Atos 22
Baiñetinavoz Tep Tokatit (KUP) vs NVI
1 “Erohol, nem papar bos, nem tovai emooh-ñetï kap pot badede añoman ari hatevetepek.”
1 "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".
2 Pot Pol Ibru parumauz ñevonañ mañahan, paru tinam had gaa tat heh.
2 Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:
3 Tahan epat mañah, “Ne Zuda abanap ev, met nem nonop Silisia zeisik Tasas zeitak ne navatahan het ahö rav meñet ev emohon hodadevoz zeimakeh aban Gameliel
3 "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.
4 Tat batam paru Iesuz non magei tin añairooh-pooroh soohari paru ur ñomomaz zait tat ne boohopuh kakam zeimakeh memerizat bahorï metooh.
4 Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,
5 Met paru aban anumaihol bareñ elat mañaramahariz aban ahopur darim kaunsor aban modari ne rotap hamoh-povoz paru ok hodad hez. Met paru porihö ne Damaskas zeitak aban ahori manomaz tepae menat nanahan basat Iesuz homet hehari demat bat ev emat Zerusalem zei epatak kakam zeimakeh memerizoman kakamao metohopanez hat Damaskas zeitakaz nonoroh sooh,” pot mañah.
5 como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.
6 Pol pot mañat maot epat mañah, “Met nonoroh ne sohot gitap revah poz hahan Damaskas zeitaz totoi honoohon abarahanañ aliz nao erat nem okat epat rouvat al tezat ne balopotak navatahan,
6 "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.
7 hamarah sa ñodohon ñe nao naekanañ nem abatao hat epat nañah, ‘Sol Sol, ni tairaiz orah rezah ne bahorï netohot hez?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’
8 Pot nañahan ne epat mañoh, ‘Nem ahop, ni tairap?’ Pot mañohon pi hañiv epat neen nañah, ‘Ne Iesu Nasaret zeitakanañap, ni ne orah rezah bahorï netameñip.’
8 Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.
9 Pot nañahan met aban dei honeo soogiri alizavon eteh, oñ paru pi ñetï neen nañah-povon tin hat navet.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Met ne maot Iesun epat mañoh, ‘Nem Amip, met ne tair tomaz ni homet nañamen?’ Pot hahon pi maot epat nañah, ‘Ni bal hakepuh Damaskas zeitak sat heken Godihö nim map tookezatuz au hahan hezaek aban napuhö ok nañapanen ni hatevetekë.’
10 "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.
11 Pot nañahan aliz ahov erat nem etañik norouvahan nem etañ kut toh, povoz aban dei soog-pori nem marasiz navahan dei Damaskas zeitak seg.
11 Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.
12 Met Zuda aban nap zei potak heh, pim abatao Ananaias pi Mosesiz ñetï kateñir ah ñeñ baval hat tinam soohan Zuda aban mod poek hehari piin etet, ‘Aban tinap ok,’ pot pimaz haoh.
12 "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,
13 Met ne poek sat hehon aban pop nem nakoe emat epat nañah, ‘Sol nem modap, ni maot etañ eterë.’ Pot nañahan tapurah ne maot etañ tin eteohö.
13 veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.
14 Tohon Ananaias maot epat neen nañah, ‘Met God darim iz mimiholoz ahö popuhö ni tinam hodad tat pim zaitivok nim tookezat au hakahan hezaek tovai sookez ok ni ba ou navatahan pim rop tin hezapun et hareet pim gizasinañ ñeo hahan ni hat haveteñ.
14 "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.
15 Povoz ni Iesuz ñetiv ma nim etet hateveteñit añarab maporin mañovai sooken paru hatevetehop.
15 Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.
16 Kar, deip gaa natotü, oñ bal haken ne ivoh nemeeman darim Amipuz abatavok neñizapanez mañeken nim horiv map ol betepan.’ Pot nañahan ne bal hahon pi ivoh nemeeh.”
16 E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.
17 Pol pot mañovai maot epat mañah, “Met tokat ne Damaskas zeit betet ev Zerusalem zeitak maot emat het narah ne Godiz tup ahomakeh sat het mañeo hahot hehopuh potazao banavatahan nem Amipun etehon,
17 "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e
18 epat neen nañah, ‘Ni Zerusalem zei epatak het nem ñetiv añarab epekarin mañooken barotap navatotug, ni zuam zei epat betet modaek sa.’
18 vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.
19 Pot nañahan ne epat mañoh, ‘Nem Amip, met paru mapori ne Zuda zeisik topour zeiñik lokat nimaz homeo badae batat hehari urovai basat kakam zeimakeh memerivai soohovoz paru nemaz hodad hez.
19 "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.
20 Met paru aban Stiven nim ñetiv haoh-pop heleñinañ uroohan ne, Tin ok metamah, pot homet pi uroohariz dimiholoz korav ravat het etet hehö. Met pot tohoekanañ hodad tinao bat nimop ravoh, povoz parun mañohoman hatevetehopan.’
20 E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.
21 Pot mañohon Iesuhö maot epat nañah, ‘Evo, ni ev naketü, oñ petev ne ni nemeeman hotoh añarab Zuda bon oñ mod patariz ñaravatak ni sat nem ñetiv paru porin bar mañovai sookë.’ Pot darim Amip nañahan hateveteohö.” Pol pot parun mañah.
21 "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".
22 Met Zudahol añarab patarinañ het ñetï nae nap hapan hezavoz ahao hahan heh, povoz Pol añarab patarin sat mañapanez parun mañoohanam añarab pori hatevetet kaev ravat tapurah ñeo ñarah hat hel hel haovai ñai abanarin epat mañah, “Aban akap pi hamarah birirï naketü, oñ ur ñomei.”
22 A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "
23 Pot mañovai parum dimihol tezat teurahapuh ahoam hel hel hat ham tomol moleo bat betehan helah.
23 Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,
24 Tahan ñai aban map ahop pim ñai abanarin epat mañah, “Ari aban epop kohat basat eñar mar zirah bizat demat biñinañ urat pi horï tairao tahan pimeri hel hel hamah-povoz kapotaz at mañat hatevetei.”
24 o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.
25 Pot mañahan paru pim hahat tat Pol demat biñinañ urapanez tahan Pol ñai abanariz ahö mod nap rouvat hehaekan etet epat mañah, “Met nem abatao ari Romaholoz tep natak menahan hezap eveg, tairaiz arimauz ah ñeo elat nem ñeo tin nakaek nourepekez tameg?”
25 Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "
26 Pot mañahan ñai aban pop hatevetet sat pim ahopun Poliz hahat bar mañah, “Erom ae, met aban akapuz abatao dari Romaholoz tep natak menahan hezapug, tair homet hañin basat urakaz toog?”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".
27 Pot mañahan ñai aban ahö pop hatevetet sat Polin at mañah, “Ni rotap nim abatao deim tep natak menahan hezapu?” Pot at mañahan Pol epat mañah, “Rotap nem abatao arim tep natak menahan hezap ev.”
27 O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".
28 Pot hahan aban ahö pop epat mañah, “Met batam ne Roma bonop, oñ monï ahos manat nem abatao tep poñiz natak menahan hez.” Pot mañahan Pol hañiv epat mañah, “Met nem papapur nonopuz abatavokaro Romaholoz tep poñiz natak menahan hehaek ne navatahan Roma nap ravat hez.”
28 Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".
29 Pot Pol ñai aban popun mañahan paru pi urat horï tairao tahavoz at ñeñ mañapanez ñai bizat etet hehari hatevetet ñaihet tat zei manat sahan parum ahop amun ñai het tah. Met pi parum ah ñeo elat mañahan Romaholoz tepae bat hehap biñinañ demahan hehavoz homet ñaihet tat pot homeh, Petï nem ahori ne hañiv netapan.
29 Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.
30 Pot homet paru orat hehapuh zeirevai ñai aban ahö pop pim irih heharin mañahan paru Pol biñinañ demahan hehaek bavilah. Tahan paru Zudahol kap tairatatihanañ Poliz ahoam mogao tah-povoz hatevetepanez paru aban anumaihol bareñ elat mañaroohariz ahori met Zuda kaunsor aban ahö modarin mañahan em topourahan ahö popuhö Pol bat emat parum ñaravatak meñeh.
30 No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.