Lucas 15
ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs ARA
1 'Ylɩ yabhlo nya, *nisʋn -gwɛzisanya -yɔ gbʋnyuuu kwɛ -cɩan tɔlʋa bɛa -Zezu kwesi, wa 'ka ɔ wɛlɩ yukwli pʋlʋ.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Falizɩnyɩma -yɔ -Lagɔɔ titee gwesanya saa -Zezuu 'ŋnɩ, wa nɛɛ: «Nyɩmɛ -mɔnɩ kpaa gbʋnyuuu kwɛ -cɩan sɔ 'sɔ nya, 'ɩn ɔ -yɔ wa lia dabʋdʋ!»
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 'Ɩn -Zezu yia wa gbʋʋ nine -mɩnɩ 'palɩ:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 «Amɩaa lʋ -nyɩmɛ yabhlo -ka bhlabhlɛɛ glʋ gbu -ka, we lʋ -bhlabhlɛ yabhlo -ka mnɔ, ɔ 'nɩ mneni ɔ 'ka we glʋ -mnʋa 'ya kugbua lɛ gbomnʋa lida tɩɩ? Ɔ 'ka wee -bhlo mnɔa 'ylibɩlanɔnʋa mnɩ, 'ɩn ɔ ka we 'yɩɩ?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 'Ɩn da ɔ 'yɩa wee bhlabhlɛ, ɔ dlɩ namanɩa, ɔ yia we -blɩ gba lapalɩ.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Ɔ nynia ɔ -buduŋwɛɛ, tɔʋn, ɔ laa ɔ 'talea -yɔ ɔ ladɩnya, 'ɩn ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: ‹A -yɔ 'mɩ 'sɔ li 'mʋna. Nɩɩ, na bhlabhlɛ mnɔa, ɩn ka we 'yɩ!›
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 «Ɩn nɛɛ aɩn -yla, 'sa -bhlokpadɛ, gbʋnyuu -lɛnʋnyɔ yabhlogbɔɔ 'bhʋa ɔ gbʋnyuu 'bɩɩ 'gbʋ, 'mʋna 'kadʋ mɩ yalɩ. Nyɩma tɩklɩɩɩ glʋ -mnʋa 'ya kugbua lɛ gbomnʋa, -wa pʋpalɩa 'wlukʋʋn la nɩɩ, wa gbʋ 'nɩ dlɩɩ 'bhiti gbʋ 'wʋlapɩlɩ, wee 'mʋna -zi wa -nʋ 'wʋ.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 «Yaayɩɩ, 'ŋwnɔ yabhlo kaa 'gwɛzi tama kugbua, 'ɩn we 'yabhlo -ka mnɔ, ɔ 'nɩ mneni ɔ 'ka 'napɛ -nyuma, 'ɩn ɔ 'ka -budu zɔ laylipe, ɔ 'ka we datalɩ ylɛlɛɛ, 'ɩn ɔ 'ka we 'yɩɩ?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 'Ɩn da ɔ 'yɩa wee 'gwɛzii tama -bhlo, ɔ laa ɔ 'talea -yɔ ɔ ladɩnya, 'ɩn ɔ nɛɛ wa -ylaɛ: ‹A -yɔ 'mɩ 'sɔ li 'mʋna. Nɩɩ, na 'gwɛzi tama -bhlo mnɔa, ɩn ka we 'yɩ!›
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 «Ɩn nɛɛ aɩn -yla 'sa -bhlokpadɛ, gbʋnyuu -lɛnʋnyɔ yabhlogbɔɔ 'bhʋa ɔ gbʋnyuu 'bɩɩ 'gbʋ, 'mʋna 'kadʋ mɩ -Lagɔɔ 'anzɩ nyɩdɩ.»
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 -Zezu nɛɛ 'yaɛ: «Nyɩmɛ yabhlo ka nʋkpasiyua 'sɔ.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 'Bɩsʋbhayu nɛɛ ɔ dide -ylaɛ: ‹Dide, -na 'bɩ -ɩn 'ka yaa -aɩn -yɔ tɩ nɩ, -ɩn dlili we, 'ɩn -ɩn 'ka na -nʋ wla.› 'Ɩn wa dide yia wee 'bɩ ɔ 'yua sɔbhie 'wʋladlili.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 «'Ylɩ 'sɔ -lɛ 'plɩa, 'ɩn ɔɔ nyimeslɔyu yia ɔnʋʋ wee 'bɩ pɛlʋ 'pa. Ɔ 'bhua we 'gwɛzi 'wʋ, 'ɩn ɔ yia dʋdʋ -putu -gʋ mnɩ 'pɩpɩ. -Mɔ ɔ -nyumɔnʋa wee 'gwɛzi, pʋɩnplagbʋʋ lɛnʋe nya.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Da ɔ bhɩa ɔ 'gwɛzi weee nyumoe, 'ɩn ŋwɔ 'kadʋ yia wee dʋdʋ -gʋ yi. Tɔʋn, ɔ 'nɩ lililu -kaa 'gbʋ, 'ɩn ŋwɔ yia ɔ 'bhabhɩe bhli.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 -Bha ɔ mnɩa -slɛɛn wee dʋdʋ -gʋʋ nyɩmɛ yabhloo -gbɛ lubho nʋa. 'Ɩn -mɔɔ yia ɔ -mɔɔ kpaa kwa, ɔ 'ka -bobo ŋwɛkʋ.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Ɔ 'yɩbha yaa gwesi -we -bobo lia, ɔ 'ka we li. 'Ɩn nyɩmɛ yabhlogbɔɔ'ɔ 'nyɛ we ɔ.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 «Tɔʋn, ɔ dlɩ -saa ɔ zukpa, 'ɩn ɔ nɛɛ: ‹Na didee lubhonʋnya ka lililu duun, wa 'nɩ mneni, wa 'ka we li. 'Ɩn, -zugba, -amɩ, na tlɩ ŋwɔ nya -seli.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Didee -gbɛ na yia lʋbhitia, 'ɩn ɩn 'ka ɔ -yla gbaɛ: «Dide, ɩn ka gbʋnyuu lɛnʋ -Lagɔ -yla, 'ɩn ɩn yia -mɩ -yla we lɛnʋ.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Ɩn 'nɩ -slɛɛn we 'klʋ -ka, -ɩn 'ka 'mɩ la -na 'yu. Nɩɩ, 'bhu 'mɩ 'wʋ -na lubhonʋnyaa 'yabhlo 'bhisa.» ›
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Ɔ -sɔa 'wʋ, 'ɩn ɔ yia ɔ didee -gbɛ lʋbhiti.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Tɔʋn, ɔ 'yu nɛɛ ɔ -ylaɛ: ‹Dide, ɩn ka -Lagɔ -yla gbʋnyuu lɛnʋ, 'ɩn, ɩn yia -mɩ -yla we lɛnʋ. Ɩn 'nɩ -slɛɛn we 'klʋ -ka, -ɩn 'ka 'mɩ la -na 'yu.›
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 «'Ɩn ɔ dide nɛɛ ɔ zɔlubhonʋnya -yla: ‹A 'pulo! A -la ɔ 'ylinanɔ -bana yabhlo. A -pla we ɔ 'wʋ, a fa ɔ sɔwʋlu sɔ 'wʋ, a -pla ɔ -sakwla bhʋ 'wʋ.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 'Bhli -dɔgbʋ palɩa dɛ 'kpɩ, a -yɔ we yi. A 'bha we, 'fɛtɩ -wa! -A 'ka li!
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Nɩɩ, na yu mɩa da, ɔ ka tlɩ, 'ɩn ɔ yia ganɔ, ɔ ka mnɔ, 'ɩn ɩn yia ɔ 'yɩ.› 'Ɩn wa yia 'fɛtɩ -sasɩee gwedɩ.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 «We bhla, -zugba ɔ 'yu kpasa mɩ lubho nʋda kpaa. Ɔ mɩ -zɔɔ yida, da ɔ cɩpaa -buduŋwɛɛ, 'ɩn ɔ yia lʋʋ -yɔ -lilii wɛlɩ 'nʋ.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ɔ laa zɔlubhonʋnyɔ yabhlo, 'ɩn ɔ yia ɔ layɩbha: ‹'Lee, lɛɛ -lu nʋ lɛa?›
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Zɔlubhonʋnyɔ yia we 'bɩgʋpalɩ ɔ -ylaɛ: ‹-Na bheli yia lʋ, we 'gbʋ, 'kpɩkabhlii -dɔgbʋ -a 'sialɩa, 'ɩn -na dide yia we 'bha. -We ka gbʋ -wa, ɔ ka 'kʋayli, 'ɩn ɔ yia ɔ 'yɩ.›
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 «'Ɩn ɔɔ 'yu kpasa yia 'cɛ 'pa, ɔ nɛɛ ɔ 'nɩa -buduŋwɛɛ nyni. Ɔ dide 'tlaa, 'ɩn ɔ yia ɔ bhubhoe nɩɩ, ɔ mnɩ -buduŋwɛɛ.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 'Ɩn 'yu yia we 'bɩgʋpalɩ ɔ dide -ylaɛ: ‹-Talɩ, ɩn ka -mɩ -yla lubho nʋ -zʋ duun nya. Ɩn 'nɩ -slɔ -na wɛlɩ yabhlogbɔɔ 'nʋŋwɛ -sa. 'Ɩn -zugba, -ɩn 'nɩ -slɔ -amɩ wliyu yabhlogbɔɔ 'nyɛ, ɩn -yɔ na -lima 'ka 'fɛtɩ -sa.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 -Na 'yu -ɔ -nyumɔa -na -li 'naabɩzɩŋwnɩ nya nɩ, mɔ yia lʋʋ 'gbʋ, 'ɩn -ɩn yia 'kpɩkabhlii -dɔgbʋ 'kadʋ -a 'sialɩa nɩ 'bha!›
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 «Ɔ dide nɛɛ ɔ -ylaɛ: ‹Na 'yu, -mɩ -yɔ 'mɩ mɩ 'ylɩ weee nya. -Lu weee ɩn kaa, we mɩ 'ya -na -nʋ nya.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Nɩɩ, -na bheli -na yɩa da -yɔ, ɔ ka tlɩ, 'ɩn ɔ yia ganɔ. Ɔ ka mnɔ, 'ɩn ɩn yia ɔ 'yɩ. We 'gbʋ, -a mneni, -a 'ka 'fɛtɩ 'kadʋ -sa 'mʋna nya.› »
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.