Jonas 4

Mbumbukiam-qa Manqat Mbomambaqape (KVG) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Geté Ziona geqeiv av nqægo, Evezøza Niniva taon ngi꞉wateav qagoam, yaq ndego khanakhanakh mbaín, neka mbøni mbonqosøgím.
1 Com isso, desgostou-se Jonas extremamente e ficou irado.
2 Yaq āv gene-guligulím nqǽgo, “Evézøza. No nøkeza manqei-te qægoam, no mø̀e-eín, matev av nqægo, ndø̀fakhán. Yaq nakémbá, no amba Tasis manqei-te tækhokhonɨn. No é-møtenøtén, qo kuku matev-us Mbumbukiám. Neka qo ezoqam tanakh qozøgoatún. Qo qaqa nakha-nakhamas-te gonemáv. Geté qo poev kandambá, ezoqam-te. No mø̀tenøtén, qo matavap sòqo-enendɨ́n, yaq ezoqam-qa yage ngi꞉watáv.
2 E orou ao Senhor e disse: Ah! Senhor ! Não foi isso o que eu disse, estando ainda na minha terra? Por isso, me adiantei, fugindo para Társis, pois sabia que és Deus clemente, e misericordioso, e tardio em irar-se, e grande em benignidade, e que te arrependes do mal.
3 Yaq nakémbá, Evezøza, qo noqa khandi vø̀ndáp. É-batenaním. No poeveáv sekemba tæyagat.”
3 Peço-te, pois, ó Senhor , tira-me a vida, porque melhor me é morrer do que viver.
4 Yaq Evezøza gendo-ein, “Zíona. Ge qô ndoqo-matavap. Nandav matev eqeieqeî, qo qaqa ndoqogot?”
4 E disse o Senhor : É razoável essa tua ira?
5 Yaq Ziona Niniva taon gè-iváv. Khøuwa fakhanám genøwáv. Agé okhoeáv, khoev-qase tēmø̄wēv, taqa guzuguzu-te sasa ndøqom. Yaq taon-qape, bøi mba mbøevé, ande gekha matev me mbøéfakhān.
5 Então, Jonas saiu da cidade, e assentou-se ao oriente da mesma, e ali fez uma enramada, e repousou debaixo dela, à sombra, até ver o que aconteceria à cidade.
6 Yaq Evezøza, ndego Mbumbukiam, gumbag ndøkhofotáv, Ziona-te. Yaq tønøqavíg ndǿgo, Ziona-qa khoev-qase qawevam, guzuguzu nøme vømbō-etoam, teqa mbøni nqosøgeap navap nonqo. Yaq Ziona khanakhanakh kandambá gendap, nqanek gumbag guzuguzu qambo-etoam.
6 Então, fez o Senhor Deus nascer uma planta, que subiu por cima de Jonas, para que fizesse sombra sobre a sua cabeça, a fim de o livrar do seu desconforto. Jonas, pois, se alegrou em extremo por causa da planta.
7 Geté khøuwa nøme qandopave, qanaqanus lovalova-us, Mbumbukiam oiyam ndokhofotáv, gumbag ngum vø̄louz, gumbag vø̄pakha.
7 Mas Deus, no dia seguinte, ao subir da alva, enviou um verme, o qual feriu a planta, e esta se secou.
8 Yaq khøuwa gendo-eqan, muin ge-itan, Mbumbukiam khamøe tatas-qape tènde-khofotáv. Yaq Ziona khøuwa tatas-te ge꞉qotat ndøgo, kha mø̀ndømømbo-khatá, ambá bøi vømbō-guain. Yaq ekeza manqat ge-ein, “Ság. Bànønaním. No poeveáv sekemba tæyagat.”
8 Em nascendo o sol, Deus mandou um vento calmoso oriental; o sol bateu na cabeça de Jonas, de maneira que desfalecia, pelo que pediu para si a morte, dizendo: Melhor me é morrer do que viver!
9 Geté Mbumbukiam Ziona gembo-ein, “Ge qô ndoqo-matavap, Nandav eqeieqeî, qo qaqa ndoqogot, gumbag-qa yaq-te?”
9 Então, perguntou Deus a Jonas: É razoável essa tua ira por causa da planta? Ele respondeu: É razoável a minha ira até à morte.
10 Yaq Evezøza gendo-ein, “Gekha zapâ, gumbag-qa yaq-te mbøni ndøqa-nqosøgeapet? Qo ambá av nqǣgo, qakeza qo-ogeākh. Neka qo sasae-qase goneáv, taqa yaq-te. Lova qoqobuvat, ekeza mbá segefakhán. Yaq ekeza mbá segepakhá, nqægo lova.
10 Tornou o Senhor : Tens compaixão da planta que te não custou trabalho, a qual não fizeste crescer, que numa noite nasceu e numa noite pereceu;
11 Ge qô ndoqo-matavap, qo gumbag tanakh ndoqombogot, yaq gê, no tanakh mbaîn, Niniva ezoqam-te? Tiqa bawan-qape, kandambá tantáv. Ndigu wan andled tuenti taosen ezoqam mø̀ndømø-løvú, ndigu zøtezateav ndigu, gekha nakhōa eqeieqei neka gekha nakhōa soqain. Neka søvakha gigiap nanak kopoáv ndiyage.”
11 e não hei de eu ter compaixão da grande cidade de Nínive, em que há mais de cento e vinte mil pessoas, que não sabem discernir entre a mão direita e a mão esquerda, e também muitos animais?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.