Gaŋ kɛn naaɗe iŋg aak kaam bini jaay aak ɗim tɛɗin̰ ey se, gɔtn se naaɗe baag taaɗn ɔɔ: «Bin eyo! Gaabm se, tɛɗn raa lɛ ɗaam.»
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Cɛɛ gɔt kɛn ese, gaaba kalaŋ kꞋdaŋin̰ Publius, naan̰ se ɔk gɔtɔ. Naan̰ ɓo, magal deet deet gɛn maakŋ naaŋ gɔtn ese ɔɔ gaabm se, dɔɔɗ ɔkje jiga ɓeen̰ ki, gɛn ɓii mɔtɔ.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Anum bubm Publius se tooɗ tooɗ daŋal ki; naan̰ kɔɔn̰ɔ ɔɔ ron̰ ɔŋgɔ ɔɔ rɔɔŋ mooso. Gɔtn se, Pɔl ɓaa aakin̰a ɔɔ tɔndin̰ mɛtn Raa, ɔndin̰ jin̰ don̰ ki ɔɔ ɛɗin̰ lapia.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Kɛn jee Malti ki jaay booy se, jee kɔɔn̰ɗege se ɓaaɗo gɔtn Pɔl ki ɔɔ naaɗe kic paac ɔŋ lapia.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Gɔtn se, naaɗe aalje maak ki ɔɔ ɔkje ɔɔn̰ɔ ɔɔ kaaɗ kɛn naaje jaay kꞋjꞋiin̰ kꞋɓaa ɓaa se, naaɗe ɛɗjen nakgen kɛn ajen kaasn gɛn ɓaa mɛrtje.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Maakŋ Malt ki se, naaje kꞋtiŋg laapa mɔtɔ, jaay ɓo kꞋjꞋiin̰ kꞋɓaa. Kɛn naaje kꞋɓaa ɓaa se, jꞋook maakŋ markab kɛn iin̰o maakŋ gɛgɛr kɛn Alekzandri ki. Markabm se ron̰ raa rɔŋgɔge ɔɔ kaaɗn kuul ki se, naan̰ tiŋg Malti ki.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Naaje jꞋɔmb kꞋgaaŋ kꞋɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn Sirakuz ki ɔɔ gɔtn se naaje jꞋɔk ɓii mɔtɔ.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Kɛn naaje jaay kꞋjꞋiin̰ gɔtn ese se, jꞋaal gɔɔr ute taa baar, bini jꞋaan maakŋ gɛgɛr kɛn kꞋdaŋin̰ Rɛgio. Mɛtbeen̰ki se, kuulu dɔɔbɔ mɛtje ki ɔljen daan ɓii di sum ɓo, naaje jꞋaan maakŋ gɛgɛr kɛn Puzol ki.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Gɔtn se, naaje kꞋɓaa kꞋje kꞋjꞋɔŋ gɛnaagen ɗoobm Isa *al‑Masi ki ɔɔ naaɗe daŋ ɓaanje ɓeeɗege tu ɔɔ naaje kꞋtiŋg ɓii cili ute naaɗe, jaay ɓo kꞋjꞋiin̰ kꞋɓaa ute jɛje maakŋ gɛgɛr kɛn Rɔm ki.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Kɛn gɛnaagen ɗoobm Isa al‑Masi kɛn Rɔm ki jaay booy ɔɔ naaje jꞋutu kꞋɓaaɗo se, jee mɛtin̰ge ɓaaɗo dɔɔɗjen suuk kɛn kꞋdaŋin̰ Apius. Ɔɔ jee kuuy se ɓaaɗo dɔɔɗjen maakŋ naaŋ kɛn ɔk ɓee tooɗn mɛrtge mɔtɔ se. Kɛn Pɔl jaay aakɗe se, ɛɗin̰ kaay kaama ɔɔ gɔtn se naan̰ tɔɔm Raa.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Kɛn naaje jaay jꞋaan Rɔm ki sum se, Pɔl se naaɗe ɔn̰in̰ ɓaa je ɔŋ ɓea ɔɔ ɓee naan̰ iŋg maak ki se ɔg kɔgɔ ɔɔ gɔtn se naan̰ ɓaa iŋg maak ki ute asgargen lee bɔɔbin̰ se.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Kɛn jaay kꞋtɛɗ ɓii mɔtɔ sum se, Pɔl ɔl kꞋdaŋin̰o magal Yaudgen iŋg gɔtn ese. Naaɗe jaay ɓaaɗo tus sum se, gɔtn se Pɔl taaɗɗen ɔɔ: «Gɛnaamge, jeejege se, maam mꞋtujɗen te ɗim eyo ɔɔ nakŋ bubjegen kɛn lee tɛɗ se kic lɛ, maam mꞋtaaɗ te taar ɗim iŋg kus ro ki eyo. Ute naan̰ se kic ɓo, mꞋɓaa Jeruzalɛm ki sum ɓo, Yaudge iij‑ɔkumo ɔɔ ɔlum ji Rɔmɛge tu ɔɔ maam mꞋtaaɗ te taar ɗim iŋg kus roɗe ki eyo.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Gaŋ kɛn Rɔmɛge jaay tɔnd mɛtum sum se, ey num, naaɗe je am kɔɔɗn kɔlɔ, taa naaɗe se, ɔŋ te nakŋ kɛn maam mꞋtujn̰ga jaay am kaasn gɛn tɔɔlum eyo.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Ute naan̰ se kic ɓo, Yaudge ɔn̰um eyo. Taa naan̰ se ɓo, mꞋɔɔ maam se, ɔn̰ jꞋam ɓaa gɔtn Sezar ki ɓo, am ɓaa kaakŋ mɛtn taaruma ɔɔ maam lɛ mꞋje sakakŋ jeemge eyo.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Taa naan̰ se ɓo mꞋɔl kꞋɓaa kꞋdaŋseno ɔɔ maam je mꞋtaaɗn ute naase. ꞋJeelki jaaki jaay kꞋdɔɔkum ute zin̰ziri se, taa maam mꞋaal maakum do deb kɛn gaan *Israɛlge paac utu iŋg aak kaamin̰ se.»
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Gɔtn se naaɗe tɛrlin̰ ɔɔ: «Taa naai se, jee taa naaŋ Jude ki se, ɔŋ raaŋjen te maktub eyo. Ɔɔ maakŋ gɛnaage tun ɓaaɗo gɔtn ara ki se kic lɛ, nam tap ɓo ɔŋ taaɗjen te mɛtn taari eyo ɔɔ naaje lɛ kꞋbooy te taar iŋg kus roi ki eyo.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Num ɓɔrse se, naaje kꞋje naai malin̰ ɓo ajen taaɗn mɛtn taari se, taa ɗoobm kɛn naai uun se lɛ, naaje kꞋjeele gɔtɔ ɓaa se paac jeege lee ul taara ro ki.»
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Gɔtn se, naaɗe gaaŋin̰ ɓiia. Kɛn ɓii naaɗe gaaŋin̰ jaay aas se, naaɗe ɓaaɗo jeege dɛn cir kɛn deete, ɔŋ Pɔl ɓeen̰ ki. Gɔtn se, Pɔl uun mɛtn taara tanɔɔrin̰ se taaɗɗen bini aan tɛgɛr ɔɔ, ute *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki ɔɔ ute taar kɛn jee taaɗ taar teeco taar Raa ki kɛn raaŋo do dɔkin̰ se, naan̰ taaɗɗen mɛtn taar *maakŋ Gaar Raa ute mɛtn taar Isa se. Gɔtn se naan̰ taaɗɗesin̰ ute tɔɔgin̰ paac, naan̰ je naaɗe Ꞌtookŋ do taar kɛn se.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Anum, jee mɛtin̰ge se took do taarin̰ ki se, gaŋ jee kuuy se lɛ, baate tooko.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Kɛn Pɔl aakɗe naaɗe taarɗe ɔk mɛtn naap eyo, jaay iin̰ ɓaa ɓaa se, taaɗɗen ɔɔ: «Taar kɛn *Nirl Salal jaay ɔl debm taaɗ taar teeco taar Raa ki ron̰ Ezayi taaɗo do dɔkin̰ bubsege tu se, taar se mɛt ki.
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 Naan̰ ɗeek Ezayi ki ɔɔ: ꞋƁaa ɔŋ jee se taaɗɗen ɔɔ:
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Taa jee se lɛ, taara ɛnd doɗe ki ey sum
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 Tɛr Pɔl taaɗɗen ɔɔ: «ꞋJeelki taar kɛn ɛɗ kaajn̰ ese se, Raa ɔl kꞋɓaan̰ga taaɗn jeege tun Yaudge eyo ɔɔ naaɗe se utu Ꞌbooy kuunu.»
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 [Yaudge jaay booy taar kɛn Pɔl taaɗɗen se, naaɗe teec teec se naaj ul taara ute naapa.]
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Pɔl tiŋg ɓaara dio maakŋ ɓee kɛn naan̰ mala lee ɔg se. Jeege dɛna ɓaaɗo lee aakin̰a ɔɔ naan̰ ɔkɗen jiga.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Naan̰ taaɗɗen mɛtn taar maakŋ Gaar Raa ɔɔ dooyɗen mɛtn taar Mɛljege Isa *al‑Masi se ute maraadin̰a ɓeer eyo.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.