Atos 13
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARA
1 Maakŋ jeege tun *egliz kɛn Antiɔs ki se, gɔtn se ɔk jee kɛn taaɗ taar teeco taar Raa ki ute jee kɛn lee dooy jeege ute taar *Raa: jee se naaɗe Barnabas, Simɛon kɛn kꞋdaŋin̰ Debm ilimi, Lusius kɛn kɔɗ Sirɛn, Sɔl ɔɔ Manaɛn kɛn teep ute *Ɛrɔd Antipas.
1 Havia na igreja de Antioquia profetas e mestres: Barnabé, Simeão, por sobrenome Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, colaço de Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 Ɓii kalaŋ jee se jaay eem keem Raa ɔɔ uun *siam se, maakɗe ki se, deb kalaŋ Nirl Salal ɔlin̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Barnabas ute Sɔl se, Ꞌbɛɛr tɔɔɗɗeki maam ki taa mꞋaɗen kɛɗn naabm kɛn maam mꞋdaŋɗeno taarin̰a.»
2 E, servindo eles ao Senhor e jejuando, disse o Espírito Santo: Separai-me, agora, Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Kɛn naaɗe jaay eem Raa aasa ɔɔ baag kɔsɔ se, gɔtn se naaɗe tɔndɗen jiɗe doɗe ki ɔɔ ɔlɗe gɛn ɓaa tɛɗn naabm kɛn Nirl Salal daŋɗeno taarin̰ se.
3 Então, jejuando, e orando, e impondo sobre eles as mãos, os despediram.
4 Aan gɔɔ *Nirl Salal ɓo ɔlɗen gɛn tɛɗn naabin̰ se, Barnabas ute Sɔl iin̰ bɔɔy ɓaaɗo Selusi ki. Gɔtn se naaɗe ook maakŋ markab ki ɔɔ gaaŋ baar ɓaa taa naaŋ Sipir ki.
4 Enviados, pois, pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Kɛn naaɗe jaay aan maakŋ gɛgɛr kɛn Salamin kɛn taa naaŋ Sipir ki se, naaɗe baag taaɗn taar Raa jeege tu maakŋ *ɓeege tun kɛn Yaudge lee tusn maak ki. Kaaɗ kɛn se, Jan‑Markŋ kɛn debm noogɗe se utu te naaɗe.
5 Chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas judaicas; tinham também João como auxiliar.
6 Kɛn naaɗe jaay aal taa naaŋ Sipir ki bini aan taar ki se, naaɗe aan maakŋ gɛgɛr kɛn kꞋdaŋin̰ Papos. Gɔtn se naaɗe ɔŋ kɔɗ Yaud kalaŋ bini kꞋdaŋin̰ Bar‑Isa. Naan̰ debm kɔrɗɔ ɔɔ tɛɗ ron̰ aan gɔɔ debm taaɗ taar teeco taar Raa ki.
6 Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, encontraram certo judeu, mágico, falso profeta, de nome Barjesus,
7 Naan̰ se tiŋg te magal gɛn taa naaŋ gɔtn ese. Magal ese se ron̰ Sirgus Pɔlus ɔɔ gaabm se debm jeel naka. Naan̰ daŋo Barnabas ute Sɔl ɓeen̰ ki. Naan̰ je naaɗe an̰ taaɗn taar Raa naan̰ Ꞌbooyo.
7 o qual estava com o procônsul Sérgio Paulo, que era homem inteligente. Este, tendo chamado Barnabé e Saulo, diligenciava para ouvir a palavra de Deus.
8 Anum, debm kɔrɗŋ ese se ute taar Grɛk se kꞋdaŋin̰ Ɛlimas kici, naan̰ took Barnabas ki ute Sɔl ki eyo, taa naan̰ je eyo kɛn magal taa naaŋ gɔtn ese jaay Ꞌkaal maakin̰ do Isa ki se.
8 Mas opunha-se-lhes Elimas, o mágico (porque assim se interpreta o seu nome), procurando afastar da fé o procônsul.
9 Gɔtn se Sɔl, kꞋdaŋin̰ Pɔl, jaay Nirl Salal ɗooc maakin̰ se, gaabm se naan̰ aakin̰ ɔŋ ciu,
9 Todavia, Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, fixando nele os olhos, disse:
10 ɔɔ naan̰ ɗeekin̰ ɔɔ: «Naai lɛ, taar‑kɔɔɓɔ deeliga deele ɔɔ Ꞌlee Ꞌdɛrl dɛrl jeege. Naai lɛ, Ꞌgoon *Ɓubm sitange ɔɔ nakŋ ute ɗoobin̰ se lɛ, naai je eyo ɔɔ nakŋ kɛn Mɛljege jen̰ ro ki se lɛ, daayum naai je an̰ tujn̰ naatn.
10 Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Ɓɔrse Ꞌbooyo: Raa ai kɔki ute kaaka ɔɔ naai utu tɛɗn kaam‑tɔɔkɔ ɔɔ ɓii kando kando naai Ꞌkɔŋ kaakŋ kaaɗ eyo.»
11 Pois, agora, eis aí está sobre ti a mão do Senhor, e ficarás cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele névoa e escuridade, e, andando à roda, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Kɛn magal taa naaŋ gɔtn ese jaay aak nakŋ kɛn aan do gaab kɛn ese se, naan̰ took aal maakin̰ do Isa ki. Gɔtn se taar Mɛljege se ɛndga maakin̰ ki ɗeer ɗeer.
12 Então, o procônsul, vendo o que sucedera, creu, maravilhado com a doutrina do Senhor.
13 Papos ki se, Pɔl ute jeen̰ge ook maakŋ markab ki, ɔɔ gaaŋ baar ɓaa maakŋ gɛgɛr kɛn kꞋdaŋin̰ Pɛrg kɛn taa naaŋ Pampili ki. Kɛn naaɗe jaay aan gɔtn ese se, Jan‑Mark iin̰ rɛsɗe ɔɔ ɔk tɛrl ɓaa Jeruzalɛm ki.
13 E, navegando de Pafos, Paulo e seus companheiros dirigiram-se a Perge da Panfília. João, porém, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Gaŋ Pɔl ute jeen̰ge iin̰ Pɛrg ki, naaɗe uun ɗoobm Antiɔs kɛn taa naaŋ Pizidi ki. Kɛn naaɗe jaay aan gɔtn ese se, ɓii kalaŋ aan *ɓii sebit ki se, naaɗe ɓaa ɛnd iŋg maakŋ *ɓee kɛn Yaudge lee tusn maak ki gɛn keem Raa se.
14 Mas eles, atravessando de Perge para a Antioquia da Pisídia, indo num sábado à sinagoga, assentaram-se.
15 Kɛn kꞋdooy *Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki ute kɛn gɛn jee taaɗ taar teeco taar Raa ki jaay aas se, gɔtn se magalgen gɛn ɓee kɛn Yaudge lee tusn maak ki se ɔl deba ɓaa taaɗɗen ɔɔ: «Gɛnaajege, kɛn naase jaay ɔkki taar jaay anki dɛjn̰ jeege num, iin̰ Ꞌtaaɗɗeki.»
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação para o povo, dizei-a.
16 Gɔtn se Pɔl iin̰ ɗaara tɛɗɗen ute jin̰a taa kꞋdoa ɔɔ ɗeekɗen ɔɔ: «Naase gaan *Israɛlge ɔɔ ute naasen kɛn jee ɓeer Raa ki se, Ꞌbooyki taar kɛn maam mꞋasen taaɗ se.
16 Paulo, levantando-se e fazendo com a mão sinal de silêncio, disse: Varões israelitas e vós outros que também temeis a Deus, ouvi.
17 Raa naajen Israɛlge se, bɛɛr tɔɔɗɔ bubjege; naan̰ dirɗe ooj tɛɗ dɛna taa naaŋ Masar ki, ɔɔ ute tɔɔgin̰ se, naan̰ ɔɔɗɗeno naatn maakŋ taa naaŋ Masar ki.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou o povo durante sua peregrinação na terra do Egito, donde os tirou com braço poderoso;
18 Do kɔɗ‑ɓaar ki se, nakŋ ɓaa ɓaa ɓaara si‑sɔɔ se, naan̰ ɓo aakɗeno doɗe ki.
18 e suportou-lhes os maus costumes por cerca de quarenta anos no deserto;
19 Tɛr, taa naaŋ kɛn *Kanan ki se mɛtjil jeegen kaam cili se, naan̰ utɗen naata ɔɔ naaŋɗe se, naan̰ ɛɗin̰ gaan Israɛlge tu ɔɔ naaŋ se tɛɗɗen naaŋɗe mala.
19 e, havendo destruído sete nações na terra de Canaã, deu-lhes essa terra por herança,
20 Kɛn nakgen se jaay daanin̰ deel paac se, ɔk nakŋ ɓaa ɓaa ɓaara kaar‑sɔɔ‑ute‑si‑mii.
20 vencidos cerca de quatrocentos e cinquenta anos. Depois disto, lhes deu juízes, até o profeta Samuel.
21 Aan do Samuɛl ki se, bubjege tɔnd mɛtn Raa, ɔɔ naaɗe je gaarge. Gɔtn se Raa ɔndɗen Saul, goon Kis, kɛn teeco taa ɓee Benjamin ki ɔɔ naan̰ se ɔs gaara gɛn ɓaara si‑sɔɔ.
21 Então, eles pediram um rei, e Deus lhes deparou Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, e isto pelo espaço de quarenta anos.
22 Kɛn ɓaara si‑sɔɔ jaay aas se, Saul se Raa ɔɔɗin̰ maakŋ gaarin̰ ki naatn ɔɔ naan̰ bɛɛr ɔɔɗɗen *Daud ɓo tɛɗɗen gaarɗe. Do Daud ki se, Raa taaɗ ɔɔ: Maam mꞋɔŋga Daudn goon Jɛsɛ kɛn maam jen̰a. Naan̰ ɓo debm kɛn utu Ꞌtɛɗn nakgen paacn̰ kɛn maakum jen ro ki.
22 E, tendo tirado a este, levantou-lhes o rei Davi, do qual também, dando testemunho, disse: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.
23 «Maakŋ mɛtjil Daud ki se, Raa bɛɛr ɔɔɗo gaaba kalaŋ daan Israɛlge tu ron̰ Isa, taa aɗen kaaja. Bin ɓo, taar do dɔkin̰ Raa taaɗo Daud ki se, aanga ɗoobin̰ ki.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, trouxe Deus a Israel o Salvador, que é Jesus,
24 Kaaɗ kɛn Isa tɛɛs te naabin̰ ey ɓɔrt se, Jan‑Batist ɓaaɗo taaɗ gaan Israɛlge tu paac ɔɔ: ‹ꞋTɛrlki maakse do Raa ki ɔɔ Ꞌɓaakiro jꞋasen *batizi.›
24 havendo João, primeiro, pregado a todo o povo de Israel, antes da manifestação dele, batismo de arrependimento.
25 Aan do naŋ naabin̰ ki se, Jan‑Batist taaɗo ɔɔ: ‹Maakŋ maak‑saapse ki se, naase tap ɓo ɔɔki maam se naŋa? Ɓɛrɛ, maam se *mꞋal‑Masi kɛn naase iŋg aakki kaamin̰ se eyo! ꞋƁooyki, naan̰ se utu ɓaaɗo mɛtum ki ɔɔ naan̰ se, gɛn tɔɔɗn saa jɛn̰ ki kic ɓo, maam mꞋaas eyo.›
25 Mas, ao completar João a sua carreira, dizia: Não sou quem supondes; mas após mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desatar as sandálias.
26 «Gɛnaamge, naasen kɛn mɛtjil *Abraamge, ɔɔ naasen iŋgki maakɗe ki jaay Ꞌɓeerki Raa ki se, Ꞌbooyki, taa naajege ɓo Raa ɓaano ute taar se taa ajeki kaaja.
26 Irmãos, descendência de Abraão e vós outros os que temeis a Deus, a nós nos foi enviada a palavra desta salvação.
27 Kɛn Isa jaay aan se, jee Jeruzalɛm ki ute magalɗege se, Isa se naaɗe jeelin̰ te aan gɔɔ al‑Masi eyo. Ɔɔ taar kɛn jee taaɗ taar teeco taar Raa ki raaŋo do dɔkin̰ jaay, aanga ɓii sebit ki tak ɓo naaɗe lee dooyin̰ se, naaɗe tɛɗin̰ga aanga ɗoobin̰ ki. Taa naan̰ se ɓo, naaɗe ɔjin̰ bɔɔrɔ don̰ ki.
27 Pois os que habitavam em Jerusalém e as suas autoridades, não conhecendo Jesus nem os ensinos dos profetas que se leem todos os sábados, quando o condenaram, cumpriram as profecias;
28 Ey num, naaɗe ɔŋ te taar ɗim kɛn aas tɔɔlin̰ eyo. Ute naan̰ se kic ɓo, naaɗe taaɗ Pilat ki ɔɔ: ‹KꞋtɔɔlin̰ naatn!›
28 e, embora não achassem nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Kɛn Yaudge jaay tɛɗin̰ nakge don̰ ki aas aan gɔɔ kɛn Kitap taaɗo do dɔkin̰ se, maakɗe ki se, jee mɛtin̰ge ɓaaɗo uun bɔɔyin̰ naatn ro kaag ki ɔɔ ɓaa ɔlin̰ maakŋ iiɓ ki.
29 Depois de cumprirem tudo o que a respeito dele estava escrito, tirando-o do madeiro, puseram-no em um túmulo.
30 Num gaŋ Raa se durin̰oga daan yoge tu.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos;
31 Jee leeɗo ute naan̰ Galile ki bini aan Jeruzalɛm ki se, kɛn naan̰ ooy duro se maakŋ ɓiige tu dɛna, naan̰ lee teec naanɗe ki. Ɔɔ jee se ɓo ɓɔrse tɛɗga saaɗin̰ge naan jeege tu.
31 e foi visto muitos dias pelos que, com ele, subiram da Galileia para Jerusalém, os quais são agora as suas testemunhas perante o povo.
32 «Ɓɔrse naaje kꞋɓaaɗo se, taa jꞋasen taaɗn labar jiga se kici ɔɔ labar se ɓo, kɛn Raa taaɗo bubjege tu do dɔkin̰a ɔɔ tɛɗga num naan̰ utu aɗen kɛɗn nakŋ naan̰ taaɗga ɔɔ utu aɗen kɛɗ se.
32 Nós vos anunciamos o evangelho da promessa feita a nossos pais,
33 Taar kɛn naan̰ taaɗo do dɔkin̰ ɔɔ an̰ tɛɗ se, ɓɔrse naan̰ tɛɗin̰ga do naaje gɛnɗege tu kɛn naan̰ duro Isa daan yoge tu se, aan gɔɔ taar kɛn kꞋraaŋin̰o do dɔkin̰ maakŋ Kaa Keem Raa gɛn k‑dige tu kɛn ɔɔ:
33 como Deus a cumpriu plenamente a nós, seus filhos, ressuscitando a Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu, hoje, te gerei.
34 «Raa se duroga Isa daan yoge tu, ron̰ se naan̰ ɔn̰in̰ ruum te maakŋ ɓaaɗ ki eyo. Kɛse ɓo taar kɛn naan̰ taaɗo Daud ki do dɔkin̰a kɛn taaɗin̰ ɔɔ:
34 E, que Deus o ressuscitou dentre os mortos para que jamais voltasse à corrupção, desta maneira o disse: E cumprirei a vosso favor as santas e fiéis promessas feitas a Davi.
35 Taa ɗi gɔt kuuy kic maakŋ Kitap ki se, Daud taaɗ Raa ki ɔɔ:
35 Por isso, também diz em outro Salmo: Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.
36 Num kɛn naabm kɛn Raa jen ro ki jaay Daud tɛɗin̰ aas se, gɔtn se naan̰ ooyo ɔɔ jꞋuun jꞋɔl kꞋjꞋaalin̰ maakŋ iiɓ ki do bubin̰ge tu ɔɔ naan̰ kic ruumga aan gɔɔ naaɗe se kici.
36 Porque, na verdade, tendo Davi servido à sua própria geração, conforme o desígnio de Deus, adormeceu, foi para junto de seus pais e viu corrupção.
37 Gaŋ Isa jaay ooy se, ruum te maakŋ iiɓ ki eyo, num naan̰ se Raa durin̰oga daan yoge tu.
37 Porém aquele a quem Deus ressuscitou não viu corrupção.
38 «Gɛnaamge, Ꞌjeelki, naaje kꞋɓaaɗo se kꞋje jꞋasen taaɗn nakŋ kɛn jaay Isa tɛɗo se. Ute nakŋ naan̰ tɛɗo se ɓo, Raa tɔɔlsenga *kusin̰sege. Ey num, ute Ko Taar kɛn Raa ɛɗo Musa ki se ɔŋ noogse Ꞌtɛɗki te aak bɛɛ naan Raa ki eyo.
38 Tomai, pois, irmãos, conhecimento de que se vos anuncia remissão de pecados por intermédio deste;
39 Num gaŋ debm jaay aal maakin̰ do Isa al‑Masi ki se, kusin̰in̰ paac se, Raa tɔɔlin̰sin̰ga naata.
39 e, por meio dele, todo o que crê é justificado de todas as coisas das quais vós não pudestes ser justificados pela lei de Moisés.
40 Bin se, ɔndki kɔndɔ, ɓɛrɛ, taar se ɔn̰te Ꞌbaatin̰ki! Ey num, taar kɛn jee taaɗ taar teeco taar Raa ki raaŋo do dɔkin̰ maakŋ Kitap ki se, sɔm asen kaan dose ki cɛrɛ, kɛn ɔɔ:
40 Notai, pois, que não vos sobrevenha o que está dito nos profetas:
41 ꞋƁooyki bɛɛ, naasen kɛn aalki Raa maak ki ey se,
41 Vede, ó desprezadores, maravilhai-vos e desvanecei, porque eu realizo, em vossos dias, obra tal que não crereis se alguém vo-la contar.
42 Kɛn Pɔl ute Barnabas jaay teec teec naatn maakŋ ɓee Yaudge tun lee tusn maak ki se, gɔtn se jeege taaɗɗen ɔɔ: «Ɓii sebitn kuuy se, Ꞌtɛrl Ꞌɓaakiro ajeki taaɗn mɛtn taar se daala.»
42 Ao saírem eles, rogaram-lhes que, no sábado seguinte, lhes falassem estas mesmas palavras.
43 Kɛn jeege wɔɔk naŋ se, maakɗe ki se Yaudge dɛna, ute jee kɛn tɛɗga tɛɗ roɗe Yaudge kɛn ɔk taar Raa ɔɔn̰ se ɓaa ute Pɔl ɔɔ Barnabas. Kɛn naaɗe jaay ɓaa ɓaa se, Pɔl ute Barnabas se taaɗ ute naaɗe, dɛjɗe ɔɔ bɛɛ Raa se, jꞋɔkin̰ ɔɔn̰ɔ.
43 Despedida a sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos piedosos seguiram Paulo e Barnabé, e estes, falando-lhes, os persuadiam a perseverar na graça de Deus.
44 Anum, *ɓii sebit kɛn kuuy se, jee maakŋ gɛgɛr kɛn Antiɔs kɛn taa naaŋ Pizidi ki se, dɛnin̰ ɓaaɗo tus gɛn booy taar Mɛljege.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Num kɛn Yaudge jaay aak jeege ɓaaɗo tus dɛn se, naaɗe tɛɗ maak‑kilimi ro Pɔl ute Barnabas ki ɔɔ naaɗe baag naajn̰ Pɔl ɔɔ taaɗ jeege tu ɔɔ: «Taar kɛn Pɔl taaɗ se, taar kɛn mɛt ki eyo.»
45 Mas os judeus, vendo as multidões, tomaram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Gɔtn se Pɔl ute Barnabas se, taaɗ aal doɗe sɛn̰ ɗeekɗen ɔɔ: «Bɛɛki se, taar se jꞋasen taaɗn naase Yaudge tu ɓo jaayo. Aan gɔɔ naase lɛ Ꞌbaateki ɗey se, kɛse naase malin̰ge ɓo Ꞌtɛɗki murs rose ki gɛn kɔŋ *kaajn̰ gɛn daayum eyo. Ɓɔrse num, naaje se, kꞋɓaa taaɗn taar Raa se jeege tun Yaudge eyo.
46 Então, Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: Cumpria que a vós outros, em primeiro lugar, fosse pregada a palavra de Deus; mas, posto que a rejeitais e a vós mesmos vos julgais indignos da vida eterna, eis aí que nos volvemos para os gentios.
47 Kɛse ɓo naabm kɛn Mɛljege ɔljeno ɔɔ taaɗjeno ɔɔ:
47 Porque o Senhor assim no-lo determinou: Eu te constituí para luz dos gentios, a fim de que sejas para salvação até aos confins da terra.
48 Kɛn jee kɛn Yaudge ey jaay booy taar se, naaɗe maakɗe raapo, *nook Raa ɗeek ɔɔ: «Taar Mɛljege Raa se jiga aak eyo.» Gɔtn se, jee kɛn Raa bɛɛr tɔɔɗɗenga tɔɔɗ gɛn kɔŋ kaajn̰ gɛn daayum se, took aal maakɗe do Isa ki.
48 Os gentios, ouvindo isto, regozijavam-se e glorificavam a palavra do Senhor, e creram todos os que haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Gɔtn se, taar Mɛljege Raa se wɔɔk dɔɔɗ taa naaŋ gɔtn ese paac.
49 E divulgava-se a palavra do Senhor por toda aquela região.
50 Gaŋ Yaudge se ɔɔs mɛtn magalgen maakŋ gɛgɛr kɛn gɔtn ese ute mɛndgen jeeɗege jee nak dɛnge jaay ɓeer Raa ki se, naaɗe ɔlɗe mɛtɗe taa jꞋdabar Pɔl ute Barnabas ɔɔ naaɗe tuurɗe naatn maakŋ taa naaŋɗe ki.
50 Mas os judeus instigaram as mulheres piedosas de alta posição e os principais da cidade e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, expulsando-os do seu território.
51 Kɛn Pɔl ute Barnabas jaay ɓaa ɓaa se, tup kuɗn jɛɗege tu ɔɔ naaɗe iin̰ ɓaa Ikɔniɔm ki.
51 E estes, sacudindo contra aqueles o pó dos pés, partiram para Icônio.
52 Gaŋ jee kɛn aal maakɗe do Isa *al‑Masi kɛn gɔtn ese se, Raa ɗoocɗe maakɗe ute *Nirl Salal tɛɗɗe naaɗe se, maakɗe raap dɛn aak eyo.
52 Os discípulos, porém, transbordavam de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.