Apocalipse 14
Kitapm kɛn Raa dɔɔko kiji ute jeege (KYQ) vs NVI
1 Tɛr maam mꞋaak Goon Baata ɗaar ɗaara ute jeege dupu‑kaar‑te‑sik‑sɔɔ‑kaar‑sɔɔ (144 000) do ko kɛn Sion ki ɔɔ jee se kꞋraaŋɗen ro naan̰a ute gɛn Bubin̰ do naanɗege tu.
1 Então olhei, e diante de mim estava o Cordeiro, de pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil que traziam escritos na testa o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Gɔtn se maam mꞋbooy mind nam taaɗ maakŋ raa ki tec aan gɔɔ maan zoor uu uu se, ɔɔ aan gɔɔ Raa kɛn taat makɔn̰ɔ ɔɔ mꞋbooyin̰ se tec aan gɔɔ jee ɔnd kɔnd kurundu.
2 Ouvi um som do céu como o de muitas águas e de um forte trovão. Era como o de harpistas tocando suas harpas.
3 Ɔɔ naaɗe se aar kaa kiji naan kaag do ki naan ne‑ɗimge tun sɔɔ ɔɔ naan magalge tu. Kaaɗe se nam tap ɓo jeel kaarin̰ eyo, naɓo jee aarin̰ se se, naaɗen jee dupu‑kaar‑te‑sik‑sɔɔ‑kaar‑sɔɔ (144 000) kɛn kꞋdugɗenoga dug doɗe do naaŋ ki se sum.
3 Eles cantavam um cântico novo diante do trono, dos quatro seres viventes e dos anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os cento e quarenta e quatro mil que haviam sido comprados da terra.
4 Jee se, ɓii kalaŋ tap ɓo ɓaa te ro mɛndge tu eyo naɓo naaɗe bɔɔb roɗe *salal gɛn *Raa. Jee se se, gɔtn Goon Baata ɓaa ɓo, naaɗe daanin̰a. Ɔɔ maakŋ jikilimge tun do naaŋ ki se, naaɗe se jee kɛn kꞋdugɗenoga dug doɗe ɔɔ naaɗe se aan gɔɔ *nakŋ ooj deet deetn maakŋ‑gɔt ki jaay jꞋɛɗin̰ *sɛrkɛ Raa ki ɔɔ Goon Baat ki se.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois se conservaram castos e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os homens e ofertados como primícias a Deus e ao Cordeiro.
5 Naaɗe se, ɓii kalaŋ tɛɗ te taar‑kɔɔɓ eyo ɔɔ taar iŋg kus kic lɛ jꞋɔŋ te roɗe ki eyo.
5 Mentira nenhuma foi encontrada em suas bocas; são imaculados.
6 Tɛr maam mꞋaak kɔɗn Raa kuuy iin̰ lee daan maakŋ raa ki raan. Naan̰ se ɔk Labar Jigan gɛn daayum se gɛn taaɗn jeege tun do naaŋ ki. Labar se, naan̰ an̰ taaɗin̰ jeege tun do naaŋ ki paac ute mɛtjilɗege ute taa ɓeeɗege ɔɔ ute taar naaŋɗege.
6 Então vi outro anjo, que voava pelo céu e tinha na mão o evangelho eterno para proclamar aos que habitam na terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Naan̰ taaɗɗen makɔn̰ ɔɔ: «ꞋƁeerki Raa ki ɔɔ *Ꞌnookin̰ki, taa kaaɗn kɛn naan̰ kɔjn̰ bɔɔrɔ do jeege tu se, aanga. Naase ɛrgki naan Mɛl kɛn aalo maakŋ raa ute do naaŋa, baar ute gɔtgen kɛn ɔk maane se paac.»
7 Ele disse em alta voz: "Temam a Deus e glorifiquem-no, pois chegou a hora do seu juízo. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e as fontes das águas".
8 Kɔɗn Raa kuuy gɛn k‑dige ɔk mɛtin̰a ɔɔ ɗeek ɔɔ: «Ɓɛrɛ, gɛgɛr magal Babilon se tɛrɛcga! Ɗeer ɗeer, naan̰ se tɛrɛcga kamac kamac! Naan̰ se ɓo kɛn ɔl mɛtjil jeege do naaŋ ki paac tɛɗ nakŋ kɛn naan̰ maakin̰ jen ro ki aan gɔɔ tɔtn koojn̰ bin̰ kɛn naan̰ ɔl jeege paac aay te maraadɗe se. Naan̰ se tec aan gɔɔ mɛnd kɛɛsn gaabm rɛn̰ rɛn̰ ɔɔ nakŋ kɛn naan̰ ɔl jeege tɛɗ se, nakŋ *kusin̰ salal.»
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: "Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez todas as nações beberem do vinho da fúria da sua prostituição! "
9 Tɛr kɔɗn Raa kuuy gɛn k‑mɔtɔge ɔko mɛtn naaɗe se kici. Naan̰ se taaɗ makɔn̰ ɔɔ: «Debm jaay ɛrg naan daa‑gaab ki se ute nakŋ kꞋcɔɔcin̰ tecin̰ tece ɔɔ ɔk nakŋ kaakŋ jeele do naanin̰ ki lɔ jin̰ ki se,
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: "Se alguém adorar a besta e a sua imagem e receber a sua marca na testa ou na mão,
10 naan̰ kic utu kaay tɔtn koojn̰ bin̰ salal kɛn maakŋ *kɔɔpm maak‑taar Raa ki se. Debm se, Raa utu an̰ kɔl pooɗn ɔɔ maakŋ kuɗ kɛn ɔk pooɗo ɓuluk ɓuluk se naan kɔɗn Raage tun salal ɔɔ naan Goon Baatn Raa ki.
10 também beberá do vinho do furor de Deus que foi derramado sem mistura no cálice da sua ira. Será ainda atormentado com enxofre ardente na presença dos santos anjos e do Cordeiro,
11 Ɔɔ saa pooɗn dubarɗe se iin̰ tul tul daayum daayum. Jee kɛn ɛrg naan daa‑gaab ki ɔɔ naan nakŋ kɛn kꞋcɔɔcin̰ tecin̰ tece ɔɔ jeegen ɔk numirin̰ roɗe ki se, nɔɔrɔ katara naaɗe kɔŋ gɔtn an tɔɔl maakɗe eyo.»
11 e a fumaça do tormento de tais pessoas sobe para todo o sempre. Para todos os que adoram a besta e a sua imagem, e para quem recebe a marca do seu nome, não há descanso, dia e noite".
12 Kaaɗ kɛn se ɓo naase aayki kaamse, naasen jee Raage se Ꞌtɛɗki nakŋ kɛn Raa taaɗ ɔɔ gɛn tɛɗa ɔɔ aalki maakse do Isa ki!
12 Aqui está a perseverança dos santos que obedecem aos mandamentos de Deus e permanecem fiéis a Jesus.
13 Tɛr maam mꞋbooy mind nam taaɗum maakŋ raa ki ɔɔ: «ꞋRaaŋ ɔɔ: maak‑raapo jeege tun ooy ɓɔrse ɗoobm Mɛljege tu!» Ɔɔ tɛr *Nirl Raa taaɗum ɔɔ: «Ɗeere, naaɗe se ɔŋga gɔtn tɔɔl maakɗe ɔɔ taa bɛɛ paacn̰ naaɗe tɛɗo se, naaɗe utu an̰ kɔŋɔ.»
13 Então ouvi uma voz do céu dizendo: "Escreva: Felizes os mortos que morrem no Senhor de agora em diante". Diz o Espírito: "Sim, eles descansarão das suas fadigas, pois as suas obras os seguirão".
14 Tɛr maam mꞋaak gapara raap lak lak ɔɔ maakŋ gapar kɛn se, mꞋaak nam tec debkilimi iŋg kiŋg do ki. Ɔɔ nam se ɔk laatn gɛn tɔɔmɔ gɛn daab don̰ ki ɔɔ naan̰ ɔk kin̰jɛr aata jin̰ ki.
14 Olhei, e diante de mim estava uma nuvem branca e, assentado sobre a nuvem, alguém "semelhante a um filho de homem". Ele estava com uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Tɛr mꞋaak *kɔɗn Raa kuuy teeco maakŋ *Ɓee Raa kɛn maakŋ raa ki. Naan̰ taaɗ makɔn̰ɔ deb kɛn iŋg do gapar ki se ɔɔ: «Ɓɔrse kaaɗn kɔjn̰ nakgen do naaŋ ki se aasga; ute kin̰jɛri se Ꞌɓaa ɔjɗe.»
15 Então saiu do santuário um outro anjo, que bradou em alta voz àquele que estava assentado sobre a nuvem: "Tome a sua foice e faça a colheita, pois a safra da terra está madura; chegou a hora de colhê-la".
16 Gɔtn se, debm iŋg do gapar ki se ute kin̰jɛrin̰ se, naan̰ ɓaa ɔj naŋ nakgen do naaŋ ki se paac.
16 Assim, aquele que estava assentado sobre a nuvem passou sua foice pela terra, e a terra foi ceifada.
17 Tɛr maam mꞋaak kɔɗn Raa kuuy teeco maakŋ Ɓee Raa kɛn maakŋ raa ki. Naan̰ kic ɔk kin̰jɛr aata jin̰ ki.
17 Outro anjo saiu do santuário do céu, trazendo também uma foice afiada.
18 Tɛr maam mꞋaak kɔɗn Raa kuuy daala teeco *gɔtn kɛn kꞋlee kꞋtɛɗn sɛrkɛ Raa ki se. Naan̰ se ɔk tɔɔgɔ do pooɗ ki ɔɔ naan̰ taaɗ makɔn̰ɔ deb kɛn ɔk kin̰jɛr kɛn aat se ɔɔ: «Ɓɔrse koojn̰ bin̰gen do naaŋ ki se aacga. Ute kin̰jɛri aat se Ꞌɓaa ɔjɗe.»
18 E ainda outro anjo, que tem autoridade sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz àquele que tinha a foice afiada: "Tome sua foice afiada e ajunte os cachos de uva da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras! "
19 Gɔtn se kɔɗn Raa kɛn ɔk kin̰jɛr aat se, iin̰ ɓaa ɔj koojn̰ bin̰ se ɔɔ tɔs ɔmbin̰ maakŋ dukuɗn magal gɛn maak‑taar Raa ki se.
19 O anjo passou a foice pela terra, ajuntou as uvas e as lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 Dukuɗn se, naan̰ naatn maakŋ gɛgɛr ki ɔɔ koojn̰ bin̰ se jaay kꞋriin̰ se, teec mooso ɔɔ moosin̰ se ɔɔy dar dar ɔɔ kɛn kꞋdɔɔjin̰ se, jɛrlin̰ se aal sindi aljam. Gɔtn mooso ɔɔy uun paac se aas kilɔmɛtir kaar‑mɔtɔ.
20 Elas foram pisadas no lagar, fora da cidade, e correu sangue do lagar, chegando ao nível dos freios dos cavalos, numa distância de cerca de trezentos quilômetros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.