Marcos 11

Baiñetinavoz Tep Tokatit (KUP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Met paru Zerusalem zeitaz totoi heriam Oliv dañevok hon sat berevah. Met dañ povok Betpasi ma Betani zei potakaro demahan hehaek totoi sa berevahapuh Iesu pim mañairooh-abanarihanañ nañariv sapanez
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 parupin epat mañat meeh, “Arip zei totoi etet hez-okotak sat etepeken bol donki rop aban nap pim revah natoutap paru kitï urapanen hepanen etet arip bavilat ev bat emei.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Met bavilepekez tohopeken aban napuhö aripin pat, ‘Arip tairaiz emat bol okop bavilameg?’ pot at añapanen epat mañei, ‘Met darim Amip donki ro epop basakan pim gog nao tapanepuh, maot zuam meepanen bat ev emapanez hahan deip ev emat bavilameg,’ pot piin mañat bat emei.”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Pot mañat meehan parup sat etehan bol donki ro nap zei haitokoroh paru kitï ur betehan hehan parup sat bavilooh.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Tahan aban nakoe rouvat hehari parupin epat at mañah, “Ae, met arip tair tepekez bol donki ro okop emat bavilameg?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Pot hahan Iesuz parupin mañahat parun mañahan paru donki rop parup basapanez gu hah.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Tahan parup donki rop bat Iesuhaz sah. Tat parupim dimiñariv donki popuz revah tez bizahan Iesu revah hel toutah.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Tahan añarab ahovokaro parum dim revahari tezat nonoroh biivai soohan nari sat zi marañ ur elat bat emat nonoroh biivai sooh.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Tat añarab nari garos met nari tokat tat ahoam biñ ravat epat haovai sooh,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Met batam darim iz mimiholoz ahop Devid pi parum ahop ravat tin korav hehavoz zut aban epop darimaz tin korav ahop ravat hepanezap ev emah, povoz God abarah hezapuz abatao bat hel batat biñ ravat ev hameg.” Buk Song 118:25-26
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Met pot haovai paru Iesunañ honeo sohot Zerusalem zeitak sah. Tat Iesu kohat Godiz tup ahomakez temeraz kohat lokahapuh pi nonair nai mapotun etevai sat em tat garë hahan gitap bañodapanez tah, povoz mañairooh-abanarinañ paru honeo Betani zeitak maot borourat sat poek orah.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Met orat aliz zeirevaizasik paru Betani zeit betet maot emoohapuh Iesu gin ñomah.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Tat pi etehan zi namedez abatao pik pomed hotoh heriam hehaek Iesu ul nañ tavapan hat zi pomedekaz sahan zi pomed uloñ navadarah, povoz tae nenatam heh.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Tahan pi zi pomeden epat mañah, “Ni tovai uloñ maot badotü.” Pot mañahan pim mañairooh-abanari povon hateveteh.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Met pot tat paru sohot Zerusalem zeitak sat berevahapuh Iesu Godiz tup ahomakez temeraz kohat lokat etehan aban nari ideholor anumaihol bizahan heh.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Tahapuh ganö añarab modari zei rom povok parumotü basapan hezavoz ah ñeo epat mañah, “Evo, arimotü bat saem tohopekez non bonorö ev.”
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Pot mañat pi parun epat mañah, “Met Baiñetinavoz Tepatak pot menahan hez, Nem tup ahomak paru añarab mapori nemaz homet mañeo nañohopanez tupumak ev, pot hahopan. Met pot menahan hez, oñ arihö ñetï pov ba iz batat añaraboz monï ahos moreg metat bamegiek givogï tamegivoz zut ravamahan pim zei epamak bahorï ok batameg.”
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Met pot tat hahan aban ñetï kateñiz mañairaholor aban anumaihol bareñ elat mañaroohariz ahori pim pot tah-ñetiv hatevetet pi ur ñomapanez homet nonoroz mel tooh, oñ pi ñetiñ tin haovai emoohan añarab ahovokaro hatevetet home midin tat heh, povoz aban ahö pori pimaz ñaihet tat am heh.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Met hapanezai ravahan Iesur mañairooh-abanari Zerusalem zeit betet sah.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Met orat zeirevai narah al teevai paru sat zi pik haopat mañah-pomeden etehan map ñu ravat heh.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Tahan Pita povoz homet Iesun epat mañah, “Añairameñip eterë, met haopat zi epemed horï ravapanez ni mañeñiek ñu haravah.”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 — ausente —
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 — ausente —
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Povoz ne arin epat añom, Met arim loporizaroh Godiz tin homeo badae batat het tairai anapanez ma eñizapanez mañ mañepek, povoz pi rekot arim mañevoz hañiv anapan.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Met ari mañeo hapekez porah arim modari horï tairañ etapanez poñiz unun manat kos rez manepekepuh mañ hapek, povoz arim Pap abarah hezap arim horï tairatü tovai sohopekez potuz amun unun manat hepan. [
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Met ari aban modariz horï etohopanez poñiz unun naman het homehopek, povoz arim Pap abarah hezap arim horï tohopekez poñiz amun unun naman het homehopan.” Pot parun mañah.]
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Met Iesur pim mañairooh-abanari maot Zerusalem zeitak sah. Tat Iesu Godiz tup ahomakez temeraz kohat lokat sat em toohan aban ñetï kateñiz mañairaholor aban anumaihol bareñ elat mañaroohariz ahorir Zudaholoz koravori pihaz emah.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Tat piin paru epat mañah, “Met tairapuhö ni ahop ba navatat gog tovai emameñ-okoñ tookez nañahat emat ok tameñ?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Pot mañahan Iesu parun epat mañah, “Met ne garos arin amun navoz at añoman ari neen ñetï hañiv nañepek, povozahoh ne nem tamoh-epeñiz kapot arin amun bar añom.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Met God Zoanin mañahan añarab ivoh memeoh, ma hamarah aban napuhö mañahan tooh? Ñetï povoz hañiv ari neen nañei.”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Pot mañahan parumam giz ñun ñun nae nap epat mañah, “Met, ‘God Zoanin mañahan tooh,’ pot dari mañakan pi epat añapan, ‘Met tairaiz pi haohan ari pim ñetiv barotap navat teg?’ Pot darin añapan hez.
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Ma, ‘Hamarahanañ aban napuhö Zoanin mañahan tooh,’ pot piin mañak, povoz añarab mod eperi hatevetet darimaz mogao tat tair etapan? Met paru eperi Zoan pi Godiz propet abanap heh, pot pimaz homet hez, povoz dari mogao etat bahorï avatapan hezag dari piin hameg-epat namañotü.”
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Pot nae nap mañat Iesun hañiv epat mañah, “Met Zoaniz het toohavoz kapot dei unun.” Pot mañahan pi pat, “Kar, met ne arin Zoaniz toohavoz at añohon hañiv nanañ teg, povoz ne amun arim, Tairapuhö neen nañahan tamoh-kap pot arin bar naañotü,” pot mañah.
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.