Mateus 21

ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 -Zezu -yɔ ɔ 'bɩnɔnya 'sɔ, wa bɛa -Zeluzalɛmʋ, wa nynia 'gbe -we wa laa Bɛtɩfaze, -we mɩa *Olivʋsunyaa -gɔgɔ kwesi, -bha -Zezu tiea ɔ 'bɩnɔnya 'sɔ.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Ɔ nɛɛ wa -yla: «'Gbe -we mɩa -mɛmɛ aɩn 'yu, a mnɩ -mɔ. A -ka -mɔ nyni, tɔʋn, -sokofalɩŋwnɔ a yia -mɔ 'yɩa, we mɩ lubhu -jɩda, we 'yu mɩ we kwesi. A -sa we lubhu, a -yɔ we 'dɛsɔbhie yi.
2 com a seguinte ordem:
3 Wa -ka aɩn -yla gbʋ gba, a 'palɩ we 'bɩgʋɛ: ‹-Amɩaa -Kanyɔ 'yɩbha we.› -Bha -bhlokpadɛ wa yia we aɩn yoo 'nyɛa, a -yɔ we 'ka yi.»
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 'Sa we 'plɩa sa, 'ɩn -we -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ gbaa we 'ka gbʋzɔnʋ -zɛ.
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 «Nɩɩ, a gba *Siɔngbe 'wʋ -nyɩma -ylaɛ:
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Tɔʋn, ɔ 'bɩnɔnya 'sɔ mnɩa, -we -Zezu gbaa, 'mʋ wa nʋa lɛ.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Wa -laa wee -sokofalɩ -yɔ we 'yu -Zezuu -gbɛ, 'ɩn wa yia wa 'naa we -gʋ slʋ, 'ɩn ɔ yia we -gʋ ladɩ.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Nyɩmaa -zlo slʋa wa 'naa 'yloogblʋ, tɔlʋa -dɩa saʋn, 'ɩn wa yia we 'yloogblʋ lapalɩ.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Nyɩma -wa nɔa ɔ 'yu we -yɔ wa nɔa ɔ lʋʋ, wa 'dɛ weee 'kpɩa 'wʋ, wa nɛɛ:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 -Zezu plaa -Zeluzalɛmʋ, 'ɩn 'gbe 'wʋ -nyɩma weee yia gbugblolu. Wa nɛɛ: «Mɔɔ -nyɩmɛ ɔ -mɩa?»
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Tɔlʋa nɛɛ: «Galilee -dʋdʋ -gʋ, Nazalɛtɩyu -Zezu -wa. Nɩɩ, -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ ɔ -mɩa.»
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Nɩɩ, -Zezu mnɩa -Lagɔbudu 'kadʋ ŋwɛɛ, 'ɩn ɔ yia -valɛpanya -yɔ -valɛzɔnya -bha vu. Ɔ yia 'gwɛzi -bhitinyaa 'tabhle labhlɩ, we -yɔ -kpakʋn pɛlʋpanya kpenya.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 'Ɩn ɔ nɛɛ wa -yla:
13 Ele lhes disse:
14 'Lɔlɔnya -yɔ 'tɩgɩtɩgɩnya bɛa -Zezu -yɔ -mɔ -Lagɔbudu 'kadʋ ŋwɛɛ, 'ɩn ɔ yia wa jipe.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 -Lagɔbʋbɔnyaa -cɩan -yɔ -Lagɔɔ titee gwesanya 'yɩa -Zezuu ŋwɛgaga -sʋbhalɩ gbʋ -yɔ, 'ɩn wa 'nʋa 'ylaaslɩɩ 'wʋkpɩwɛlɩ -Lagɔbudu 'kadʋ ŋwɛɛ: «-A -mnɩnɩ -Davidɩɩ 'yuu 'ŋnɩ,» 'ɩn wa yia 'cɛ 'pa.
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Wa nɛɛ -Zezu -yla: «-We wa mɩa gbada, -ɩ'ɩn 'nʋ wee?»
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Tɔʋn -Zezu 'bhʋa wa -yɔ, ɔ 'tlaa wee 'gbe 'wʋ, ɔ mnɩa Betani, 'ɩn ɔ yia -mɔ -gʋ.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Zlɩ zlɩa, -Zezu mɩ -Zeluzalɛmʋ lʋmnɩda, 'ɩn ŋwɔ yia ɔ 'bha.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Ɔ mɩ nɔda, 'ɩn ɔ yia *figɩsu -yɔyɩ 'yoo ŋwɛ -yɔ. Ɔ bɛa we kwesi, we kpɩɩ 'dɛkpʋa mɩa we 'wlu, 'ɩn ɔ nɛɛ figɩsu -yla: «-Mɩ 'na 'palɩ 'maslɛɛn 'bhue -nɩ!»
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Ɔ 'bɩnɔnya 'yɩa we -yɔ, 'ɩn we yia wa ŋwɛgaga -sʋbhalɩ, 'ɩn wa yia ɔ layɩbhaɛ: «Sa -mʋmʋ wee su yɛ 'sa sa slʋɩa?»
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 -Zezu nɛɛ: «Ɩn nɛɛ aɩn -yla gbʋzɔnʋ saɛ: a -ka dlɩ zʋ, 'ɩn a 'nɩ dlɩ lʋ, -we ɩn nʋa da figɩsu nɩ -yla lɛ, a mneni a 'ka we lɛnʋ. A mneni a 'ka -gɔgɔ 'kadʋ -yla gba: -ɩn 'bhʋ da, viteli -na 'dɛ 'nyu lʋ, 'ɩn we nʋa we lɛ.
21 Então Jesus disse:
22 -We a zlalɩa -Lagɔ dlɩ weee nya, 'yɩa a yia we.»
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 -Zezu mnɩa -Lagɔbudu 'kadʋ ŋwɛɛ lʋ, 'ɩn ɔ yia nyɩma gbʋ -slolu. -Lagɔbʋbɔnyaa -cɩan -yɔ Zuifʋʋ nyɩma kpasɩ bɛa -Zezu -yɔ, 'ɩn wa yia ɔ layɩbhaɛ: «Se -mʋmʋ nya -na nʋ gbʋnya nɩ lɛa? 'Ɩn nyɔɔ 'nyɛ -mɩ we lɛnʋ sea?»
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 -Zezu nɛɛ wa -yla: «Gbʋʋ gɔ -bhlo na yi 'yaa aɩn layɩbhaa, a -ka we 'bɩgʋpalɩ 'bhie, 'ɩn -ɔ 'nyɛa 'mɩ se, 'ɩn na gbaa ɔ 'ŋnɩ.
24 Jesus respondeu:
25 Nyɔɔ tie Zaan ɔ batizee nyɩma, -Lagɔ -wa yaayɩɩ, nyɩma -wa yɩ?»
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 «-A -ka gba, ‹-Lagɔ tiea ɔ›, 'ɩn ɔ yɩbhaa -aɩn laɛ: ‹Lɛɛ ka 'gbʋ a 'nɩ ɔ wɛlɩ 'wʋŋwnua?› -A -ka gba nɩɩ, nyɩmɛ tiea ɔ, 'ɩn nyɩma sɔlʋa -aɩn -yɔ 'wʋ. Nɩɩ, wamɩa nɛɛ -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ -wa.»
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Tɔʋn wa nɛɛ -Zezu -yla: «-Ɔ tiea *Zaan, -a 'nɩ ɔ -yi.»
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 -Zezu nɛɛ: «Gbʋʋ nine -mʋnɩ, sa a gba we daa? Nɩɩ, nyɩmɛ yabhlo mɩa, ɔ ka nʋkpasuyua 'sɔ. Ɔ nɛɛ 'yabhlo -yla: ‹Na 'yu, -ɩn mnɩ -zɛɛn -dlɔkpaa lubho nʋa.›
28 Jesus continuou:
29 «-Mɔɔ nɛɛ: ‹Ɩn 'nɩ mnɩda -mɩ.› -Bha bɛa, ɔɔ 'yu yia dlɩ 'bhiti, 'ɩn ɔ yia wee kpaa mnɩ.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 «Tɔʋn, 'ɩn ɔ dide yia wee wɛlɩ -bhlokpadɛ gba ɔ 'yu -putu -yla. 'Ɩn -mɔɔ nɛɛ: ‹-Ao, mnɩa na yia.› 'Ɩn -mɔɔ 'nɩ mnɩ.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 «Nɩɩ, waa 'yua 'sɔ nyɩdɩ, nyɔɔ nʋ ɔ didee dʋmagbʋ lɛa?»
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Nɩɩ, 'Zan -Batisɩ yia amɩaa -gbɛ, 'ɩn ɔ yia aɩn 'yoo tɩklɩɩ da -slolu, 'ɩn a 'nɩ we -yɔŋwnu. Nɩɩ, nisʋn -gwɛzisanya -yɔ 'naabɩzɩŋwnɩ mɩa, -maa yia ɔ 'wʋŋwnu. 'Ɩn a 'yɩa we -yɔ, -mʋʋ 'bɩgʋ a 'nɩ -slɔ dlɩ 'bhiti, 'ɩn a 'ka ɔ 'wʋŋwnu.»
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 -Zezu nɛɛ: «A pʋlʋ gbʋʋ nine yabhlo nɩ yukwli. Nɩɩ, nyɩmɛ yabhlo 'paa -dlɔkpaa. Wee kpaa ɔ bibelia 'suo, 'ɩn ɔ yia -dlɔyaa 'wʋnyazɔlu lɛnʋ. 'Ɩn da wa 'kaa 'yligbe, 'ɩn wa 'kaa kpaa -gʋtalɩ, ɔ yia -mʋʋ 'sʋbha. 'Ɩn ɔ yia we -gʋ -busalubhonʋnya lapalɩ, 'ɩn ɔ yia 'lakpa 'wʋ mnɩ.
33 Jesus disse:
34 -Dlɔya -sasa bhla bɛa, 'ɩn ɔ yia ɔ zɔlubhonʋnya tie ɔ -busalubhonʋnya 'bɩ, ɔ 'ka ɔnʋʋ kpaa -lu 'yɩ.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Waa -busalubhonʋnya kpaa ɔ tietienya, 'ɩn wa yia 'yabhlo bhɩtɩ, 'yabhlo wa 'bhaa, 'ɩn wa yia wa tanʋ gbɔkʋ 'wʋbhalɩ.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 -Mʋʋ 'bɩgʋ, ɔ yi 'yaa ɔ zɔlubhonʋnya tɔlʋa tie. -Maa -zu 'wʋ, -maa -zi wa tɩanʋ. Mʋ -bhlokpadɛ waa -busalubhonʋnya nʋ 'yaa wa -yla lɛ.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 -Mʋʋ 'bɩgʋ, ɔ yia ɔ 'dɛɛ 'yu tie, ɔ nɛɛ ɔ 'dɛ dlɩ zɔ: ‹Na yu mɩa, 'mɔ wa yia 'nʋŋwɛ zʋa.›
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 «Nɩɩ, waa -busalubhonʋnya 'yɩa ɔɔ 'yu -yɔ, wa nɛɛ wa 'dɛ nyɩdɩ: ‹-Ɔ 'kaa cɩ ɔɔ kpaaa -kanyɔ 'bɩ li, mɔ nɩ. -A mnɩ ɔ 'bhaa, 'ɩn -a 'ka ɔ 'bɩ li.›
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Wa kpaa ɔ, 'ɩn wa yia ɔ kpaa lʋʋ viteli, 'ɩn wa yia ɔ 'bha.
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 «Nɩɩ, ɔɔ kpaaa -kanyɔ -ka yi, lɛɛ -lu ɔ 'ka waa -busalubhonʋnya nʋnʋa?»
40 Aí Jesus perguntou:
41 Wa nɛɛ ɔ -yla: «Waa 'nyii -cɩan mɩa, 'nyii -sa ɔ yia wa 'bhaa. -Mʋʋ 'bɩgʋ, 'ɩn ɔ palɩa -busalubhonʋnya -putu ɔ -dlɔkpaa -gʋ la, 'ɩn we -dɩdɩ bhla -ka bɛ, 'ɩn ɔ yɩa ɔ kpaa -luu 'ya.»
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Tɔʋn -Zezu nɛɛ wa -yla: «-We mɩa -Lagɔsɛbhɛ 'wʋ cɛlɩda, a 'nɩ -slɔ we zɛlɩɩ? We nɛɛ:
42 Jesus então perguntou:
43 «We 'dɛɛ 'gbʋ ɩn nɛɛ aɩn -yla, -Lagɔ 'na 'ka 'maslɛɛn aɩn 'wlulapɩlɩ, ɔ nyazɩdlɩ nya. -Wa nʋa ɔ dʋmagbʋ lɛ, 'ma ɔ yia 'wlulapɩlɩa.
43 E Jesus terminou:
44 Wee tʋkpa mɩa, nyɔɔ -ka we -gʋ bhlili, la ɔ wʋwlalɩa. 'Ɩn -mɔmɔ -gʋ we -ka bhlili, ɔ tɔpʋ we saa.»
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 -Lagɔbʋbɔnyaa -cɩan -yɔ Falizɩnyɩma 'nʋa wee gbʋʋ ninenya nɩ, 'ɩn wa yia we 'jiyibheli nɩɩ, 'ma ɔ saa 'ŋnɩ.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Wa ka 'klɩ 'yɩ wa 'ka ɔ kpa, 'ɩn wa yia nyɩmaa -zlo sɔ. -We ka gbʋ -wa, -maa nɛɛ nɩɩ, -Lagɔgbʋʋ -falɩpanyɔ ɔ -mɩa.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.