2 Coríntios 2

Godiha̱ Ta̱ Bolofe̱i̱ (KXW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 A̱ ni̱moko͡u hagi̱ haba ta nele̱ dafamo͡u, a̱ ni̱ sabeko͡u kuhe ili mei.
1 Isto deliberei por mim mesmo: não voltar a encontrar-me convosco em tristeza.
2 A̱ hagi̱ ni̱moko͡u ta ne̱i̱ debabe, ni̱ge a̱moko͡u be ta hoho̱ degele meido. Ni̱o͡u no͡u dalale. A̱moko͡u hoho̱ degele o ta dala mei.
2 Porque, se eu vos entristeço, quem me alegrará, senão aquele que está entristecido por mim mesmo?
3 A̱ ni̱moko͡u ileba hagi̱ dugulobe dafai. Di geleguoba hoho̱bolo͡u saga̱i̱ ke̱ haba betei degelebe dafamo͡u, a̱ ni̱ do̱u̱susulamo͡u ta̱ ke̱ kuhe nala̱ma ne̱i̱. A̱ge ni̱me a̱bo͡u de hoho̱ degele iledade tawai.
3 E isto escrevi para que, quando for, não tenha tristeza da parte daqueles que deveriam alegrar-me, confiando em todos vós de que a minha alegria é também a vossa.
4 A̱ ni̱moko͡u fima̱mo͡u, hagi̱ hiyedo duguo gosolomo͡u, kuguo ke̱ kuhe nala̱ma ne̱i̱. A̱ ni̱moko͡u hagi̱ ta nela̱mo͡u degeli mei. A̱ tagalibe, ni̱ge a̱ ni̱moko͡u solo͡u do hiyedo degelidade tawale ke̱ tagali.
4 Porque, no meio de muitos sofrimentos e angústias de coração, vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que ficásseis entristecidos, mas para que conhecêsseis o amor que vos consagro em grande medida.
5 Midiho̱ kasaga̱i̱ milou o taha̱ hagi̱ degei ke̱me a̱moko͡u degeli mei, ni̱moko͡u degei. A̱ge e̱moko͡u gofo͟͡u degele dafamo͡u kege kuhe tobolo͡u.
5 Ora, se alguém causou tristeza, não o fez apenas a mim, mas, para que eu não seja demasiadamente áspero, digo que em parte a todos vós;
6 Midiho̱ kasaga̱i̱ milou kaha̱ hebe ke̱, o su̱do ni̱ o koko͡u nele̱ i ke̱me kege fogo͡u ma.
6 basta-lhe a punição pela maioria.
7 Kegei kaha̱ ni̱ge gebe meiyodemaba, e̱moko͡u dede̱i̱ sagima. Kegeligi, e̱ hagi̱ hiyedo degeba mihi̱ko͡u fiyeiye.
7 De modo que deveis, pelo contrário, perdoar-lhe e confortá-lo, para que não seja o mesmo consumido por excessiva tristeza.
8 Kegei kaha̱ degemo͡u, a̱ge ni̱ e̱moko͡u haba mogo degele ke̱ tagali.
8 Pelo que vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 A̱ afu ni̱ tefele dugulamo͡u ni̱moko͡u kuguo ke̱ kuhe nala̱ma ne̱i̱. A̱ge ni̱ ma̱ ta̱ ke̱ de dulo sesele ili domo͡u tawalamo͡u degei.
9 E foi por isso também que vos escrevi, para ter prova de que, em tudo, sois obedientes.
10 O tae midiho̱ kasaga̱i̱ ta milo͡u mo͡u, ni̱ ke̱ gebe meiyodeimo͡u be, a̱ne gebe meiyodedi. O tae a̱moko͡u hagi̱ ne̱i̱mo͡u be, a̱ge ni̱ dogo͡u gulamo͡u be, Kelesuha̱ dihi̱le koko͡u ge gebe meiyode tobo͡u di.
10 A quem perdoais alguma coisa, também eu perdoo; porque, de fato, o que tenho perdoado (se alguma coisa tenho perdoado), por causa de vós o fiz na presença de Cristo;
11 Kegeligi, Tama̱ha̱ di ogo͡u gouba, di mihi̱ko͡u fiyasigeiye. Tama̱ha̱ fima̱i̱ olo͡u fe̱i̱be di ko͡u tewe.
11 para que Satanás não alcance vantagem sobre nós, pois não lhe ignoramos os desígnios.
12 A̱ Kelesuha̱ degei ta̱ uwo bolofe̱i̱ ke̱ tolo͡u mo͡u hagulugi, sa Troasko͡u fele̱mo͡u dugube, Hiye Oha̱ a̱ dabai ke̱ degele kaha̱ a ke̱ so͟͡ugo͡u mo͡u dugu.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e uma porta se me abriu no Senhor,
13 A̱ fele̱mo͡u dugube, ma̱ mogo Taitus mei degemo͡u, a̱ hagi̱ hiyedo degei. Kegemo͡u, a̱ sa ke̱ tie o sasa̱i̱ kedia̱moko͡u egema fogo͡u mo͡u, sa Masedoniako͡u fogo͡u haguei.
13 não tive, contudo, tranquilidade no meu espírito, porque não encontrei o meu irmão Tito; por isso, despedindo-me deles, parti para a Macedônia.
14 A̱ Godiko͡u bolofe̱i̱yode tobolo͡u kuhe̱, eibe Kelesubo͡u de dogo͡u guo dalamo͡u, Godiha̱ ei wo͡u ma sa sa olo͡u fe̱i̱ Kelesuha̱ degei kaha̱ ta̱ ke̱ hehegiemo͡u suluguadi kaha̱ degemo͡u. Ta̱ bolofe̱i̱ ke̱me ho̱ bolo̱do ke̱ saga̱i̱, o sasa̱i̱ kedia̱ ho̱ dulo idi.
14 Graças, porém, a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz em triunfo e, por meio de nós, manifesta em todo lugar a fragrância do seu conhecimento.
15 Damale̱do, eibe ho̱ bolo̱do ke̱ sa̱ degei. Ho̱ ke̱ foloumo͡u be, Godiha̱ge Kelesuha̱ ho̱no͡u dudi. Ho̱ ke̱me Godiha̱ ko͡u molo͟͡u o sasa̱i̱bo͡u, haba makoma mei degele o sasa̱i̱bo͡u kedia̱ olo͡u fe̱i̱ dulo idi.
15 Porque nós somos para com Deus o bom perfume de Cristo, tanto nos que são salvos como nos que se perdem.
16 Makolo ile o sasa̱i̱ kedia̱me todi kaha̱ hue̱ ke̱ dulo dalaguali kuhe tofigile ile. Godiha̱ ko͡u molo͟͡u o sasa̱i̱ kedia̱me fi̱ gehe̱ degele kaha̱ ho̱ ke̱ dulo dalaguali, tofousogo tofolo͡u ile. O koyoha̱ge yo͟͡u e̱ nele̱yeno͡u Godiha̱ ta̱ bolofe̱i̱ hehegile ke̱ tawalemo͡u dabai degedi? O kaha̱ yo͟͡u e̱ nele̱yeno͡u be dabai ke̱ degele saga̱i̱ mei.
16 Para com estes, cheiro de morte para morte; para com aqueles, aroma de vida para vida. Quem, porém, é suficiente para estas coisas?
17 O ilo kedia̱ge Godiha̱ ta̱ hehegile kaha̱ hebe ke̱me sele hiyedo mala̱ idi, ke̱no͡u si eibe o kedia̱ degedi saga̱i̱ kege degediyo mei. Eibe Godiha̱ tobo͡u mo͡u ya, e̱ ta̱ hehegiedi ke̱me hebebo͡u mei, mo͡u yo͟͡uwa hehegie suluguadi. Damale̱do, eibe Kelesubo͡u de dogo͡u guo dalaguali, Godiha̱ dihi̱le koko͡u e̱ ta̱ ke̱ defe̱i̱do hehegile idi.
17 Porque nós não estamos, como tantos outros, mercadejando a palavra de Deus; antes, em Cristo é que falamos na presença de Deus, com sinceridade e da parte do próprio Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.