Atos 28

Baiñetinavoz Tep Tokatit (KUP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Met poek sat berevegin zei posiz abatao Molta pot dein añah.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Tahan utar pelahan dei putat tamar tegipuh poek hegin zei posikari eñizat lop masak etahapuh itiñad mañaroohan
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Pol paru meñizat itihav bat mañarapan hat toohan hamal goe nap it midivon hatevetet itihavez ñaravatak hehaekanañ berevat Poliz
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 paru zei potakari etet pot nae nap mañah, “Aban okop pi mod nap ur ñomahap ok, povoz pi iv havevok nao nat tin emoohaek horï tamegin hañ etamahap hamal okopun mañahan ok emat menah. Tahag petï pi ok ñomapan.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Pot hat etet hehan Pol pim maras teur betehan hamalep menat hehaek ñizat itiñadek ñodat ñadah, oñ Pol nañom, pi tinam heh.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Tahan paru pori pim heris bavelapanen ñodat ñomapan hat houloam het etet hehan, pi nañom ma horï narav. Tahan paru homez ko tat maot epat hah, “Ae, aban epop god ahö nap ev,” pot hah.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Met deim hegiek totoi ham heh-naraz aban maupuz abatao Pablias pop pi zei posiz aban ahop heh. Met pi dei tin etat pim zeimakeh sat orakaz baevizahan dei segipuh pi deimaz tin korav aravat hehan alizañ 3 bon tah.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Tahan Pabliasiz papap lamao ñadat zao meehot oraehan Pol pim oraeh-zei girü povok lokat Godin mañ mañat pim maras aban popuz herisik bizahan pi tin ravah.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Pot tahan añarab zei potakari hatevetet parumeri lamao tat oraehaek bat pim nakoe emahan batin batah.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Tahan paru pori deimaz tin korav aravat het gipizor nonair naitü anooh, met tokat maot sakaz tegin paru dei eñizat gipiz novai sookazatü bat emat sipimakeh bizah.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Met poek hegin ñonihol 3 bon tahan, Aleksandria zeitakanañ sip namak emat hadao booharah poek heh-pomakez bataropok god rop ropoñariviz akoñariv bitahan heh. Pot bitahan heh-pomak sapanez tahan dei lokat seg.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Tat sohot Sairakus zeitak berevat hegin alizañ 3 bon tahan,
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 dei havevoz kupavoz totoi sohot Risiam zei potak bereveg. Tat orat zeirevai deim sipimak tinam sapanez teptepiv urahan dei soogin aliz nasikaro bon tahan Putiolai zei potak sa bereveg.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Met poek sa berevat sipimak betet hamarah sat Iesuz homeo badae batat heh-añarab nari bavizeg. Tat parunañ honeo dei hekaz hahan sadë honeo poek hegipuh poekanañ Roma zeitak sakaz nonoroh soogin,
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Roma zeitak Iesuz homeo badae batat heh-nari deim soog-ñetiv hatevetet baevizapanez emat nari makë nataz abatao Apias mañooh-poek emat baevizahan, dei soogin mod nari añarab emat orohopanez zeiñ 3 demahan hehaek baevizah. Tahan Pol porin etet parumaz Godin biñ manat pim loporï tin ravah.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Tahan dei sohot Roma zei ahö potak berevat aban ahö napun mañahan Pol zei mainomakeh hepanen ñai aban honep pimaz korav ravat hepanez meñehan heh.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Met poek meñehan hehan, alizañ 3 bon tahan paru Zuda aban ahori emapanen ñetiv mañapanez Pol ñeo meehan sahan paru emah. Met emat topourahan Pol parun epat mañah, “Nem Zuda modari hatevetei. Batam ne Zerusalem zeitak hehopuh ne añarab bahorï navat, ma darim mimiholoz toohat ma petev am tameg-poñiz nao ne elat ritou nat, oñ tinam toohon paru Zuda ahori amauam navat Roma ñai abanariz marañik nevizahan, paru kakam zeimakeh ne nemerizah.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Met pot netahan Roma aban ahop ne ñevok nevizat ur noñomapanez nem horivoz kapotaz mel tahan bon tah, povoz maot baneverevapanez tahan,
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 paru Zuda darimeri kaev ravat rez kek tat evo hahan, Ne tair tom batah, pot homet ev Roma zeitak emomapuh, Sisa darim ahopun nem ñetiv mañoman hatevetepanez mañoh, oñ ne darim Zuda modariz horivoz ñetiv haomaz ne ev naem.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Met ne tair tohon paru ne ñevok nevizah-ñetï nen pov arin añomaz asiv meehon ari ok emeg. Met batam God pim meepanen erat eñizapanez au hahan heh-pop erapanez dari Israel añarab ñai bizat etet heg-tapupuz ne haohovoz hat senirepenañ nedemahan ev hez.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Pol pot mañahan paru hañiv epat mañah, “Met paru Zerusalem zeitakari nim ñetiv tepaek menat deihaz meehan emah bon, ma poekanañ ev emahari nim tooñ-ñetï horï nao nak.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Oñ paru zeisikaroh añarab Iesuz homeo badae batat hehariz kaev ravat het parumaz ñetï horiv hamahan dei hateveteameg, povoz ni ñetiv haken dei hatevetekaz zait teg.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Pot hat tokat maot paru emapanen Pol ñetiv mañapanez alizasiz parumauhö bar mañah. Tat paru sat hehan aliz pos al tezahan añarab ahovokaro parunañ honeo Pol hehaek emahan Pol kapot tat Mosesir propet aban modari batam Kristo erat tapanezavoz ñetiv menahan hehaek tep pot bat garos rekö hatahoh epat mañah, “Met Iesu haerat batam menahan hez-pot hatah, povoz pi au hahan heh-tapup ok. Met pi tapup ev haerah, povoz God darim koravopuz masakavoz roketak hepekez pov ou haravah.” Pol pot paru homeo badae batapanez ahoam badede mañohot hehan gitap bañodah.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Tahan aban nari hatevetet barotap batah, met aban mod nari hatevetet barotap navat.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Tat paru nari main nari main ravat nae nap ser haovai sapanez tahan Pol maot epat mañah, “Met Godiz propet aban napuz abatao Aisaia pop Pul Tinapuhö hodadeo manahan darim iz mimiholon epat mañah,
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 ‘Ari añarabon ñetï epov añomaz Godihö neen bar nañah, “Ari orah rezah hat koveñinañ hateveteameg, oñ hodad narav. Ma orah rezah etañinañ eteameg, oñ tin etet kapotaz hodad nat.
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Met ari hat koveñinañ hatevetet tin homepek hezavoz, ma etet hodad ravepek hezavoz, ma ari hodad ravat loporizaro borourat Goditihar ravepeken batin avatapan hezavoz, arim loporizaro merizat hez, ma arim etañ mumizat hez, ma arim hat koveñ bapotut manahan hat naveteriz zut ravat hez.” Pot neen nañah.’ Aisaia 6:9-10
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Pot Pol mañat maot epat mañah, “Erohol ae, arin epat añoman hatevetet hodad ravepekez zait toh. Ari Godiz ñetï masakao beteg, povoz añarab pimeri maot bavatamah-ñetï pov añarab Zudahol bon oñ patarin mañomaz nañahaek paru hatevetet barotap batat hepan.” [
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Pot mañahan nae nap ser haovai zei pomak betet berevat sah.]
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Met Pol poek hepanez hat zei pomakez aban maup zum metat krismas houlovokaro hehan añarab modari helakao pim nakoe emat paru ñetiv pi hahopanen hatevetehopanez emooh. Toohan Pol pi biñ ravat paru bat em batat toutat het
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 darim Amip Iesu Kristo erahaek Godiz masakavoz roketak añarab hepanez ñetï kapot ourah mañoohan narihö pi kaevez bagaa navat, oñ tinam mañoohan hatevetehot heh.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.