Lucas 13
Baiñetinavoz Tep Tokatit (KUP) vs NTLH
1 Met Iesu pot mañah-porah añarab poek heh-nari epat piin mañah, “Met Galili aban nari bol sipsipihol Godiz hañiv metapanez bareñ elat hehan aban ahop Pailat pim ñai abanari meehan sat paru horï tat men ñomah-ñetï pov ni hateveteñi?”
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 Pot at mañahan Iesuhoen hañiv epat at mañah, “Met Galili aban men ñomah-poriz horiv ahoam hehan men ñomah, oñ paru Galili añarab nañom hez-modariz horiv aviam hez, pot homeamegi?
2 Então Jesus disse:
3 Evo, pot bon, met arim loporizaro boreurat arim horiñ navet tepek, povoz parum tat ñomah-taput ari tat ñomat horï ravepek.
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 Met Zerusalem zeitak abanari 18 ñomah-ñetiv ari hatevetegi? Met paru Siloam iv havevoz nakoe heleñinañ zei tovemak demahan hehaek edat aban hamoh-pori totoi hehan urahan ñomah. Met poriz horï tah-povohö Zerusalem añarab modariz horï tah-pov ritou metat hehaek ñomah, homeamegi?
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 Evo, pot bon, met arim loporizaro borourat horï tameg-poñ navet tepek, povoz ari amun parum zut ñomat horï ravepekezari ok,” pot mañah.
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 Pot hat Iesu zi namedetï bavatat ñetï nao epat mañah, “Met aban nap hehapuh pim avasik zi named ñedet sat hehan zi pomed ahö ravat hehan aban pop orah rezah uloñ badapanen tavat napan hat emat eteohan, zi pomed uloñ navad betezam heh.
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 Tahan aban pop pim avasiz korav ravat heh-gog aban napun epat mañah, ‘Erom ae, met krismasañ 3 ne zi epemedek uloñ badapanen tavat nom hat etevai emoohon uloñ navad hez, povoz zi epemed betezam het hamaraz haleñaiv bamahavoz ne homet kaev netamahag, ni men bet.’
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 Pot mañahan avasiz korav hehap pim ahopun epat mañah, ‘Nem ahop ae, tin hañ, oñ krismas mod epovok am hepanen ne korav het zi kapotak bol zañ bat em betet ked beiroman hamar haleñai tapan.
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 Pot tat eteman tin ravat zi uloñ badapan ma tair, deip am het etepain. Oñ am navad hepan, povozahoh nim hameñ-okat tat men betem,’ pot gog aban pop hah.” Iesu pot parun mañah.
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Met paru Zudaholoz gogot nat heh-aliz poñiz nasik Iesu parum topour zei namakeh lokat añarabon ñetiv mañooh.
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 Met poek añ nap pitup menat pim kokatarï bapekü tat hehan tin haeñ tapanez pap tat pekuam sooh-nap hehan krismasañ 18 bon tah.
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 Met añ pop hehan Iesu piin etet epat mañah, “Eñarim ae, ni nem nakoe em.” Pot mañahan emahan epat mañah, “Nim tat hezao petev ok bavon batomaz toh.”
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 Pot haovai Iesu pim marañ añ popuh bizahan pim kokatarï pekü tat hehaek tin ravat opep ravahan pi Godiz biñ hahot heh.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Tahan topour zei pomakez aban korav ravat hehap parum gogot nat heh-aliz posik Iesu gog pov tat añ pop batin batahavoz loporih kaev ravat añarabon epat mañah, “Met alizañ 6 darim gogot tovai sameg-poñik pi ari rekot batin avatohopan, oñ darim gogot nat hez-aliz nasik pi tovai ari batin avatapanez hat pihaz emotunei.”
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Pot mañahan Iesu hatevetet hañiv epat mañah, “Met ari aban moregari, orah rezah arim kauholor donkihol hez-zei poñik lokat bat iverihaz alizañik baeñat samegin ivov namah, met gogot nat hez-aliz poñik amun ari gog pov tamegin arim kauholor donkihol ivov namah.
15 Então o Senhor respondeu:
16 Met povoz zut aliz epesik ne añ epop meñizat batin batohoek ne ganö toh, pot homeamegi? Evo, pot bon. Met pi Abraamiz iz mimip Setenihö pim heris bahorï batat hehan pi krismasañ 18 horï hehaek ne pimaz zakep tat Seteniz kezao ritou metat batin batohovoz ari nemaz ñetï horiv ok hameg.”
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 Pot mañahan pimaz kaev ravat hehari paru hatevetet tu ravat ñeo nak hehan modari Iesuz tin tovai emoohavoz paru biñ ravat pim abatao bat hel batah.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Met Iesu pot mañat maot epat mañah, “Met God arim korav maupuz masakavoz roketak hepekezao tair hez? Ma kapot ou ravapanez tairavotï zu tat arin añom?
18 Jesus disse:
19 Met zi namedez abatao mizimed hameg-pomedez bi ul nao nap bat ñedeamahan berevat ahö ravamahapuh zi modañ ritou metat mar arur ahö ravamahan idehol emat parum zezeñ bizat oramah.” Pot Iesu parun mañah.
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 Pot mañat ñetï mod epov epat mañah, “Met Godiz masakavoz roketak hepekezavoz tairavotï zut tat añom?
20 Jesus continuou:
21 Met ist parava botevonañ honeo biamah-pei povotï zu tat hez. Met añ nap pei pov aviam bat parava bot ahovonañ honeo bizat basat em tamahan map tu hat ahö ravamah,” pot mañah.
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Met pot mañat bon tahapuh Iesu Zerusalem zeitak sapan hat zei pot betet zeisizañ sovai zei ahotakaror goetakaroh ñetiv mañovai sooh.
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 Met mañovai soohan aban nap piin epat at mañah, “Deim ahop ae, met añarab honep honep God pimeri bavatapan, ma dei mapori pimeri ba avatapanen tin hek?” Pot piin at mañahan
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 Iesu haniv epat mañah, “Met añarab tin pohao het hepanez zei posiz haitok poorö ahö bon, oñ goeor rezahan hezaek añarab ahovokaro poek lokat hepanez zu tovai sohopanez bapap tat hez, oñ ari tapuek lokat hepekez hat boi tat rez kek tohot hepek, povozahoh rekot lokat poek hepek.
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 Met tokat zei posiz maup haitokor merizapanen hepanen ari añarab nari iñidoh emat kerë hapekepuh kad kad urovai, ‘Deim ahop ae, haitokor tezeken emak,’ pot hapeken pi epat arin añapan, ‘Met ne arimaz unun, oñ taekanañ emat ok hameg,’ pot arin añapanen
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 ari epat mañepek, ‘Erom, met ni deimatak emat baiñetinao añooñin hateveteog-porah dari honeo gipizor ivov nohot hegivoz ni unun manat heza?’
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 Pot hapeken epat añapan, ‘Ne arimaz ununug, ari taek epatari ok. Met ari horï tovai emoogiri okeg, nehanañ zei nanat pataek sei.’
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 Pot kos rez anat añapanez porah aban Abraamir Aisakir Zekopor Godiz propet aban modari map pim zei tinasik lokat hepanen, ari iñidoh het etet hepekezaekanañ iñ hahot het kakamao hatevetehot gitahav men tep hat hepek.
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Pot ari tat hepeken añarab gitap berevamahaek zei posikarohanañari, ma gitap bañodamahaek zei posikarohanañari, añarab map ahovokaro emat Godiz zei tin posik kohat het biñ ravat gipiz nohopan.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 Met rotap epat arin añom, Met petev añarab abatañ bon hezarihanañ nari tokat porah abatañinañ ahori ravat hepan, oñ petev añarab ahö abatañinañ hezarihanañ nari tokat abatañ bonori ravat hepan.” Pot Iesu parun mañah.
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Pot mañoohan tapuraham Parisi aban nari emat piin epat mañah, “Erom ae, met aban ahop Erod pi ni nemenapanen ñomekez hahan dei hatevetegig, ni zei epat betet pat naek sekez nañak hat ev emeg.”
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Pot mañahan Iesu hañiv epat mañah, “Met Erod had bed ñaipuz zut tamah-okopun ari sat epat mañepeken hatevetep, ‘Petev ma zeirevai pi pituhol añaraboh menat hezaek ruovai añarab lamao tat hezari batin batohopan, met au aliz posikaro bon tapanez porah pim gogot bon hatapan, povoz pi nimaz ñaihet nat.’ Pot ari sat piin mañepeken hatevetep.”
32 Jesus respondeu:
33 Pot parun mañat Iesu maot epat hah, “Met rotap aliz epesik ma zeirevai ma zeirevaizasik Zerusalem zeitak non somaz emamoh-epoorozañ sohom. Met batam propet aban pori Zerusalem zei potak ur ñomovai emooh, povoz ne amun Godiz ñetiv arin añovai samohoek Zerusalem tapuek soman paru ne navat ur noñomapan.” Pot pi hah.
33 E Jesus continuou:
34 Pot mañat maot epat mañah, “Mai zakep ari Zerusalem añarab, Godiz propet abanari menoog, ma pim gog aban modari arihaz meehan emoohan heleñinañ ur ñomoog, povoz epat arin añom, Met hohorep pim rohol batopourat ñep mezat korav tin hezavoz zut orah rezah ne arimaz zakep tat tin korav aravat hemaz zait tat hez, oñ ari povoz kaev ravameg.
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Ae, God evetepanen arim zei ahö epat betezat ravapan. Met zeirevai ari neen maot et nanereotü, oñ tokat ari, ‘Godihö okop pim abatavonañ meehan emah, povoz piin biñ mañook,’ pot ari nemaz hapekez porahoh maot neen et nereepek.” Pot Iesu parun mañah.
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.