1 Coríntios 4
Godiha̱ Ta̱ Bolofe̱i̱ (KXW) vs NAA
1 Kegei degemo͡u, ni̱ge eibe Kelesuha̱ dabai degedi o, Godiha̱ ta̱ mogogou ke̱ dia dalaguadidade tawama.
1 Assim, pois, importa que todos nos considerem como ministros de Cristo e encarregados dos mistérios de Deus.
2 Dabai degedi obege e̱ boseha̱ ta̱ ke̱ dulo seseyedei, e̱ boseha̱ e̱ dafaiye domo͡u.
2 Ora, além disso, o que se requer destes encarregados é que cada um deles seja encontrado fiel.
3 Kelesuha̱ dabai, a̱ degedi ke̱me ni̱ fileba, hebe kasaga̱i̱ ke̱ a̱moko͡u nele̱be ta̱bo͡u mei. Ta̱ sai fidi hiye o tae a̱ ta̱ salene ta̱bo͡u mei. A̱ dabai degedi ke̱ mayo͟͡usie ta file mei.
3 Mas a mim pouco importa ser julgado por vocês ou por um tribunal humano; nem eu julgo a mim mesmo.
4 A̱ tawalibe, a̱ midiho̱ kasaga̱i̱ ta milo͡u li meidade tawaliye, ke̱no͡u si sa sibige̱ kuoko͡u ge a̱me do̱u̱do oyode tobolo͡u mei. Hiye O yo͟͡uno͡u tawaga filesi bolo̱.
4 Porque a consciência não me acusa de nada. Mas nem por isso me dou por justificado, pois quem me julga é o Senhor.
5 Ta̱ sale hiyebe you kaha̱ degemo͡u, ni̱ yogo toto ta file tobo͡u dama. Hiye Oha̱ haguale ke̱no͡u baha duwoma. Hiye Oha̱ haguale kelegebe, hulia̱ kodu mogogou dala ke̱me olo͡u fe̱i̱ hoho̱ koko͡u tama̱ degele. O sasa̱i̱ kedia̱ fima̱i̱ ke̱ne tama̱ degele. Kelegeno͡u be, Godiha̱ die midiho̱ milo͡u gadi kaha̱ hebe ke̱ dimoko͡u ne̱mo͡u ile.
5 Portanto, não julguem nada antes do tempo, até que venha o Senhor, o qual não somente trará à plena luz as coisas ocultas das trevas, mas também manifestará os desígnios dos corações. E então cada um receberá o seu louvor da parte de Deus.
6 Mogo dia̱ma, Apolos ele dabai degele idi kamaha̱ ta̱ makai, a̱ ko͡u hegi koko͡u defe̱i̱do fima̱ma, ni̱ Godiha̱ kuguoko͡u nala̱gai ke̱ ta gobo͡u dama. O taha̱ hu̱ ke̱no͡u hebele foguoba, haba o taha̱ hu̱ ke̱ huyafe̱i̱ degedama.
6 Meus irmãos, apliquei estas coisas figuradamente a mim mesmo e a Apolo, por causa de vocês, para que por nosso exemplo vocês aprendam isto: “Não ultrapassem o que está escrito”, para que ninguém se encha de orgulho a favor de um em prejuízo de outro.
7 Mogo tano͡u tano͡u dia̱ma, o koyoha̱ge na̱me hiye o degeyede tobolou? Na̱me hiye o mei. Bi olo͡u fe̱i̱ na̱ dala ke̱me Godiha̱ na̱ solo͡u do degemo͡u ne̱i̱. Na̱ ne̱ hu̱ kadegeimo͡u hebele foguya?
7 Pois quem é que faz com que você sobressaia? E o que é que você tem que não tenha recebido? E, se o recebeu, por que se gloria, como se não o tivesse recebido?
8 Ni̱me guoko͡u hiyedo degeiyodele ili. Haba bi hiyedone dalaguayodele ili. Ni̱ ni̱o͡u sie ni̱me hiye o hu̱bo͡u yodele ilibe de damale̱, ha gulokou? Ni̱me hu̱bo͡u o bolo̱ debabe, di olo͡u fe̱i̱ne hu̱bo͡u ono͡u dalame.
8 Vocês já estão fartos! Já são ricos! Chegaram a reinar sem nós! Sim, quem dera que vocês fossem reis, para que também nós viéssemos a reinar com vocês!
9 A̱ tawalibe, sa sibige̱ kuoko͡u be, Godiha̱ge e̱ ta̱-bolofe̱i̱-mala̱-suluguadi-o eibe uwagedo dogogumo͡u dalaguadadili. Eibe o ilo kelege ta̱ sama wouba tofigile ileyode maka degei o sa̱ degei. Damale̱do, eibe sa sibige̱ o sasa̱i̱bo͡u, e̱sol obo͡u dia̱ dihi̱le koko͡u oe wala iba tofigile ke̱no͡u baha duwogua.
9 Porque me parece que Deus pôs a nós, os apóstolos, em último lugar, como se fôssemos condenados à morte. Porque nos tornamos espetáculo para o mundo, tanto para os anjos como para os seres humanos.
10 Ei Kelesuha̱ hu̱ hebele fogudi kaha̱ degemo͡u, eibe o sasa̱i̱ kedia̱ dihi̱le koko͡u be toto͡u degele i o sa̱ degei dalagua. Ni̱ge ni̱o͡u sie tewe oyodemo͡u, Kelesuko͡u damale̱yodei o bolo̱doyodele idi. Haba eibe ni̱ge nele̱ meiyodele idi. Ni̱ ni̱o͡u sie ni̱me nele̱bo͡u yodele idi. Ni̱me o sasa̱i̱ kedia̱ dihi̱le koko͡u be hu̱bo͡u dalaguayodele idi. Eino͡u sibe ni̱ge hu̱bo͡u meiyodele idi.
10 Nós somos loucos por causa de Cristo, e vocês são sábios em Cristo. Nós somos fracos, e vocês são fortes; vocês são honrados, e nós somos desprezados.
11 Ei afu hegiebo͡u, hue̱i̱ nale̱ saga̱i̱bo͡u degemo͡u hagulugi, ifine kuhe̱. Eibe yukuei bolo̱ mei. O ilo kelegebe ei bo͡u basiano͡u woma fofo͡u gule idi. Eibe moso̱ mei.
11 Até a presente hora, sofremos fome, sede e nudez; somos esbofeteados e não temos morada certa;
12 Nale̱ mo͡u la̱mo͡u be, ei dobogo͟͡uye dabai hiyedone degele idi. O sasa̱i̱ ilo kedia̱ ei susuga tobolo͡u imo͡u be, eige Godiha̱ ni̱moko͡u midiho̱ bolo̱no͡u hehegieyedele idi. O kedia̱ ei makolamo͡u degele imo͡u be, ei gofo͟͡u degediyo mei, nele̱do dege dalaguadi.
12 e nos afadigamos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Quando somos insultados, bendizemos; quando somos perseguidos, suportamos;
13 Eibe o kasaga̱i̱yode tobolo͡u imo͡u be, eige ta̱ bolo̱ ke̱no͡u tobolo͡u idi. Afune, sa sibige̱ o sasa̱i̱ kedia̱ge eibe mabo͡u kofai baga igiselamo͡u degemo͡u haguabe demo͡u, ifine kuhe̱.
13 quando somos caluniados, procuramos conciliação. Até agora, temos chegado a ser considerados lixo do mundo, escória de todos.
14 A̱ nala̱i̱ ko͟͡umaha̱ yobe ni̱ sidifi degemabadomo͡u nalo̱u̱yo mei. Ni̱me ma̱ sisigo̱ sa̱ degei, a̱ ni̱moko͡u solo͡u do degemo͡u kuhe egele tobolo͡u.
14 Não escrevo estas coisas para que vocês fiquem envergonhados; pelo contrário, para admoestá-los como a meus filhos amados.
15 O su̱u̱do, 10,000 kege kedia̱ ni̱ wo͡u ma, Kelesuha̱ ta̱ ke̱ hehegie dala debabe, o su̱do kedia̱me ni̱ ayedo mei. A̱no͡u si ni̱ ayedo degei. A̱buko͡u ile, Yesu Kelesuha̱ ta̱ uwo bolofe̱i̱ ke̱ ni̱moko͡u hehegie tobou kelege, a̱me ni̱ aye dege dalali, ifine kuhe̱.
15 Porque, ainda que vocês tivessem milhares de instrutores em Cristo, não teriam muitos pais, pois eu gerei vocês em Cristo Jesus, pelo evangelho.
16 Kegei degemo͡u, a̱ ni̱me midiho̱ a̱ milo͡u di saga̱i̱ ke̱no͡u milo͡u mabeedili.
16 Portanto, eu peço a vocês que sejam meus imitadores.
17 Ni̱me ma̱ ta̱ ke̱ dulo sesemabadomo͡u, a̱ Timoti tobo͡u ba ni̱moko͡u ile. Timoti e̱me ma̱ dihi sa̱ degei. A̱ e̱moko͡u hoho̱ hiyedo degeli. E̱ Hiye Oha̱ dabai degelebe ta dafadiyo mei, defe̱i̱do degedi. Kegei degemo͡u, Timoti e̱ ni̱moko͡u ile foloba hehegile, midiho̱, a̱ Yesu Kelesu sesele idi ke̱ haba hehegile, afu a̱ hehegiei ke̱ ni̱ toto͡u degeiye domo͡u. Ta̱ e̱ hehegile ke̱me, a̱ne damale̱yodele i o sasa̱i̱, sa sa olo͡u fe̱i̱ kedia̱moko͡u hehegie totobo͡u mo͡u siadi.
17 Por esta causa, eu enviei até vocês Timóteo, que é meu filho amado e fiel no Senhor, o qual fará com que vocês se lembrem dos meus caminhos em Cristo Jesus, como, por toda parte, ensino em cada igreja.
18 Ni̱ o ilo kelege a̱me ni̱moko͡u boholo͡u ma̱ haguale meiyode tawale ili kaha̱ degemo͡u, ni̱me ta̱ a̱ ko͡u hehegie tobou ke̱ dafolu.
18 Alguns de vocês se encheram de orgulho, como se eu não fosse mais visitá-los.
19 Ke̱no͡u si, Hiye Oha̱ tagaibabe, a̱ ni̱moko͡u ilebe hafe̱i̱ degeli. A̱ ni̱moko͡u folo dalali tawalebe, ta̱ dudiyo mei o kedia̱ ta̱eno͡u tobolo͡u ilidade tawale. O kedia̱ Godiha̱ nele̱ye tobolo͡u ili? Damale̱ he gulokou, a̱ ke̱ tawalamo͡u degeli.
19 Mas, em breve, se o Senhor quiser, irei visitá-los, e então conhecerei não a palavra, mas o poder desses orgulhosos.
20 O sasa̱i̱, Godiha̱ wolo͡u daladi kedia̱ge ta̱eno͡u tobolo͡u idiyo mei. O sasa̱i̱ kedia̱me Godiha̱ nele̱yeno͡u e̱ ta̱ dulo sesele yadi.
20 Porque o Reino de Deus consiste não em palavra, mas em poder.
21 Ni̱ a̱ kage degele ke̱ tagaiya? A̱ ile foloba, ni̱ egele wolo ke̱ tagali? He, a̱ solo͡u do degeba, ni̱moko͡u ta̱ amafe̱i̱ tobolo͡u ke̱ tagali?
21 O que vocês preferem? Que eu vá até aí com um chicote ou com amor e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.