Atos 21
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NAA
1 Kɛn naaje jaay kꞋjꞋiin̰ jꞋɔn̰ɗe Milɛ ki sum se, naaje jꞋook maakŋ markab ki ɔɔ kꞋgaaŋ kꞋɓaa maakŋ gɛgɛr Kɔs ki; ɔɔ mɛtbeen̰ki se, naaje kꞋjꞋiin̰ kꞋɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn Rɔd ki. Kɛn naaje jaay kꞋjꞋiin̰ Rɔd ki se, kꞋɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn Patara, gɔtn kɛn kꞋlee kꞋɗaar markabge.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Patara ki se, naaje jꞋɔŋ markabm kɛn ɓaa ɓaa taa naaŋ Pɛnisi ki, jꞋookŋ maak ki ɔɔ kꞋɓaa.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Kɛn naaje jaay kꞋɓaa ɓaa do baar ki se, naaje jꞋaak taa naaŋ Sipir se do ji jeelje ki ɔɔ naaje kꞋdeel kꞋɓaa taa naaŋ Siri ki. Kɛn naaje jaay jꞋaan maakŋ gɛgɛr kɛn Tir ki se, naaje kꞋbɔɔy gɔtn ese, taa gɔtn ese ɓo, nakŋ maakŋ markab ki se jꞋan̰ bɔɔy naatn.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Maakŋ gɛgɛr kɛn Tir ki se, naaje jꞋɔŋ gɛnaagen aalga kaal maakɗe do Isa *al‑Masi ki, ɔɔ gɔtn se naaje kꞋtiŋg ɓii cili ute naaɗe. Gaŋ jee se, *Nirl Salal taaɗɗen nakŋ kɛn utu Ꞌkaan do Pɔl ki ɔɔ naaɗe taaɗ Pɔl ki ɔɔ: «N̰Ꞌɔn̰te ɓaa Jeruzalɛm ki.»
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Kɛn kꞋtiŋg ute naaɗe ɓii cili aas jaay jꞋiin̰ kꞋɓaa ɓaa se, gɛnaagen ɗoobm Isa al‑Masi kɛn gɔtn ese ute mɛndge ɔɔ gaange paac ɔlje, bini kꞋteec kꞋjꞋɔn̰ maakŋ gɛgɛr se. Kɛn naaje jaay jꞋaan taa baar ki se, naaje kꞋjꞋɛrg naaŋ ki do kɛɛs kɛn taa baar ki se, ɔɔ gɔtn se, naaje kꞋtɔnd mɛtn *Raa.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Kɛn naaje jaay kꞋjꞋiin̰ kꞋɓaa ɓaa se, naaje kꞋtaaɗɗen jꞋɔɔ: «Iŋgki lapia.»
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Naaje kꞋjꞋiin̰ Tir ki se, kꞋgaaŋ kꞋɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn Putolemais ki. Ɔɔ kɛn naaje jaay jꞋaan se, kꞋɓaa kꞋtɛɗ tɔɔsɛ gɛnaage tun ɗoobm Isa al‑Masi kɛn gɔtn ese. Naaje kꞋtooɗ ɓii kalaŋ ute naaɗe ɔɔ gɔtn ese sum ɓo, naaje kꞋbɔɔy kꞋjꞋɔn̰ markaba.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Mɛtbeen̰ki se, naaje kꞋjꞋiin̰ kꞋɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn Sezare ki ɔɔ kꞋɓaa kꞋbɔɔy ɓee Pilip kɛn lee wɔɔk Labar Jiga gɛn Isa al‑Masi jeege tu se. Pilipm se, debm maakŋ jeege tun cilin kɛn kꞋbɛɛr kꞋtɔɔɗɗeno Jeruzalɛm ki gɛn noogŋ *jee kaan̰ naabm Isa al‑Masige se.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Pilip se, ɔk gaangen mɛndge sɔɔ kɛn tɔk te gaabge eyo, ɔɔ naaɗe se lee taaɗ taargen teeco taar Raa ki.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Gɔtn se, naaje kꞋtiŋgoga ɓii dɛna ɔɔ naan̰ kɛn se, gaaba kalaŋ iin̰o taa naaŋ Jude ki, ron̰ Agabus, ɓaaɗo ɔŋje. Naan̰ se lee taaɗ taargen teeco taar Raa ki kici.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Kɛn naan̰ jaay aan ɔŋje se, naan̰ uun nakŋ Pɔl lee dɔɔkŋ maakin̰ se, dɔɔkŋ jin̰ge ute jɛn̰ge, jaay taaɗɗen ɔɔ: «Aakki, Nirl Salal se taaɗum ɔɔ: nakŋ dɔɔkŋ maakŋ nam ese se, malin̰ jaay ɓaaga Jeruzalɛm ki num. Yaudge se utu an̰ dɔɔkŋ bin kici ɔɔ naaɗe utu an̰ kɔkŋ kɔl ji jeege tun Yaudge eyo.»
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Kɛn naaje ute gɛnaagen ɗoobm Isa al‑Masi kɛn maakŋ gɛgɛr kɛn gɔtn ese jaay kꞋbooy taar se se, gɔtn se naaje kꞋjꞋeem nɔɔ mɛtn Pɔl ki jꞋɔɔ n̰Ꞌɔn̰te ɓaa Jeruzalɛm ki.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Gaŋ naan̰ tɛrljen ɔɔ: «Naase eemki bin se gɛn ɗi? Kɛse naase ɔjumki kɔj maakum ɓo maane. Maam se mꞋtook naaɗe am dɔɔk sum eyo, num maam mꞋtooko gɛn ɓaa kooy Jeruzalɛm ki taa Mɛljege Isa.»
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Aan gɔɔ, naan̰ lɛ took taarje ey ɗey se, naaje kic kꞋjꞋɔn̰in̰a ɔɔ kꞋbaate taaɗin̰ taar ɗim kuuy sum. Ɔɔ gɔtn se naaje kꞋtaaɗ jꞋɔɔ: «Ɔn̰ Mɛljege Ꞌtɛɗn nakŋ kɛn maakin̰ jen ro ki.»
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Kɛn naaje jaay kꞋtiŋg Sezare ki ɓii kandum se, gɔtn se naaje kꞋɗaap roje gɛn kookŋ ɓaa Jeruzalɛm ki.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Kɛn kꞋjꞋiin̰ Sezare ki jaay kꞋɓaa ɓaa se, gɛnaagen aalga kaal maakɗe do Isa al‑Masi kɛn gɔtn ese se, ɓaa ute naaje. Kɛn naaje jaay jꞋaan Jeruzalɛm ki se, naaɗe ɔlje kꞋɓaa kꞋbɔɔy gɔtn gaab ki kalaŋ kꞋdaŋin̰ Mnason, kɛn iin̰o taa naaŋ Sipir ki. Gaabm se, gɔtn aal maakin̰ do Isa al‑Masi ki sum se, daanin̰ dɔkga.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Kɛn naaje jaay jꞋaan Jeruzalɛm ki sum se, gɛnaagen ɗoobm Isa *al‑Masi kɛn gɔtn ese, dɔɔɗ ɔkje ute maak‑raapo.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Mɛtbeen̰ki se, naaje jꞋutu Pɔl kꞋɓaa gɔtn Jak ki. Gɔtn se, naaje jꞋɔŋ jee naan *eglizge se tusga gɔtn ese kici.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Kɛn naaje kꞋtɛɗɗen tɔɔsɛ aas se, gɔtn se Pɔl taaɗɗen mɛtn nakgen kɛn Raa ɔlin̰ jaay naan̰ tɛɗo daan jeege tun Yaudge eyo se, kalaŋ kalaŋ.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Jee se jaay booy taar Pɔl taaɗɗen se, gɔtn se naaɗe *nook Raa ɔɔ taaɗ Pɔl ki ɔɔ: «ꞋBooyo gɛnaaje, ɓɔrse Yaudgen dupu kando kando se took aalga maakɗe do Isa al‑Masi ki, naɓo naaɗe se ɔk *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se ɔɔn̰ aak eyo.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Ɔɔ Ꞌjeele, naaɗe se lɛ booyga taar kɛn jeege lee taaɗ roi ki se, ɔɔ naai lee dooy Yaudgen kɛn iŋg maakŋ jeege tun Yaudge ey se, ɔɔ lee taaɗɗen ɔɔ: ‹JꞋɔn̰te kuun Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se ɔɔ gɛnɗege se lɛ, jꞋɔn̰te tɔjɗen pɔndɔ ɔɔ jꞋɔn̰te tɛɗn nakŋ bubɗege.›
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Gɔtn naai ɓaaɗo gɔtn ara sum se, ɓɛrɛ, naaɗe lɛ booyga. Bin se, jꞋaki tɛɗn jꞋɔɔki ɗi?
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Bin num, Ꞌbooy taar naaje jꞋai taaɗ se. Naaje jꞋɔk gaabge sɔɔ, kɛn naamga naam taarɗege naan Raa ki.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Jee se Ꞌɓaanɗe ute naai daan bɔɔr *Ɓee Raa ki ɔɔ tug Ꞌɗaapki rose naan Raa ki ɔɔ ɔgɗen nakŋ kɛn naaɗe an tɛɗn *sɛrkɛ Raa ki se kici. Bin se, naaɗe kic Ꞌkɔŋ dosn doɗe ɔɔ ute naan̰ se, jeege paac Ꞌjeele taar kɛn kꞋlee kꞋtaaɗ roi ki se, mɛt ki eyo. Anum, naaɗe ai kaaki naai kic, iŋg do Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Gɛn jeegen Yaudge ey jaay aalga kaal maakɗe do Isa al‑Masi ki se lɛ, naajege kꞋraaŋɗeki raaŋ jꞋɔɔki: jꞋɔn̰te kɔsn daa maragge, jꞋɔn̰te kɔsn mooso, jꞋɔn̰te kɔsn daagen moosin̰ ɔɔy te naaŋ ki eyo ɔɔ jꞋɔn̰te kɛɛsn naapge rɛn̰ rɛn̰.»
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Gɔtn se, Pɔl took taarɗe ɔɔ mɛtbeen̰ki se, Pɔl ɓaa ute jee se gɛn ɓaa tugŋ ɗaapm roɗe naan Raa ki. Naan̰ kɛn se, Pɔl ɓaa daan bɔɔr ɓee Raa kɛn maak ki ɔɔ ɔŋ *debm tɛɗn sɛrkɛ Raa ki se, ɔndin̰ ɓiia, ɔɔ ɗeekin̰ ɔɔ: «Ɓii kɛn naaje *kꞋtug kꞋɗaapga roje naan Raa ki num, naŋa naŋa kic ɓo ano ɓaa ute sɛrkin̰ sɛrkin̰ naan Raa ki.»
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Kɛn ɓii cili jaay ɔɔpga gɔɔr Ꞌnaŋ se, kaaɗ kɛn se Yaudgen iin̰o taa naaŋ Azi ki jaay aak Pɔl daan bɔɔr Ɓee Raa kɛn maak ki se. Gɔtn se, naaɗe ɔɔs mɛtn jee dɛnge ɓaaɗo iij‑ɔk Pɔl.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Gɔtn se naaɗe dɔɔb ɔɔy ɔɔ: «Gaan *Israɛlge, ɓɛrɛ, jꞋoorjekiro! Gaabm kɛn lee dooy jeege gɔtn ɓaa se paac ute taargen jig ey se, ɓaaɗoga ara. Naan̰ ɓo debm kɛn lee taaɗ taargen jig eyo ro gaan Israɛlge tu, ro *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki ɔɔ ro Ɓee Raa ki. Ɓɔrse, naan̰ ɓaaɗoga daan bɔɔr Ɓee Raa kɛn maak ki se, ute jeegen Yaudge eyo ɔɔ Ɓee Raa se lɛ, naan̰ tujin̰ga.»
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Taa naaɗe aakga kaak Pɔl ute Tropim kɛn kɔɗ Ɛpɛz se, lee lee kalaŋ maakŋ gɛgɛr kɛn Jeruzalɛm ki. Taa naan̰ se ɓo, naaɗe saap ɔɔ kaaɗ naane Pɔl ɔk ɓaanoga ute Tropim daan bɔɔr Ɓee Raa kɛn maak ki se.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Gɔtn se, jeegen maakŋ Jeruzalɛm ki paac se, iin̰ ul taar gajalaŋ ɔɔ jeege dɛna kɛn aan̰ ɓaaɗo gɔtn ese. Pɔl se, naaɗe iij‑ɔkin̰a ɔɔ tiik ɔɔɗin̰ naatn daan bɔɔr Ɓee Raa ki ɔɔ naaɗe naar gaasn ute kaam taarge se naatn.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Gɔtn se, naaɗe je an tɔɔl ute Pɔl, gaŋ naan̰ kɛn se, nam ɓaa taaɗ bubm asgarge tu ɔɔ: «Ɓɛrɛ, maakŋ gɛgɛr Jeruzalɛm se, tujga!»
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Gɔtn se, bubm asgarge se naar tus asgarge ute magalɗege aan̰ ɓaa gɔtn jee dɛnge tu. Kɛn jee dɛnge jaay aak bubm asgarge ute asgarin̰ge se, Pɔl kɛn naaɗe tɔndin̰ tɔnd se kic ɓo, gɔtn se naaɗe ɔn̰in̰a.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Kɛn bubm asgarge jaay aan ɔŋ Pɔl se, naan̰ ɔl asgarge se ɔkin̰a ɔɔ naaɗe tɔso zin̰ziri dio ɓaaɗo dɔɔkin̰a. Gɔtn se, naan̰ tɔnd mɛtn jeege ɔɔ: «Gaabm se tap ɓo, iin̰o gay ɔɔ naan̰ tap ɓo tujga ɗi?»
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Gaŋ jee dɛngen tus gɔtn ese se, ul taara gajalaŋ ɔɔ bubm asgarge se lɛ, je booy kɔkŋ mɛtn taarɗe se, naɓo ɔŋ booy ɔk eyo. Maakŋ kul taarɗe ki se, naan̰ ɔl asgarge ɔk ɓaano ute Pɔl maakŋ *ɓee tɔɔgŋ kɛn naaɗe lee toom maak ki se.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Aan gɔɔ ɓee se lɛ, do ɓee ki raan ɗey se, kɛn Pɔl jaay ook kook se, jee dɛnge se tuurin̰ kaam ara kaam ara. Kɛn asgarge jaay aak bin se, uunin̰ doɗe ki raan;
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 taa gaan Israɛlgen tus gɔtn ese paac jaay ɔko mɛtin̰ se naaɗe tɔɔɗ tɔɔy ɔɔ: «Gaabm se Ꞌnakin̰ yoa!»
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Kaaɗ kɛn jaay bubm asgarge ɓaan̰ ɓaa kɔl maakŋ *ɓeeɗe kɛn tɔɔgŋ kɛn naaɗe lee toom maak ki se, Pɔl taaɗin̰ ute taar Grɛk ɔɔ: «Ɔn̰um tu gɔtɔ, maam se mꞋɔk taara gɛn taaɗa.» Gɔtn se, bubm asgarge tɛrlin̰ ɔɔ: «Tarii, naai kic Ꞌjeel taar Grɛk ki.
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Naai se ɓo, kɔɗ Masar kɛn gɔɔr gɔɔr jaay teec sawara ɓaa tiŋg do kɔɗ‑ɓaar ki ute gaabge dupu‑sɔɔ kɛn lee ɔs jeege se ey la?»
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Gaŋ Pɔl tɛrlin̰ ɔɔ: «Maam se, mꞋkɔɗ Yaud ɔɔ jꞋoojum kic ɓo maakŋ gɛgɛr kɛn Tars, kɛn taa naaŋ Silisi ki, ɔɔ gɛgɛr Tars se, jeege paac jeelin̰a. Ɔɔ maam mꞋgoon naaŋ gɔtn ese, ɔɔ maam mꞋeemi nɔɔ ɔn̰um mꞋtaaɗn jeege tun se.»
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Gɔtn se, bubm asgarge ɔn̰in̰ gɔtɔ. Pɔl ɗaar gɔt kɛn kꞋlee kꞋjꞋookŋ kꞋɓaan maakŋ ɓee kɛn raan se. Gɔtn se, naan̰ uun jin̰ je taaɗn jeege tu ɔɔ kɛn jeege jaay aak jin̰ se, naaɗe do dil ɔɔ gɔtn se, naan̰ baagɗen taaɗn ute taar Yaud.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.