Marcos 12
Baiñetinavoz Tep Tokatit (KUP) vs ARA
1 Iesu pot mañat maot aban naritï bavatat ñetiv epat mañah, “Met aban nap pim ham ahö nar hehaek avas menat temer demahapuh greip marañ elat ñedehan heh. Tahan kohat roketak hamauruv greip uloñ badat utap tapanen tavat mez rapapanen uruv berevapanez pos biipanez hat kedet biihan heh. Tahan givogiri emat uloñ utap tapanen tavapan hezavoz homet aban koravop het etehopanez zeimak agarë revah tovemak demahan heh. Tat aban mod nari korav meñet pot mañah, ‘Ari greip uloñ utap tapanen bain ivov matut tepekepuh nemauz nao nevizat nao arim bei,’ pot mañat aban maup pi hotoh pataek sat heh.
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Met sat hehapuh tokat aban mau pop pot homeh, Petï greip uloñ avasik badat utap hatahan bain ivov matut tahao ev, pot homet pim gog aban nap meehan av posik korav heharihö bain ivov manapanen bat emapanez hat meehan sah.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Tahan aban korav heh-porihö meehan emah-aban pop iv pov manapanez kaev ravat birepenañ urahapuh meehan upaip maot sah.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 Pot metahan sahan aban avasiz maup gog aban mod napuhoen meehan sahan aban korav ravat hehari maot horï taput tat pim gagavok ahoam ur kelat bahorï batah.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Tahan tokat maup maot gog aban mod nap meehan sahan aban korav heh-porihö men ñomah. Pot tahan pi gog aban modari ahoam meehan sahan taput tat paru nari urah, met mod nari men ñomah.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Tahan maupuz gog aban mod nari nakez, oñ pim rop nen heh, povoz pim ro tin pimaz ahoam zait tat hehap meepanen sapanen paru, ‘Ae, aban ahop ev,’ pot hat pim ñeo hapanen paru hatevetepan. Pot homet pim rop meehan sah.
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 Tahan paru avasiz korav hehari ro popun etet epat nae nap mañah, ‘Ae, av epesiz maupuz rop ok meehan emahag, etei. Met papapuzatü pihar bapan hezag, dari pi zuam bat ur ñomakapuh av epes darim pohao bak.’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Pot hahapuh pi bat ur ñomat avasiz bin binivok beteh.”
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 Pot ñetiv Iesu mañat aban poek het hatevetet heharin epat at mañah, “Met tokat greip avasiz maup emat aban av posik korav hehari tair metapanez ari homeameg? Petï pi emat aban horï pori map men ñomapan. Tat aban tin av posik korav ravat hepanez nenari meñepanen hepan.
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 Met Baiñetinavoz Tepatak ñetï epov epat menahan hez,
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 Met darim ahop pot bavatah, povoz dari etet, ‘God tinaharam ok etamah,’ pot hameg. Buk Song 118:22-23
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Met ñetï epov Iesu pot parun mañahan paru hatevetet met pi parumaz homet aban korav horiritï zut tat ñetï pov hah, pot paru hodad ravah, povoz pi bat demapanez homeoh, oñ añarab pimaz ahoam zait tat heh, povoz paru Iesu bapanen añarabohö paru bahorï metapan hezavoz homet ñaihet tat hehapuh paru Iesu betet sah.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Met paru Parisi aban nari met Erod popuz hahan hehat tovai emooh-aban nari sat at ñe nañ mañapanen pi hañ horiv hapanen bapanez mañat meehan pihaz sah.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Tat piin epat mañah, “Añairameñip ae, met dei nimaz hodad, ni ñetï rotapuñihar hameñip. Tat ni dei añarab kaev ravakaz homet hez bon, oñ aban ahö ravat hezarir betezari dei mapori Godiz nonoroh tin sohokaz ni ñetï rotap povohar añameñip, povoz niin at nañakan hatevetet hañiv dein bar añ. Met dari takes monis Sisa popuz gavman abanari manameg-pov tin ma horiv ok tameg? Ni tair homeameñ?”
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Pot at hah, oñ Iesu parum homet het emat at mañah-povoz hodad haravat hehapuh, pi parun epat mañah, “Tairaiz ne horï nao haom hat ari neen okat at nañeg? Met monï hel nas bat nañairei.”
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Pot mañahan paru monï nas batez manahan pi etet parun at mañah, “Met tairapuz akopur abatao ev?” Pot hahan paru epat hah, “Met Sisaz akopur abatao ok.”
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Pot hahan Iesu ñetï hañiv parun epat mañah, “Met povoz tairatü Sisa aban ahö popuz au ravat hez-potü paru manei, oñ tairatü Godiz au ravat hez-potü God manei.” Pot mañahan paru hatevetet agol atat pim tin hahavoz home midin tah.
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 Met Sadiusi aban porihö ñomamahari maot bal nakaotü, pot haoh-pori emahapuh,
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 Iesun epat at mañah, “Añairameñip ae, met Mosesihö ñetï darim tovai sookazao epat menahan hez, Met aban nap añap bat het ñaro navat hepanepuh ñomapanen aban popuz bosip hepanezaek añ hapurï pop bapanepuh ñarohol batapanen, pim nanepuz ñarohol pot ravat hepan, pot menahan hez.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 Met ñetï nao epat nañakan ni hatevet. Aban nari 7 batahan heh, met nanë garosikap añap bat ñaro navat het abup ñomahan,
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 pim bos tokatizapuhoz añ hapurï pop bat pi amun ñaro navat het ñomah. Met mod tokatip amun añ tapup bat het ñomah.
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Tahan aban 7 pori añ nen popuam bat ñarohol navat bonoam het ñomovai sohot aban kap pot map bon tahan tokat añ popuhoz ñomah.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Met aban 7 porihö añ hon pop bat ñomovai soohan paru maporiz añap pot ravat heh, povoz tokat ñomamahari bal hapanez hameg-porah añ pop abü tairapuz añap ravat hepan?”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Pot at mañahan Iesu ñetï hañiv parun epat mañah, “Met ari Baiñetinavoz Tepatak menahan hezaek rekö hat hodad narav, ma Godiz kezavoz amun tin hodad nat hez, povoz kut tat neen okat nañeg.
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Met paru añarab ñomamah-pori maot bal hapanez porah paru enzol abarah hezariz zut ravat hepanepuh maot nae nap navotü, oñ am hepan.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 Met ari añarab ñomat maot bal nakaotü, pot hamegivoz ne arin epat añom, met Mosesihö tepatak ñetiv pot menahan hezaek ari rekö hakameg, oñ tair tat ari tin hodad narav? Met zi namedek itiñad rai rai hat bon narav hehan Godihö Mosesin ñetï nao epat mañah, ‘Moses, ne nim iz mimihol Abraamir Aisakir Zekopoz korav ravat hezap ev,’ pot piin mañah.
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 Met God pi ñomat bon tamahariz koravop narav, oñ biriririz korav ravat hez, povoz aban pori ñomahaekanañ sat pinañ honeo birirï hez, pot arin ev añamoh. Met ari kut tat neen ñetï okov at nañeg,” pot mañah.
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Pot mañahan aban ñetï kateñiz mañairaholohanañ nap hatevetet pi pot homeh, Iesu pi Sadiusi abanarin ñetï hañiv tin mañah. Pot homet pi Iesuz nakoe emat epat at mañah, “Met Mosesiz ñetï kateñ hahan hezaek tairavohö modañ ritou metat garosikao ravat hez?”
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Pot at mañahan Iesu pat, “Met ñetï katë mapoñiz ahö garosikao eveg, Ari Israel añarab tin hatevetei, God pi nenap arim ahop hez,
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 povoz nim hezhezao ma loporir hodadeo map pi nenap manat kez tat pimazahar zait tat hezei.
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Met ñetï katë epovoz irih modao amun epat hahaek menahan hez, Met nimauz homet zakep tat hezavoz zut añarab modariz homet zakep tat tin metovai sohoz. Met ñetï katë epovokarohö ñetï katë modañ map ritou metat garosikavokaro ravat hez.”
31 O segundo é:
32 Met Iesu pot mañahan ñetï kateñiz at mañah-pop Iesun ñetï hañiv epat mañah, “Añairameñip tin hañ, met God pi ahö tin nenap hezan pim zut mod nap bon, pot ni rotap ok hañ.
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 Met darim hezhezao ma loporir hodadeo map pi manat pimazahar zait tat hek. Tat darim heriñiz homet zakep tat hezavoz zut darim modariz homet zakep tat tin metohot hek. Met darim pot tovai sookaz povohö añarab Godiz homet anumai ma mod tairatü manohopanez pov ritou metat hepan.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Met pi Iesun pot mañahan Iesu pot homeh, Met aban epop hodad tinavonañap ev. Pot homehapuh pi aban popun maot epat mañah, “Met Godiz masakavoz roketak sat hekez ni totoi raveñ.” Pot ñetï hañ tinao mañahan añarab poek hehari home midin tat heh, povoz porahanañ Iesun maot at ñe mod nañ namañ, oñ paru bapap tat am heh.
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Met aliz nasik Iesu Godiz tup ahomakez temeraz kohat het añarab togü manat heharin baiñetinao bar mañahapuh añarab porin at mañah, “Met aban ñetï kateñiz mañairahol epat arin añamah, ‘God Kristo arimaz eñizat avapanez au hahan hez-pop pi Devidiz ro iz mimip ou ravat hepan,’ oñ pot arin añamahavoz homet epat añoman ari homei.
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 — ausente —
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 — ausente —
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Tahan Iesu maot parun epat mañah, “Met ari aban ñetï kateñiz mañairaholoz tamahat totunei. Met paru pori parum dim tovë tinari meamahapuh añarab togü manat hezaek sat biñ ravat het sat em tamahan añarab parun etet, ‘Deim ahori ae,’ pot mañohopanez paru zait tat parum heriñ bat hel batamah.
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 Met arim topour zeiñik lokat topourameg-porah paru pori sat garosik tek tinañik toutapanez paru zait tat toutamah, ma gipizor anumai bareñat biñ ravat topourat nameg-porah paru bol ahö tinañihar parum an tat bat napanez zait tat bamah.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 Met aban pori paru amun añ hapuriholoz zeiñik sat meñizamah bon, oñ paru sat añ hapurihol moreg metat parum zeiñir nonair naitü parum bamahan paru betez hez. Met paru pot tamaharihö modari parun etet ñetï tinao hahopanez hat mañeo toveam beri haz hahot hez. Met paru aban pot tamah-pori tokat ñevok biit hañ horï ahov manapan, povoz ari hodadeo bat parum tamahan añoh-epat tovai totunei.” Iesu parun pot mañah.
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Pot mañat Iesu sat Godiz tup ahö pomakez romevoz kohat pimaz homet moniñ bat emat bizoohaek nakoe toutat hehan añarab monï heleñ bat emat biohan pi etet heh. Tahan aban monir zeirurum ahotunañari moniñ ahoam bizooh,
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 oñ am etehan añ hapurï monir zeirurum bon nap emat pim monï mav nasikaro nen biihan oraehat bat emat bizah.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 — ausente —
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 — ausente —
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.