Apocalipse 16
Baiñetinavoz Tep Tokatit (KUP) vs NTLH
1 Met pot tat hehan Godiz zei pomakehanañ enzolihol 7 porin ñe ahov hat epat mañah, “Met ari Godiz mogao mañarahan beo rezat hez-su okoñ basat hamarah baozourepeken parum toohañiz hañ horiñ hatevetehopan.”
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Pot paru enzol porin mañahan enzol nap kapot tat sat hamarah pim su bat heh-pos baozourahan paru añarab anumai horipuz redeo parum heriñik menat pim zut akop matut tahan het ñeo hahot hehapuz abatao bat hel batat heh-pori obul ulagï ahö horiñ tohot kakam ahov hateveteoh.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Met enzol modap sat pim su bat heh-pos iv havë ahoñik baozourahan iv havë poñ ñomamahariz uvë zañivoz zut ravahan iv haveñik heh-pori map ñomah.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Tahan enzol mod nap pim su bat heh-pos basat iveñir iv havë goeñik baozourahan poñ uvevoz zut ravah.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Tahan iv poñiz enzol korav ravat heh-pop epat hahan ne hateveteohö, “Met God ni tinaharam batam het petev am pohao het hezap. Met ni añaraboz nooh-iveñ bahorï bateñ-pov hodad tinavonañ tin ok teñ.
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 Met paru añarab tapü okori nim gog aban propet hameg-porir añarab nimeri ravat heh-modari men ñomahan parum uveo berevoohavoz zut, petev uvë okov nohopanez manameñ-pov parum toohavoz hañ horiv tin ok metameñ, povoz paru okori sa am nohop.”
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Met pot hahan Godiz homet anumaihol bareñ elat mañarooh-arü posikanañ ñe modao epat hah, “God deim ahop, kezavoz maup, ni añarab horï tovai emoohañiz hañ horiv metameñ-povoz homet, ‘Ni tin ok an tat metameñ, pot dei hameg.’”
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Pot hahan enzol mod nap pim su bat heh-pos gitapuk baozourahan, gitap map kez mid mid tat añarabon et merezahan,
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 mid mid povok parum heriñ po po sahan itir puañ haret hehan paru, “God pimauhö etamahao ev,” pot hat parum horï tooh-poñ navet. Ma pimaz, “God rotap ni kezavonañ ahop,” pot paru piin namañ, oñ pimaz mogao tat ñetï horiñ am haoh.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Tahan enzol mod nap pim su bat heh-pos anumai ñai horipuz tek toutat heh-potak baozourahan añarab pim hahat baval hat haovai sooh-pori hehaek, kutur manahan añarab pori kutur potak het kakam ahov hatevetehot parum tañañ men elohot heh.
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 Tat God paru obuloñir kakam poñ metoohavoz homet, “Rotap horï toogivoz hañiv ev etamah,” pot nak, oñ God abarah hezapuz mogao tat ñetï horiñ hat parum horï tooh-poñ navet, oñ am tooh.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Tahan enzol mod nap pim su bat heh-pos iv ahö narih baozourah. Met iv poriz abatao Iupretis hameg-porih baozourahan iv porï het rezat nonor ravahan aban ahorir parum ñai abanari gitap berevamah-zei posik hehaekanañ emapanez non pooroh emoohan eteohö.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Tahan pitü horï nañariv nap beholoz zutahol berevah-poriz nap hamal eñar maranañ ahö horipuz agolasikanañ berevah, met mod nap anumai ñai horipuz agolasikanañ berevah, met modap aban horï pop meñizat pim haohat tat ñetï moregañ haovai emooh-popuz agolasikanañ berevah. Pituhol porihanañ berevahan ne eteohö.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Met pitü pori añarab rekot natotuz red povor kao tohot heh. Tat zei maposikaroh aban korav ahori parunañ honeo ravat God kez ahovoz maup hez-popunañ zei ñai tapanez hat batogü manat pot mañah, “Met pinañ zei ñai takaz aliz pos totoi ravah, povoz ñai bizat hezei.”
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 — ausente —
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 — ausente —
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Met enzol metep pim su bat heh-pos revah mopasik naek baozourahan Godiz zei tinamakeh pim toutat hez-tek tin potakanañ ñe ahö nao epat hah, “Petev nonair nai mapotü takaz hahan heh-pov ev bon hateg.”
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Pot hahan uas reohan guiras ahoam tol hahan ñe ahö modañ hat riri ahoam hahan zebemun map ahov tah. Met añarab matut tahaekanañ, zebemun tah hamoh-povoz zut mod nao nat, oñ map ahoam horï tahan ne eteohö.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Tahan Zerusalem zei ahö potak hamar pezat main main ravat terï natakaro nat ravah. Tahan zei mod maposikaroh zei ahoñ demahan hehaek, ur edahan map horï ravahan, God Babilon zei ahö potak horï ahov toohavoz homet parumaz mogao tat hañ horiv ahoam metooh.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Tahan iv haveñiz lopotak ham tit heh-poñ map bamezat bavon batahan dañeñ amun pezat map zeis atvatahar ravah.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Tahan abarahanañ hel obunuñiz zut ais honoñai ahoñ añarab hehaek ñodah. Met ais poñ honeo honevoz honoñaiv 50 kilogramiz zut hehan ñodat añarab ur kakam toohavoz homet, paru Godiz mogao tat pimaz ñetï horiñ haovai sooh.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.