Atos 25
Godiha̱ Ta̱ Bolofe̱i̱ (KXW) vs ARC
1 O Festus e̱me sa Judia o kedia̱ gamani hiye o degei. E̱ sawisiei kamadia kege kele dala dema, sa Sisaria to͡u fogo͡u, sa Jerusalemko͡u ile felei.
1 Entrando, pois, Festo na província, subiu dali a três dias de Cesareia a Jerusalém.
2 Foloumo͡u, mogo͡u du dalaguadi hiye obo͡u, Juda hiye obo͡u olo͡u fe̱i̱ kedia̱ e̱moko͡u haguasiemo͡u, Pol ta̱ sale ta̱ nele̱do dege ko͡u gue tobolo͡u i,
2 E o sumo sacerdote e os principais dos judeus compareceram perante ele contra Paulo e lhe rogaram,
3 na̱ge ei dogo͡u guo, o ta tobo͡u ba ile, Pol sa Jerusalemko͡u boholo͡u ma̱ wolo͡u haguale ke̱ tobo͡u yede tobolo͡u i. Ta̱ ke̱ tobolo͡u i kaha̱ yobe, Juda o kedia̱ aliko͡u ama duwoguali, Pol haguba, wouba tolo ile ke̱ fima̱mo͡u kuhe tobolo͡u i.
3 pedindo como favor, contra ele, que o fizesse vir a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Festusha̱ die ta̱ ke̱ dulomo͡u sima tobou, Polbe sa Sisariako͡u didio̱ degei dala. Huyadefe̱i̱ dala dema, mayo͟͡uno͡u sa koko͡u ile.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava guardado em Cesareia e que ele brevemente partiria para lá.
5 Kelege, ni̱ hiye o ilo kedia̱ne a̱bo͡u de sa Sisariako͡u muguaba dugu, e̱ midiho̱ kasaga̱i̱ ta ko͡u milou debasi, dia̱ e̱ ta̱ sale bolo̱yode tobou.
5 Os que, pois, disse, dentre vós têm poder desçam comigo e, se neste varão houver algum crime, acusem-no.
6 Festusha̱ kege tobo͡u mamo͡u, e̱ o kedia̱bo͡u de sawisiei olo͡u fe̱i̱ 8 saga̱i̱, haba 10 saga̱i̱ kege dala dema, sa Sisariako͡u mulo̱ felei. Folomo͡u, tiei sabiyoumo͡u, e̱ ta̱ sai fidi moso̱du folo duwoli, Pol wolo͡u haguamabeede tobou.
6 E, não se demorando entre eles mais de dez dias, desceu a Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, mandou que trouxessem Paulo.
7 Pol e̱ hagua fele̱i̱mo͡u, Juda o, sa Jerusalemko͡u ge migigai kedia̱ e̱ sile̱ma̱ tafalaguali, e̱ degeli mei ta̱ tobolo͡u mo͡u, hiyedo ta̱ sa i. Ke̱no͡u si ta̱ sai kaha̱ sibige̱be Festusko͡u be do̱u̱do ta hegili mei.
7 Chegando ele, o rodearam os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra Paulo muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Dia̱ ta̱ sa ima mei degeimo͡u, Polha̱ die ta̱ simamo͡u ko͡u gue tobou, a̱ge Juda o ei kuolo͡u ta̱ ke̱bo͡u, sa Rom hiye o Sisarha̱ ta̱ ke̱bo͡u debe, a̱ ta gobo͡u li mei. Haba Godiha̱ moso̱ ke̱ne ta huyafe̱i̱ degeli mei.
8 Mas ele, em sua defesa, disse: Eu não pequei em coisa alguma contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Ke̱no͡u si Festusha̱ Polha̱ ta̱ ke̱ tobolo͡u ke̱ dulomo͡u, e̱ Juda o kedia̱bo͡u de mogo degelamo͡u, e̱ Polko͡u ko͡u gue yodu, da sa Jerusalemko͡u ileba, a̱ na̱ kelege ta̱ sai filebe de tagali?
9 Todavia, Festo, querendo comprazer aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres tu subir a Jerusalém e ser lá perante mim julgado acerca destas coisas?
10 Polha̱ sima tobou, moso̱ a̱ ifi tafala ko͟͡ume hiye o Sisarha̱ ta̱ sai fidi moso̱. Moso̱ kuoko͡u geno͡u Sisarha̱ dabai degedi o taha̱ a̱ ta̱ sai fiyedei. A̱ Juda o kedia̱moko͡u midiho̱ kasaga̱i̱ ta degeli mei ke̱me na̱ ko͡u tewe.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde convém que seja julgado; não fiz agravo algum aos judeus, como tu muito bem sabes.
11 A̱ge midiho̱ kasaga̱i̱, a̱ wouba tolo saga̱i̱ ta milou debasi, a̱ tolo ile ke̱me ta̱bo͡u mei. Ke̱no͡u si Juda o ko͟͡udia̱ a̱ ta̱ sa ili ke̱me damale̱do mei kaha̱ degemo͡u, o tae ta a̱me o ko͟͡udia̱moko͡u sesegulo saga̱i̱ mei. A̱ tagalibe, sa Rom hiye o Sisarha̱no͡u a̱ ta̱ sai file saga̱i̱yode tobou.
11 Se fiz algum agravo ou cometi alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas, se nada há das coisas de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles. Apelo para César.
12 Festusha̱ ta̱ ke̱ dulomo͡u, e̱ kansole o kedia̱bo͡u de tugulo tobolo͡u imamo͡u, e̱ Polko͡u ko͡u gue tobou, na̱ Sisarha̱no͡u na̱ ta̱ sai fileyode tobolo͡u kaha̱ degemo͡u, o tae na̱ Sisarko͡u wolo͡u ileyode tobou.
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César? Para César irás.
13 Sawisiei ilo kele mei degeimo͡u, hiye o Agripabo͡u e̱ bobasi Bernaisibo͡u dilie sa Sisariako͡u hagua fele̱gamo͡u, Festusko͡u agali bolofe̱i̱yodemamo͡u e̱bo͡u de deleiguei.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesareia, a saudar Festo.
14 Dilie sawisiei ilo kele kile dalaguamo͡u, Festusha̱ Pol didio̱ degei kaha̱ ta̱ ke̱ hiye oko͡u ko͡u gue tobou, o ta, Feliksha̱ didio̱ degei dalali, ifine yo͟͡u kegeno͡u dala.
14 E, como ali ficassem muitos dias, Festo contou ao rei os negócios de Paulo, dizendo: Um certo varão foi deixado por Félix aqui preso,
15 A̱ sa Jerusalemko͡u imo͡u, Juda o kedia̱ die mogo͡u du dalaguadi hiye obo͡u, die odo odobo͡u olo͡u fe̱i̱ kedia̱ didio̱ o ke̱ ta̱ sa imamo͡u, a̱moko͡u be, na̱ ta̱ sai ke̱ fimaba, hebe kasaga̱i̱ o koko͡u ne̱yede tobolo͡u i.
15 a respeito de quem os principais dos sacerdotes e os anciãos dos judeus, estando eu em Jerusalém, compareceram perante mim, pedindo sentença contra ele.
16 Ke̱no͡u si a̱ die ta̱ simamo͡u ko͡u gue tobou, sa Rom o eige hebe kasaga̱i̱be mo͡u yo͟͡uwa ne̱diyo mei. Ei o ta ta̱ sai fimamo͡u be, e̱moko͡u yodugama, e̱ tobolo͡u ke̱me ei defe̱i̱do dulo idiyode tobou.
16 A eles respondi que não é costume dos romanos entregar algum homem à morte, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Kegemo͡u, a̱ sa Sisariako͡u boholo͡u ma̱ hagueibe, Juda o kedia̱ne a̱bo͡u de haguasiei. Fele̱gamo͡u, a̱ mo͡u yo͟͡uwa duweli mei, tiei sabiyoumo͡u, a̱ ta̱ sai fidi moso̱ko͡u ile duwoli, didio̱ o Pol a̱moko͡u haguayede tobou.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, no dia seguinte, sem fazer dilação alguma, assentado no tribunal, mandei que trouxessem o homem.
18 Hagumo͡u, Juda o kedia̱ hagua̱ imo͡u, a̱ tawaibe, midiho̱ kasaga̱i̱, Polha̱ milou ta tobo͡u lamo͡u degele ileyade tawai. Ke̱no͡u si kegei ta tobolo͡u ili mei.
18 Acerca dele, estando presentes os acusadores, nenhuma coisa apontaram daquelas que eu suspeitava.
19 Dia̱ dio͟͡u die egei dudi midiho̱ ke̱no͡u tobolo͡u mo͡u, e̱moko͡u ta̱e biya i. Haba o ta tolo i kaha̱ e̱ hu̱be Yesu, o ke̱me Polha̱ge hagua̱ gehe̱ degeiyode tobo͡u di kaha̱ degemo͡u, dia̱ e̱moko͡u ta̱e biyamo͡u kuhe tobolo͡u i.
19 Tinham, porém, contra ele algumas questões acerca de sua superstição e de um tal Jesus, defunto, que Paulo afirmava viver.
20 A̱ ta̱ kaha̱ sibige̱ ke̱ tawalamo͡u degeiye, ke̱no͡u si ta tawali mei. Kegemo͡u, a̱ Polko͡u yodu, na̱ sa Jerusalemko͡u iba, sa ke̱ tie hiye o kedia̱ na̱ ta̱ sai filebe de tagali?
20 E, estando eu perplexo acerca da inquirição desta causa, perguntei se queria ir a Jerusalém e lá ser julgado acerca destas coisas.
21 Ke̱no͡u si Polha̱ge e̱me didio̱ degei kege duwoba, hiye o Sisarha̱no͡u ta̱ sai fiyede tobou. Kegemo͡u, a̱ge e̱me didio̱ moso̱ko͡u kege duwoba, a̱ ami o tae Sisarko͡u kuhe wolo͡u iyede tobolo͡u yode tobou.
21 Mas, apelando Paulo para que fosse reservado ao conhecimento de Augusto, mandei que o guardassem até que o envie a César.
22 Hiye o Agripaha̱ ta̱ ke̱ dulomo͡u tobou, a̱ mayo͟͡uno͡u o kaha̱ ta̱ ke̱ dulo saga̱i̱ degeli. Kege tobo͡u mo͡u, Festusha̱, na̱me idiba duyede tobou.
22 Então, Agripa disse a Festo: Bem quisera eu ouvir também esse homem. E ele disse: Amanhã o ouvirás.
23 Tiei sabiyoumo͡u, hiye o Agripabo͡u, e̱ bobasi Bernaisibo͡u dilie bologua̱do momo̱u̱mamo͡u, kefegudi moso̱ko͡u yai. Yamo͡u, ami kedia̱ hiye obo͡u, sa kaha̱ hiye obo͡u olo͡u fe̱i̱ kefegudi moso̱du fologa duweguei. Duwoguali, Festusha̱ o ta tobo͡u mo͡u, Pol wolo͡u haguei.
23 No dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os tribunos e varões principais da cidade, sendo trazido Paulo por mandado de Festo.
24 Wolo͡u hagumo͡u, Festusha̱ ko͡u gue tobou, hiye o Agripabo͡u, o eibo͡u de ko͡u le dalagua obo͡u, ni̱ olo͡u fe̱i̱ o ko͟͡u duguma. Juda o olo͡u fe̱i̱, sa Jerusalembo͡u, sa ko͟͡u tie obo͡u kedia̱ a̱moko͡u o ko͟͡u woyedema, eige e̱me sosou dalalebe dafayodele idi.
24 E Festo disse: Rei Agripa e todos os varões que estais presentes conosco, aqui vedes um homem de quem toda a multidão dos judeus me tem falado, tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convém que viva mais.
25 A̱no͡u si e̱ wouba tolo ile saga̱i̱ midiho̱be e̱ge ta milou duguli mei. E̱ge di hiye o Sisarha̱no͡u e̱ ta̱ sai fiyede tobou kaha̱ degemo͡u, a̱ge e̱me Sisarko͡u ile ke̱me ko͡u do̱u̱susu dala.
25 Mas, achando eu que nenhuma coisa digna de morte fizera, e apelando ele mesmo também para Augusto, tenho determinado enviar-lho.
26 Ke̱no͡u si a̱ ta̱ sai kaha̱ sibige̱be di hiye o Sisarko͡u kage nala̱ma nele̱, ke̱me a̱ defe̱i̱do ta tawaiyo mei. Hiye o Agripa, kegei kaha̱ degemo͡u, a̱ o ko͟͡ume na̱bo͡u, o ilobo͡u ni̱moko͡u wolo͡u haguei. Di e̱ ta̱ tobo͡u ladi kaha̱ sibige̱ defe̱i̱do dulo tawaleba, a̱ kuguoko͡u kuhe nalala̱mo͡u.
26 Dele, porém, não tenho coisa alguma certa que escreva ao meu senhor e, por isso, perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de interrogado, tenha alguma coisa que escrever.
27 A̱ didio̱ o ta tobo͡u ba mo͡u yo͟͡uwa ibabe, midiho̱ ke̱me do̱u̱do mei. E̱ ta̱ sai kaha̱ sibige̱ ke̱ tawaleba ta̱ ke̱ tolo͡u ibasi bolo̱.
27 Porque me parece contra a razão enviar um preso e não notificar contra ele as acusações.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.