Apocalipse 18

Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kɛn nakgen se jaay deel paac se, maam mꞋaak *kɔɗn Raa kuuy bɔɔyo maakŋ raa ki ɔɔ kɔɗn Raa se ɔk tɔɔg dɛna ɔɔ ute tɔɔgin̰ se naan̰ wɔɔr do naaŋa se kɛlɛŋ kɛlɛŋ.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Naan̰ taaɗ makɔn̰ɔ ɔɔ:
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 Naan̰ se ɓo kɛn ɔl jeege tɛɗ nakŋ kɛn naan̰ maakin̰ jen ro ki
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Tɛr mꞋbooy mind nam kuuy taaɗ maakŋ raa ki ɔɔ:
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 taa kusin̰ maakŋ gɛgɛr kɛn ese se,
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 Nakŋ naan̰ tɛɗ jeege tu se,
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 Aan gɔɔ naaɗe ɔŋo maala ɔɔ ɔŋo doɗe se,
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 Taa naan̰ se ɓo, ɓii kalaŋ sum ɓo
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 Num gaarin̰gen do naaŋ ki kɛn ɛndo maakŋ kusin̰ gɛgɛr kɛn ese se ɔɔ tɛɗo maala gɔtn ese se, kaaɗ kɛn naaɗe utu kaakŋ saa pooɗn gɛgɛr kɛn kꞋtɔɔcin̰ se, naaɗe utu tɔɔyɔ ɔɔ keem nɔɔ taarin̰a.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 Naaɗe ɗaar dɔkɔ ɔɔ ɓeer ɔɔ sɔm dubar ese se koocn̰ doɗe ki ɔɔ gɔtn se naaɗe tɔɔyɔ ɔɔ keem nɔɔ:
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 Jeegen ɔk nakŋ zogen do naaŋ ki paac eeme ɔɔ ɔl doa taa gɛgɛr se, taa nakŋ zoɗege se, nam tap ɓo dug ey sum.
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 Nakŋ zoɗege se: daab, pudda, kogen ute roɗe, meeɗgen ute roɗe, kalgen ute roɗege ɔɔ kɛn deer taac boŋ boŋ se, kalgen ute roɗege cɛɛpɛ ɔɔ aac dɛŋ dɛŋ; kaaggen oot nijimi, nakgen kꞋɗaapɗe ute naaŋ ceeɗge, kaaggen mɔŋgɔ, maal‑zɛɛrɛ ute maal‑kilimi, ute kogen raaŋ aak bɛɛ bɛɛ,
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 naagŋ kaagŋ nijimi, nakgen oot nijimi, itir, duɗgen oot nijimi ute kaaggen oot koot kici, tɔtn koojn̰ bin̰, uubu, ruju ute gɛmɛ, maraŋge ute bɛn̰ge, sɛndge ute puusɗege, ɓulge ute jee daŋgayge, nakgen se paac nam tap ɓo mɔɔtn Ꞌdug ey sum.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 KꞋtaaɗ jeege tun maakŋ gɛgɛr kɛn ese jꞋɔɔ: «Nakŋ naase maakse Ꞌje paac se gɔtɔga. Maala ute nakgen tɛɗsen jaay jeege je se se, paac utga naatn. Nakgen bin se mɔɔtn jꞋan̰ kɔŋ maakŋ gɛgɛrse ki ey sum.»
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 Jee tɛɗn zogen lee ɓaaɗo tɛɗ maala maakŋ gɛgɛr kɛn ese se, naaɗe kic Ꞌɗaar dɔkɔ ɔɔ ɓeer ɔɔ sɔm dubar se koocn̰ doɗe ki. Gɔtn se naaɗe tɔɔyɔ ɔɔ eem nɔɔ:
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 «Wɔɔy, wɔɔy nakage, aakki tu gɛgɛr magal,
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 Maalin̰ ute dɛnin̰ se, maakŋ lɛr kɛn kalaŋ ki sum ɓo utga paac!»
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 Kɛn naaɗe jaay aak saa pooɗn iin̰ se, tɔɔɗ tɔɔy ɔɔ:
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 Naaɗe tɔs naaŋa bɔɔy doɗege tu ɔɔ tɔɔɗ tɔɔyɔ ɔɔ eem nɔɔ:
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 Num naase, jee maakŋ raa kɛn jee Raage,
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Gɔtn se maam mꞋaak kɔɗn Raa tɔɔgɔ uuno ko deer aan gɔɔ ko tooto undin̰ maakŋ baar ki ɔɔ ɗeek ɔɔ:
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 Jee kɔnd kurundge, jee kaage,
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 Nam tap ɓo kaakŋ pooɗn lɔɔmpɔ gɔti ki ey sum
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 Gɔtn naai ki se ɓo gɔtn kꞋtɔɔlo jee taaɗ taar teeco taar Raa ki,
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.