Lucas 10
Baiñetinavoz Tep Tokatit (KUP) vs NTLH
1 Met pot mañahapuh tokat Iesu pi abanari 72 ba ou batat honeñariv honeñariv baverat zei ahö potak katak, ma zei goe pim sapanez poñik paru garos meepanen sapanez tah-porah
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 pi parun epat mañah, “Met ari emeeman sepekez teg-epovoz tairavotï zut tat añom? Met av epesik gipiz ahoam map utap hatat hez, oñ gog aban sat gipiz potü bat batogü manapanezari aviam hez, povoz ari av epesiz maupun mañ mañohopeken pi gog aban modari ba ou batapanen sat gipiz potü bat batogü manohopan.
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 Met gog emeeman sat tovai sohopekez pot gog honoñai ahot ok, povoz epat añom, Met sohopeken had bedeholohö bolohol menamahavoz zut modarihö arimaz kaev ravat bahorï etohopan.
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 Met sepekez tat tovai arim heriñ tin metohopekez homet moniñ ma kizovetü bat sotunei, ma eñ suñ meet sotunei, ma nonoroh ari sohopekepuh añarab modari bavizat ñetiv ahoam hahotunei, oñ am ñeo mañovai sohozei.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 Met pot tovai ari sohot zei natak berevat zei namakeh lokat toutat het pomakeh hepanezarin epat mañei, ‘Godiz masakao arinañ hepanen lop tinarizaronañ ari hezei.’
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 Met pot mañepeken zei pomakez aban maup masak etohot hepan, povoz arim mañepekez pov rotap ravap, oñ ari masak naetotuzat ravapan, povoz mañepekez pov arimautï maot emapan.
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 Met zei bat sa avatapanez pomakeh am hepekepuh tovai zei modamakeh sotunei, oñ pomakeam het zei potakarin Godiz ñetiv mañohopeken paru gipiz anohopanen ari, Ui dari hañ tairai paru manak, pot hometunei. Oñ gog abanari gogot tamahan hañiv manamahavoz zut ari amun añarab meñizat tohopekezavoz hañiv paruhö gipizor ivov ari anohopan.
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 Met zei natak ari sepeken mar anat avat sat eñepanepuh gipiz arim nain hepekez natü bareñat tez anapan, povoz am nei.
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 Tat zei potak am het lamari batin batovai añarabon epat mañei, ‘Met Godiz masakavoz roketak sat hepekez pov totoi arih emapanez tah,’ pot mañohozei.
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 Met pot mañat ari zei mod natak sat berevepeken paru arim ñetiv hatevetepanez kaev ravapan, povoz ari nonoroh sat rouvat het parun epat mañei,
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 ‘Ae, ari Godiz masakavoz roketak hepekez pov petev arim totoi ravah-ñetï tin pov dei arin añakaz hat emegin ari kaev raveg, povoz arim ham tomol moleo deim eñañik ñed bat hezaek maot ev teur betekaz teg.’ Pot parun mañat teur betet sei.
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 Met pot etapanez añarab poriz epat añom, Met batam añarab Sodom zeitak heh-pori horï povor kao ahoam tooh, povoz tokat God ari añarab ñevok evizapanezarah pi Sodom pori hañ horiv metapan, oñ zei añarab het arimaz kaev ravapanezatak hepanez poriz horivohö Sodom añaraboz batam tooh-pov ritou metat map ahö ravapanezaek God paru hañ horï ahö mapov metapan,” pot mañah.
12 E Jesus disse mais isto:
13 Iesu pim mañairooh-aban 72 porin pot mañahapuh boreurat añarabon epat mañah, “Ui, ari Betsaidar Korasin zeitakaroh añarab eperi, met ne arim zeitakaroh lamari batin batat pituhol ruoh, oñ ari arim horiv navet am hez, povoz mai zakep ari honoñai ahov tokat bepekezari ok. Met batam Taiar Saidon zei potakaroh añarab Godiz hodad natari hehaek aban nap poek sa het nem red tamoh-epeñiz zut nañ tat añarab lamari batin batoohatin parum horiv betepanez hat zakep tat boteo hol ruat kir kizeñ tat heh narab, oñ ne arin red povor kao añairamohon arim horiv navet.
13 Jesus continuou:
14 Povoz tokat ari añarab mapori ñevok eviipanezarah Taiar Saidon zei potakarohari parum horivoz hañiv aviam bapan, oñ arim horivoz hañiv ari ahoam bepek.”
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 Pot hahapuh modarin epat mañah, “Ae ari Kapaneam zeitakari, arim abatañ bat hel batat abarah helepekez homeamegi? Evo, ari poek rekot nahelotü, oñ horiñ tamahari ñomat sat hezaek evetepanen sepek.”
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 Iesu pot mañahapuh pim mañairooh-aban porin maot epat mañah, “Met tairari arim gizarop hapekezat hatevetet baval hapanez pori nem gizarop amun ok baval hapan, oñ tairari ari kos rez anapanez pori ne amun kos rez nanapanezari ok, met ne kos rez nanapan, povoz nem Pap ne nemeehan erohop amun ok kos rez manapan.” Pot pi parun mañah.
16 Então disse aos discípulos:
17 Met tokat abanari 72 meehan sat gogov tovai soohaekanañ maot boreurat emat parum tovai soohavoz biñ ahov ravat Iesun ñetiv epat mañah, “Deim Amip ae, dei nim añeñit tat pituholon nim abatavonañ mañovai soogin hatevetet añarab betet berevat soohan tin ravooh.”
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 Pot mañahan Iesu epat mañah, “Tin, met pot tovai soogin Seten pi uas reamahan eteamegivoz zut revah hehaekanañ er horat ñodahan ne eteohö.
18 Jesus respondeu:
19 Met ari hatevetei, nem kezavohö pi popuz kezao ritou metat hez, povoz nem kez pov ari anohon bat hezaek hamalehol ma pei horï tairari rekot ari emenat bahorï naavatotü, ma Seten amun rekot bahorï naavatotü,
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 oñ ari hamegin pituhol hatevetet berevat samahavoz, ‘Deimauhö hamegin berevat samah,’ pot hat biñ ravotunei, oñ abarah tepatak arim abatañ God red hamenahan hez-povoz homet ari biñavonañ hezei,” pot mañah.
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 Pot mañoohan Godiz Pul Tinap Iesuz loporih biñ ahov manahan pi epat hah, “Apai, ni nenap abarar hamarah hezariz maup hez. Met paru nari pot hamah, ‘Dei hodad ahö tinavonañ het tovai sameg.’ Pot hamahari nim ñetï rotapuv hodad tapan hezavoz ba iz batameñ, oñ paru, ‘Dei hodadeo tekï hezari eveg, ni eñizooken tin hodad ravohok,’ pot nañamahariz ni hatevetet kapot tin hodad tapanez mañairameñ, povoz homet ne nimaz biñ ravat hez. Met Apai, rotap nimauz zaitivonañ añarab pot metameñ, povoz ne eteamohon tin ravamah,” pot mañah.
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 Tahapuh Iesu maot añarabon epat mañah, “Met nem Papapuhö gog tamoh-map epeñiz au nañahan hez, met pi nenapuhö ne pim ropuz tamohot tin hodad hez, ma ne pim ropuhö nem Papapuz tamahat tin hodad hez, met añarab tairari ne mañairohomaz pori amun nem Papapuz hodad tohopan, oñ añarab pot namañairotuzari pimaz hodad natotü.”
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 — ausente —
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 — ausente —
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 Met aliz nasik aban ñetï kateñiz mañair nap Iesun mañapanen pi horï hapan batah, pot homet epat at mañah, “Añairameñip ae, ne tair toman pohao tin het hemaz pov nanapan?”
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 Pot hahan Iesu hañiv epat mañah, “Met ñetï kateñir ah ñeñ menahan hez-tep potak ñetï tairañ ni rekö hameñ?”
26 Jesus respondeu:
27 Pot at mañahan aban pop epat hah, “Met menahan hezat ev, God arim ahop hez, povoz nim hezhezao, ma hodadevor loporï pi nenap map manat kez tat pimazahar zait tat hez. Met modao amun epat menahan hez, Nimauz homet zakep tat hezavoz zut añarab modariz homet zakep tat tin metovai sohoz, pot menahan hez.”
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 Pot hahan Iesu epat mañah, “Tin hañ, povoz hañ-okat tookezaek pohao tinam het hekez tin pov ni nanapan.”
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 Met pot hahan at mañah-aban pop modariz taevavok pi aban tinap ravapanez hat Iesun maot at mañah, “Met mod tairapuz homeman nem modap ravapanen tin metohom?”
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 Pot mañahan Iesu aban naritï bavatat ñetiv epat mañah, “Met narah Zuda aban nap Zerusalem zeitak hehaekanañ Zeriko zeitak sapanez hat nonoroh er horoohan aban givogï nari nonoroh emat baelat hehan aban pop horahan kez tat tupuñir marañinañ uroohan ñomapanez tat oraehan pimotü batezahapuh bat paru barezat sah.
30 Jesus respondeu assim:
31 Tahan aban pop horï ravat oraehan Zuda aban Godiz homet anumaihol bareñ elat mañarooh-nap emat etevai non helevavotï am sah.
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 Tahan aban popuz tokat Zuda aban mod nap pi aban Livai porihanañ nap Godiz tupumakeh gogov toohaekanañ emahapuh pim totoi haret piin etevai pihoen am bazei manat sah.
32 Também um
33 Met pot parup tat hasahanahoh aban Sameria zei hotoh pat posikanañ nap emat etet horï ravat oraeh-popuz zakepiv ahoam tahapuh,
33 Mas um
34 pim totoi sat herisik ur kelahan horï ravat hehaek ueriv ma bain ivov mevizat medemah. Tahapuh pim bol donkipuz revah pi bavizat basahapuh añarab hotohanañ emat orohopanez zeimak demahan hehaek meñet korav ravat hehapuh,
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 orat het zeirevai al tezahan monis 2 kina aban zei pomakez koravop manahapuh pot mañah, ‘Ni monï epes bat aban epopuz tin korav ravat heken tin ravap, met monï epes ni bat pimaz korav ravat het tovai sooken rekö narav tapan, povoz nim monï nas honeo bizeken ne maot emomazarah monï hañis ni nanom,’ pot mañat sah.”
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 Met Iesu ñetï epov mañahapuh aban piin mañahapun epat at mañah, “Met aban nañariv nap pot tahaek tairap aban horï ravat heh-popuz modap ravah?”
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 Pot mañahan aban pop epat hah, “Met aban zakep tat tin metah-pat pop pim modap ravat tin meñizah.” Pot hahan Iesu epat mañah, “Rotap ok hañig, ni taput tovai sohoz.”
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 Met Iesu pim mañairooh-abanarinañ paru honeo sohot zei natak berevah. Tahan poek añ nap pim abatao Mata hehaekanañ emat Iesu bavizat pi gipiz bareñat manapan hat kohat pim zeimakeh basat meñeh.
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 Tahan pi poek sat hehapuh ñetiv haohan añ popuz saup pim abatao Maria Iesuz totoi emat toutat ñetiv haohat tinam hatevetehot heh.
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 Tahan Mata pi gipiz bareñapanez gogot ahoam tohot kaev ravat emat Iesun epat mañah, “Erom ae, Maria emat nim totoi toutat betez hezan nem main gogot ahö tohot kaev ravoh, povoz mañeken pi emat ne neñizap.”
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 — ausente —
41 Aí o Senhor respondeu:
42 — ausente —
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.