João 11
Baiñetinavoz Tep Tokatit (KUP) vs NVI
1 Met Betani zeitak aban nap heh, pim abatao Lasarus, met pim teteñariv Mariar Mata poñarivinañ paru honeo zei potak hehapuh narah aban pop lamao tat oraeh.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 Met Lasarus popuz tetep Maria pop pi narah uer ulagï tinavonañao darim Amipuz eñañik baozourahapuh pim gag tae tovetanañ maot baolahap ok.
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Met poek paru hehapuh Lasarus lamao tat oraehan teteñarivihö Iesu bavizapanez nap asiv meehan sat piin epat mañah, “Erom ae, nim aban zait tat hez-pop lam ahov tat hez.”
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Pot mañahan Iesu hatevetet epat mañah, “Met rekot lam okovohö pi ba nañomotü, oñ pim lam tat hezavoz kapot ev añomaz toh. God nem Papapur ne pim rop deipim kezao piih ou ravapanen añarab etepanez hat pi lam okov tat ok hez.”
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Met Iesu Matar saupur bosipuz zait tat heh,
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 oñ Lasarus lamao tat heh-ñetiv emat hahan pi hatevetet zuam zei potakaz nas, oñ am aliz houlosikaro pi poekam heh.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Tat pim mañairooh-abanarin epat mañah, “Dari petev maot Zudia zeisik sak.”
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Pot Iesuhö parun mañahan hatevetet piin epat mañah, “Añairameñip ae, garos dari tapuek hegin Zuda aban ahori heleñinañ ni ur noñomapanez toohan emegiek okeg, tairaiz ni maot dari poek sakaz hameñ?”
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Pot mañahan pim tovai sohot tokat tapanezavoz homet pi ñetï epov parun mañah, “Met petev gitap mañamahaek aban tairap alizavok tin etet sohopanez pop pi nañodotü,
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 oñ gitap bañodapanen tairap kuturutak sohopanez pop pi rekot et narë tapanepuh ñodat horï ravapan. Povoz petev gitap mañat hez-eparah nem gogot am tohomaz zait toh.”
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Pot parun mañat maot epat mañah, “Met darim modap Lasarus pop au unun orat hezaek petev dari sat ne pi bazagerï metom.”
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 — ausente —
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 — ausente —
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 povoz paruhö pin, “Lasarus tin ravapan,” pot mañahavoz homet Iesu ba ou batat parun ourah epat mañah, “Met Lasarus hañomahapuz ne ev arin añamoh.
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Povoz met dari sat nem gogot toman ari etet nemaz map homeo badae batat hepekez homet ne hotoh ev hezan tin tat pi ok ñomah, pot homeamoh. Povoz pi ñomat oraezaekaz petev dari sak.”
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Pot mañahan paru sohot parum aban mod nap Tomas pim abat modao Didimas mañooh-popuhö pim aban modarin epat mañah, “Met dari petev pinañ honeo sookan darim añairamahap ur ñomapan, povoz dari amun honeo ur oñomapan.” Pot pi hah.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Pot mañahan paru soohapuh Iesu Betani zeitaz totoi honoohan napuhö epat mañah, “Met pi hañomahan hel belavok bizegin oraezan alizañ 4 bon hatah.”
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Met Betani zei pot Zerusalem zeitaz totoi 3 kilomitaz zut heh,
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 povoz Zuda añarab parum kapotakari Lasarus ñomah-ñetiv hatevetet poekanañ Betani zeitak Matar Maria parupim bosipuz zakep tat hehaek paru mod pori emat utuv meñizat toutat heh.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Tahan Iesu emat zei potaz totoi hareohan Mata Iesu emooh-ñetiv hatevetehapuh Maria modarinañ zeimakeh hehan pi berevat sat nonoroh Iesu emoohaek bavizah.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Tat epat Iesun mañah, “Nem Amip ae, met pi lamao tat oraeharah ni zuam ev emeñitin pi nañom tah narab,
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 oñ ne nimaz hodad, petev God ni neñizapanez mañekë, povoz pi am rekot ni neñizapan.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Pot mañahan Iesu ñetï hañiv piin epat mañah, “Eñarim, nim bosip maot bal hapan.”
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Pot mañahan Mata epat hah, “Ne hodad, tokat aliz metesik dari añarab mapori maot bal hakaz hahan hez-porah pi bal hapanez ok hameñ.”
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Pot hahan Iesu maot mod epov mañah, “Met ari añarab ñomat maot bal hat birirï poh hepekez kapot nemautï hez. Povoz tairap ev hamarah het nemaz homeo badae batat hepanez pop pi ñomapanepuh horï naravotü,
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 oñ pop am pohao tin het hepan. Met nem nañamoh-epovoz ni barotap batat heza? Ma unun hez?”
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Pot at mañahan Mata epat hah, “Nem Amip, ni Godiz rop, ni Kristo dei eñizekez au hahan heñip ok, pot ne nimaz homet barotap batat hez,” pot mañah.
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Pot Iesun mañat Mata maot zeimakeh sat lokahapuh pim saupun hat kapotak kilam epat mañah, “Eñarim ae, darim añairamahap haemat kotiev het ni sekez hahan ne ev emoh.”
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 — ausente —
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 — ausente —
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Tahan Zuda mod paru pinañ honeo meñizat ab utuv toutat heh-pori epat hah, “Kar, petï pi bosip basat bizegin hezaek sat iñ hapanez ok sah batah.” Pot hat paru berevat pim tokat sah.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Tahan Maria Iesu hehaek sat piin etet pim irih rariñ rez bareñat epat mañah, “Nem Amip, met pi lamao tat oraeharah ni zuam ev emeñitin pi nañom tah narab.”
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Pot pi iñ haovai mañah, met pinañ honeo emah-pori amun iñ haohan Iesu etet pim loporih honoñai tat et havë havë tahapuh
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 parun epat at mañah, “Ari taekev pi basat bizeg?” Pot mañahan paru epat mañah, “Deim ahop, emeken dari sat niin nañairak.”
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Pot mañat paru soohapuh Iesu amun iñ haovai sooh.
35 Jesus chorou.
36 Tahan Zuda paru honeo sohot iñ haovai sooh-pori piin etet epat hah, “Ae ari etei, rotap pi ñomah-popuz zait tat heh, povoz homet ok iñ haovai samah.”
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Pot hahan narihö epat hah, “Met aban etañ kut tat heh-nap batin batahap akeg, pi emat aban okop lamao tat heharah amun bavirirï batah narab, oñ bonaiz pi am hehan ñomahanahoh emat iñ haovai samah?” Pot paru hah.
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Met paru sohot Lasarus kohat hel belavok bizat hel modao torop metahan hehaek sa berevahapuh Iesu maot loporih ahoam honoñai tah.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Tahapuh pi parun epat mañah, “Hel ahö epov bavetei.” Pot mañahan Mata aban ñomah-popuz tetep piin epat mañah, “Nem ahop tin hañ, oñ pi bizegin hehan alizañ 4 bon tahan pi ulagï horiv hatah, povoz petï dari bavetet et narezotü.”
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Pot hahan Iesu epat hah, “Rotap ni nemaz homeo badae batekepuh Godiz kezavon etekë, pot niin gitahar hanañohog, maot unun maneñi? Tat okat hañ.”
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 — ausente —
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 — ausente —
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Pot hahapuh Lasarusin maot ñeo ñarah epat mañah, “Lasarus ae, ni bal hat berevat ev em.”
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Pot hahan aban pop pim herisik dim giv toveñinañ bapotï urat demahapuh pim gagavok giv mainoranañ el hatahan hehatam hehan bal hat berevat emahan Iesu parun epat mañah, “Pi tin sapanez pim giv okoñ maot bavilei.” Pot mañahan paru bavilah.
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Met pot tahan paru Zuda añarab Lasarusiz tetep Marianañ honeo emooh-ahö povokaro Iesu aban pop baval hahan etet pimaz homeo badae batah,
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 oñ paru mod nari maot borourat Zerusalem zeitak sat Parisi abanarin Iesuz tah-ñetï pov bar mañahan
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 paru Parisi aban porir aban anumaihol bareñ elat mañaroohariz ahorihö Zuda kaunsor aban ahori em topourapanez as hahan emat topourahan epat mañah, “Met aban akap gog kezañ tamahag, dari tair tat pi bagaa batakan gog pim tamah-akañ maot natotü, oñ am betet hepan?
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Met pim gog kez akañ am tovai sohopan, povoz añarab mapori pimaz homeo badae batat pi parum aban amï ahop bavatat meñepanen hepan. Tapanen Roma ñai aban darimaz ahö ravat hez-pori epat hapan, ‘Met aban ahö akapunañ Zuda añarab maot ritou etat dari oruapanez akat tamah.’ Pot hat paru porihö kaev ravat Godiz tup ahö epamak ur edat dari Zuda mapori bahorï avatapan hez.”
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Met krismas pot haoh-povok aban anumaihol bareñ elat mañarooh-poriz ahö ravat heh-popuz abatao Kaiapas popuhö pim modarin epat mañah, “Met ari aban hodadeo bonori.
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Met ganö Roma ñai abanari dari Zuda mapori bahorï avatapan hezag, aban hameg-hon okop ur ñomapan, povozahoh pi añarabohö parum ahop bavatapanez hameg-okov ou naravotü, oñ bon tapan.”
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 — ausente —
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 — ausente —
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Met pot paru topourat hahaekanañ Iesu bat urapanez nonoroz mel tovai sooh.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Povoz Iesu ourah Zuda zei posik sat em nat, oñ ham betez nonair nai bon naraz totoi zei nataz abatao Iprem mañooh-potak pim mañairooh-abanarinañ paru honeo sat heh.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Tat poek hehan Zuda darimeri meñizahan tin hehavoz homet topouroog-pov totoi ravahan añarab mapori parum toohat nap nim zei goeñ betet Zerusalem zei ahotak sat garos gog nao tohopanen parum horï tooh-poñ bon tapanenahoh tin ravat topourooh-povoz homet gipiz nohopanez hat emat gog pot tooh.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Pot toohapuh Iesuz mel tovai sooh. Tat paru Godiz tup ahomakez temeraz kohat topourat epat nae nap mañah, “Met dari petev darimeri meñizahan tin hehavoz homet anumair gipiz nookaz ev topouramegiek pi emapane? Ma ari tair homeameg?” Pot parumam nae nap mañooh.
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Oñ aban anumaihol bareñ elat mañaroohariz ahorir Parisi abanari epat parun garos hamañahan heh, “Met ni nap Iesu naek hepanen etekë, povoz zuam emat dein bar añeken bat memerizak.”
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.