Atos 17

TAFO AYO (KXF) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Endje ro tɔ lœ Afipolisi dœ Apoloni yeka á wuta ga lœ Tesalonike, ɓa zœ Ayuda sœ lima dœ Sinagoga.
1 Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga .
2 Ɓata á tshe mbœrœ ɓa lima katshatsha, Polo li ga lœ Sinagoganœ. Manda lɔkɔ sabata votɔ, tshe sœ lima kœpu o'o pa Buku nœ Ndjaba awa bale dœ azu á endje sœ kpœtœmœ.
2 Conforme o seu costume, Paulo foi lá e nos três sábados seguintes falou sobre as Escrituras Sagradas com as pessoas que estavam ali na sinagoga.
3 Tshe sœ lima kœyisœ nœ fœ endje ngbɨ adœke, œ li adœke Masiya wu oyo, œ tshu, œ she ugurutœ akuzu. Tshe pa fœ endje adœke: «Yisunœ á mœ mɨndœ ye fœ 'e asœke kœdœ Masiyanœ.»
3 Paulo lhes explicava e provava que o Messias precisava sofrer e que, depois de morrer, tinha de ressuscitar. Ele dizia: — Este Jesus que estou anunciando a vocês é o Messias.
4 Anga Ayuda ugurutœ endje yindœ o'o á Polo pa, yé œ te ga ndœ Polo dœ Sila. Awa bale ndje dœ angbɨ azu Agrekenœ ndjoro á endje donga Ndjaba œdœ pe ndje ayashe ndjoro á azu sœ kœlɨsœ endje, te ga ndœ Polo dœ Sila.
4 Paulo e Silas conseguiram convencer disso algumas daquelas pessoas, as quais se juntaram a eles. Um grande número de não judeus convertidos ao Judaísmo e muitas senhoras da alta sociedade também se juntaram ao grupo.
5 Kashe anga Ayudanœ mbœrœ úkú. Endje rɔ anga ekpe azu á endje na tœ ala awa kpɔɔ, œ zɨ tshelœ o'o dœ endje yé œ ndɨ kœsœ gee lakpɨ ogo. Endje na ɓa sœnda nœ Jasone kœpara Polo dœ Sila á kœko endje wuta tœnœ ga utshu azu tshalakpɨnœ.
5 Mas os judeus ficaram com inveja. Eles foram buscar alguns homens maus entre os malandros das ruas e formaram um grupo de desordeiros. Estes fizeram muita confusão na cidade e atacaram a casa de Jasão, procurando Paulo e Silas a fim de os levar para o meio do povo.
6 Ɓata á endje gbɔgbɔ Polo dœ Sila nene, endje za Jasone awa bale dœ anga ayindœ Yisu, œ gbota endje gu tœnœ ga utshu aayi kœwa ngbanga tshalakpɨnœ asœmœ, yé œ pa adœke: «Azu á endje djingili tshelœ kumu azu pa ɔshɔ djigi, endje dá wuta ngɔngɔ asœ ɓa ke asœke.
6 Mas, como não os encontraram, levaram à força Jasão e alguns outros irmãos até a presença das autoridades da cidade, gritando: — Aqueles homens têm provocado desordens em todos os lugares! Agora chegaram até a nossa cidade,
7 Jasone za osho kœsœ fœ endje ɓa sœnda nœ ye yé endje kɔ, endje mbœmbœrœ œrœ á awa akwa nœ gbozugo Roma yindœ nœ nene; endje pa adœke anga angbɨ gbozu kpi sœ zœ, yé ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Yisu.»
7 e Jasão os hospedou na casa dele. Eles estão desobedecendo às leis do Imperador romano, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 O'o ama endje za ókó fœ azu para kɔkɔ, œ za ndje ókó fœ agbozu tshelœ ongbonœ,
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas quando ouviram essas palavras.
9 yé endje dɨ lima ngendja fœ Jasone œdœ anga ayindœ Yisunœ yekane á endje za awa fœ endje adœke endje gu.
9 E as autoridades soltaram Jasão e os outros, depois que eles pagaram a quantia exigida para isso.
10 Pe dœ lɔkɔnœ asœmœ dœ abutshɔ, ayindœ Yisu gi Polo œdœ Sila ga tœ awa á endje ro ga lœ Bere. Endje wuta ɓa zœ yé œ na ga lœ Sinagoga nœ Ayuda.
10 Logo que anoiteceu, os irmãos enviaram Paulo e Silas para a cidade de Bereia. Quando chegaram lá, eles foram à sinagoga .
11 Ayuda nœ Bere sœ lima dœ ɔtshɔ lɔsu kœropa endjeneke lœ Tesalonike, endje yindœ Ɔtshɔ O'o dœ lɔsu endje djigi, yé ɔlɔ dœ ɔlɔ, endje sœ lima kœdɨ Mbeti nœ Ndjaba, mbœrœ kœwu œdœ ádá o'onœ á Polo œdœ Sila pa asœmœ kœdœ adjapu.
11 As pessoas dali eram mais bem-educadas do que as de Tessalônica e ouviam a mensagem com muito interesse. Todos os dias estudavam as Escrituras Sagradas para saber se o que Paulo dizia era mesmo verdade.
12 Anga azu ndjoro ugurutœ endje sœ dœ kœyindœrœ ga ndœ Yisu, yé ugurutœ azu Greke, ayashe ndjoro á azu œ lɨsœ endje dœ pe ayakoshe.
12 Assim muitos judeus naquela cidade creram, e também não judeus, tanto mulheres da alta sociedade como também muitos homens.
13 Kashe, ɔlɔ á Ayuda lœ Tesalonike dji adœke Polo sœ kpa kœmɨndœ Ɔtshɔ O'o lœ Bere, endje wuta ɓa zœ yé œ tetœ kœndɨ tshelœ gbetshelœ nœ azu ndjoro.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo tinha anunciado a palavra de Deus também em Bereia, foram até lá e começaram a agitar e atiçar o povo contra eles.
14 Yé pe kpœtœmœ, ayindœ Yisu gi Polo na tœnœ ga tœ ama egerœ ungu kashe Asila dœ Timote lœpe lima œnœ endje kpœtœmœ lœ Bere.
14 Então os irmãos enviaram Paulo imediatamente para o litoral; porém Silas e Timóteo ficaram em Bereia.
15 Azu á endje za lima Polo kpatœnœ œrrr ɓa lœ Atene, endje gu dœ o'o adœke Sila dœ Timote ro katsha manda œne.
15 Os irmãos que protegiam Paulo o levaram até a cidade de Atenas. Depois voltaram para Bereia, levando um recado de Paulo; ele pedia que Silas e Timóteo fossem encontrá-lo em Atenas o mais depressa possível.
16 Ɔlɔ á Polo sœ lima kœkate Asila dœ Timote lœ Atene, tshe sœ dœ oyo tœ lɔsu ye mbœrœ kœwu adœke ongbonœ sœ lima dœ andjaba waa lœnœ.
16 Enquanto estava esperando Silas e Timóteo em Atenas, Paulo ficou revoltado ao ver a cidade tão cheia de ídolos.
17 Tshe sœ lima kœpa o'o pa o'o ama Ndjaba dœ Ayuda œdœ angbɨ azu á endje sœ kœdonga Ndjaba lœ Sinagoga œdœ pe ndje azu neke á tshe li kœgbɔtœ ye dœ endje ɔlɔ dœ ɔlɔ ala wutunœ asœmœ.
17 Ele ia para a sinagoga e ali falava com os judeus e com os não judeus convertidos ao Judaísmo. E todos os dias, na praça pública, ele falava com as pessoas que se encontravam ali.
18 Anga azu kœwusœrœ á endje sœ kœyisœ gbetshelœ nœ Aepikure ndje dœ astoyise tetœ kœpa o'o dœ she. Anga endje sœ lima kœpa adœke: «O'o gaɗe dá kulupunœ asœ œ pa ata a?» Anga endje á endje dji she kœpa o'o tœ upu nœ Yisu œdœ pe tœ o'o kœshe nœ ye lœ kuzu pa adœke: «Œ sœ ɓata tshe kœdœ ayi kœyisœ o'o ama andjaba tshelœ anga angbɨ ogo.»
18 Alguns professores epicureus e alguns estoicos discutiam com ele e perguntavam: — O que é que esse ignorante está querendo dizer? Outros comentavam: — Parece que ele está falando de deuses estrangeiros. Diziam isso porque Paulo estava anunciando Jesus e a ressurreição .
19 Yé endje za she, œ ro dœ she ga tœ osho kœwa ngbanga tœnœ á ɨ'ɨrɨnœ kœdœ Areopaje yé œ yu she adœke: «'A li kœwusœ tafo kœyisœrœ nœ zœ á ɓœ sœ kœyisœ nœ asœ nene a?
19 Então eles o levaram a uma reunião da Câmara Municipal e disseram: — Gostaríamos de saber que novo ensinamento é esse que você está trazendo para nós.
20 Gbambanœ nene, asœ kɔ kœdœ tafo œrœ yé ɓœ sœ kœpa o'o á sœ kœko uvuru 'a lœnœ, yé 'a yindœ kœwusœ ádánœ.»
20 Pois você diz algumas coisas que nos parecem esquisitas, e nós gostaríamos de saber o que elas querem dizer.
21 Mbœrœ azu kɔ lœ ogo Atene œdœ pe agene á endje sœ ɓa zœ, sœ ɔlɔ dœ ɔlɔ kolœ mbœrœ kœdji too mbœrœ kœpatœ œsœ tafo œrœnœ á wuta asœ.
21 É que todos os moradores de Atenas e os estrangeiros que viviam ali gostavam de passar o tempo contando e ouvindo as últimas novidades.
22 Yé Polo ka kpœguru Areopaje, œ pa adœke: «E'e dœ azu lœ Atene, mœ wu adœke e'e kœdœ azu á 'e sœ kœzatœ 'e waa ga tœ andjaba nœ 'e.
22 Então Paulo ficou de pé diante deles, na reunião da Câmara Municipal, e disse: — Atenienses! Vejo que em todas as coisas vocês são muito religiosos.
23 Ɔlɔ á mœ sœ kœna lœ ongbo nœ 'e, mœ sœ kœwu œrœ á 'e gɨ á ko tɔ ɓata andjaba nœ 'e œdœ pe ndaba á 'e mbœrœ á su mbeti ga tœ nœ adœke: “Fœ anga ndjaba á 'a wuwusœ ye nene.” Andaa mœ na kœpandœ Ndjaba á 'e sœ kœdonga she, ataa 'e wuwusœ ye nene.
23 De fato, quando eu estava andando pela cidade e olhava os lugares onde vocês adoram os seus deuses, encontrei um altar em que está escrito: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse Deus que vocês adoram sem conhecer é justamente aquele que eu estou anunciando a vocês.
24 Ndjabanœ asœke kœdœ tsheneke á tshe mbœrœ tshapa ɔshɔ asœ dœ œrœ kɔ pa nœ, œshe kœdœ Gbozu nœ tshalafo dœ tsha atɨ. Tshe sœsœ lœ anda á azu mbœrœ dœ kane endje nene.
24 — Deus, que fez o mundo e tudo o que nele existe, é o Senhor do céu e da terra e não mora em templos feitos por seres humanos.
25 Tshe sœsœ dœ gbetshelœ adœke azu gbe dœ œne ɓata tshe sœ dœ ogo anga œrœ nene, kashe œshe dá sœ kœto soro fœ azu kɔ, dœ ɨzɨ á azu œ wu asœmœ œdœ pe udu œrœ kɔ.
25 E também não precisa que façam nada por ele, pois é ele mesmo quem dá a todos vida, respiração e tudo mais.
26 «Kœto tœ uzu bale, tshe mbœrœ azu kɔ adœke endje sœ pa ɔshɔnœ asœke. Kashe utshu kœmbœrœ endje, tshe dɨ olo kœsœ nœ endje yé œ wa mapaka ogo kɔ á li adœke endje sœ tœnœ.
26 De um só homem ele criou todas as raças humanas para viverem na terra. Antes de criar os povos, Deus marcou para eles os lugares onde iriam morar e quanto tempo ficariam lá.
27 Ndjaba mbœrœ endje adœke endje para œne, œdœ endje kœsœ kœtaɓa osho na tœnœ, endje gbɔ œne á œne sœsœ lœ ɨngɨrɨnœ tœ azœ nene asœmœ.
27 Ele fez isso para que todos pudessem procurá-lo e talvez encontrá-lo, embora ele não esteja longe de cada um de nós.
28 Gbambanœ nene,
28 Porque, como alguém disse: “Nele vivemos, nos movemos e existimos.” E alguns dos poetas de vocês disseram: “Nós também somos filhos dele.”
29 «Ɓata azœ kœdœ agbolo nœ ye, a katœ kœgbe adœke Ndjaba li dœ œrœ á endje gɨ dœ ɔrœ, dœ kowo œdœ dœ badja á endje mbœrœ dœ kane liaka gbetshelœ nœ uzu.
29 E, já que somos filhos dele, não devemos pensar que Deus é parecido com um ídolo de ouro, de prata ou de pedra, feito pela arte e habilidade das pessoas.
30 Utshunœ liya, Ndjaba djerœndœ nœ kɔ gbambanœ nene, azu wuwu lima sœ œrœ á endje sœ kœmbœrœ tœnœ nene. Kashe ngɔngɔ asœke, tshe pa fœ azu kɔ, tœ osho kɔ adœke endje fatshalɔsu endje.
30 No passado Deus não levou em conta essa ignorância. Mas agora ele manda que todas as pessoas, em todos os lugares, se arrependam dos seus pecados.
31 Mbœrœ tœnœ ataa, tshe guma anga olo bale tœ kœwa ngbanga pa azu para dœ mara ndjii lœ awa nœ uzu á tshe ke she. Tshe she uzunœ asœmœ lœ akuzu mbœrœ kœma fœ azu adœke œne dá ke she.»
31 Pois ele marcou o dia em que vai julgar o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu prova disso a todos quando ressuscitou esse homem.
32 Kœdji adœke Polo pa o'o nœ kœshe lœ akuzu, anga endje tetœ ɔmɔ, yé anga endje pa fœ she adœke: «'A kpa dji ɓœ kœpa o'o asœ lœ anga olo.»
32 Quando ouviram Paulo falar a respeito de ressurreição, alguns zombaram dele, mas outros disseram: — Em outra ocasião queremos ouvir você falar sobre este assunto.
33 Ataa, Polo kœwuta lima ugurutœ endje.
33 Então Paulo foi embora dali.
34 Kashe, anga endje na lima manda ye, yé œ te ayindœ Yisu. Azunœ dœke: Denise anga ayi kœwa ngbanga lœ Areopaje dœ anga yashe bale á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Damarise œdœ pe anga azunœ.
34 Mas algumas pessoas creram e se juntaram a ele. Entre essas estavam Dionísio, que era membro da Câmara Municipal, uma mulher chamada Dâmaris e mais outras pessoas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.