João 4
Baiñetinavoz Tep Tokatit (KUP) vs NTLH
1 Met Zuda aban ahö Parisi mañooh-pori Iesuz tooh-ñetiv epat hahan hateveteh, “Iesu añarab ahoam pim mañair añarab ravapanez hat emamahan ivoh memeamah, oñ Zoanihaz añarab aviam samahan ivoh memeamah.” Pot hahan Parisi abanari hateveteh.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Met Iesu pimauhö ivoh namemee, oñ pim mañairooh-abanarihö ivoh memeehot heh.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Toohan Parisi abanari Iesuz pot tooh-ñetï pov hatevetehavoz pi hodad hatahapuh Zudia zeis betet Galili zeisikaz maot sapanez sooh.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Met non pim sooh-poorö Sameria zeisik soohaorö,
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 — ausente —
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 — ausente —
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 — ausente —
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Met Zudahol paru Sameriaholonañ honeo toutat gipiz nain ma ñetiv nak hezavoz homet Sameria añ pop Iesun epat mañah, “Ni Zuda aban nap, met ne Sameria añap, oñ tairaiz neohö ni ivov hol nanoman nekez hameñ?”
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Pot mañahan Iesu hañiv epat mañah, “Met ni Godihö nanapanez zait tat hez-povoz hodad nat, ma ne aban ivov hol naneken nomaz nañamoh-epopuz kapot ni amun hodad nat, oñ ni hodad nat pot nañoh-epovokaroz hodad teñivozatin neen nañeñin tin pohao het hekez iv tin pov ni nanoh nak.”
10 Então Jesus disse:
11 Pot hahan añ pop epat mañah, “Erom, hamauruvok iv haveo irih hotoh pataek hez, oñ ni ivov holekez iv ñereo bon, povoz iv nañameñ-tin okov taekanañ holat nanekez nañameñ?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Met Zekop darim iz mim ahop iv hamaur epov kedehapuh pimaur pim ñaroholor bol sipsipiholor kauhol novai emoohan petev dei mapori amun holat nameg. Povoz ni rekot pi darim garos ou ravat hehap ritou metat het okat nañameñi? Evo, pot bon.”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Pot mañahan Iesu hañiv epat mañah, “Met naneken nomaz nañoh-okov añarab holat namahapuh het maot ivovoz metamahan holat namah,
13 Então Jesus disse:
14 oñ iv mod neohö nanomaz nañamoh-epov añarab napanepuh het maot tokat napanez nametotü, oñ orah rezah iv nen pov parum loporizaroh beo rezat het ozourohopanen bon natotü, oñ pohao tin het hepanezavoz ev nañamoh.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Pot mañahan añ pop pi Iesun epat mañah, “Erom, met iv neen nañameñ-okov ne naneken nomapuh ivovoz nanet hepanen ne maot ev emat ivov naholotü.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Pot mañahan Iesu piin epat mañah, “Met ni zeitak sat nim abup bavizekepuh maot arip ev emei.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Pot mañahan añ pop ñetï hañiv epat mañah, “Evo, ne abup bonop ev.” Pot hahan Iesu epat mañah, “Eñarim, rotap ni abup bonop ok hañ,
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 oñ epat nañoman ni hatevet. Met batam ni abuhol bat betevai emooñin nim abuhol 5 ravah, oñ petev nim abü zeitak hezan emat moreg nañameñ-okop ni givogï ok bat hez, povoz nim abü rotap bonop ok.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Met pot mañahan añ pop ñetï hañiv epat mañah, “Petev nemaz ni okat nañeñin ne nimaz pot hodad ravoh, Ni Godiz propet aban nap.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Met batam Sameria deim izahol pot haoh, ‘Dañ nen okovokam topourat Godiz abatao bat hel batat mañ mañook.’ Pot hahan hezat tovai emoohaek petev dei am tameg, oñ ari Zudahol pot hameg, ‘Evo, dari maporizaro Zerusalem zei nen epatakam topourat Godin mañ mañook.’ Dari pot main main hameg-povoz tair homeameñ?”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Pot hahan Iesu epat mañah, “Eñarim nañoman tinam ni hatevet, Met dañ okovok ma Zerusalem zei potak darim Papapuz abatao bat hel batat mañ mañameg-pov zuam bon tapanezao ok.
21 Jesus disse:
22 — ausente —
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 — ausente —
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 — ausente —
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Pot mañahan añ pop epat mañah, “Met Mesia, pim abat modao Kristo hamahap, emapanez porah ñetï mapoñ bar añapan, pot hamahavoz ne hodad.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Pot hahan Iesu epat mañah, “Met ne tapupunañ deip ev ñetï hameg.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Met pi pot mañovai pim mañairooh-abanari soohaekanañ maot emahapuh etehan pi añ popunañ parup ñetiv hahot hehan paru etet home midin tah, oñ napuhö epat piin at namañ, “Erom, ni tairaiz añ okopunañ arip ñetï hameg?” Ma, “Ni nai bonon añ okopuhö nanapanez mañameñi?” pot at namañ, oñ am heh.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Tahan añ pop pim iv ñereo betet maot boreurat zeitak sat pimerin ñetiv epat mañah,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Met Kristo Godihö eñizapanez au hahan hezap, ma tairapuhö nem batam toohoñiz map bar nañah? Povoz ari emepeken dari sat aban popun añairom.”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Pot mañahan parum zeit betet map emat Iesun etepanez hat emooh.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Met añ pop zeitak pot mañovai soohan Iesuz mañairooh-abanari piin epat mañah, “Añairameñip ae, ni gipiz bat na.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Pot hahan pi parun epat mañah, “Nem gipiz namoh-potuz ari hodad nat.”
32 Jesus respondeu:
33 Pot hahan paru epat nae nap mañah, “Kar, dari soogin napuhö pi gipiz bat emat hamanahan nah batah.”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Pot hahan Iesu parun epat mañah, “Nem gipiz namoh-pot añoh-potuz kapot epat hez, Nem Pap ne nemeehan erohopuz tovai sohomaz nañah-gog nen potahar ne am tovai sohot bavon batomaz potü nem gipiz ok.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Met ari epat hameg, ‘Gipiz utap tapanen belakaz ñonihol 4 hez,’ pot hameg. Oñ epat añom, Petev avasik gipiz tinam utap hatat hezag, etei.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Met avasik bitü ñedeamahari, ma gipiz belat batogü manamahariz zut ari hez. Met paru bitü ñedeamah añoh-pori garos añarabon nem ñetiv mañamahan hatevetet hez, oñ gipiz belat batogü manamah, pot añoh-pori maot tokat mañamahan añarab pori nem ñetiv tin hatevetet nemaz homeo badae batat hezan gipiz belat batogü manamahavoz zut pori batogü manapanen pohazao tin het hepan. Met nem ñetiv ñedeamahavoz zut mañamah-pori, met gipiz belat batogü manamahavoz zut nem añarab batogü manamah-pori honeo hañ tinao bat biñ ravat hepan.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Met batam hahan hezan darim hameg-ñetï epov rotap, Aban nari emat avasik gipiz bitü ñedeamah, met utap tamahan aban modari gipiz potü belat batogü manamah.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Met ari batam aban modari av hamoh-epesik bitü ñedehan hezaek ari gogot nat hegiek, petev gogot tat belat batogü manamahavoz zut tohopekez ev añamoh.” Pot Iesu parun mañah.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Met pot mañohot heh-porah Sameria añ pop pimerin ñetiv sat mañahan hatevetet paru Iesuz epat homeh, Rotap pi Kristo emapanez hahan hehap ok.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Pot homet paru emat Iesun etet pot mañah, “Met ni deinañ honeo aliz nañ ev hekez dei zait teg.” Pot mañahan Iesu aliz nasikaro zei potak heh.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Met poek het ñetiv haohan añarab modarizaro hatevetet pimaz homeo badae batah.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Tahapuh paru añ popun epat mañah, “Met garos ni dein ñetï nenao emat añeñin hatevetet aban okopuz, Kristoz petï ok hamah, pot homeg, oñ petev deimauhö pim gizaroponañ ñetiv hahat hatevetet pot hodad raveg, Rotap aban akap dari añarab horï tamegiek maot pimeri ba avatapan hat erat hezap ak, pot homet hez.” Pot paru añ popun mañah.
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Met aliz posikaro bon tahan Iesu zei pot betet Galili zeisik sah.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Met batam Iesu pimauz homet ñetiv pot hahan heh, “Propet aban nap pim abatao pimauz zei kapotakarin mañamahan paru pori pim abatao bat hel batamah bon.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Pot batam hahan heh, oñ Galili pim zeisik sah-porah añarab piin etet biñ ravah. Met piin etet biñ ravahavoz kapot pot hez, Pi garos Zerusalem zeitak darimeri meñizahan tin hehavoz homet topourooh-aliz posik poek sat hehapuh lamari batin batahan paru amun poek sat et hareh, povoz Galili zeisik maot emahan piin etet paru pimaz biñ ravah.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Met Galili zeisizañ sohot Kena zei potak garos pi et ivov bain ivov bavatah-poek sah. Tahan gavman aban ahö napuz rop Kapaneam zei potak lam ahov tat heh.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Tahan aban ahö pop Kena zei potak emat hehaek Iesu Zudia zeis betet Galili zeisik emah-ñetiv hatevetehapuh sat iñ heris bavizat zakepivonañ Iesun epat mañah, “Erom ae, nem rop lamao tahapuh ñomapanez tat oraez, povoz ni deip Kapaneam zei potak sopainepuh nem rop batin batekez ne zait toh.”
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Pot mañahan Iesu epat mañah, “Met arihanañ nap nemaz tin homeo badae batat hez bon, oñ nemauz kez ahovonañ tohoman ari etet nemaz homeo badae batepek.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Pot hahan aban ahö pop epat mañah, “Nem ahop, ganö nem rop ñomapan hezag, ni zuam emeken deip sopain.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Pot mañahan Iesu epat mañah, “Erom, nim rop birirï haravapanezap okeg, ni am sa.” Pot mañahan aban pop Iesuz mañahat barotap batat sah.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Met pi nonorozañ sohot zei natak orat zeit al teehan maot soohan pim gog abanari emat pi bavizat epat mañah, “Erom, nim rop tin haravat hez.”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Pot mañahan pi parun at mañah, “Met tairarah pi tin ravah?” Pot hahan paru epat hah, “Haopat 1 kirok gitap tok ravooh-porah pim lam ahov tat hehan señ-okov zuam bon hatah.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Met Iesu 1 kirok gitap tok ravooh-tapurah papapun, “Nim rop birirï haravapanezap okeg, ni am sa,” pot mañahavoz pi homet pimaz homeo badae batahan pimeri amun taput tah.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Met Iesu Zudia zeis betet Galili zei posik sat pim kezavonañ gog nao mamog tah. Met tokat rop batin batah-mod epov tahan houlovokaro ravah.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.