Apocalipse 14

ʼWʋsuslolue loluu ʼsɛbhɛ (KYF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ɩn -talɩ 'yaa -bha, 'ɩn ɩn yia Bhlabhlɛyu -yɔyɩ. Ɔ mɩ *Siɔngɔgɔ 'wlu 'yligbeda, we -yɔ nyɩma 'wlu glʋ ta -zakpa kugbua lɛ 'sɔ (144.000). Ɔɔ Bhlabhlɛyu -yɔ ɔ Didee 'ŋnɩ mɩ wa 'klʋ -yɔ cɛlɩda.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Wɛlɩ yabhlo yia yalɩ 'bhʋ. Wee wɛlɩ 'wlʋ gumunyuu -jiji, we 'wlʋ 'ya sa -dɛ -gan. Wee wɛlɩ mɛnɩ -pete wa mɩa bhlɩdaa wɛlɩ 'bhisa.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Waa nyɩma mɩ 'ŋnɩmnɩkpe klaa, 'yliyɔgali -mnʋa klaa, we -yɔ nyɩma kpasɩ 'yu lʋʋ lolu bhlɩda. Wee lʋʋ mɩa, nyɩmɛ yabhlogbɔɔ 'nɩ mneni ɔ 'ka we bhlɩ, we 'nɩ waa nyɩma 'wlu glʋ ta -zakpa kugbua lɛ 'sɔ (144.000) -wa -Lagɔ zɩtɩa 'wʋ dʋdʋgʋ -nyɩma glaa 'wʋbhʋ.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 -Maa mɩa, -maa 'nɩ -maa 'dɛ pʋɩn -plalɩ 'ŋwnɩ duun nya. Cɩɩn, 'sa -maa -tʋa 'wʋ sa 'paɩnpaɩn. Da Bhlabhlɛyu -ka 'plɩlɩ, -maa mɩ ɔ 'bɩ. -Lagɔ ka -maa 'wʋzɩtɩ dʋdʋgʋ -nyɩma glaa -maa 'ka ɔ -yɔ Bhlabhlɛyuu tɩa -nyɩma -zɛ.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 -Maa 'nɩ yotʋbhʋ. Cɩɩn, -maa 'nɩ gbʋnyuu 'wlu -ka -Lagɔ 'yu.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Tɔʋn, ɩn yia 'anzɩ -putu -yɔyɩ -bluda -mɔ yalɩ 'pɩpɩ. Mʋ yia -Lagɔgbʋ gbaa yia, dʋdʋgʋ -nyɩma -yla. Wee -Lagɔgbʋ 'nɩ bhloluda -ka. Nɩɩ, laga weee klaa, zʋa weee 'yli -nyɩma klaa, wɛlɩɩ 'yli -bhlo -bhloo gbanya klaa, we -yɔ nyɩmaa klu weee -yla we yia we gbaa.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Wee 'anzɩ nɛɛ wɛlɩ 'tɩtɛ nyaɛ: «A sɔ -Lagɔ! A bhlɩ ɔ 'ŋnɩ! Nɩɩ, bhla -we nya ɔ 'kaa nyɩmaa -yɔgbʋ 'wʋbhu, we ka nynii 'gbʋ. Yalɩ klaa, dʋdʋ klaa, gumunyu klaa, we -yɔ 'nyuwlukʋanya, -ɔ -laa we la, a bʋbɔ ɔ.»
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 'Anzɩɩ 'sɔnʋ yia tɩanʋ 'bɩ yi, -zugba we gbaɛ: «Ɔ ka bhli, Babilɔnʋgbe 'kadʋ ka bhli. Ɔ ka ɔ 'mama nʋ laga weee 'nyɛ sa duun, wa 'ka we 'ma. Nyɩmɛ -ɔ -ka wee nʋ 'ma, 'ɩn -mɔɔ bhlilia ɔ mʋtnɩ lʋ.»
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Tɔʋn, 'ɩn 'anzɩɩ tanʋ yia sɔ -gaa 'yu 'bɩ yi. We nɛɛ wɛlɩ 'tɩtɛ nyaɛ: «Nyɩmɛ -ɔ -ka wee nɩmɛ -yɔ we tɛlɩtɛlɩnʋ bʋbɔ, -ɔ -ka we yibhelida 'klʋ -yɔ -kaoo, ɔ -ka we sɔ -yɔ -kaoo,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 ɔɔ nyɩmɛ yia -Lagɔɔ 'cɛɛ nʋ 'maa. Wee nʋ mɩa, we 'tɛ, 'ɩn -Lagɔ yia we ɔ 'cɛ -kɔpʋ 'wʋslua. Ɔɔ nyɩmɛ yia sɩa -kosu -yɔ -bhubhui slo 'wʋ. Sɩa ɔ yia -Lagɔɔ -mɔwlʋ -anzɩnya -yɔ Bhlabhlɛyu 'yu.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 -Kosu -we yia wa sɩalɩa sa bhabha, we gbeylo yia -gblada -tʋa 'ylɩ weee -nʋ nya. -Slɛɛn, -wa bʋbɔa wee nɩmɛ klaa, we tɛlɩtɛlɩnʋ klaa, we -yɔ -wa kaa we yibhelida -yɔ, sabɔoo, zlɩoo, wa mɩ sɩada, wa sɩasɩe 'na 'ka bhlo.»
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 We 'gbʋ -wa mɩa -Lagɔɔ -nʋ nya, -wa zʋa ɔ tite 'nʋŋwɛ, 'ɩn wa dlɩ tʋa -Zezu -gʋ nɩ, -maa mɩa, -maa -ka -slɛɛn dlɩtie.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Tɔʋn, 'ɩn ɩn yia wɛlɩ yabhlo 'bhʋa yalɩ 'nʋ, we nɛɛ: «-We na yia -mɩ -yla gbaa nɩ, -ɩn cɛlɩ we: ‹-Wa tlɩlɩa -Lagɔlubho 'wʋ nɩ, 'wʋtʋtʋe -dlɔɔ mɩ wa -nʋ nya.›
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Ɩn yla 'yaa -bha, 'ɩn ɩn yia yalɩpʋpa -yɔyɩ. -Ɔ mɩa we -gʋladɩda, ɔ 'wlʋ sa nyɩmɛ. -Can -kloo mɩ ɔ 'wluo, 'ɩn 'nɛnɔ -bhleka mɩ ɔ kwɛɛ.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 'Anzɩ -putu 'tlaa -Lagɔbudu 'kadʋ zɔ, we 'kpɩa 'wʋ 'tɩtɛɛ, we nɛɛ -ɔ -dɩa yalɩpʋpa -gʋ la -ylaɛ: «-Ɩn 'bhu -na -bhleka 'wʋ, -ɩn bhli -lu -dɩdɩe. Nɩɩ, -luu -dɩdɩ bhla nynia, -we ka gbʋ -wa, -dɩdɩ bhla bɛa dʋdʋ weee -gʋ.»
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Tɔʋn -ɔ -dɩa yalɩpʋpa -gʋ la, ɔ yia ɔ -bhleka latli dʋdʋ -gʋ, 'ɩn we yia -li -dɩ dʋdʋ -gʋ.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 -Mʋʋ 'bɩgʋ, 'ɩn 'anzɩ -putu yia -Lagɔbudu 'kadʋ, -we mɩa yalɩ, zɔ 'tla. -Mʋʋ ka 'ya 'nɛnɔ -bhleka kwɛɛ.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Tɔʋn, 'yabhlo yia 'slakagʋsalɩluu gbɛgbɛɩn 'bhʋlʋ. -Mʋʋ mɩa, -mʋʋ ka -kosu -gʋ 'tɩtɛ. We nɛɛ, we kaa 'nɛnɔ -bhleka kwɛɛ -yla wɛlɩ 'tɩtɛ nyaɛ: «-Ɩn 'bhu -na -bhleka 'wʋ, -ɩn -sa *-dlɔya, 'ɩn -ɩn 'ka we 'wlugʋgwlalɩ. Nɩɩ, -dlɔya -we mɩa -mɔ su 'wlu dʋdʋ -gʋ, we ka zalɩ.»
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Wee 'anzɩ tlia we -bhleka la dʋdʋ -gʋ, 'ɩn we yia -dlɔyaa gwna -sa. 'Ɩn we yia we -dlɔyaa 'wʋnyazɔlu 'kadʋ nʋkplɛ viteli. -Mʋʋ -wa -Lagɔɔ 'cɛ.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Nɩɩ, 'gbe lʋʋ wa 'nyazɔa wee -dlɔya 'wʋ, 'ɩn 'pɩɔn yia -mɔ 'tla. Wee 'pɩɔn mɩa, mʋ 'mnia kilo 'wlu gbeta (1.600) -gʋ, 'ɩn we -gʋwʋpapɩe yia nɩmɛsʋʋʋn ŋwɛ -yɔ nyni.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.