Lucas 18
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs ARC
1 -Mʋʋ 'bɩgʋ, -Zezu yia wa gbʋʋ nine 'palɩ, ɔ 'ka we wa 'klʋslolu nɩɩ, -Lagɔ wa 'kaa bhubhoeda -tʋ 'kɔmʋʋ, 'kʋa 'na wlalɩ wa 'ylila -nɩ.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca desfalecer,
2 «Gbʋwʋbhunyɔ yabhlo mɩa 'gbe yabhlo 'wʋ, ɔ'ɔ sɔ -Lagɔ, 'ɩn ɔ'ɔ zʋ nyɩmɛ yabhlogbɔɔ 'nʋŋwɛ.
2 dizendo: Havia numa cidade
3 Wee 'gbe -bhloo 'dɛ 'wʋ, -dʋgbaŋwnɔ yabhlo mɩ -bha 'ya. 'Kɔmʋʋ ɔ mnɩa ɔɔ gbʋwʋbhunyɔɔ -gbɛ, 'ɩn ɔ gbaa ɔ -ylaɛ: ‹-Ɩn 'bhu ɩn -yɔ na tʋnyɔ 'sɔɔ nyɩdɩ gbʋ 'wʋ›.
3 Havia também naquela mesma cidade
4 «'Ylɩ weee nya, ɔɔ gbʋwʋbhunyɔ'ɔ ŋwnu we -yɔ. 'Bhie, 'ylɩ yabhlo nya, 'ɩn ɔ yia 'wlukʋʋn lapʋpalɩ, ɔ nɛɛ ɔ 'dɛɛ dlɩ zɔɛ: ‹Ɩ'ɩn sɔ -Lagɔ, 'ɩn ɩ'ɩn zʋ nyɩmɛ yabhlogbɔɔ 'nʋŋwɛ, gbʋzɔnʋ -wa.
4 E, por algum tempo, não quis; mas, depois, disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Nɩɩ, -dʋgbaŋwnɔ -mɔnɩ mɩ 'mɩ sɩalɩda duuun 'gbʋ, ɔ gbʋ na yia 'wʋbhua. We 'nɩ -mʋʋʋ, 'ɩn ɔ yia 'mɩ sɩalɩa 'ylɩ weee nya.› »
5 todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte e me importune muito.
6 'Bhie, Nyɩmaa -Kanyɔ yia we -gʋdɩɛ: «-We ɔɔ gbʋwʋbhunyɔ 'nyuu gbaa, a pʋlʋ we yukwli!
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 'Ɩn -Lagɔ naa, -mɔɔ -bhasanya -ka ɔ gbɛgbɛɩn 'wʋkpɩda -mɩ zlʋkpɛ -yɔ jibheza, -mɔɔ 'na 'ka wa -yɔgbʋ 'wʋbhu tɩklɩɩ? 'Lee, we 'bɩ ɔ yia 'wʋgwlɛlɩa yɩ?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ: -ɩnnya, wa gbʋ ɔ yia 'wʋbhua slʋɩ. 'Ɩn da Nyɩmɛɛ 'Yu -ka yi, ɔ yi dlɩzʋnya dʋdʋ -gʋ ylɩɩ?»
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Quando, porém, vier o Filho do Homem, porventura, achará fé na terra?
9 Nyɩma -wa yɩa wa 'dɛ tɩklɩɩ -Lagɔ 'yliya 'wʋ, 'ɩn wa tlilia nyɩma tɔlʋa 'ylila, ma -yla -Zezu 'paa gbʋʋ nine -mɩnɩ:
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 «Nyɩma sɔ mnɩa -Lagɔbudu 'kadʋ zɔ -Lagɔ bhubhoea. 'Yabhlo -wa Falizɩnyɩmɛ, 'ɩn -bʋdʋ -wa nisʋn -gwɛzisanyɔ.
10 Dois homens subiram ao templo, a orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 «'Ɩn Falizɩnyɩmɛ -mɔnɩ yia -Lagɔ bhubhoe ɔ 'dɛɛ dlɩ zɔɛ: ‹'Oo -Lagɔ, nyɩma -tɔlʋa -wa 'wienya, tɔlʋa 'nɩ -mɩ tɩklɩɩ, 'ɩn tɔlʋa -yɔ 'ŋwnɩ -putu dɩa -budu 'wʋ. -Amɩ 'nɩ -maa 'bhisa -mɩ, 'ɩn 'dɛbhie, ɩn 'nɩ nisʋn -gwɛzisanyɔ -mɔnɩ 'bhisa mɩɩ 'gbʋ, na paa -mɩ fuo.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou, porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Lɔkɔwlu -bhlo 'wʋ na pla 'sun 'ylɩ 'sɔ, 'ɩn -lu weee na yɩa, 'ɩn na nyɛa -mɩ we kugbua -gʋ -bhlonʋ.›
12 Jejuo duas vezes na semana
13 «Nisʋn -gwɛzisanyɔ -mɔɔ vlaa gwe, ɔ 'nɩ 'yɩbha ɔ 'ka yalɩ yla, ɔ kpaa 'wlu la, 'ɩn ɔ nɛɛ: ‹'Oo -Lagɔ, -ɩn 'yɩlɩ -amɩ gbʋnyuu -lɛnʋnyɔ nyazɩ.› »
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 'Ɩn -Zezu yia we -gʋdɩɛ: «Ɩn nɛɛ aɩn -ylaɛ: ɔɔ nyɩmɛ -mɔnɩ, da ɔ mɩa ɔ -buduŋwɛɛ mnɩda, ɔ -yɔ -Lagɔ ka wɛlɩ -bhlo, we 'ka Falizɩnyɩmɛ -zi, -Lagɔ ka ɔ -yɔgbʋ 'wʋtɩɩ 'gbʋ. Nɩɩ, nyɩmɛ -ɔ ylimanɩa ɔ 'dɛ, zɔ -Lagɔ yia ɔ bɛlɩa, 'ɩn nyɩmɛ -ɔ bɛlɩa ɔ 'dɛ zɔ, 'ylimanɩa -Lagɔ yia ɔ.»
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 'Ylɩ yabhlo nya, nyɩma yia -Zezu 'yuyolua -la, ɔ 'ka wa 'nyulaŋwna, wa kwɛ -gʋ lapalɩe nya. -Zezuu 'bɩnɔnya 'yɩa we -yɔ, 'ɩn wa yia waa nyɩma vuvue bhli wa 'wluo kpɩlɩe nya.
15 E traziam-lhe também crianças, para que ele as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam-nos.
16 'Ɩn -Zezu yia waa 'yuyolua ɔ 'dɛ -yɔbɛlɩ, 'ɩn ɔ nɛɛ: «A 'tide 'yua 'yi, wa 'ka na -gbɛ yi, a 'na -kʋlʋ wa 'yoo -nɩ. Nɩɩ, nyɩma mɩa sa 'ylaasɩ nɩ 'bhisa, -Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩe mɩ -maa -nʋ nya.
16 Mas Jesus, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim os pequeninos e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
17 Ɩn nɛɛ aɩn -yla gbʋzɔnʋ saɛ: -ɔ 'nɩ -Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩgbʋ -yɔŋwnu 'yɩslɔkpilɛ 'bhisa, ɔ 'na 'ka -Lagɔɔ -gbɛ pla.»
17 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança não entrará nele.
18 'Ylɩ yabhlo nya, Zuifʋʋ 'yugalɩnyɔ yabhlo 'yɩbhaa -Zezu laɛ: «Na -slolunyɔ -zɔnʋ, lɛɛ -lu ɩn 'ka lɛnʋ, 'bhie, 'yliyɔgagɩe -we 'nɩa bhloluda -ka, 'ɩn ɩn 'ka we 'yɩa?»
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 -Zezu yia we 'bɩgʋpalɩ ɔ -ylaɛ: «Lɛɛ -lu ka 'gbʋ -na la 'mɩ nyɩmɛ -zɔnʋa? We 'nɩ -Lagɔɔ 'dɛbhlogbɔɔ 'wʋbhʋ, nyɩmɛ -zɔnʋ 'nɩ -mɩ.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um,
20 -Ɩn -yi -Lagɔɔ *titenya: ‹-Ɩn -yɔ 'ŋwnɔ -putu 'na -dɩlɩ -budu 'wʋ -nɩ , -ɩn 'na 'bhalɩ nyɩmɛ -nɩ, -ɩn 'na ylili 'wie -nɩ, -ɩn 'na zʋlʋ nyɩmɛ yo -yɔ -nɩ, -ɩn zʋ -bha -na dide -yɔ -na 'nyaa.› »
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ɔɔ nyɩmɛ nɛɛ: «Na -kanyɔ, ɩn mɩ nyimeslɔ nya, 'ɩn ɩn yia tite -mɩnɩ 'nʋŋwɛzʋzʋe bhli.»
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 -Zezu 'nʋa gbʋ -mɩnɩ, 'ɩn ɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Lu -we -ɩn 'kaa lɛnʋ, we -tʋ 'wʋ -bhlo: -ɩn 'pa -na zʋzɔnʋ weee pɛlʋ, 'ɩn -ɩn 'ka we 'gwɛzi bobabhanya 'wʋladlili. 'Ɩn -ɩn 'ka 'ŋnɩmnɩe 'yɩ -Lagɔɔ -gbɛ. -Ɩn -ka we lɛnʋe bhɩa, -ɩn yi 'mɩ 'bɩ.»
22 E, quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens, reparte-
23 Nɩɩ, ɔɔ nyɩmɛ 'nʋa wɛlɩ -mɩnɩ, ɔ mɩ 'ŋnɩmnɩnyɔ 'kadʋ nyaa 'gbʋ, 'ɩn we yia ɔ dlɩ sumanɩ.
23 Mas, ouvindo ele isso, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 -Zezu 'yɩa we -yɔ nɩɩ, ɔɔ nyɩmɛɛ dlɩ ka sumanɩ, 'ɩn ɔ nɛɛ: «'Ŋnɩmnɩnya 'ka -Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩgbe 'wʋ pla, -yɔ we -kalɩa!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
25 'Ŋnɩmnɩnyɔ 'ka -Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩgbe 'wʋ pla, we -kalɩ -yɔ we -zi *-nyɔmɛɛ seenɩɩ 'bhʋka 'wʋplɩlɩe.»
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Nyɩma -wa mɩa -Zezu yukwli pʋlʋda, wa nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Aya! We -ka 'sa -mɩ, nyɔɔ -mɔmɔ 'ka gbʋ 'wʋbhʋa?»
26 E os que ouviram isso disseram: Logo, quem pode salvar-se?
27 -Zezu yia we 'bɩgʋpalɩɛ: «-We ka lɛnʋe nyɩma 'nɩa mneni, -Lagɔ mneni we lɛnʋe.»
27 Mas ele respondeu: As
28 Tɔʋn, Piɛlɩ nɛɛ -Zezu -yla: «-Ɩn -talɩ, -a ka -amɩaa -lu weee -bha tɩ, 'ɩn -a yia -mɩ 'bɩ yi.»
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 -Zezu nɛɛ wa -ylaɛ: «Ɩn nɛɛ aɩn -yla gbʋzɔnʋ saɛ: *-Lagɔɔ nyɩmaa 'wlulapɩlɩee 'gbʋ, nyɔɔo nyɔɔ -ka ɔ -budu klaa, ɔ 'ŋwnɔ klaa, ɔ bhelia klaa, ɔ didea -yɔ ɔ 'yua -bha tɩ,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos pelo Reino de Deus
30 -lu -duun ɔ yia 'yɩa bhla -mɩnɩ nya, we 'ka -bha 'wʋzi. 'Ɩn -mʋʋ 'bɩgʋ, bhla -we yia yia, 'ɩn ɔ yɩa 'yliyɔgagɩe -we 'nɩa bhloluda -ka.»
30 e não haja de receber muito mais neste mundo e, na idade vindoura, a vida eterna.
31 -Zezu -yɔ ɔ 'bɩnɔnya kugbua lɛ 'sɔ mɩ mnɩda, 'ɩn ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: «A -talɩ, -Zeluzalɛmʋ -a mnɩa da. Gbʋ -we -Lagɔgbʋʋ -falɩpanya cɛlɩa Nyɩmɛɛ 'Yuu daa, -mɔ we yia lɛnʋa.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do Homem tudo o que pelos profetas foi escrito.
32 — ausente —
32 Pois há de ser entregue aos gentios e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 — ausente —
33 e, havendo-
34 Nɩɩ, wɛlɩ -we -Zezu gbaa, we 'ji mɩ zizedaa 'gbʋ, ɔ 'bɩnɔnya 'nɩ we 'wʋlanʋ.
34 E eles nada disso entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 -Zezu 'ka Zelikoo kwesi bɛa yi, 'lɔlɔnyɔ -dɩ yoo ŋwɛ -yɔ la, -zugba ɔ zla.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Ɔɔ 'lɔlɔnyɔ 'nʋa 'plɩplɩnyaa wɛlɩ, 'ɩn ɔ yia layɩbha, lɛɛ nʋ lɛa?
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 'Ɩn -maa nɛɛ ɔ -yla: «Nazalɛtɩyu -Zezu mɩa 'plɩda.»
37 E disseram-lhe que Jesus, o Nazareno, passava.
38 Tɔʋn, ɔ yia 'wʋkpɩ: «*-Davidɩɩ 'Yu -Zezuɔɔ, -ɩn 'yɩlɩ 'mɩ nyazɩɔɔ!»
38 Então, clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
39 Nyɩma -wa mɩa -Zezu 'yu nɔda, 'ɩn -maa yia ɔ 'wluo 'kpɩlɩ, wa nɛɛ ɔ -yla: «'Mu ŋwɛ!» 'Ɩn ɔ yi 'yaa 'wʋkpɩ 'tɩtɛɛ: «-Davidɩɩ 'Yuɔɔ, -ɩn 'yɩlɩ 'mɩ nyazɩɔɔ!»
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 -Zezu 'yligbea, 'ɩn ɔ nɛɛ nyɩma -yla, wa -yɔ ɔ 'sɔ yi. Da 'lɔlɔnyɔ bɛa ɔ kwesi, 'ɩn -Zezu yia ɔ layɩbha:
40 Então, Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 «Lɛɛ -lu -ɩn 'yɩbha ɩn nʋ lɛ -mɩ -ylaa?»
41 dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 -Zezu nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Na 'yli -bloɛ, -na dlɩzʋzʋe ka -mɩ pue.»
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 -Bha -bhlokpadɛ, ɔ bhlia layɩyɩe, 'ɩn ɔ yia -Zezu 'bɩ mnɩ, -Lagɔɔ 'ŋnɩ mnɩnɩe nya. Nyɩmaa -zlo 'yɩa we -yɔ, 'ɩn -maa yi 'yaa -Lagɔɔ 'ŋnɩ mnɩnɩe bhli.
43 E logo viu e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.