Atos 11
Baiñetinavoz Tep Tokatit (KUP) vs NVT
1 Met Pita pot tahan paru añarab Zuda bon oñ pat pori Godiz ñetiv hatevetet homeo badae batahavon Iesuz aposor aban pori ma Zudia zeisik Iesuz homeo badae batat heh-pori paru hateveteh.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Tahan Pita Zerusalem zeitak sahan aban narihö paru aban patari Iesuz homeo badae batat hepanez porihö Zudaholoz toohat paru amun parum biz kosiñ elapan, pot hah-pori piin epat ser mañah,
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 “Ui erom, ni darim natotuz ah ñe hahan hezao elat ritou tat añarab mod kosiñ naelarinañ ari honeo het gipiz nooñivoz homegin tin narav.”
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Pot paru Pitan mañahan Pita pim añarab patarinañ het haohavoz ñetiv parun epat badede mañah,
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 “Met hapokahar ne Zopa zeitak hehopuh mañ hahot hehon potazao banavatahan etehon abarahanañ giv ahö naraz zut heharaz teteñik naihoam bitomez zut bat hehan meehan erat nem nakoe emah.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Tahan ne etehon giv porah anumai napur nap ma hamal napur nap ma id napur nap map beo rezat hehan
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 ñe nao epat neen nañah, ‘Pita ni bal hat okoriz nap bat urat na,’
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 Pot nañahan ne epat mañoh, ‘Evo nem Amip, batam dei Zudahol anumai horï eperi nainotuz ah ñeo hahan hezaek ne goerahanañ horï eperiz nari urat nain hezap ev.’
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 Pot mañohon abarahanañ ñetï modao neen epat nañah, ‘Evo, petev Godihö anumai okori tin nohopekezari bavatat hah, povoz ni nen, “Horiri ev,” pot nañotun.’
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Pot navokaro nao nañairat nañahan etet hatevetehon maot giv por bat abaratï helah.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 Met pot tahan ne etevai tapurah aban nañariv nap, Sisaria zeitakanañ aban ahö pat napuhö ne banevizapanen dei sakaz hat meehan emat, nem zei orooh-pomakez iñidoh rouvaeh.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Tahan Godiz Pul Tinapuhö ne hehoek aban pat poriz neen epat nañah, ‘Ni aban pat okorinañ honeo ari sepekez homez ko totun, oñ am ari sei.’ Pot nañahan ne Zopa zeitak Iesuz homeo badae batat heh-nem modari 6 porinañ dei honeo sat aban patap Koniliasiz zeitak sat pim zeimakeh lokeg.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Tegin garos Godiz enzolip pim zei pomakeh emat piin ñetï mañahao dein añah. Met enzol pop piin epat mañah, ‘Ni zuam nim as aban nari meeken Zopa zeitak sat aban nap pim abatao Saimon Pita mañamah-pop bavizat emap.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Tapanen aban popuhö Godihö nir nimeri maot pimeri ba avatapanez ñetiv añapan.’
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 Pot nañahan ne sat ñetiv parun mañohonam Godiz Pul Tinap daritï mamog emahavoz zut paruh emah.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Tahan batam darim Amipuhö ñetï añahavoz ne maot homeohö, ‘Aban Zoan pi Zodan iverih iv nenavonañ ivoh memeoh, oñ tokat Godiz Pul Tinap meepanen emapanen ari bepek.’
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Pot hahan hehaek rotap dari Iesu Kristo darim Amipuz homeo badae bategin pim Pul Tinap anahavoz zut Godihö paru añarab Zuda bon pat pori amun manahan ne eteohö, met neohö rekot Godiz tamah-pov bagaa batoma? Evo, rekot neohö bagaa navatotü, povoz am mañohon paru ivoh memeeh.”
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Pot Pita mañahan paru hatevetehapuh parum loporizaro tin ravahan Godiz abatao bat hel batat biñ haovai pot hah, “Ae, petev dei hodad raveg. Rotapuam God pim Pul Tinap meehan emahaek añarab patari amun parum horiv betet kos rez manat tin het hepanez pimauhö nonor ba ou batahan hez,” pot hat biñ ravah.
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Met batam aban Stiven ur ñomah-porah Zuda aban ahorihö Iesuz homeo badae batat hehari bahorï metat kakamao metoohan añarab ahovokaro barezat rapat nari Pinisia zeisik sah, met nari havevoz lopotak Saipras zeisik sah, met nari Antiok zei potak sah. Tahapuh zei posikaroh sat heh-pori Zuda añarab nenarin Iesuz ñetiv mañooh, oñ mod patarin namañ heh.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Oñ tokat añarab Saipras zeisikanañ nari ma Sairini zeisikanañ nari paru Antiok zeitak sat het darim Amip Iesuz ñetï tinao Grik añarab patarin mañooh.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Tahan darim Amipuz kezavohö paru meñizahan pim ñetiv mañahan añarab ahovokaro parum horiv betet kos rez manat darim Amipuz homeo badae batat piitihar ravat heh.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Tahan paru Zerusalem zeitak añarab Iesuz togut ravat hehari ñetï povon hatevetet aban Banabas meehan Antiok zeitak pot taharin etepanez sah.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Tahapuh Banabas Antiok zeitak sat berevat etehapuh añarab Godihö masakao manahan tin hehavoz pi biñ ravat parun epat mañah, “Ari Iesu darim Amipunañ tin ñod rezat het kez tat pim ñetiv baval hat sohozei.”
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Met Banabas pi Iesuz homeo tin badae batat het tin toohap ok, met Godiz Pul Tinap piih map rekö ravat heh, povoz pi poek het Iesuz ñetiv mañoohan añarab ahovokaro parum loporizaro borourat darim Amipuz homeo badae batah.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Tahan Banabas Sol Tasas zeitak sat hehaekaz mel tovai sah.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Met mel tovai sohot Sol bavizat parup maot Antiok zeitak emah. Tahapuh parup añarab Iesuz togut ravat heharinañ honeo ravat het añarab ahovokaron Iesuz baiñetï tinao mañohot hehan krismas honeo bon tah. Met Antiok zei potakarihö kapot tat Iesuz homeo badae batah-poriz abatao Kristen, pot mañah.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Met narah propet aban Godiz ñetiv hodad het haoh-nari Zerusalem zeit betet Antiok zei potakaz sah.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Met sa berevahapuh paru mapori topourat ñetiv haohaek Zerusalem zeitakanañ emah-porihanañ aban napuz abatao Agabas pop Pul Tinapuhö pi hodadeo manahan bal hat tokat zeisikaroh gipiz bon tapanen gin ahov berevapanez ñetiv bar mañahan paru hodad ravat heh.
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Tahan paru Antiok zeitak Iesuz homet heh-añarab pori topourat parum modari Zudia zeisik hehari meñizapanez homet ñetiv haz bahon batat paru honep honep monis bovai emat batogü manah.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Tat monï pos Banabasir Sol manahan parup basat Zerusalem zeitak Iesuz homeo badae batat hehariz korav ahori manah.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.