João 1
Baiñetinavoz Tep Tokatit (KUP) vs NVT
1 Met batam abarar hamarar nonair nai map bon heharah Kristo pi Godiz gizasikanañ hahat ba ou batahap heh. Met pi Godinañ honeo hehapuh Godiz hezat zu taput pi heh.
1 No princípio, aquele que é a Palavra já existia. A Palavra estava com Deus, e a Palavra era Deus.
2 Met batamohanañ God nenap nakez, oñ orah rezah pinañ honeo parup hehaekanañ
2 Ele existia no princípio com Deus.
3 God piin mañahan piuhö abarar hamarar nonair nai map hezan eteameg-potü matut tah. Met nai naekanañ betez pimam ou narav, oñ pi nenapuhö mapotü matut tah.
3 Por meio dele Deus criou todas as coisas, e sem ele nada foi criado.
4 Met pi dari añarab pohao tin het hekaz kapotaz maup hez. Tat pi alizavoz kapotaz maup pi ravat hezan dari aliz povok tin ev hez.
4 Aquele que é a Palavra possuía a vida, e sua vida trouxe luz a todos.
5 Met ham eparah kutur horï ahot hezaek aliz tin pov berevat ba al tezat hezan kutur horï potahö maot bavon batapanez pap tat hez.
5 A luz brilha na escuridão, e a escuridão nunca conseguiu apagá-la.
6 Met Godihö aban nap pim abatao Zoan popun mañahan het,
6 Deus enviou um homem chamado João
7 pi añarabon as hahopanen emohopanen aliz tin povoz ñetiv bar mañohopanen hatevetet homeo badae batohopanez emah.
7 para falar a respeito da luz, a fim de que, por meio de seu testemunho, todos cressem.
8 Met Zoan pi aliz povoz maup bon, oñ aliz povoz maupuz ñetï nenao añohopanez emah.
8 Ele não era a luz, mas veio para falar da luz.
9 Met Zoaniz aliz haoh-povoz kapotaz maup ham eparah ou ravat hehaekanañ tokat dari añarab maporiz ñaravatak emat sat em tohot pim aliz tin povok hekaz nonor añairah.
9 Aquele que é a verdadeira luz, que ilumina a todos, estava chegando ao mundo.
10 Met Godihö mañahan hamarah nonair nai hez-potü map matut hatah-pop erat heh, oñ ham añarab pimaz hodad narav het
10 Veio ao mundo que ele criou, mas o mundo não o reconheceu.
11 pim zei kapotak emoohan Zuda pimauzarihö pimaz kaev ravat tin namet.
11 Veio a seu próprio povo, e eles o rejeitaram.
12 Oñ dei tairari pimaz zait tat homeo badae batat hez-nen pori Godiz ñarohol ravat hekaz nonor ba ou batah.
12 Mas, a todos que creram nele e o aceitaram, ele deu o direito de se tornarem filhos de Deus.
13 Met dari ham añarab nae nap bat ñarohol batamegivoz zut dei Godiz ñaro avatahari bon, oñ dei pimaz homet hez, nen poekaz God deim Papap pot ravat hez.
13 Estes não nasceram segundo a ordem natural, nem como resultado da paixão ou da vontade humana, mas nasceram de Deus.
14 Met Godiz gizasikanañ hahat ba ou batah-pop abanap ravat deinañ honeo het sat em tooh. Met pi Godiz ro nenap, povoz hehan pim loporih masakavor ñetï rotapuv map an pap manat hehavon dei etet pot haog, “Rotap Godihö epop darim ahop ba ou batahan hez.”
14 Assim, a Palavra se tornou ser humano, carne e osso, e habitou entre nós. Ele era cheio de graça e verdade. E vimos sua glória, a glória do Filho único do Pai.
15 Met Zoan pi aban tin tapupuz epat haoh, “Met pi nem tokat emat gogot tapanez añoh-okop batam ne ou narav hehö-porah pi am heh, povoz ne ritou netat nem ahop ravat hezap ok.” Pot Zoan Iesuz hah.
15 João deu testemunho dele quando disse em alta voz: “Este é aquele a quem eu me referia quando disse: ‘Alguém virá depois de mim, muito mais poderoso que eu, pois existia muito antes de mim’”.
16 Met pim masakao ahoam hezaekanañ dari añarab orah rezah anat eñizovai emamah.
16 De sua plenitude todos nós recebemos graça sobre graça.
17 Met batam God Mosesin ñetï kateñir ah ñe nenañ mañahan heh-non pooroh añarab emooh, oñ petev Iesu Kristo erat masakavor rotap tin het hekazavoz non magei tinaorö añairah.
17 Pois a lei foi dada por meio de Moisés, mas a graça e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Met darihanañ nap narah God darim Papapun eteh bon, oñ pim ro nenap pinañ honeo hez-popuhö Godiz hodad tinao añairah.
18 Ninguém jamais viu a Deus, mas o Filho único, que mantém comunhão íntima com o Pai, o revelou.
19 Met Zuda aban ahö Zerusalem zeitak heh-porihö aban anumaihol bareñ elat mañarooh-narir Livai aban nari meehan emat Zoanin epat mañah, “Met ni Godihö Kristo meepanen erat eñizapanez au hahan hez-tapup ma patap?”
19 Este foi o testemunho de João quando os líderes judeus enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para lhe perguntar: “Quem é você?”.
20 Pot at mañahan pi hañiv parun mañapanez kaev narav, oñ ourah pot mañah, “Met ne Kristo pop bon.”
20 Ele respondeu com toda franqueza: “Eu não sou o Cristo”.
21 Pot mañahan paru maot piin at mañah, “Met povoz ni tairap? Ma ni Elaiza batam heñipu?” Pot at mañahan pi, “Evo, ne pop bon.” Pot hahan maot paru at mañah, “Povoz ni Godiz propet aban tokat ou ravapanez hahan hez-popu?” Pot at mañahan pi maot evo hah.
21 “Então quem é você?”, perguntaram eles. “É Elias?” “Não”, respondeu ele. “É o Profeta por quem temos esperado?” “Não.”
22 Met pi evo evo nen potam haohan paru maot piin epat at mañah, “Met dei Zerusalem zeitak hez-aban ahö porihö emeehan emegig, dei maot sakan paru at añapanen ñetï hañ tairao parun mañak? Povoz tairapuhö nañairahan ni emat gog okat tameñ? Nimauhö nim tameñ-kapot dein bar añeken hatevetet sat parun mañak.”
22 “Afinal, quem é você? Precisamos de uma resposta para aqueles que nos enviaram. O que você tem a dizer de si mesmo?”
23 Pot at mañahan pi batam propet aban Aisaiaz hat menahan hez-epov parun mañah, “Met ne ev ham betezarah het añarabon epat ñeo ñarah mañamohop ev, ‘Darim Amip emapaneg, ari tin pimaz homet ñai bizat pim emohopanezaek nonor tin ba oñ batohozei,’ pot mañamohop ev.”
23 João respondeu com as palavras do profeta Isaías: “Eu sou uma voz que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para a vinda do Senhor!’”.
24 Pot parun mañahan paru Parisi abanarihanañ meehan emah-porihö
24 Então os fariseus que tinham sido enviados
25 Zoanin epat mañah, “Met ni, Ne Kristo, ma Elaiza, ma propet abanap bon, pot hañ, povoz tairaiz ni ev emat het añarab ivoh memeameñ?”
25 lhe perguntaram: “Se você não é o Cristo, nem Elias, nem o Profeta, que direito tem de batizar?”.
26 — ausente —
26 João lhes disse: “Eu batizo com água, mas em seu meio há alguém que vocês não reconhecem.
27 — ausente —
27 Embora ele venha depois de mim, não sou digno de desamarrar as correias de sua sandália”.
28 Met Betani zeitak Zodan iveriz karomasitï Zoan het ivoh memeohaek paru emat at ñe poñ piin mañooh.
28 Esse encontro aconteceu em Betânia, um povoado a leste do rio Jordão, onde João estava batizando.
29 Met pi pot mañahan paru sahan orat zeirevai Iesu Zoanihaz emapanez emoohan Zoan piin etet epat hah, “Met ari etei, dari añarab God darim horiv olapanez homet bol sipsipihol bareñ elamahavoz zut aban okop Godiz sipsip rop añaraboz horiv bavetepanezap ok meehan emamah.
29 No dia seguinte, João viu Jesus caminhando em sua direção e disse: “Vejam! É o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 Met ne tapü okopuz epat haañoohon ari hat haveteog, ‘Met aban nap nem tokat emapanez pop ne nanavat heh-porah pi am heh, povoz piuhö ne ritou netat nem ahop ravat hez,’ pot arin haañoh.
30 Era a ele que eu me referia quando disse: ‘Um homem virá depois de mim, muito mais poderoso que eu, pois existia muito antes de mim’.
31 Met garos ne pimaz, Tair herip emapan, pot homet hehö, oñ ari Israel añarab, Pi totoi emapanez tah, pot hodad ravepekez hat ivoh emeevai emooh.” Pot Zoan Iesuz hah.
31 Eu não o conhecia, mas vim batizando com água para que ele fosse revelado a Israel”.
32 — ausente —
32 Então João deu o seguinte testemunho: “Vi o Espírito Santo descer do céu na forma de uma pomba e permanecer sobre ele.
33 — ausente —
33 Eu não sabia quem ele era, mas, quando Deus me enviou para batizar com água, disse-me: ‘Aquele sobre o qual você vir o Espírito descer e permanecer, esse é o que batizará com o Espírito Santo’.
34 Met nem etañinañ et hareohö, povoz arin epat añoman hatevetei. Rotap aban okop pi Godiz rop ok.” Zoan pot parun mañah.
34 Eu vi isso acontecer e, portanto, dou testemunho de que ele é o Filho de Deus”.
35 Pot hahapuh orat zeirevai Zoan pim mañair aban nañarivinañ honeo añarab ivoh memeoh-tapuek emat hehan,
35 No dia seguinte, João estava novamente com dois de seus discípulos.
36 Iesu parum nakoe honahan Zoan piin etet pot parupin mañah, “Arip etei, Godiz sipsip ro añoohop ok samah.”
36 Quando viu Jesus passar, olhou para ele e declarou: “Vejam! É o Cordeiro de Deus!”.
37 Pot mañahan pim mañair aban poñariv hatevetet parup epat hah, “Deip pinañ am sopain.” Pot hat Zoan betet Iesuz tokat parup sah.
37 Ao ouvirem isso, os dois discípulos de João seguiram Jesus.
38 — ausente —
38 Jesus olhou em volta e viu que o seguiam. “O que vocês querem?”, perguntou. Eles responderam: “Rabi (que significa ‘Mestre’), onde o senhor está hospedado?”.
39 — ausente —
39 “Venham e vejam”, disse ele. Eram cerca de quatro horas da tarde quando o acompanharam até o lugar onde Jesus estava hospedado, e passaram o resto do dia com ele.
40 Met aban poñariv Zoaniz mañahat hatevetet Iesunañ honeo soohañariviz napuz abatao Anduru, pi Saimon Pitaz bosip,
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois que ouviram o que João tinha dito e seguiram Jesus.
41 povoz pi zuam sat Saimonin epat mañah, “Met nem modapunañ deip Mesia, Godiz meepanen erat eñizapanez au hahan heh-popun deip et hareg, povoz ni emeken deip sat piin nañairom.” Met Mesia abat pov Grik ñevonañ Kristo pot hameg.
41 André foi procurar seu irmão, Simão, e lhe disse: “Encontramos o Messias (isto é, o Cristo)”.
42 Pot mañat nanep bavizat parup Iesuhaz sah. Tahan Iesu Saimonin etet epat mañah, “Met Saimon, ni Zoniz rop, met nim abat modao epat nañom, Sipas,” pot mañah. Met Ibru ñevonañ Sipas pot mañooh, ma Grik ñevonañ amun Pita pot mañooh, oñ abat povokaroz kapot, hel ahov.
42 Então André levou Simão para conhecer Jesus. Olhando para ele, Jesus disse: “Você é Simão, filho de João, mas será chamado Cefas (isto é, Pedro)”.
43 Met orat het zeirevai al tezahan Iesu Galili zeisik sapanez homehapuh Pilipin etet, “Ni emeken deinañ dari honeo sak,” pot mañah.
43 No dia seguinte, Jesus decidiu ir à Galileia. Encontrou Filipe e lhe disse: “Siga-me”.
44 Met Pilip pop Andurur Pitaz zei kapot Betsaida poekanañ pi amun emahap.
44 Filipe era de Betsaida, cidade natal de André e Pedro.
45 Met Iesu Pilipin mañahan pi aban Natanieliz mel tovai sat bar batat epat mañah, “Met batam Moses ñetï kateñ menah-tep potak tokat nap ou ravapanez ñetiv menahan hezaek propet abanarihö ñetï tapuv amun menahan hez-pop emahan dei piin et hareg. Met pi pop Iesu, Zosepez rop, Nasaret zeitakanañap.”
45 Filipe foi procurar Natanael e lhe disse: “Encontramos aquele sobre quem Moisés, na lei, e os profetas escreveram! Seu nome é Jesus de Nazaré, filho de José”.
46 Pot mañahan Nataniel epat hah, “Met Nasaret zei hañ-okat betezat okeg, aban tin pop poekanañ rekot naverevotü.” Pot mañahan Pilip epat mañah, “Erom, ni am emeken deip sat etepain.”
46 “Nazaré!”, exclamou Natanael. “Pode vir alguma coisa boa de Nazaré?” “Venha e veja você mesmo”, respondeu Filipe.
47 Pot mañat parup sahapuh pim nakoe honoohan Iesu Natanielin etet epat hah, “Israel aban tinap pim loporih horï nao bonop ok emamah.”
47 Jesus viu Natanael se aproximar e disse: “Aí está um verdadeiro filho de Israel, um homem totalmente íntegro”.
48 Pot hahan Nataniel hatevetet epat at mañah, “Met ni tairarah neen etet hodad hakeñiek okat hañ?” Pot mañahan Iesu epat mañah, “Met Pilip emat ni ba nanevizarah ni zi named pik hameg-pomedez irih kapotak toutat heñin ne niin eteohö.”
48 “Como o senhor sabe a meu respeito?”, perguntou Natanael. Jesus respondeu: “Vi você sob a figueira antes que Filipe o chamasse”.
49 Pot Iesu mañahan Nataniel hañiv epat mañah, “Añairameñip ae, rotap ni Godiz rop, dei Israel añaraboz ahop, pot ne nimaz petev hodad ravoh.”
49 Então Natanael exclamou: “Rabi, o senhor é o Filho de Deus, o Rei de Israel!”.
50 Pot mañahan Iesu hañiv epat mañah, “Met ni zi pik pomedez irih heñin ne niin eteohö, pot nañohovoz homet, Aban ou ravapanez hah-tapup ev, pot homet ni nemaz barotap bateñi? Met rotap petev niin etet nañoh-epov ritou tat gog ahö nañ tokat ou ravohopanen ni eteokë.”
50 Jesus lhe perguntou: “Você crê nisso porque eu disse que o vi sob a figueira? Você verá coisas maiores que essa”.
51 Pot Natanielin mañat mod heharin amun epat mañah, “Met rotapuam arin añoman hatevetei. Abar okat epat tat hepanen Añaraboz Nanepuz nakoe Godiz enzolihol hor hel tohopanen ari etehopek.” Pot Iesu parun mañah.
51 E acrescentou: “Eu lhes digo a verdade: vocês verão o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o Filho do Homem”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.