Jonas 1
Mbumbukiam-qa Manqat Mbomambaqape (KVG) vs ARIB
1 Qàgoám. Khøuwa nøme, Evezøza, ndego Mbumbukiam, até gendego, Ziona, Amitai-ge yo, vømbō-ein,
1 Ora veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Niniva taon kandambaqape-té qonǿqáv. Qomézømás, av nqægo, Mbumbukiam géngiæzó. Zapa ndǿgo, no mø̀ezømét, nandiv. Ndigu soqa matev khàpe-zømbe-khouwév.”
2 Levanta-te, vai à grande cidade de Nínive, e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 Geté Ziona, Evezøza-qa manqat gè-ogí. Yaq viní genøwáv. Tasis taon-te okho-qa ndøgoám. Yaq gevis ndøgo, Ziopa taon-te gemøfakhan, palai khagua ndøqeív, qabøetam. Ndøgo Tasis taon-te teiti-qa ndøgoám. Yaq Ziona até gendego, fia vø̄go, vø̄uketao, sasa ndøteit. Evezøza-qá møe ndøkhokhonát.
3 Jonas, porém, levantou-se para fugir da presença do Senhor para Társis. E, descendo a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, da presença do Senhor.
4 Yaq ndigu anana-mba mø̀ndu꞉bǿen, Evezøza khamøe-qape tēāndō-khōfōtāv, palai khagua ambá vø̄tøkuiamin.
4 Mas o Senhor lançou sobre o mar um grande vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, de modo que o navio estava a ponto de se despedaçar.
5 Yaq ndigu ezoqam, khagua-te gu꞉sasaetam, qambuat møe ndøgoném. Yaq ezoqa ewaqape, ekeza mbumbuk-te tøke-qa ndø-akhayám. Yaq gigiap ndøgo qøugeipam, gènqagemém. Palai khagua takh-qa mbogoám.
5 Então os marinheiros tiveram medo, e clamavam cada um ao seu deus, e alijaram ao mar a carga que estava no navio, para o aliviarem; Jonas, porém, descera ao porão do navio; e, tendo-se deitado, dormia um profundo sono.
6 Yaq ndego palai khagua gembo-kewagam, até gendego, Ziona vømø̄tiu. Gembo-ein, “Gekha zapâ, venanqei mba ndoqobuvit? Mòqosuzám. Qakeza Mbumbukiam-té qonǿ-akhá. Éisa, ndego ni tanakh ndø̀nigú. Yaq ni zípakhaenák.”
6 O mestre do navio, pois, chegou-se a ele, e disse-lhe: Que estás fazendo, ó tu que dormes? Levanta-te, clama ao teu deus; talvez assim ele se lembre de nós, para que não pereçamos.
7 Yaq ndigu ezoqam, palai khagua-te gu꞉sasaetam, āv gini-einím nqǽgo, “Iziz zípeawám, pepa-qasis-te. Yaq ava-té qazinǿ-nqeitøvém. Yaq zíqeivím. Ezoqam teqá manqa-zapa ndégo tǿgoát, teqa iz tizilivim.” Yaq av gi꞉gonem ndægo, Ziona-qá iz ndølivím.
7 E dizia cada um ao seu companheiro: Vinde, e lancemos sortes, para sabermos por causa de quem nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Yaq gèmbo-bevøpém, “Qonimbí-eīn. Nqanek matev qafakhan, gekha ezoqam-qâ manqa-zapà? Qo gekhā sasae qógo? Neka qo gekha manqei-âk? Neka gekha bawan-âk?”
8 Então lhe disseram: Declara-nos tu agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Yaq Ziona gezø-qavøiu, “No Iblu ezoqám. No Evezøza nombovizáp, ndego Mbumbukiam, yan-te ngo꞉yage neka ndego ndaola neka manqei-qape gekhakheinam.
9 Respondeu-lhes ele: Eu sou hebreu, e temo ao Senhor, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Yaq no Evezøza-qa manqat, nò-ogí. Nòkhokhonét.”
10 Então estes homens se encheram de grande temor, e lhe disseram: Que é isso que fizeste? pois sabiam os homens que fugia da presença do Senhor, porque ele lho tinha declarado.
11 Yaq khamøe, sà tønø-fitumát. Yaq Ziona āv gimbøe-bevøpém nqǽgo, “Gê, gekhā nitaqá-gonēm, nqanek khamǿe vønimbí-vøitáv?”
11 Ainda lhe perguntaram: Que te faremos nós, para que o mar se nos acalme? Pois o mar se ia tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Yaq Ziona gezø-qavøiu, “No ibøkha-té qazonǿ-ogenønám. Yaq nqanek khamøe segévøitáv. No mø̀tenøtén, nqanek khamøe-qape qandowav, ndøgo noqá manqa-zapá.”
12 Respondeu-lhes ele: Levantai-me, e lançai-me ao mar, e o mar se vos aquietará; porque eu sei que por minha causa vos sobreveio esta grande tempestade.
13 Geté ndigu ezoqam, palai khagua-te gu꞉sasaetam, ndigu bazaføgakh-us amba me꞉tiæemém, manqei khanøzu-qa. Geté kopømba mbaín. Khamøe-qape sà tønø-fitumát.
13 Entretanto os homens se esforçavam com os remos para tornar a alcançar a terra; mas não podiam, porquanto o mar se ia embravecendo cada vez mais contra eles.
14 Yaq ndigu Evezøza-té ginø-akhaém, gi-einim, “Evézøza, ni ngenek ezoqam, teqa yage teingi꞉nam, ni løvøte ni-etòa᷄m neka manqa ovøyam-te ndò-a᷄mb, av qo pepen ezoqam qoqote-abumatun, ndigu manqa-zapa mbain ezoqam gizitagatun. Zapa ndǿgo, Evezøza, nqanek khamøe-qape qandowav, ndøgo qoqá poév.”
14 Por isso clamaram ao Senhor, e disseram: Nós te rogamos, ó Senhor, que não pereçamos por causa da vida deste homem, e que não ponhas sobre nós o sangue inocente; porque tu, Senhor, fizeste como te aprouve.
15 Yaq até gindigonem, Ziona gèndafém, ibøkha-te sasa ndø-oginam. Yaq ndaføyambá, khamøe sègevøitáv.
15 Então levantaram a Jonas, e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 Yaq ndigu sasae ezoqam, palai khagua-te gu꞉guvam, nqanek Evezøza-qa bazaføgakh giqeivim, ndigu møe kandambá gigonem. Yaq até gindigonem, søvakha gigiap ndølaém, Evezøza-te sasa ndøtaem, neka manqa mbusa vø̄veem, av nqægo, Evezøza zimbōpavāt.
16 Temeram, pois, os homens ao Senhor com grande temor; e ofereceram sacrifícios ao Senhor, e fizeram votos.
17 Yaq Evezøza zongøyam-qape ndokhofotáv, Ziona vø̄-khoutav. Yaq Ziona zongøyam-qá emu mokho-té gunu꞉goám. Khøuwa misiká neka lova misika.
17 Então o Senhor deparou um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites nas entranhas do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.