Lucas 18
Kouya NT (KYF_WBT) vs NVT
1 -Mʋʋ 'bɩgʋ, -Zezu yia wa gbʋʋ nine 'palɩ, ɔ 'ka we wa 'klʋslolu nɩɩ, -Lagɔ wa 'kaa bhubhoeda -tʋ 'kɔmʋʋ, 'kʋa 'na wlalɩ wa 'ylila -nɩ.
1 Jesus contou a seus discípulos uma parábola para mostrar-lhes que deviam orar sempre e nunca desanimar.
2 «Gbʋwʋbhunyɔ yabhlo mɩa 'gbe yabhlo 'wʋ, ɔ'ɔ sɔ -Lagɔ, 'ɩn ɔ'ɔ zʋ nyɩmɛ yabhlogbɔɔ 'nʋŋwɛ.
2 Disse ele: “Havia numa cidade um juiz que não temia a Deus nem se importava com as pessoas.
3 Wee 'gbe -bhloo 'dɛ 'wʋ, -dʋgbaŋwnɔ yabhlo mɩ -bha 'ya. 'Kɔmʋʋ ɔ mnɩa ɔɔ gbʋwʋbhunyɔɔ -gbɛ, 'ɩn ɔ gbaa ɔ -ylaɛ: ‹-Ɩn 'bhu ɩn -yɔ na tʋnyɔ 'sɔɔ nyɩdɩ gbʋ 'wʋ›.
3 Uma viúva daquela cidade vinha a ele com frequência e dizia: ‘Faça-me justiça contra meu adversário’.
4 «'Ylɩ weee nya, ɔɔ gbʋwʋbhunyɔ'ɔ ŋwnu we -yɔ. 'Bhie, 'ylɩ yabhlo nya, 'ɩn ɔ yia 'wlukʋʋn lapʋpalɩ, ɔ nɛɛ ɔ 'dɛɛ dlɩ zɔɛ: ‹Ɩ'ɩn sɔ -Lagɔ, 'ɩn ɩ'ɩn zʋ nyɩmɛ yabhlogbɔɔ 'nʋŋwɛ, gbʋzɔnʋ -wa.
4 Por algum tempo, o juiz não lhe deu atenção, mas, por fim, disse a si mesmo: ‘Não temo a Deus e não me importo com as pessoas,
5 Nɩɩ, -dʋgbaŋwnɔ -mɔnɩ mɩ 'mɩ sɩalɩda duuun 'gbʋ, ɔ gbʋ na yia 'wʋbhua. We 'nɩ -mʋʋʋ, 'ɩn ɔ yia 'mɩ sɩalɩa 'ylɩ weee nya.› »
5 mas essa viúva está me irritando. Vou lhe fazer justiça, pois assim deixará de me importunar’”.
6 'Bhie, Nyɩmaa -Kanyɔ yia we -gʋdɩɛ: «-We ɔɔ gbʋwʋbhunyɔ 'nyuu gbaa, a pʋlʋ we yukwli!
6 Então o Senhor disse: “Aprendam uma lição com o juiz injusto.
7 'Ɩn -Lagɔ naa, -mɔɔ -bhasanya -ka ɔ gbɛgbɛɩn 'wʋkpɩda -mɩ zlʋkpɛ -yɔ jibheza, -mɔɔ 'na 'ka wa -yɔgbʋ 'wʋbhu tɩklɩɩ? 'Lee, we 'bɩ ɔ yia 'wʋgwlɛlɩa yɩ?
7 Acaso Deus não fará justiça a seus escolhidos que clamam a ele dia e noite? Continuará a adiar sua resposta?
8 Ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ: -ɩnnya, wa gbʋ ɔ yia 'wʋbhua slʋɩ. 'Ɩn da Nyɩmɛɛ 'Yu -ka yi, ɔ yi dlɩzʋnya dʋdʋ -gʋ ylɩɩ?»
8 Eu afirmo que ele lhes fará justiça, e rápido! Mas, quando o Filho do Homem voltar, quantas pessoas com fé ele encontrará na terra?”.
9 Nyɩma -wa yɩa wa 'dɛ tɩklɩɩ -Lagɔ 'yliya 'wʋ, 'ɩn wa tlilia nyɩma tɔlʋa 'ylila, ma -yla -Zezu 'paa gbʋʋ nine -mɩnɩ:
9 Em seguida, Jesus contou a seguinte parábola àqueles que confiavam em sua própria justiça e desprezavam os demais:
10 «Nyɩma sɔ mnɩa -Lagɔbudu 'kadʋ zɔ -Lagɔ bhubhoea. 'Yabhlo -wa Falizɩnyɩmɛ, 'ɩn -bʋdʋ -wa nisʋn -gwɛzisanyɔ.
10 “Dois homens foram ao templo orar. Um deles era fariseu, e o outro, cobrador de impostos.
11 «'Ɩn Falizɩnyɩmɛ -mɔnɩ yia -Lagɔ bhubhoe ɔ 'dɛɛ dlɩ zɔɛ: ‹'Oo -Lagɔ, nyɩma -tɔlʋa -wa 'wienya, tɔlʋa 'nɩ -mɩ tɩklɩɩ, 'ɩn tɔlʋa -yɔ 'ŋwnɩ -putu dɩa -budu 'wʋ. -Amɩ 'nɩ -maa 'bhisa -mɩ, 'ɩn 'dɛbhie, ɩn 'nɩ nisʋn -gwɛzisanyɔ -mɔnɩ 'bhisa mɩɩ 'gbʋ, na paa -mɩ fuo.
11 O fariseu, em pé, fazia esta oração: ‘Eu te agradeço, Deus, porque não sou como as demais pessoas: desonestas, pecadoras, adúlteras. E, com certeza, não sou como aquele cobrador de impostos.
12 Lɔkɔwlu -bhlo 'wʋ na pla 'sun 'ylɩ 'sɔ, 'ɩn -lu weee na yɩa, 'ɩn na nyɛa -mɩ we kugbua -gʋ -bhlonʋ.›
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo que ganho’.
13 «Nisʋn -gwɛzisanyɔ -mɔɔ vlaa gwe, ɔ 'nɩ 'yɩbha ɔ 'ka yalɩ yla, ɔ kpaa 'wlu la, 'ɩn ɔ nɛɛ: ‹'Oo -Lagɔ, -ɩn 'yɩlɩ -amɩ gbʋnyuu -lɛnʋnyɔ nyazɩ.› »
13 “Mas o cobrador de impostos ficou a distância e não tinha coragem nem de levantar os olhos para o céu enquanto orava. Em vez disso, batia no peito e dizia: ‘Deus, tem misericórdia de mim, pois sou pecador’.
14 'Ɩn -Zezu yia we -gʋdɩɛ: «Ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ: ɔɔ nyɩmɛ -mɔnɩ, da ɔ mɩa ɔ -buduŋwɛɛ mnɩda, ɔ -yɔ -Lagɔ ka wɛlɩ -bhlo, we 'ka Falizɩnyɩmɛ -zi, -Lagɔ ka ɔ -yɔgbʋ 'wʋtɩɩ 'gbʋ. Nɩɩ, nyɩmɛ -ɔ ylimanɩa ɔ 'dɛ, zɔ -Lagɔ yia ɔ bɛlɩa, 'ɩn nyɩmɛ -ɔ bɛlɩa ɔ 'dɛ zɔ, 'ylimanɩa -Lagɔ yia ɔ.»
14 Eu lhes digo que foi o cobrador de impostos, e não o fariseu, quem voltou para casa justificado diante de Deus. Pois aqueles que se exaltam serão humilhados, e aqueles que se humilham serão exaltados”.
15 'Ylɩ yabhlo nya, nyɩma yia -Zezu 'yuyolua -la, ɔ 'ka wa 'nyulaŋwna, wa kwɛ -gʋ lapalɩe nya. -Zezuu 'bɩnɔnya 'yɩa we -yɔ, 'ɩn wa yia waa nyɩma vuvue bhli wa 'wluo kpɩlɩe nya.
15 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas. Ao ver isso, os discípulos repreenderam aqueles que as traziam.
16 'Ɩn -Zezu yia waa 'yuyolua ɔ 'dɛ -yɔbɛlɩ, 'ɩn ɔ nɛɛ: «A 'tide 'yua 'yi, wa 'ka na -gbɛ yi, a 'na -kʋlʋ wa 'yoo -nɩ. Nɩɩ, nyɩma mɩa sa 'ylaasɩ nɩ 'bhisa, -Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩe mɩ -maa -nʋ nya.
16 Jesus, porém, chamou as crianças para junto de si e disse aos discípulos: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
17 Ɩn nɛɛ aɩn -yla gbʋzɔnʋ saɛ: -ɔ 'nɩ -Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩgbʋ -yɔŋwnu 'yɩslɔkpilɛ 'bhisa, ɔ 'na 'ka -Lagɔɔ -gbɛ pla.»
17 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
18 'Ylɩ yabhlo nya, Zuifʋʋ 'yugalɩnyɔ yabhlo 'yɩbhaa -Zezu laɛ: «Na -slolunyɔ -zɔnʋ, lɛɛ -lu ɩn 'ka lɛnʋ, 'bhie, 'yliyɔgagɩe -we 'nɩa bhloluda -ka, 'ɩn ɩn 'ka we 'yɩa?»
18 Certa vez, um homem de alta posição perguntou a Jesus: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
19 -Zezu yia we 'bɩgʋpalɩ ɔ -ylaɛ: «Lɛɛ -lu ka 'gbʋ -na la 'mɩ nyɩmɛ -zɔnʋa? We 'nɩ -Lagɔɔ 'dɛbhlogbɔɔ 'wʋbhʋ, nyɩmɛ -zɔnʋ 'nɩ -mɩ.
19 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
20 -Ɩn -yi -Lagɔɔ *titenya: ‹-Ɩn -yɔ 'ŋwnɔ -putu 'na -dɩlɩ -budu 'wʋ -nɩ, -ɩn 'na 'bhalɩ nyɩmɛ -nɩ, -ɩn 'na ylili 'wie -nɩ, -ɩn 'na zʋlʋ nyɩmɛ yo -yɔ -nɩ, -ɩn zʋ -bha -na dide -yɔ -na 'nyaa.› »
20 Você conhece os mandamentos: ‘Não cometa adultério. Não mate. Não roube. Não dê falso testemunho. Honre seu pai e sua mãe’.”
21 Ɔɔ nyɩmɛ nɛɛ: «Na -kanyɔ, ɩn mɩ nyimeslɔ nya, 'ɩn ɩn yia tite -mɩnɩ 'nʋŋwɛzʋzʋe bhli.»
21 O homem respondeu: “Tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
22 -Zezu 'nʋa gbʋ -mɩnɩ, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Lu -we -ɩn 'kaa lɛnʋ, we -tʋ 'wʋ -bhlo: -ɩn 'pa -na zʋzɔnʋ weee pɛlʋ, 'ɩn -ɩn 'ka we 'gwɛzi bobabhanya 'wʋladlili. 'Ɩn -ɩn 'ka 'ŋnɩmnɩe 'yɩ -Lagɔɔ -gbɛ. -Ɩn -ka we lɛnʋe bhɩa, -ɩn yi 'mɩ 'bɩ.»
22 Quando Jesus ouviu sua resposta, disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
23 Nɩɩ, ɔɔ nyɩmɛ 'nʋa wɛlɩ -mɩnɩ, ɔ mɩ 'ŋnɩmnɩnyɔ 'kadʋ nyaa 'gbʋ, 'ɩn we yia ɔ dlɩ sumanɩ.
23 Ao ouvir essas palavras, o homem se entristeceu, pois era muito rico.
24 -Zezu 'yɩa we -yɔ nɩɩ, ɔɔ nyɩmɛɛ dlɩ ka sumanɩ, 'ɩn ɔ nɛɛ: «'Ŋnɩmnɩnya 'ka -Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩgbe 'wʋ pla, -yɔ we -kalɩa!
24 Ao ver a tristeza daquele homem, Jesus disse: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!
25 'Ŋnɩmnɩnyɔ 'ka -Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩgbe 'wʋ pla, we -kalɩ -yɔ we -zi *-nyɔmɛɛ seenɩɩ 'bhʋka 'wʋplɩlɩe.»
25 Na verdade, é mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Nyɩma -wa mɩa -Zezu yukwli pʋlʋda, wa nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Aya! We -ka 'sa -mɩ, nyɔɔ -mɔmɔ 'ka gbʋ 'wʋbhʋa?»
26 Aqueles que o ouviram disseram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 -Zezu yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «-We ka lɛnʋe nyɩma 'nɩa mneni, -Lagɔ mneni we lɛnʋe.»
27 Jesus respondeu: “O que é impossível para as pessoas é possível para Deus”.
28 Tɔʋn, Piɛlɩ nɛɛ -Zezu -yla: «-Ɩn -talɩ, -a ka -amɩaa -lu weee -bha tɩ, 'ɩn -a yia -mɩ 'bɩ yi.»
28 Pedro disse: “Deixamos nossos lares para segui-lo”.
29 -Zezu nɛɛ wa -ylaɛ: «Ɩn nɛɛ aɩn -yla gbʋzɔnʋ saɛ: *-Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩee 'gbʋ, nyɔɔo nyɔɔ -ka ɔ -budu klaa, ɔ 'ŋwnɔ klaa, ɔ bhelia klaa, ɔ didea -yɔ ɔ 'yua -bha tɩ,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, esposa, irmãos, pais ou filhos por causa do reino de Deus
30 -lu -duun ɔ yia 'yɩa bhla -mɩnɩ nya, we 'ka -bha 'wʋzi. 'Ɩn -mʋʋ 'bɩgʋ, bhla -we yia yia, 'ɩn ɔ yɩa 'yliyɔgagɩe -we 'nɩa bhloluda -ka.»
30 receberão neste mundo uma recompensa muitas vezes maior e, no mundo futuro, terão a vida eterna”.
31 -Zezu -yɔ ɔ 'bɩnɔnya kugbua lɛ 'sɔ mɩ mnɩda, 'ɩn ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «A -talɩ, -Zeluzalɛmʋ -a mnɩa da. Gbʋ -we -Lagɔgbʋʋ -falɩpanya cɛlɩa Nyɩmɛɛ 'Yuu daa, -mɔ we yia lɛnʋa.
31 Jesus chamou os Doze à parte e disse: “Estamos subindo para Jerusalém, onde tudo que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem se cumprirá.
32 Nɩɩ, nyɩma -wa 'nɩa -Lagɔ -yi, -maa -yla wa yia ɔ wlaa. 'Ɩn -maa 'ka ɔ gla palɩ, -maa 'ka ɔ vɛlɩ, 'ɩn -maa 'ka ɔ -dlɛ -gʋ slu. Sɛlɩa wa yia ɔ, 'ɩn wa 'ka ɔ 'bha, we 'ylɩ taa zlɩ, 'ɩn ɔ 'ka 'wʋsɔ tlɩtlɩnya glaa.»
32 Ele será entregue aos gentios, e zombarão dele, o insultarão e cuspirão nele.
33 — ausente —
33 Eles o açoitarão e o matarão, mas no terceiro dia ele ressuscitará”.
34 Nɩɩ, wɛlɩ -we -Zezu gbaa, we 'ji mɩ zizedaa 'gbʋ, ɔ 'bɩnɔnya 'nɩ we 'wʋlanʋ.
34 Os discípulos, porém, não entenderam. O significado dessas palavras lhes estava oculto, e não sabiam do que ele falava.
35 -Zezu 'ka Zelikoo kwesi bɛa yi, 'lɔlɔnyɔ -dɩ yoo ŋwɛ -yɔ la, -zugba ɔ zla.
35 Quando Jesus se aproximava de Jericó, havia um mendigo cego sentado à beira do caminho.
36 Ɔɔ 'lɔlɔnyɔ 'nʋa 'plɩplɩnyaa wɛlɩ, 'ɩn ɔ yia layɩbha, lɛɛ nʋ lɛa?
36 Ao ouvir o barulho da multidão que passava, perguntou o que estava acontecendo.
37 'Ɩn -maa nɛɛ ɔ -yla: «Nazalɛtɩyu -Zezu mɩa 'plɩda.»
37 Disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando por ali.
38 Tɔʋn, ɔ yia 'wʋkpɩ: «*-Davidɩɩ 'Yu -Zezuɔɔ, -ɩn 'yɩlɩ 'mɩ nyazɩɔɔ!»
38 Então começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
39 Nyɩma -wa mɩa -Zezu 'yu nɔda, 'ɩn -maa yia ɔ 'wluo 'kpɩlɩ, wa nɛɛ ɔ -yla: «'Mu ŋwɛ!» 'Ɩn ɔ yi 'yaa 'wʋkpɩ 'tɩtɛɛ: «-Davidɩɩ 'Yuɔɔ, -ɩn 'yɩlɩ 'mɩ nyazɩɔɔ!»
39 Os que estavam mais à frente o repreendiam e ordenavam que se calasse. Mas ele gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
40 -Zezu 'yligbea, 'ɩn ɔ nɛɛ nyɩma -yla, wa -yɔ ɔ 'sɔ yi. Da 'lɔlɔnyɔ bɛa ɔ kwesi, 'ɩn -Zezu yia ɔ layɩbha:
40 Então Jesus parou e ordenou que lhe trouxessem o homem. Quando ele se aproximou, Jesus lhe perguntou:
41 «Lɛɛ -lu -ɩn 'yɩbha ɩn nʋ lɛ -mɩ -ylaa?» -Mɔɔ yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «Na -Kanyɔ, -ɩn -blo na 'yli, ɩn 'ka layɩ lʋ.»
41 “O que você quer que eu lhe faça?”. “Senhor, eu quero ver!”, respondeu o homem.
42 -Zezu nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Na 'yli -bloɛ, -na dlɩzʋzʋe ka -mɩ pue.»
42 E Jesus disse: “Receba a visão! Sua fé o curou”.
43 -Bha -bhlokpadɛ, ɔ bhlia layɩyɩe, 'ɩn ɔ yia -Zezu 'bɩ mnɩ, -Lagɔɔ 'ŋnɩ mnɩnɩe nya. Nyɩmaa -zlo 'yɩa we -yɔ, 'ɩn -maa yi 'yaa -Lagɔɔ 'ŋnɩ mnɩnɩe bhli.
43 No mesmo instante, o homem passou a enxergar, e seguia Jesus, louvando a Deus. E todos que presenciaram isso também louvavam a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.