Lucas 7
Baiñetinavoz Tep Tokatit (KUP) vs ARA
1 Met Iesu parun ñetï poñ map mañat bon tat Kapaneam zeitak maot sah.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Met poek Roma ñai abanariz ahö napuz gog aban pim zait tat heh-nap ñomapanez lam ahov tat oraeh.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Met Iesu emat poek heh-ñetiv ahö pop hatevetet Zuda aban korav narin Iesu emat aban pop batin batapanez mañat asiv meehan, paru Iesuhaz sah.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 — ausente —
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 — ausente —
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Pot mañat Iesu bavizat paru honeo aban popuz zeimakez totoi honoohan Roma aban ahö pop pim hat nari asiv meehan Iesu soohaek emat pim hahat zu epat mañah, “Met Roma aban ahö pop epat niin nañakaz hat emeehan dei ev emeg. Met pi aban horivonañapuz zeimakeh ni tinap rekot sa nalokotü.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Met tair tat pi horip ni tinapuhaz ev nonoroh emameñiek emapan? Oñ epekam het ni ñe nenao haken pim gog abanap tin ravapan.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Met pi pim ahö ravat hezariz irih het parum mañamahat tamah, ma pim irih ñai aban modariz pi korav ravat hez. Tamahaek poriz napun epat mañamah, ‘Ni ok sa,’ hamahan am pim hamahaek samah, ma modapun, ‘Ni ev em,’ pot mañamahan am emamah, ma pim gog aban napun gog nao tapanez mañamah-porah pim mañamahatam am tamah. Met povoz zut ni ev het ñe nenao haken pim gog aban popuz lamao bon tapanen tin ravapan. Pot niin nañakaz hat dei emeehan nihaz emegit ok nañeg.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Pot hahan Iesu aban popuz ñetï hahavoz hatevetehapuh pi homehot het añarab pinañ honeo sooharin epat mañah, “Met rotap aban pat akap nemaz homeo badae batah-akavoz zut Israel añarab nemerih ne gogot tovai emohoek pot navon ne et narë.”
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Pot mañahan aban asiv meehan emoohari borourat zeimakeh maot sat etehan aban lamao tat hehap tin haravat heh.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 — ausente —
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 — ausente —
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Met bavizovai Iesu añ popun etet pimaz zakep tat epat mañah, “Eñarim ni iñ haotun.” Pot mañahapuh ro ñomahap bi tav tavasik bat emoohaek Iesu maras bizahan aban bat emoohari gaa tah.
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Tahan Iesu aban ro ñomahapun epat mañah, “Erom, bal haz.”
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Pot hahan aban rop bal hat ñeo hahan Iesu ropuz marasiz bat añ nonop manah.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Tahan añarab parunañ honeo emoohari etet ñaihetivonañ honeo dei dei horiv tovai Godiz biñ ravat epat nae nap mañah, “Met Godihö darimaz zakep tahapuh eñizapanez hat propet aban ahö epop meehan darim ñaravatak emahap ev.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Pot hat añarab ñetï Iesuz tah-pov nae nap mañovai soohan Zudia zeisik ma zei modasikaroh map ahö ravat sah.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Met Zoan ivoh memeohap kakam zeimakeh hehan pim mañair abanari Iesuz tovai sooh-ñetï povon hatevetet sat piin bar mañah.
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Tahan Zoan pim mañairooharihanañ nañariv meepanen sat Iesun epat mañapanez mañah, “‘Met tokat nap emapan, pot menahan hezan dei ñai bizat etevai samegig, ni tapupu? Ma mod nap tokat ok emapanez dei ñai biit etet hek?’ Pot at mañei.”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Pot pi mañat meehan aban poñariv Iesu hehaek sa berevat epat mañah, “Zoan ivoh emeoh-popuhö dei epat niin at nañakaz hat emeehan ev emeg. ‘Met tokat nap emapanez menahan dei ñai bizat etet hezag ni tapupu? Ma mod nap tokat emapanez dei etet hek?”
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Met pot parup sat Zoaniz hahat Iesun mañooh-porah pi añarab ahovokaro lam ahoñ tat hehari batin batooh, ma pi paruh pituhol menat hehaek ahoam ruoh, ma etañ kutari etañ batin batoohan paru eteoh.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Povoz Iesu parupin ñetï hañiv epat mañah, “Met arip sat Zoanin petev nem tamohon etet hateveteameg-epeñiz bar mañei. Met paru etañ kut tat heharir, eñañ horï ravat heharir, aban obuloñ pohao tat heharir, hat koveñ unun manat heh-pori, map batin batamohovoz ñetiv, ma ñomamahari maot baval hamohovoz, ma añarab, ‘Dari horï hezaek tairap eñizapan,’ pot hahot hezari Godiz baiñetinao hateveteamahavoz ñetiv, map nem tamohon eteameg-epeñiz ñetiñ sat piin bar mañei.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Met tairap nem tamohovoz homet, ‘Rotap emapanez hah-tapup ev, pot homet lop houlorizaronañ naketuz pop pim loporih biñ ravat hepan,’ pot sat piin mañei.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Pot mañahan parup sahan Iesu Zoaniz ñetiv añarabon epat mañah, “Met batam Zoan ham betez nonair nai bon heh-narah hehan, ari poek tair toohavon etepekez hat soog? Met havos teptepivok ba saem tamahavoz zut aban betez napun etepekez hat soogi?
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Ma aban nap dimir giv tinatü tat hehapun etepekez hat soogi? Evo, pot bon, met paru dimir giv tinatü tat hezari zei ahö tinañik hez, oñ ham betez narah pori nakez.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Ma ari Godiz propet aban napun etepekez hat soogi? Met rotap ari sat Godiz propet abanapun eteog, met piuhö propet aban modari map ritou metat hez.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Met batam Godiz propet aban napuhö Zoan emat tohopanez ñetiv epat menahan hez,
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Met rotap epat añoman hatevetei. Met Zoan piuhö nem nonor ba oñ batah, povoz pi aban ahop ravat het añarab mod mapori ritou metat hez, oñ añarab God parum koravopuz masakavoz roketak hepanez pov ou ravapanezaek añarab tairari masak povok hepanez porihö Zoan ritou metat hepan.”
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Met pot Iesu haohan paru takes monis boohari, ma añarab modari garos Zoan ivoh memeoh-pori hatevetet epat haoh, “Met rotap God non tinaorö petev darin añairamah,” pot haoh,
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 oñ Parisi abanarir aban ñetï kateñiz mañairahol hatevetet ivoh memeepanen, Godiz nonoroh sohopanez kaev ravat kos rez manat heh.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Met Iesu maot epat mañah, “Ari petev hez-eperiz tamegivoz tairavotï zut tat haom?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Met ñaro daparih het ekerë tamahariz zut ari tameg. Met ñaro poriz narihö biñ ravat tenaveñ urovai modarin epat mañamah, ‘Met ari emepeken deinañ honeo daat mezak.’ Pot mañamahan mod pori kaev ravat epat hamah, ‘Evo, dei kaev.’ Pot hamahan tapurihö maot iñ mazamañ haovai mod porin epat mañamah, ‘Ari emepeken dari honeo het iñ mazamañ haovai iñ haok.’ Pot hamahan mod pori maot kaev ravat epat hamah, ‘Evo, dei iñ mazamañ haovai iñ haokaz kaev raveg.’ Met ari petev hezari ñaro poriz zut tameg.
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Met Zoan ivoh memeohap emahapuh, pi goerahanañ pohao bain ivov nain heh. Tat porah karah pi gipiz nainotuz ahao hat hehan ari etet ñaroholotï zut tat añohovoz zut pimaz kaev ravat, ‘Pitup menat hezan pi rumurat okat tamah,’ pot ari pimaz haog.
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Oñ ne Añaraboz Nanep emat gipizor bain ivov nohot hezan ari etet ñaroholotï zut tat añohovoz zut ari kaev ravat nemaz pot hameg, ‘Aban epop pi gipizor bain ivov ahoam nohot pi aban takes monis bamaharir horï tamah-modarinañ ñod reet hez,’ pot nemaz hameg.
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Met Godiz hodad tinao ari bat hegitin dei Zoaniz tin hodad teg narab, oñ ari pot nat, kut hez.” Pot parun mañah.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Pot hat bon tahan tokat Parisi aban nap gipiz bareñat Iesur modariz as hahan sat pim zeimakeh paru toutat gipiz tezat nooh.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Met parum zei potak añ horï tooh-nap hehaek Iesu aban popuz zeimakeh paru toutat gipiz nooh-ñetiv hatevetet pi sat ñerë nao helevonañ matut tat uer ulagï tinao mañar meehan hehaek zum tat basat gipiz noohaek lokah.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Tat Iesuz eñañiz totoi rouvat iñ hahot hehan esoroñ Iesuz eñañik ñodoohan pim gag tae tovetanañ tok rizat olohot het eñañik tot novai uer ulagï tinavonañ pov baozourovai ur memelooh.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Met pot tohot hehan Parisi aban Iesu emat paru gipiz napanez as hah-pop etet pot homeoh, Añ epop pi horï tamahap ev, oñ aban epop Godiz propet aban naputin añ epopuz horï tamahavon hodad ravat meehan sah narab.
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Pot homeohan Iesu aban popuz homeh-povoz hodad tat epat mañah, “Saimon, deip ñetï nao haopain.” Pot hahan Saimonihö epat mañah, “Añairameñip ae, haken ne hatevetem.”
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Pot mañahan Iesu pim pot homeohavoz homet ñetï epov epat mañah, “Met aban nap monisinañap hehapuh pi aban nap monï 500 kina manat aban mod nap monï 50 kina manat parupin pot mañah, ‘Tokat nem monï okosiz hañis arip ne nanepek.’ Met pi pot manat mañahapuh sah.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Met sat hehaekanañ tokat pi maot emat pim monisiz hañis bapanez hat monis manah-poñarivin as hahan emat monï hañis manapanezat rekot bon, povoz parup pap tah. Tahan aban monis manahap parupimaz zakep tat pot mañah, ‘Met arip monis bonoñariv, povoz nem monis maot ne navotü, oñ am sat hezei.’” Met ñetï pov hat Iesu Saimonin epat at mañah, “Saimon, ni tair homeameñ, monis manat maot navotuz hahapuz aban poñarivihanañ tairap ahoam pimaz zait tat homeme heh?”
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Pot at mañahan Saimon homet epat hah, “Aban monis ahoam manahan hañis naman tahap pimaz zait tat homeme heh batah.” Pot hahan Iesu hañiv epat hah, “Rotap ok hañ.”
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Pot mañahapuh Iesu havoe tat añ popun etet Saimonin epat mañah, “Erom, añ epopuz tin netamahavon et hareeñi? Met nim zeimakeh lokohon ni dari Zudaholoz tamegit tat nem eñañ ivoh nevetepanez nim as roholon namañ, oñ añ epop pim esoroñinañ nem eñañ ivoh betet gag tae tovetanañ olamah.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Met ne emohon ni ba noupitit tot nanein, oñ añ epop nem eñañik ahoam tot neinohot hez.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Met darim tamegit nem gagavok ni ueriv ur nanemel teñin, pi uer ulagï tinavonañao bat emat nem eñañik ba ozourat ur nemelah.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Povoz ne niin ñetï nao nañoman hatevet. Met añ epop nemaz zaitiv ahoam tat hezag et hareeñi? Erom, pim horiv ahoam hehaek haoloh. Oñ napuz horiv aviam olohomaz-pop pi nemaz aviam zait tapan.”
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Pot Iesu Saimonin mañat añ popun epat mañah, “Nim horï tooñiv map haoloh.”
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Pot hahan mod pinañ honeo het gipiz nohot heh-pori parumam pim pot hahavoz kaev ravat nae nap epat mañah, “Met aban epop tair heripuhö añ epopun, ‘Ne nim horiv haoloh,’ pot mañah?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Pot haohan Iesu añ popun maot epat mañah, “Ni nemaz homeo badae bateñ, povoz ni horï heñiekanañ Godizap maot haraveñig, bal hat lop tinarinañ sohoz,” pot mañah.
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.