Romanos 4

Baiñetinavoz Tep Tokatit (KUP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Met ari Zudaholoz ñetï modao ev. Met Abraam darim iz mim mamog hehapuz homet ne epat arin at añom, Met batam pi het tair tahapuh Godizap ravah?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 — ausente —
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 — ausente —
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Met añomaz toh-epovoz homei. Aban nap monï gogot tovai sohopanen pim monis manohopanen, “Amauam monï epes nanahas ev,” pot nakaotü. Oñ, “Nem gogot tohovoz hañ monï epes nanah,” pot hapan.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Oñ God ev gogot tahan monis hañ manah-pot añohovoz zut pi tat darim gog tin nañ tamegivoz homet pi hañiv etat pim añarab tinari ba avatamah bon, povoz darimauhö gog tin nañ tat pim añarab hañ horiv navotuzari ravat hekazat bon, oñ dari tairari Godiz hahan hezat barotap batat hez-nen poriz God epat hamah, “Met nem etañik paru horï tamaharinañ nem okori hañiv navotuzari ok.”
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 — ausente —
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 — ausente —
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 — ausente —
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Met Devid paru biñ ravat hepanez menahan hezaek, pi dari Zudahol biz kosiñ elameg-nenariz homet menaha? Evo pot bon, oñ paru pot natari amun Godiz ñetiv hatevetet barotap batapan, povoz paru amun biñ ravat hepan. Met Abraamiz toohat maot epat arin añom, Met pi Godiz mañoohat barotap batat hehan God pimaz, “Pi nem aban tinap ok,” pot haoh.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Met pot God Abraamiz haoh-pov pim kosis haelahan tokat pimaz pot haha? Evo, met garos kosis nael heh-porah pimaz pot hah, povoz dari hodad, pim kosis elahaek Godiz aban tinap ravah bon,
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 oñ tokatihoh pim kosis elapanez mañat epat mañah, “Met ni nem nañamohot barotap batat hezaek, nem etañik ni tinap raveñ, povoz nenañ deip honeo ravegivoz nim biz kosis elekë.” Pot mañahan hahat pi tah, povoz paru mod tairari parum kosiñ nameel hezan Godiz ñetiv barotap batat pim etañik añarab tinari ravat hez-poriz iz mim garosikap pot Abraam ravat hez.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Met pi dari Zuda tairari Abraamiz toohat tat Godiz hahan hezat barotap batamegiriz iz mimip amun ravat hez. Met darim biz kosiñ elamegivoz hat pi darim iz mimip ravah bon, oñ pim kosis nael heharah toohavoz zut dari amun tamegiek pi darim iz mimip ravat hez.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Met batam God Abraamin epat au mañah, “Met nir nim izaholor iz mimihol zeir ham epar map anoman bat korav ravat hepek.” Met pot au mañahaek Abraam ñetï kateñir ah ñeñ baval haohavoz homet au namañ, oñ Abraam pim mañahat barotap batat hehaek pim etañik tin ravat hehavoz homet ñetï epov pir pim iz mimiholon au mañah.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Oñ ñetï kateñir ah ñeñ baval hat añarab soohavoz homet zeir ham hamoh-epar manapanez au mañahatin, Abraam pimaz barotap batat hehan Godiz au mañah-pov betezao ravah narab.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Met Godizari ravat hekaz hat pim ñetï kateñir ah ñe nenañiz homet tovai sohok, povoz dari poñiz nañ elookazaek pi darimaz mogao tat hañ horiv etapanez pov ou ravapan. Met batam ñetï poñ nakatin, dari horivor tinavoz nonoroz hodad nat tegin pi rekot mogao nat heh narab.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 — ausente —
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 — ausente —
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Met God Abraam pim iz mimihol berevat belezai ravat zei maposikaroh hepanez piin mañahan pi abav haravat hehavoz homet nakez, oñ Godiz piin mañah-pov barotap batat het rotapuv ou ravapanezavoz homet pi etevai sooh. Met pim iz mimihol belezai ravat hepanez mañah-pov petev ou haravah.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 — ausente —
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 — ausente —
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 — ausente —
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Met pi pot tahavoz homet God epat hah, “Nem aban tinap ok.”
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Met God Abraamiz pot hahan menahan hezaek pi nenapuz tahavoz homet nak,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 oñ dari tairari Iesu darim Amip ñomahan Godihö maot baval hah-popuz homeo badae batamegiriz, “Nem añarab tinari ok” pot pi darimaz hamah.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Met dari horï tovai emoogin Iesu tapup meehan erat darim horï tamegiñiz hañiv bat ñomahan, dari pimeri hañ horiv navotuzari ravat hekaz hat God pi maot baval hakah.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.