Atos 9

ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 We bhla, Sɔlʋ gbaa 'kɔmʋʋ ɔ 'ka Nyɩmaa -Kanyɔɔ 'bɩnɔnya 'bha, 'ɩn ɔ yia *-Lagɔbʋbɔnyaa -kanyɔ 'kadʋ 'yɩa mnɩ -Zeluzalɛmʋ.
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 'Ɩn ɔ nɛɛ -mɔɔ -yla, -mɔɔ cɛlɩ 'sɛbhɛnya *-Lagɔbudunya 'wʋ -Damasɩgbe nʋkplɛ. Nyɩma -wa mɩa -Zezuu 'Yloogblʋ -gʋ, ɔ -ka -mɔ wa ylɩ, ɔ kpa wa, we yi nʋkpasia -zɛoo, we yi 'ŋwnɩ -zɛoo, ɔɔ Sɔlʋ 'ka wa 'llukpe palɩ, 'ɩn ɔ 'ka wa -Zeluzalɛmʋ kwa.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Ɔ mɩ sa -Damasɩ mnɩda, ɔ 'ka wee 'gbee ŋwɛ -yɔbɛa yi, tɔʋn, san yabhlo yia yalɩ 'bhʋ, 'ɩn we -nyumalɩ yia ɔ gbeli.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 'Ɩn ɔ yia bhli dʋdʋ, 'ɩn ɔ yia wɛlɩ yabhlo 'nʋ. -Mʋʋ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Sɔlʋ, Sɔlʋ, lɛɛ ka 'gbʋ -na palɩ 'mɩ 'klɩyɩe 'wʋa?»
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 'Ɩn ɔ yia we 'bɩgʋpalɩ: «Na -Kanyɔ, nyɔɔ -ɩn -mɩa?»
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 -Ɩn -sɔ 'wʋ, -ɩn pla gbe nɩ 'wʋ, 'ɩn -we -ɩn 'kaa lɛnʋ, wa 'ka we -mɩ -yla gba.»
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Nyɩma -wa -yɔ Sɔlʋ 'sɔ mɩa, wa yia 'yligbe, wa'a -sa gbʋ -gʋ nyanɔ nya. Wɛlɩ -we gbaa 'nʋ wa nʋ we, 'ɩn wa'a 'yɩ nyɩmɛ yabhlogbɔɔ -yɔ.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Sɔlʋ 'kaa dʋdʋ 'wʋsɔ, ɔ 'yli mɩ -bloda, -zugba ɔ'ɔ 'yɩ -lu yabhlogbɔɔ -yɔ. Ɔ sɔ wa kpaa la, 'ɩn wa -yɔ ɔ 'sɔ yia -Damasɩ pla.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Ɔ li 'ylɩ ta, ɔ'ɔ 'yɩ la, 'ɩn ɔ'ɔ li, ɔ'ɔ 'ma.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 -Zugba -Zezuu 'bɩnɔnyɔ yabhlo wa laa Ananiasɩ ɔ mɩ -Damasɩ. Nyɩmaa -Kanyɔ nɛɛ ɔ -yla -mɔ ɔ 'yli 'wʋ: «Ananiasɩ!»
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Nyɩmaa -Kanyɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Ɩn -sɔ 'wʋ dɛslɛɛn, -gwele wa laa 'Wʋsna -Gwele, -ɩn 'plɩlɩ we -gʋ. -Ɩn mnɩ Zudasɩɩ -budu zɔ, Talɩsɩyu yabhlo wa laa Sɔlʋ, ɔ mɩ -Lagɔ bhubhoeda, -ɩn 'yɩbha ɔ -yɔla.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 'Ɩn -mɔ ɔ 'yli 'wʋ, ɔ ka nʋkpasu yabhlo wa laa Ananiasɩ -yɔyɩ plada, 'ɩn -mɔɔ yia ɔ sɔnya -gʋ lapalɩ, 'ɩn ɔ 'ka lalolu 'yɩ.»
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Ananiasɩ yia we 'bɩgʋpalɩ: «'A! Na -Kanyɔ, ɩn ka 'nʋ nyɩma duun ŋwɛɛ nɩɩ, nyɩmɛ nɩ ka -na nyɩma tɩklɩɩ gbʋnyuu 'wluo nʋ -Zeluzalɛmʋ.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 'Ɩn -seli ɔ yia da, -Lagɔbʋbɔnyaa -cɩan ka we se ɔ 'nyɛ, nɩɩ, nyɩma weee, -wa gbaa -na 'ŋnɩ, ɔ kpa wa, 'ɩn ɔ 'ka wa 'llukpe palɩ.»
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Nyɩmaa -Kanyɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «-Ɩn mnɩ! Nɩɩ, ɩn ka -bha nyɩmɛ -mɔnɩ -sa na lubhonʋlu yabhlo nya. Nyɩma -wa 'nɩa Zuifʋ klaa, wa dʋdʋʋ 'wlulapɩlɩnya klaa, Izlaɛlɩnyɩma klaa, ɔ 'ka wa na 'ŋnɩ -slolu.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Sa ɔ 'kaa sɩa na 'ŋnɩɩ 'gbʋ, na dɛ yia -mʋʋ ɔ -slolua.»
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Tɔʋn, Ananiasɩ yia mnɩ. Ɔ nynia wee -budu zɔ, 'ɩn ɔ yia Sɔlʋ sɔnya -gʋ lapalɩ. 'Ɩn ɔ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Sɔlʋ, na bheli, da -ɩn mɩa yida nɩ, Nyɩmaa -Kanyɔ -Zezu ka -mɩ 'klʋtlalɩ 'yloogblʋ. Mɔ tiea 'mɩ, -ɩn 'ka lalolu 'yɩ, 'ɩn Zuzu 'Pʋpa 'ka -mɩ ye.»
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 -Bha -bhlokpadɛ, -lu yabhlo 'bhʋa Sɔlʋ 'yliya 'wʋ gaza -kwɩkwɩ 'bhisa, we yia bhli, 'ɩn ɔ yia layɩyɩe lolu bhli. Ɔ -sɔa 'wʋ, 'ɩn wa yia ɔ batizee.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Tɔʋn, ɔ bhɩa lilie, 'ɩn 'kʋa yia ɔ 'yli yi.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Ɔ yia -bha -bhlokpadɛ -Zezuu gbʋʋ gbagbɩe bhli *-Lagɔbudu zɔ. Ɔ nɛɛ: «-Zezu mɩ -Lagɔɔ 'Yu nya.»
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Nyɩma -wa 'nʋa ɔ wɛlɩ, ŋwɛgaga yia wa sʋbha, 'ɩn wa nɛɛ: «Nyɩmɛ -ɔ palɩdaa nyɩma -wa gba -Zezuu 'ŋnɩ 'klɩyɩe 'wʋ, mɔ 'nɩ dɛ mɩɩ? 'Ɩn gbʋ -gble sa, ɔ 'nɩ dɛ wa kpaa yi, 'ɩn ɔ 'ka wa -Lagɔbʋbɔnyaa -cɩan kwaa?»
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 'Ylɩ weee nya, Sɔlʋ gbaa -Zezuu gbʋ 'tɩtɛ nya. Da ɔ gbaa -Zezu -wa -Lagɔɔ -Bhasanyɔ nɩ, Zuifʋnya mɩa -Damasɩ, -we wa 'kaa gba, we 'nɩ -mɩ.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 'Ylɩ sanɩmɛ plɩa, 'ɩn Zuifʋ yia 'wʋlanʋnnʋ, wa 'ka Sɔlʋ 'bha.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 'Ɩn Sɔlʋ yia we 'nʋ. 'Ylɩ weee nya, zlɩ -yɔ sabɔ, -zugba wa mɩ gbee plalɩdanya ŋwɛgʋda, wa 'ka ɔ 'bhaa 'gbʋ.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 'Ylɩ yabhlo nya, sabɔ, nyɩma -wa -yɔ Sɔlʋ 'sɔ mɩa, wa yia ɔ -cɩcɛ 'wʋ ladɩ. 'Ɩn wa yia ɔ 'suo -we gbelia 'gbe, we 'wlubita -lalɩ, 'ɩn wa yia ɔ we lʋʋ lasibhli.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Sɔlʋ nynia -Zeluzalɛmʋ nɩ, 'ɩn ɔ yia -Zezuu 'bɩnɔnya lʋbhobhoe layla. -Maa weee yia ɔ sɔsʋe bhli. Wa 'yabhlo 'nɩ we dlɩ 'wʋdɩ nɩɩ, Sɔlʋ mɩ -Zezuu 'bɩnɔnyɔ nya.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Banabasɩ yia ɔ 'wʋbhu, 'ɩn ɔ -yɔ ɔ 'sɔ yia tietienyaa -gbɛ mnɩ. 'Ɩn ɔ yia wa -yla Sɔlʋʋ gbʋ gba. Sa Sɔlʋ -yɔ Nyɩmaa -Kanyɔ 'sɔ gbelia, 'ɩn ɔ yia ɔ -yla gbʋ gba klaa, 'ɩn sa Sɔlʋ gbaa -Lagɔgbʋ -Zezuu 'ŋnɩ nya -Damasɩ, -zugba nyanɔ 'nɩ ɔ dlɩɩ -mɩ, Banabasɩ yi 'yaa -mʋʋ gba wa -yla.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 -Mʋʋ bhla, Sɔlʋ -yɔ tietienya mɩ. Ɔ mnɩ, 'ɩn ɔ yia wa -gbɛ -Zeluzalɛmʋ, -zugba ɔ gba -Lagɔgbʋ Nyɩmaa -Kanyɔɔ 'ŋnɩ nya, nyanɔ 'nɩ ɔ dlɩɩ -mɩ.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Zuifʋ -wa gbaa glɛkɩwɛlɩ, ɔ -yɔ wa yia 'wʋgbeli, 'ɩn wa yia wɛlɩ 'wʋsɩsalɩ. Nɩɩ, -maa mɩ ɔ dideda, wa 'ka ɔ 'bha.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 -Lagɔnyɩma 'nʋa sa we, 'ɩn wa yia Sɔlʋ Sezalegbe 'wʋ kwa. 'Bhie, wa yia ɔ yoo 'pa Talɩsɩgbe nʋkplɛ.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 -Mʋʋ bhla -leglizɩɩ -yɔ -dlɔɔ, Zudee -yɔ Galilee -yɔ Samalii -dʋdʋ weee -gʋ. -Zugba wa tɛmanɩ dlɩ, 'ɩn wa zʋ Nyɩmaa -Kanyɔ 'nʋŋwɛ. 'Ɩn Zuzu 'Pʋpa yia wa 'wʋsa, 'ɩn wa yia 'wʋzumanɩe bhli.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 We -ka Piɛlɩ, -mɔɔ mɩa dʋdʋ weee -gʋ 'plɩlɩda -Lagɔnyɩma 'wʋtalɩe nya. 'Ylɩ yabhlo nya, 'ɩn ɔ yia -Lagɔnyɩma -wa mɩa Lidaagbe nʋkplɛɛ -gbɛ mnɩ.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 'Ɩn ɔ yia -mɔ nyɩmɛ yabhlo wa laa Enee 'yɩ, -zugba -mɔɔ pɩ -mɔɔ -bita -gʋ la -zʋ gbeta, ɔ 'kukuee 'gbʋ.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Piɛlɩ nɛɛ ɔ -ylaɛ: «Enee! -Zezu Klisɩ ka -mɩ pue. -Ɩn -sɔ 'wʋ, -ɩn glɩ -na -bita -na 'dɛ nya.» -Bha -bhlokpadɛ Enee -sɔa 'wʋ.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Lidaa -nyɩma weee -yɔ Salɔɔn -dʋdʋ -gʋ -nyɩma weee 'yɩa ɔ -yɔ nɔda nɩ, 'ɩn wa yia -Lagɔ pla.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Nɩɩ, 'ŋwnɔ yabhlo mɩ -Zopeegbe 'wʋ, -Zezuu 'bɩnɔŋwnɔ ɔ mɩa. 'Mɔ wa laa Tabitaa, we ji -wa «lue» glɛkɩwɛlɩ 'wʋ. 'Ylɩ weee nya, ɔ nʋa gbʋzɔnʋ gbʋ lɛ, 'ɩn ɔ bɛa bobabhanya -yɔ.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 'Ylɩ yabhlo nya, 'ɩn ɔ yia gu bhli, 'ɩn ɔ yia tlɩ. Wa budoa ɔ 'kwie, wa yia we lapalɩ -budu 'wlu, -mɔ komi yabhlo zɔ.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 -Zezuu 'bɩnɔnya -wa mɩa -Zopee, wa ka 'nʋ nɩɩ, Piɛlɩ mɩ Lidaagbe 'wʋ, -we mɩa -Zopee kwesi. Wa yia nyɩma 'sɔ tie, nɩɩ, wa mnɩ ɔ laa wɛlɩ nɩ nya: «-Na zukpa -wa, -ɩn 'na -gwlɛlɩ -mɔ -nɩ. -Ɩn yi!»
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Tɔʋn, Piɛlɩ -sɔa 'wʋ, 'ɩn ɔ -yɔ wa yia mnɩ. Da ɔ nynia -mɔ, 'ɩn wa yia ɔ wee komi -we mɩa -budu 'wlu zɔ kwa. -Dʋgbaŋwnɩ weee bɛa ɔ kwesi wie nya. Zɔbana -yɔ -bana -we Tabitaa nʋa lɛ, -zugba ɔ -ga 'yliyɔ, 'mʋ wa -slolua ɔ 'klʋ.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Piɛlɩ wlelia nyɩma weee -budu zɔ, ɔ kʋlʋa 'kukolu 'yli, 'ɩn ɔ yia -Lagɔ bhubhoe. Ɔ 'bhitia 'kwiee gbɛgbɛɩn, 'ɩn ɔ nɛɛ: «Tabitaa, a -sɔ 'wʋ!» Tabitaa -bloa 'yli, ɔ 'yɩa Piɛlɩ -yɔ, 'ɩn ɔ yia 'wʋsɔ, ɔ yia ladɩ.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Piɛlɩ kpalɩa ɔ sɔ -yɔ, 'ɩn ɔ yia ɔ 'wʋbhu. Ɔ laa -Lagɔnyɩma -yɔ -dʋgbaŋwnɩ, 'ɩn ɔ yia ɔ wa 'klʋslolu, -zugba ɔ -ga 'yliyɔ.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 -Zopeegbe 'wʋ -nyɩma weee yia we 'nʋ. -Bha nyɩma duun zʋa Nyɩmaa -Kanyɔ dlɩ -gʋ.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Piɛlɩ ka 'ylɩ sanɩmɛ li -mɔ -Zopee, -zelibhanyɔ yabhlo wa laa 'Simɔɔɔ -gbɛ.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.