Lucas 14
Kouya NT (KYF_WBT) vs NAA
1 Zuifʋʋ Nyapɛylɩ yabhlo nya, Falizɩnyɩmaa 'yugalɩnyaa 'yabhlo laa -Zezu ɔ 'dɛɛ -gbɛ, ɔ -yɔ ɔ 'ka li dabʋdʋ. -Zezu plaa ɔ -budu zɔ, -zugba Falizɩnyɩma -wa mɩa -bha, -maa yla ɔ tenyii.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 -Zugba nyɩmɛ yabhlo kaa 'ylɩylɩgu -yɔ, -mɔɔ 'yligbe ɔ 'yu.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 'Ɩn -Zezu yia -Lagɔɔ titee gwesanya -yɔ Falizɩnyɩma layɩbhaɛ: «'Lee, -amɩaa tite nyɛ nyɩmɛ 'yoo yaayɩɩ, we'e 'nyɛ ɔ 'yoo, ɔ 'ka nyɩmɛ jipe Nyapɛylɩ nyaa?»
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 'Ɩn wa 'nɩ 'yɩbha wa 'ka we 'bɩgʋpalɩ. -Zezu 'bhitia ɔɔ guzʋnyɔɔ -gbɛ la, 'ɩn ɔ yia ɔ jipe. 'Ɩn ɔ nɛɛ ɔ -yla: -ɩn mnɩ.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 'Bhie, ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «Aɩn glaa -nyɩmɛ yabhlo, -de ɔ yuu, ɔ -ka -klɔ 'wʋbho, ɔ 'na 'ka -mɔ ɔ -saa, yaayɩɩ -de ɔ bhlii, we -ka -klɔ 'wʋbho, ɔ 'na 'ka -mɔ we -sa Nyapɛylɩ nyaa?»
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Da -Zezu gba 'saa, wa 'nɩ mneni wa 'ka we 'bɩgʋpalɩ ɔ -yla.
6 A isto nada puderam responder.
7 -Wa wa laa wee 'fɛtɩ -gʋ, -wa mɩa 'bɩ -zɔnʋ 'wʋbhuda, -Zezu 'yɩa wa -yɔ, 'ɩn ɔ yia wa gbʋʋ nine -mɩnɩ 'palɩ:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 «Da nyɩmɛ yabhlo -ka -mɩ la 'ŋwnɔkwafɛtɩ -gʋ, -ɩn -ka -mɔ nyni, -ɩn 'na -dɩlɩ 'bɩ -zɔnʋ mɩa 'yugbɛɩn -gʋ la -nɩ. -We ka gbʋ -wa, nyɩmɛ -ɔ ka -vacɩ -zia -mɩ, -de wa ka -mɔɔ laa!
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 'Ɩn nyɩmɛ -ɔ laa a 'dɛ 'sɔ wee 'fɛtɩ -gʋ, ɔ -ka yi, 'ɩn ɔ 'ka -mɩ -yla gbaɛ: ‹-Ɩn 'nyɛ ɔ 'bɩ -mɩnɩ›, zʋ nya -na yia 'wʋsɔa, 'ɩn -ɩn 'ka lʋgbɛɩn ladɩa mnɩ.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Nɩɩ, da nyɩmɛ -ka -mɩ la 'fɛtɩ -gʋ, -ɩn -ka -mɔ nyni, -ɩn mnɩ -ɩn -dɩ lʋgbɛɩn la. 'Ɩn -ɔ laa -mɩ da ɔ -ka yi, 'ɩn ɔ 'ka -mɩ -yla gba: ‹'Tale, yi, -ɩn 'ka 'bɩ -zɔnʋ -gʋ ladɩ.› Tɔʋn, 'ɩn -mʋʋ ylimanɩa -na 'ŋnɩ, nyɩma -wa -ɩn -yɔ wa 'sɔ mɩa lililu gwe 'yliya 'wʋ.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Nɩɩ, nyɩmɛ -ɔ ylimanɩa ɔ 'dɛ, zɔ -Lagɔ yia ɔ bɛlɩa, 'ɩn nyɩmɛ -ɔ bɛlɩa ɔ 'dɛ zɔ, 'ylimanɩa -Lagɔ yia ɔ.»
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 'Bhie -Zezu nɛɛ -ɔ laa ɔ -ylaɛ: «Da -ɩn -ka lililu lɛnʋ, -ɩn 'na lalɩ -na 'talea, -na bhelia, -na zʋaylinyɩma -yɔ -na -lima 'ŋnɩmnɩnyaa 'dɛkpʋa -nɩ. Nɩɩ, zlɩ wanʋʋ 'ylɩ -ka nyni wa -ka -mɩ la, -zugba -we -ɩn nʋa lɛ we 'bɩgʋ wa 'palɩa.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Nɩɩ, -ɩn -ka 'fɛtɩɩ lililu lɛnʋ, -ɩn la bobabhanya, 'kukunya, 'tɩgɩtɩgɩnya -yɔ 'lɔlɔnya.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Nɩɩ, -ɩn -ka 'sa nʋ, -zugba, 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ mɩ -na -nʋ nya. Wa 'nɩ mneni wa 'ka -mɩ -lu yabhlogbɔɔ 'nyɛ we 'bɩgʋ. Nɩɩ, -Lagɔ yia we 'bɩgʋpalɩa -mɩ -yla. Da nyɩma tɩklɩɩ yia tlɩtlɩnya glaa 'wʋsɔa, we zlɩ.»
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 -Mʋʋ 'bɩgʋ, nyɩma -wa mɩa lililu gwe, wa glaa -nyɩmɛ yabhlo 'nʋa wɛlɩnya -mɩnɩ, ɔ nɛɛ -Zezu -ylaɛ: «Nyɩmɛ -ɔ yia lia -Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩgbe 'wʋ, 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ mɩ -mɔɔ -nʋ nya.»
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 -Zezu nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Nyɩmɛ yabhlo -saa 'fɛtɩ 'kadʋ, 'ɩn ɔ yia nyɩma duun la.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Lilibhla bɛa, 'ɩn ɔ yia ɔ zɔlubhonʋnyɔ yabhlo tie, ɔ gba -wa ɔ laa -ylaɛ: ‹A yi, nɩɩ, lililuu pipie ka bhɩa.›
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 «'Ɩn wa 'dɛ weee yia gbagbɩe bhli -bhlo -bhlo nɩɩ, ‹-Ɩn tɩ -amɩaa -yɔgbʋ 'wʋ›. Tɩanʋ nɛɛ ɔɔ zɔlubhonʋnyɔ -ylaɛ: ‹Ɩn ka kpaa yabhlo zɔ, 'mʋ na mnɩa 'yɩa -kpɔ. We 'gbʋ, -mɩ na bhubhoe, -ɩn tɩ na -yɔgbʋ 'wʋ.›
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 'Ɩn 'yabhlo nɛɛ ɔ -ylaɛ: ‹Ɩn ka 'bhli kugbua zɔ, 'mʋ na mnɩa laylalɩa. -Mɩ na bhubhoe, -ɩn tɩ na -yɔgbʋ 'wʋ.›
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 -Bʋdʋ nɛɛ 'ya ɔ -ylaɛ: ‹Dɛslɛɛn na bhʋa da 'ŋwnɔ kwada. We 'gbʋ, ɩn 'nɩ mneni ɩn 'ka mnɩ.›
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 «Zɔlubhonʋnyɔ 'bhitia lʋ ɔ -kanyɔɔ -gbɛ, 'ɩn ɔ yia we 'bɩgʋ -dɩnya ɔ -salɩ. 'Ɩn -buduu -kanyɔ yia 'cɛ -papɩe bhli. 'Ɩn ɔ nɛɛ ɔ zɔlubhonʋnyɔ -yla: ‹-Ɩn mnɩ 'gbe nʋkplɛ slʋɩ, -mɔ we -gblɔgblʋnya -yɔ we -gwelenya -gʋ, -ɩn -yɔ bobabhanya, 'kukunya, 'lɔlɔnya -yɔ 'tɩgɩtɩgɩnya yi.›
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 -Mʋʋ 'bɩgʋ, zɔlubhonʋnyɔ yia, 'ɩn ɔ nɛɛ: ‹Na -kanyɔ, -we -ɩn gbaa ɩn nʋ lɛ, ɩn ka we lɛnʋ. 'Ɩn 'bɩɩ tɔlʋa yi 'yaa 'wʋtʋ.›
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 'Ɩn -buduu -kanyɔ nɛɛ ɔ zɔlubhonʋnyɔ -ylaɛ: ‹-Ɩn mnɩ, -ɩn 'plɩlɩ -gwelenya -gʋ, we -yɔ kpaa -yoonya 'wʋ, 'ɩn -wa -ɩn -ka 'yɩ, -ɩn gba wa -yla -gla nya, wa yi na -gbɛ. 'Ɩn na -budu 'ka ye.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ: waa tɩanyɩma -wa ɩn laa, wa 'yabhlogbɔɔ 'na 'ka na 'fɛtɩ -gʋ -lu li.› »
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Nyɩmaa -zlo -yɔ -Zezu mɩ 'yloogblʋ nʋda, ɔ 'bhitia wa -gbɛ, 'ɩn ɔ nɛɛ wa 'dɛ weee -ylaɛ:
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 «Nyɩmɛ -ɔ -ka 'mɩ 'bɩ yi, ɩn namanɩ ɔ dʋdʋ, we 'ka ɔ dide, ɔ 'nyaa, ɔ 'ŋwnɔ, ɔ 'yua, ɔ bhelia, ɔ bhɔlɔa -yɔ ɔ 'dɛbhie -gbolu 'wʋzi. We 'nɩ -mʋʋʋ, ɔ 'nɩ mneni ɔ 'ka na 'bɩnɔnyɔ -zɛ.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 'Ɩn nyɩmɛ -ɔ 'nɩ ɔ sɩasɩee *su 'wʋbhu, ɔ 'ka 'mɩ 'bɩ yi, ɔ 'nɩ mneni ɔ 'ka na 'bɩnɔnyɔ -zɛ.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 «Nɩɩ, amɩaa lʋ -nyɩmɛ -mɔmɔ, -ɔ gba ɔ 'ka -budu 'kadʋ 'sʋbha, 'ɩn ɔ'ɔ -dɩ la, ɔ'ɔ zɛlɩ 'gwɛzi -we mɩa ɔ kwɛɛa? 'Ɩn -de wee 'gwɛzi mneni we 'ka wee -budu bhɩaa? 'Ɩn ɔ'ɔ yibheli we 'jia?
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 We 'nɩ -mʋʋʋ, ɔ -ka wee -buduu gwe glu palɩ, ɔ sɔ -ka we 'sʋbhasʋbhee -yɔbhɩalɩ, -wa weee yia -bha 'yɩa, 'ɩn wa bhlia ɔ nyanɩe?
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 Gbaa wa yiaɛ: ‹Nyɩmɛ -mɔnɩ bhlia -buduu sʋbhasʋbhee, 'ɩn ɔ sɔ yia we -yɔbhɩalɩ.›
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 «'Sa -bhlokpadɛ, nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ yabhlo kaa 'slʋja 'wlu glʋ 'sɔ 'wlu kugbua, ɔ -ka gba, ɔ 'ka nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ -putu -ɔ kaa ɔnʋʋ 'slʋja -zakpa 'sɔɔ -gbɛ tʋ kwa, la ɔ dɩa, 'ɩn ɔ yɩbhaa ɔ 'dɛ la: ‹'Lee, ɩn mneni ɩn -yɔ ɔ 'ka tʋ gʋʋ?›
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 We -ka ɔ 'nɩ we mneni, 'ɩn ɔ tiea nyɩma, nyɩmaa 'wlulapɩlɩnyɔ -mɔnɩɩ -gbɛ. Da -mɔɔ -tlʋlʋa -slɔ ɔ -yɔ la, 'ɩn ɔ 'ka -mɔɔ -yla gba 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ -tʋ wa nyɩdɩ.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 «'Sa -bhlokpadɛ, nyɔɔo nyɔɔ -ka amɩaa lʋ -nyɩmɛ nya -mɩ, ɔ 'nɩ ɔ -kakalu weee -blɩ -gʋ 'palɩ, ɔ 'nɩ mneni ɔ 'ka na 'bɩnɔnyɔ -zɛ.»
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 'Ɩn -Zezu yia we -gʋdɩɛ: «Gumu mɩa, -lu -zɔnʋ -wa. 'Ɩn gumu -ka 'nʋŋwɛ 'bhʋ, sa wa 'ka we namanɩa?
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 We 'nɩ 'ylinanɩ, dʋdʋʋ -nʋ nya, we 'nɩ 'ylinanɩ -ylikpeduduu -nʋ nya. 'Pipee wa vitelia we. «-Ɔ -ka we 'nʋnʋ -yukwli 'wlu -ka, ɔ 'nʋ we.»
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.