Lucas 20
Baiñetinavoz Tep Tokatit (KUP) vs ARA
1 Met aliz nasik Iesu Godiz tup ahomakeh het añarabon pim ñetï tinao mañohot hehan paru aban anumaihol bareñ elat mañaroohariz ahorir aban ñetï kateñiz mañairaholor aban korav modari emat
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 piin epat at mañah, “Erom ae, met tairapuhö ni ahop ba navatat gog tovai emameñ-okoñ tookez nañahat emat ok tameñ?”
2 e o arguiram nestes termos: Dize-nos: com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu esta autoridade?
3 Pot at mañahan Iesu pat, “Met ne garos arin amun navoz at añoman hañiv nañepek.
3 Respondeu-lhes: Também eu vos farei uma pergunta; dizei-me:
4 Met God Zoanin mañahan añarab ivov memeoh, ma hamarah aban napuhö mañahan tooh?”
4 o batismo de João era dos céus ou dos homens?
5 Pot at mañahan parumam giz ñun ñun epat nae nap mañah, “Met dari, ‘Godihö Zoanin mañahan tooh,’ pot hakan pihon, ‘Met tairaiz pi ñetiv haañoohan ari barotap navat toog?’ pot darin añapan hez.
5 Então, eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não acreditastes nele?
6 Ma pin, ‘Aban napuhoam Zoanin mañahan tooh,’ pot mañakan añarab mod eperi hatevetet Zoan pi Godiz propet abanap ravat heh, pot paru pimaz homet hez, povoz dari mogao etat heleñ bat ourapan hezavoz dari piin hameg-epat namañotü.”
6 Mas, se dissermos: dos homens, o povo todo nos apedrejará; porque está convicto de ser João um profeta.
7 Pot nae nap mañat Iesun hañiv epat mañah, “Met Zoaniz het toohavoz kapot dei unun.”
7 Por fim, responderam que não sabiam.
8 Pot mañahan pi pat, “Kar, ne arin Zoaniz toohavoz at añohon hañiv nanañ teg, povoz ne amun arim tairapuhö neen nañahan tamoh-kap pot arin bar naañotü,” pot Iesu parun mañah.
8 Então, Jesus lhes replicou: Pois nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Iesu pot mañat maot aban naritï bavatat ñetiv añarabon epat mañah, “Met aban nap pim ham ahö nar hehaek avas menat greip mar nañ elat ñedeh. Tahapuh aban mod nari korav meñet pot mañah, ‘Met ari uloñ badat utap tapanen bain ivov matut tepekepuh nemauz nao nevizat nao arim bei.’ Pot mañat paru korav meñet aban maup hotoh pataek sat heh.
9 A seguir, passou Jesus a proferir ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a lavradores e ausentou-se do país por prazo considerável.
10 Met sat hehapuh tokat aban mau pop pot homeh, Petï nem greip uloñ avasik utap hatahan bain ivov matut tahao ev, pot homet pim gog aban nap av posik korav heharihö bain ivov manapanen bat emapanez hat meehan sah. Tahan aban korav heh-porihö meehan sah-pop iv pov manapanez kaev ravat biñinañ urahapuh upaip meehan maot sah.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha; os lavradores, porém, depois de o espancarem, o despacharam vazio.
11 Pot metahan emahan aban avasiz maup gog aban mod napuhoen meehan sahan aban korav hehari horï taput metat biñinañ urat bahorï batat upaip meehan maot sah.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo; mas eles também a este espancaram e, depois de o ultrajarem, o despacharam vazio.
12 Tahan tokat maup gog aban mod napuhoen meehan sahan aban korav heh-porihö taput urat betehan maot sah.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de o ferirem, expulsaram.
13 Tahan av posiz maup pot hah, ‘Tair tom batah? Met nem ro tin ne pimaz ahoam zait tat hezap meeman sapanen paru, “Ae aban ahop ev,” pot hat pim ñeo hapanen paru hatevetepan.’ Pot hat pim rop meehan sah.
13 Então, disse o dono da vinha: Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Tahan paru avasiz korav hehari ro popun etet epat nae nap mañah, ‘Ae, av epesiz maupuz rop ok meehan emahag, etei. Met papapuzatü pihar bapan hezag, dari pi zuam bat ur ñomakapuh av epes darim pohao bak.’
14 Vendo-o, porém, os lavradores, arrazoavam entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança venha a ser nossa.
15 Pot hahapuh pi basat avasiz bin binivok betet ur ñomah.” Pot ñetiv mañat aban poek hatevetet heharin epat at mañah, “Met tokat greip avasiz maup emat aban av posik korav hehari tair metapan ari homeameg?
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Petï pi emat aban horï pori map men ñomapan. Tat aban tin av posik korav ravat hepanez nenari meñepanen hepan.” Pot mañahan añarab hateveteh, met pi parumaz homet ñetï epov hah, povoz epat paru hah, “Evo, hameñ-okat dei etapanez kaev.”
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros. Ao ouvirem isto, disseram: Tal não aconteça!
17 Pot hahan Iesu parun etet epat mañah, “Met Baiñetinavoz Tepatak ñetï epov menahan hezaek ari rekö hameg,
17 Mas Jesus, fitando-os, disse: Que quer dizer, pois, o que está escrito:
18 Met aban nap bah porah baholat ñodapan, povoz pim aboi ur kelapan, oñ bah porahö aban napuz revah ñodat urapanezaek map sak elapan,” pot mañah. (Met Iesu pimauz homet baharatï bavatat parun pot mañah.)
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Met Iesu ñetï epov mañahan aban ñetï kateñiz mañairaholor aban anumaihol bareñ elat mañaroohariz ahori hatevetet pot homeh, Petï pi darimaz homet aban korav horiritï bavatat ñetï okov hah, pot paru hodad ravah, povoz pi bat demapanez homet heh, oñ añarab poek hehari pimaz ahoam zait tah, povoz paru Iesu bapanen añarabohö paru bahorï batapan hezavoz homet ñaihet tat pi nav, oñ am heh.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam lançar-lhe as mãos, pois perceberam que, em referência a eles, dissera esta parábola; mas temiam o povo.
20 Tahapuh met pi bapanez nonoroz am mel tovai aban mod nari pi hehaekaz meepanez tat parun epat mañah, “Met añarab modariz tamahavoz zut ari pim nakoe sat at mañohopeken pi ñetï horï nao hapan, povoz dari rekot pi bat gavman ahorihaz basakan pi ñevok bizat pim ñetiv hatevetepan.” Pot mañat meehan paru aban moreg metapanez pori Iesuz nakoe sah.
20 Observando-o, subornaram emissários que se fingiam de justos para verem se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Tat epat piin at mañah, “Añairameñip ae, met ni aban ñetï rotapuñihar hameñip. Tat ni dei añarab kaev ravakaz homet nakez, oñ aban ahö ravat hezarir betezari dei mapori ni Godiz nonoroh tin sookaz ñetï rotap povohar añameñip, povoz niin at nañakan hatevetet hañiv dein bar añ.
21 Então, o consultaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente e não te deixas levar de respeitos humanos, porém ensinas o caminho de Deus segundo a verdade;
22 Met dari takes monis Sisa popuz gavman abanari manameg-pov tin, ma horiv ok tameg? Ni tair homeameñ?”
22 é lícito pagar tributo a César ou não?
23 Pot at mañahan Iesu parum pi moreg metapan hat at mañah-pov zuam hodad haravahapuh pi parun epat mañah,
23 Mas Jesus, percebendo-lhes o ardil, respondeu:
24 “Met monï hel nas bat neen nañairei.” Pot mañahan paru monï nas batezat piin mañairahan pi etet parun at mañah, “Met akö epopur abat epov tairapuzao ev?” Pot hahan paru epat hah, “Met Sisaz akopur abatao ok.”
24 Mostrai-me um denário. De quem é a efígie e a inscrição? Prontamente disseram: De César. Então, lhes recomendou Jesus:
25 Pot hahan Iesu ñetï hañiv parun epat mañah, “Met povoz tairatü Sisa aban ahö popuz au ravat hez-potü paru manei, oñ tairatü Godiz au ravat hez-potü pi manei.”
25 Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Pot mañahan paru home midin tat heh. Met paru añaraboz ñaravatak hehaek pi ñetï horï nao hapanen ñevok bizapan hat at mañah, oñ pi ñetï tinao hahan paru hañiv mañapanezao bon, povoz paru ñetï hañiv piin namañ.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Met paru Sadiusi aban porihö ñomamahari maot bal nakaotü, pot haoharihanañ-nari emahapuh,
27 Chegando alguns dos saduceus, homens que dizem não haver ressurreição,
28 Iesun epat at mañah, “Añairameñip ae, Mosesihö ñetï darim tovai sookazao pot menahan hez, Met aban nap añap bat het ñaro navat hepanepuh ñomapanen aban popuz bosip hepanezaek añ hapurï pop bapanepuh ñarohol batapanen pim nanepuz ñarohol ravapan, pot menahan hez.
28 perguntaram-lhe: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém, sendo aquele casado e não deixando filhos, seu irmão deve casar com a viúva e suscitar descendência ao falecido.
29 Met ñetï nao epat amun niin nañakan hatevet. Met aban nari 7 batahan heh. Tat nanë garosikap añap bat hehaek ñaro nap navat het abup ñomahan,
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 pim bos tokatizapuhoz añ tapup bat pi amun ñaro navat het ñomah.
30 o segundo e o terceiro também desposaram a viúva;
31 Tahan mod tokatip amun añ tapup bat ñaro navat het ñomah, met aban 7 pori añ nen popuam bat ñarohol navat bonoam het ñomovai sohot map bon tah.
31 igualmente os sete não tiveram filhos e morreram.
32 Tahan tokat añ popuhoz ñomah.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Met aban 7 porihö añ hon nen pop bat ñomovai soohan paru maporiz añap pot ravat heh, povoz tokat ñomamahari bal hapanez ari hameg-porah añ pop abü tairapuz añap ravat hepan?”
33 Esta mulher, pois, no dia da ressurreição, de qual deles será esposa? Porque os sete a desposaram.
34 Pot at mañahan Iesu ñetï hañiv parun epat mañah, “Met petev ham eparah añarab het nae nari bamah,
34 Então, lhes acrescentou Jesus: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento;
35 oñ tokat God hapanen ñomapanezaekanañ maot bal hat tin hepanez pori porah nae nari navotü, oñ am hepan.
35 mas os que são havidos por dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Met pori bal hapanezaek pim ñarohol ravat het enzoliholoz zut hepanepuh maot nañom pohao het hepan.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Met ari añarab ñomat maot bal nakaotü, pot hamegivoz ne arin epat añom. Met Moses tepatak añarab ñomat bal hamahavoz ñetï nao pot menahan hezaek ari rekö hakameg, oñ tair tat ari tin hodad narav? Met zi namedek itiñad rai rai hat bon narav hehan Godihö Mosesin epat mañah, ‘Moses, ne nim iz mimihol Abraamir Aisakir Zekopoz korav ravat hezap ev,’ pot piin mañah.
37 E que os mortos hão de ressuscitar, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando chama ao Senhor o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Met God ñomat bon tamahariz korav narav, oñ pi eteamahan añarab mapori biririam hezaek pi korav ravat hez. Povoz pori ñomahaekanañ sat pinañ birirï hez, pot arin ev añamoh.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Pot mañahan aban ñetï kateñiz mañairaholohanañ nari epat hah, “Okat hat ni ñetï tinao añeñ.”
39 Então, disseram alguns dos escribas: Mestre, respondeste bem!
40 Pot hat paru at ñe modañ at mañapanez bapap tat am heh.
40 Dali por diante, não ousaram mais interrogá-lo.
41 Met Iesu añarab porin maot epat mañah, “Met aban nari arin epat añamah, ‘God Kristo ari eñizapanez au hahan hez-pop pi Devid ahö ravat heh-popuz ro mimip ou ravat hepan,’ oñ pot arin añamahavoz homet epat añoman ari homei.
41 Mas Jesus lhes perguntou: Como podem dizer que o Cristo é filho de Davi?
42 Met mamog Devid Buk Song Tep potak epat menahan hez,
42 Visto como o próprio Davi afirma no livro dos Salmos:
43 nimaz kaev ravat hepanez pori bat hor batat nim eñañiz irih neohö meñeman ni parum revah hekë.’ Buk Song 110:1
43 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
44 Met ev Devid Kristo popuz homet, Nem Amip, pot hah-pop tair tat pim ro iz mim nenap ou ravapan?” Pot pi parun at mañah.
44 Assim, pois, Davi lhe chama Senhor, e como pode ser ele seu filho?
45 Met pot mañahan añarab hatevetet hehan Iesu pim mañairooh-abanarin maot epat mañah,
45 Ouvindo-o todo o povo, recomendou Jesus a seus discípulos:
46 “Met ari tovai paru ñetï kateñiz mañairaholoz tamahat totunei. Met paru pori parum dim tovë tinari meamahapuh añarab togü manat hezaek sat biñ ravat het sarem tamahan añarab parun etet, ‘Deim ahori ae,’ pot mañohopanez paru zait tat het pot tovai samah. Met arim topour zeiñik lokat topourameg-porah paru pori sat garosik tek tinañik toutapanez paru zait tat toutamah, ma gipizor anumai bareñat biñ ravat topourat nameg-porah paru bol ahö tinañihar parum bat napanez zait tat an tat bamah.
46 Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Met aban pori paru amun añ hapuriholoz zeiñik sat meñizamah bon, oñ paru sat añ hapurihol moreg metat parum nonair naitur zeiñ parum bamahan añ pori betez hez. Met paru pot tamaharihö modari parun etet, ‘Mañeo tin hamahari ok,’ pot hahopanez hat mañeo toveam beri haz hahot hez. Met paru aban pot tamah-pori tokat ñevok bizat hañ horï ahov manapan, povoz ari hodadeo bat parum tamahan añoh-epat tovai totunei.” Iesu parun pot mañah.
47 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.