Lucas 24
Mbumbukiam-qa Manqat Mbomambaqape (KVG) vs NAA
1 Yaq Sande qanaqanus, lovølova-ús. Ndigu sakheis manqei pakha-té ginøzáv, tae etet sisip mbomømboma vø̄-upøgim, Yesu-qa kha-te gɨam nonqo gikhakheinumat.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Yaq manqei-pakha-te gimøfakhaz, āv giniqeivím nqǽgo: Nandi ndigu nqa qætokam, gèqambiním.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Geté ndigu gi-oz, Yesu-qa kha qeiviáv, ndego Evezøza.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ndigu ate av-té matavap gimbøe-aumat, yaq nqáe! Tiqa avønin-te, ezoqa menas sègefakház. Tiqa ndabua bøi sanqatøve-ús.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Yaq ndigu sakheis, møe kandambá gigonem. Bøi manqei-té ginøvøogím. Geté ndigu ezoqa menas gindu-einim, “Gekha zapâ, nqanek løvøte ezoqam-qa manqei-te, khandi ezoqam-qa ndozovawet?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Ngenek mbaín, nqanek. Mø̀ndø-khandí꞉v. Tozombó-matavap, manqat ndøgo gezø-ein, zo namba Gelili plovins-te gegoam?
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 Ndego āv gene-eín nqǽgo, ‘Ezoqam-ge Yo, manqa-zapazapa-us ezoqam-qá zenda-té giabenø-veém, neka tae mutui-te bētøkewem. Geté khøuwa timømbo-misika-ez ndøgo, ndego nqawa ndø̀khandí꞉v.’”
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Yaq ndigu sakheis, nqawa tinø-matøvemém ndǿgo, av Yesu manqat gezømbe-manqatam.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Yaq taon-té ginøqaváz, Yesu-gi paev ezoqa ileven neka paev ezoqa nøme, manqat vømøzø̄-ein.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Sakheis ndigu, Yesu-gi u-anim manqat gizø-ein, ngínik: Meli, ndugu Magdala vemiav-ák, neka Zoanā, neka Meli nømu, ndugu Zems-gu evo, neka sakheis nøme vø̄goam, ti namba.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Geté ndigu paev ezoqam, sakheis-qa manqat gèqavotøvém. Ti-te ndigu, tiqa manqat, mokho mbaín.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Geté Pita até gendego, manqei ozu-té genøteít. Yaq nandi nqa mokho-te gemø-fakhanam, ndego ndabua mba ndøqeív. Ezoqam mbaín. Yaq nangó genøqaván. Matavap mba ndø-aumát, ande gekha matev me ndø̄fakhan.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Yaq nqáe! Ta khøuwa kopo-te ndøgo, Yesu-gi paev ezoqa menas nøme, Emaus vemiav-té ginø-apát. Yaq Zelusalem taon-a, yaq Emaus vemiav, taqa atap ande āv ileven kilomitá ndægó.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Nakhoa-te gi꞉-apat, manqat ndǿgo tini-manqatát, matev ate ndægo, ande āv khanēfakhan.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Ndigu ate av-té, nakhoa gi꞉geveat, manqat vø̄manqatat-a, matavap vø̄-aumat, yaq Yesu ndowáv, namba sasa me꞉zav.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Geté ndigu matavapøteáv, ndego.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Yaq Yesu gèzøbeváp, “Zo gekha manqat zøté-manqatet, nqanek nakhoa nqazo-geveet?”
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Yaq ezoqa kopo, iz nqambogo Kleopas, āv gembøe-eín nqǽgo, “Ezoqa ewaqape mokho-te, Zelusalem taon-te gipindam, qo mbá atoqogó, emanqat yogeav ndoqogo, matev ndøgo qafakhan, ndakin khøuwa-te.”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Yaq Yesu gezøbevap, “Gekha matēv ndǿfakhan?”
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Geté Mbumbukiam-gi iziz ezoqa kandakanda neka nigi kawakawa-za nøme, Lom gaman ezoqam-qá zenda-té ginøveém. Yaq tìabiti-laém. Yaq ndigu tae mutui-té ginø-tøkewém.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Geté ni āv qati-matavupám nqǽgo: Ezoqam ategó ndego, ni Izlael ezoqam tenqovotan. Geté matev viní qafakhan. Ndakin khøuwa mø̀ndømø-misika-éz, nqanek matev qafakhan.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Neka nøme nqánek: Nigi sakheis nøme, nqova nindáf. Nqægo qanaqanus, manqei-pakha-te gi-apat,
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 ndigu teqa kha qeiviáv. Yaq ndigu ginduqavaz, āv ginimbi-eín nqǽgo, ‘Ni umingiap niqeivím. Enzol ezoqam nizømét. Neka ndigu enzol ezoqam, āv ginimbi-eín nqǽgo, ndego mø̀ndø-khandí꞉v.’
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Yaq nigi ezoqa nøme ndøzáv, manqei-pakha-te ndøgo. Yaq matev āv timiqeivím, av sakheis gi꞉manqatam. Geté ndigu ometeáv, ndego.”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Yaq Yesu ndigu ezoqa menas gezø-ein, “Ge zô, mokho ndapeâv? Zo zuā zøté-bevupit, manqat ate ndægo, Mbumbukiam-gi manqa vevezam ezoqam gi꞉manqatam?
25 Então ele lhes disse:
26 Neka gê, zo mokho ndapeâv, av nqægo, Mesaya ndego, nqosøgeap betøkhæ-ndáp, yaq váev iz kandambaqape temøndap.”
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Yaq Yesu Mbumbukiam-qá Manqat zø-ovøyám, manqat ate ndægo, ekezan-qa yaq-te ndøpeawap. Mozes-té genøngáz, qamat, atema manqat ate ndægo, Mbumbukiam-gi manqa vevezam ezoqam gimbøe-manqatam.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Yaq ndigu Emaus vemiav gi꞉khatoat, yaq Yesu bugug āv gene-kewagám nqǽgo: Segē-gegevēt.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Geté ndigu āv gimbøe-viømém nqǽgo, “Qo ní namba bizi꞉gú. Gèkhagustét. Avønín gépøís.” Yaq Yesu namba me꞉záv, tiqa khoev-te vømø̄qonav.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Yaq ti namba lou loge-te giqonavam, Yesu flawa ndøndapáz, Mbumbukiam ike manqat vømbō-ein, sasa ndømbegim, vø̄zø-etoam.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Yaq ndigu bøi fea mba ndøkewág. Yesu khæ gèmatøvemém. Geté nqova mbaín, ndego tiqa bøi-te, sègezømbo-navøém.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Yaq ndigu ekeza mokho-mba gi-einim, “Unimanqatín. Niqa mokho-te, andé gøinam me me꞉wageapám, Yesu nakhoa-te manqat gini-manqatam, neka Mbumbukiam-qa Manqat-qa mokho vø̄enømand.”
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Yaq ndigu paev ezoqa menas, até gindigonem, Zelusalem taon-té ginøveséz, Yesu-gi u-anim ileven neka paev ezoqa nøme vø̄zømet, giwambupam.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Yaq ndigu, ndigu ezoqa menas āv gizømbe-eín nqǽgo, “Unimanqatín. Yesu mø̀ndø-khandí꞉v, løvøte-te. Saemon-té gemøfakhán.”
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Yaq ate ndigu paev ezoqa menás-a, emanqat vøzømbē-votot, matev ande āv khazømbē-fakhan, ndøgo nakhoa-te, neka yaq ndigu Yesu ande āv kinī-matøvemem, flawa gembegim, gezø-etoam.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Ndigu ezoqa menas, ate av-té manqat gi꞉manqatam, yaq nqova mbaín, Yesu sègefakhán, ti mokho-te, gezø-ein, “Sambí, zo-te.”
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Geté ndigu nqova zøndáf neka møe kandambá. Āv gini-matavupám nqǽgo: Ngenek nqovā.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Geté Yesu gezø-ein, “Gekha zapâ, zo nqova qazøndaf? Neka gekha zapâ, zo ndozoto-nakeapet?
38 Mas ele lhes disse:
39 Zenda tokhotapak neka geagim nonqo zonømbé-qeivīm. Ezoqa nó. Kha zonǿ-khanøzømém. Yaq zo ndø̀zøte-zøtéz, av nqægo, no uni ezoqam-anim-ín. Nqova ndigu, bazag neka kha mbaín, av zo no ndakin nqazøte-nømende.”
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Yesu nqanek manqat gumu-ein, yaq ndego teqa zenda tokhotapak neka geagim nonqo me꞉zømás.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ndigu khanakhanakh kandambá neka óu gimbo-matavupat. Geté ndigu zua me꞉nakát. Yaq Yesu gezø-ein, “Zo lou loge nonqo tøzǿgo, tælog?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Yaq ndigu até gindigonem, zonga-kha vesu vømbó-etøomem.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 Yaq Yesu gèndáp, tiqa bøi-te ndøgo, vø̄log.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Yaq Yesu gezø-ein, “No zo namba qazi꞉goam, mø̀ezø-manqatám, av nqægo: Matev ate ndægo, noqa yaq-te, Mozes-qa guguna manqat-te neka Mbumbukiam-gi manqa vevezam ezoqam-qa peawap-te neka Sams mokho-te ndøpeawap, sà befakhanám.”
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Yaq Yesu gè꞉zømesím, ndigu Mbumbukiam-qa Manqat mokho bembøē-ndapem,
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 gezø-ein, “Manqat āv qane-peawáp nqǽgo: Mesaya nqosøgeap kandambaqape bendáp, vǿnanīm. Geté khøuwa timømbo-misika-ez ndøgo, ndego nqawa ndø̀khandí꞉v, løvøte-te.
46 E disse-lhes:
47 Yaq teqa iz-te, bawabawan ate ndægo, manqat āv tiabiti-zømesím. Ndigu Mbumbukiam-té giabenø-qambúz neka yaq ndego tiqa manqa-zapazapa vøzǿ-evøzām. Zelusalem taon-té giabenø-ngazém, nqanek.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Zo matev ate ndægo, zøkeza bøí qazøte-qeivám. Yaq zo ezoqa zømé-zømesím.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Nqáe! No zo Mbumbukiam-qá bazaføgakh nozøndó-khofotáv, av noge Tat, manqa mbusa ge꞉ve. Zo nqanek Zelusalem taon-te, até vøgó, atema nqanek bazaføgakh vozóndapēm, ndøgo yan-te tøndovis.”
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Yaq khøuwa nøme, Yesu ekeza paev ezoqam, Zelusalem taon bavokhó genø-itúb, Betani vemiav avønin-te vømø̄fakhaz. Yaq ndego zenda ndø-eqá, vøzø̄-guligulim.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Yaq ate av-té gezømbe-guligulimat, ndego sògo-zivatát. Mbumbukiam yan-té genø-eqeitát.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Yaq ndigu katuk ndømøkuí, vømbō-vizumem, Zelusalem taon-te sasa ndøqavaz. Ndigu khanakhanakh kandambá.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Yaq ndigu khøuwa ate qæpavpavemam, Mbumbukiam-qá khoev-té gigoám, Mbumbukiam-qa iz vø̄-eqatam. Yesu yan-te geqavig|src="IB-080gr.jpg" size="span" copy="International Bible Society" ref="24:50-53"
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.