Marcos 14

Baiñetinavoz Tep Tokatit (KUP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Met aliz nasikaro bon tapanen Zuda darimeri meñizahan tin hehavoz homet anumair gipiz arö tapanez aliz pos met berë tu nak hepanez poñ nohopanez aliz poñ totoi ravah. Tahan aban anumaihol bareñ elat mañaroohariz ahorir aban ñetï kateñiz mañairahol topourat Iesu kilam demat basat ur ñomapanez nae nap mañah.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Tat epat hah, “Met dari anumair gipiz nohokaz-aliz poñik hameg-epat takan añarab etet kaev ravat emenapan hezag, porah pi naurotü.” Pot paru hah.
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Met Iesu Betani zeitak aban Saimon modap batam obuloñ pohao tat het tin ravat hehapuz zeimakeh sat heh. Tahan añ nap ñerë nao helevonañ matut tahan uer ulagï tinavonañ navoz abatao nad hamah-pov meehan hehaek monï ahosinañ zum tat bat emat Iesu gipiz nohot hehan etet pimaz zakep tat uer pov pim gagaih baozourah.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Tahan añarab nari añ popuhö Iesu metah-povon etet kaev ravat epat hah, “Oir, met monï ahos zum tah-uer okov tairaiz pi okat tat Iesuz gagaih upaiam baozourah?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Met uer okov aban nap zum tapanez manahatin monï ahos 300 kina pi manahan bat añarab nonair nai bonori meñizapanez manah narab.”
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Pot paru haohan Iesu hatevetet parun epat mañah, “Met añ epop ne tin netahag, tairaiz ari pimaz ñetï horï okov hameg? Evo, okat haotunei.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 Met orah rezah añarab nonair nai bonori arinañ hepanen meñizohopek, oñ ne arinañ pohao heman tin netohopekez bonop ev.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Met añ epop uer neeh baoz nourah-epov ne ñomoman nem herisik ur neelat ba nevizapanezavoz zut pi tin tat okat netah.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Met epat arin añoman hatevetei. Nem ñetï tinao zeisikaroh añarabon mañovai pim netah-ñetï epov amun honeo hahopanen pimaz pat, ‘Pi tin metah,’ pot hat añ epopuz homehopan,” pot hah.
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Iesu pot haohan pim mañairooh-abanarihanañ nap Zudas Iskeriot aban anumaihol bareñ elat mañaroohariz ahorin mañairapanen Iesu bapanez hat sat parun mañah.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Tahan paru aban ahö pori ñetï povon hatevetet biñ ravahapuh paruhoen pi monï nas manapanen Iesun mañairapanez mañahan Zudas narah piin mañairapanen paru pi bapanez nonoroz mel tooh.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Met paru Betani zeitak hehapuh berë tu nak hepanez poñ nohopanez aliz poñiz garosikas al teehan bol sipsip rohol urat napanez tah-posik mañairooh-abanari emat Iesun epat at mañah, “Met dei zei tairamakeh sat Israel darimeri meñizahan tin hehavoz homet anumair gipiz arö tat biokan ni emeken dari nak?”
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Pot hahan Iesu pi mañairooh-abanarihanañ nañariv meepanez tat epat mañah, “Met arip zei ahö akatazañ sohot etepeken aban nap iv ñerë ahovok ivov holat emat nonoroh arip zei anapanepuh mamog ravat sapanen arip pim tokat sohot etepeken,
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 pi sat zei tairamakeh lokapanez pomakeh arip amun sa lokat aban maupun epat mañei, ‘Met darim añairamahap epat hat deip emeehan emeg, “Nem mañairamoh-abanarinañ dei Pasovaz homet toutat anumair gipiz nakaz zei giruv taek ev hez?” ’
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Pot piin mañepeken pi zei girü ahö agarë revah hepanezavok dari toutat nakaz tin tapanen hepanezavon añairapanen arip zei girü povok darim anumair gipiz nakazatü arö tat bizohopeken dei emak.”
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Pot mañat meehan aban poñariv zei ahö potak sat etehan Iesuz mañat meeh-pot ravahan parup tovai sahapuh Pasovaz homet napanez anumair gipiz arö tat bioh.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Met pot tahan zeit kutur manovai soohan Iesur mañairooh-abanari honeo sat zei pomakeh lokah.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Tahapuh paru toutat anumair gipiz novai Iesu parun epat mañah, “Met ne rotap arin ev añomaz toh. Ari eperihanañ nap nenañ honeo deip het gipiz nameñipuhö ne navapanezarin mañairekë.”
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Met pot mañahan pim mañairooh-abanari honoñai tat honep honepuhö pin, “Ni nemaz hameñi?” pot at mañovai sooh.
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Tahan Iesu parun hañiv epat mañah, “Met arihanañ ni tairap gipiz suasik oraezaek deip honeo bat nameg-popuhö pot netekë.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Met ne Añaraboz Nanep batam Baiñetinavoz Tepatak menahan hez-taput netapan, oñ ni aban tairap ne navapanezarin mañairekez pop zavaruzap ni hañ horï ahov bekë. Met aban pot ne netekezap nim nonopuz zatakanañ ni nanavat hehavozatin, hañ horï pov bekezat nat teñin tin ravah narab,” pot mañah.
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Met paru nohot hehapuh Iesu beret bat Godin biñ mañahapuh bapezat pim mañairooh-abanari manovai sat epat mañah, “Nem aboi ev, ari bat nei.”
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Pot mañat manahan nah. Tahan bain ivov kapurah mañar biihan hehaek bat Godin taput biñ mañat pot hah, “Nem uveo ev, ari mapori bat nei.”
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Pot mañahapuh epat mañah, “Met Godiz au hahan hezat nem uveo berevat añaraboz horiv olat bavon batapan. Tapanen Godihö nem uvevon etet pot hapan, ‘Nem au hahon hehavoz rotapuv petev ou haravah.’
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Met bain iv epov ne arinañ honeo ev het noh-epekanañ nain heman tokat God añaraboz korav ahop ravapanez porahahoh iv magei nao ne maot nom.”
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Pot hahapuh paru daa nas hat berevat Zerusalem zeit betet Oliv dañevokaz sapanez sah.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Met Oliv dañevokaz sapanez nonoroh sohot Iesu pim mañair abanarin epat mañah, “Met Baiñetinavoz Tepatak pot menahan hez, God bol sipsipiholoz koravop ur ñomapanen pim sipsipihol ñaihetivoz rap reet main ravat sapan. Pot menahan hezavoz zut paru ne navat netapanen ari etet ñaihet tat ne nevetet barezat sepek.
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Oñ ne ñomomazaekanañ maot bal haomapuh arim garos Galili zeisik soman poek ari emepek.”
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Pot mañahan Pita hatevetet hañiv epat mañah, “Paru eperi ni nevetet barezat sapan batah, oñ ne ni nanevetetü.”
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Pot hahan Iesu epat mañah, “Met ne rotapuam niin epat nañom, Kutur epatak id hohor bizap ñe houlovokaro nakam hepanen ni navokaro nao nemaz niin at nañapanen epat bavai mañekë, ‘Evo, ne pimaz hodad nat.’”
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Pot hahan Pita kezao maot epat mañah, “Evo, met ni nourapanez hapan, povoz ne amun ninañ deip honeo ourapan, oñ ne nimaz bavai namañotü.” Pot mañahan mañairooh-aban modari pinañ honeo ravat pim hah-taputam paru hah.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Met pot hahapuh poekanañ Getsemani hamarah sat poek hehapuh Iesu parun epat mañah, “Ne nem Papapun mañ mañomag, ari epeek toutat hezei.”
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Pot mañahapuh Pitar Zemisir Zon baviit paru honeo sat het Iesu pim loporih metapanezavoz zakepiv ahoam homeoh.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Tahapuh parun pot mañah, “Nem netapanezavoz zakepiv ahö mapoam neeh hezaek, petev ne tairam ñomom batah, pot homeamoh, povoz ari nenañ honeo etaet het etehozei.”
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 — ausente —
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 — ausente —
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Pot mañahapuh pi bal hat pim mañairooh-aban nañariv nap hehaekaz hat borourat sat etehan paru orat hehan bazagerï tat Pitan pot mañah, “Saimon, ni nenañ honeo het eteokez hanañohon hatevetet am orat heza?”
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Pot mañat parun epat mañah, “Met ne hodad, arim loporizaroh tin het kez ravat hepekez zaitiv hez, oñ arim heriñ am sepsep hez, povoz ganö Seten ari moreg etapanen ñodepek hezavoz tinam ari etet het Godin mañ mañohozei.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Met pot mañat pi maot sat Godin mamog mañ mañahat maot mañ mañah.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Met pot mañ mañat pi maot borourat emat etehan pim mañairooh-aban pori au gom tat orat hehan pi emat bazagerï tahan paru het piin ñetï tairao mañapan hat am hehan Iesu maot sah.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Met pi sat mañ mañoohaekanañ maot emat parun epat mañah, “Ari arim heriñ tin bizat am orat heza? Erohol nen ok oreg. Met ne Añaraboz Nanep aban horivonañari ne navapanez pov totoi ravahan,
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 aban ne navapanezarin mañairapanez pop garos ok haemamahag, ari bal hapeken sak,” pot mañah.
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Pot mañovai aban anumaihol bareñ elat mañaroohariz ahorir aban ñetï kateñiz mañairaholor Zudaholoz korav modari aban ahö navokaro meehan parum en raveñir zi tupuhav bat Zudasinañ paru honeo emah.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Met Zudas mamog paru porin epat hamañahan heh, “Ne dari sakapuh aban pop batot noman ari etet emat pi bepekepuh tin bahorë hat bat sei.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Pot mañah, povoz paru emahapuh Zudas pim mamog parun mañahat tat pi Iesuz nakoe emat, “Añairameñip ae,” pot mañahapuh Iesu batot nah.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Tahan paru modari etet zuam emat Iesu bahapuh kezao bahorë hah.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Pot tahan Iesunañ honeo heh-nap rouvat hehaek pi etet kaev ravat pim en raves elevokanañ bateet aban anumaihol bareñ elat mañaroohariz ahopuz gog aban nap menahan bazei manahan hat kapoe men el beteh.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Tahan Iesu paru aban porin epat mañah, “Evo, ne aban ñaip hat ari ñaitunañ ne navepekez hat emegi?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Met ne Godiz tup ahomakez temeraz kohat het orah rezah arin ñetiv añoohon ari ne nanav. Oñ batam Baiñetinavoz Tepatak menahan hezavoz rotapuv ou ravapanez tah.”
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Pot parun mañahan pim mañairooh-abanari hatevetet Iesu betet barezat sah.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Met aban ro nap, pim herisik giv aer nenar ruat bapotï tat hehap, Iesu basahan parum eñatak etevai emoohan paru etet pi bapan hat pim givorah bahan,
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 pim giv por baar betet barekap barezat sah.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Met pot tahan aban anumaihol bareñ eloohariz ahopuz zeimakeh aban ñetï kateñiz mañairaholor aban anumaihol bareñ elat mañaroohariz ahorir Zudaholoz korav modari togü manat hehaek aban Iesu bahari pi basah.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Tahan Pita parum tokat hotoh heriam soohapuh zei pomakez romevoz kohat sah. Tat zei pomakez korav ravat heharinañ honeo itiñadek toutat barai ñarohot heh.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 — ausente —
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 — ausente —
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Tahan aban mod nari emat rouvat pimaz ñetï moreg nao epat hah,
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 “Aban epop pi pot hahan dei hatevetegip ev, ‘Ne Godiz tup ahomak abanari houloam het demoohaek neohö edat aliz nasikaro nasik tup mod abanariz nademotuz pomak rekot maot demom.’”
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Met parupim ñetï hah-pov pat pat hah, povoz rotapuv ou narav.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Tahan aban anumaihol bareñ elat mañaroohariz ahop parum ñaravatak bal haz rouvat het Iesun epat at mañah, “Met nimaz aban eperi nim horï hañivoz hamah-epovoz ñetï hañ nao ni hakez homeameñi?”
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Pot at mañahan Iesu piin ñetï hañiv namañ, oñ am hehan maot piin at mañah, “Met ni rotap Kristo, God map tin hezapuz ropu?”
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Pot hahan Iesu hañiv epat mañah, “Ne tapup ev, met tokat ne Añaraboz Nanep darim map Ahopuz mar giñasik tek tinatak toutat hemazaekanañ maot unitak eroman ari etepek.”
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Met pot mañahan aban pop hatevetet mogao ahoam tahapuh gitait ravat pimauz dimir giv bakelat pim modarin epat mañah, “Met aban epop pimauhö ñetï moregao ok hakahan dari hat haveteg, povoz tairaiz aban mod nari emat pimaz ñetï mod nao hapan?
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Evo, pimauhö ok ñetï horiv hakahag, ari pimaz tair homeameg?” Pot at mañahan paru mapori pot hah, “Pi horï hahap akeg, ur ñomap.”
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Pot hahan aban nari gim lolov meñizat pim etañik dim teriranañ medemat marañinañ urovai pot mañooh, “Niuhö ne aban tairapuhö ev nouramoh-epopuz abatao haz.” Pot honep honep mañat uroohan zei heh-pomakez aban korav heh-pori amun pi bat ahoam urooh.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Met Pita ogarë irih zeimakez dorovok het itiñadek barai ñarohot hehan aban Kaiapasiz as ñari nap emat piin etet pot mañah,
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 “Ae, met ni amun Iesu Nasaret zeitak aban popunañ honeo heñip ok.” Pot mañahan Pita epat hah,
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 “Evo, nim ñetï hameñ-okovoz ne hodad nat.” Met pi pot hat temeraz haitokoroz totoi harevaiam id hohor biz nap ñeo hah.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Tahan as ñari pop piin maot etet aban pim totoi heharin epat mañah, “Met aban epop paruhanañ nap ev.”
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Pot hahan pi maot hah, “Evo, pimaz ne hodad nat.” Met aviam hevai aban Pitaz totoi rouvat heharihoen Pitan epat mañah, “Met ni paru Galili poriz ñevonañ hameñin dei hateveteamegiek, ni parunañ honeo heñiekanañ ev emat deinañ het hameñ, povoz evo haotun.”
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Pot mañahan Pita kez ravat epat mañah, “Met ne moreg arin añoman God ne nemenapan hezag, aban arim hameg-okopuz rotap ne unun.”
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Met pot haovai id hohor bizap maot ñeo haoh. Tahan Pita Iesuz, “Id hohor bizap houlovokaro ñeo nak hepanen nemaz navokaro nao bavai mañekë,” pot mañah-povoz pi maot homet zakepiv ahö tat iñ hahot heh.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.