Rute 2

Tar le Lubba ke tar Kabba (KSP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nawomi ee ke mare nuju le ngaweje. N̂-to dew ke bo ngaa ninga ne ddem. N̂-to dew ke me nuju te le Elimeleke, ria na Bowaje.
1 Havia em Belém um homem rico e respeitado chamado Boaz. Ele era parente de Elimeleque, o marido de Noemi.
2 Rutu, dene ke Mowabe le pa are Nawomi na: «Ma kaw ndɔɔ̂ mba kaw bburu jinga teyn, go dew te ke a koom maji keme te. Nawomi le pa are na: aw ngonnum.»
2 Certo dia, Rute, a moabita, disse a Noemi: “Deixe-me ir ao campo ver se alguém, em sua bondade, me permite recolher as espigas de cereal que sobrarem”. Noemi respondeu: “Está bem, minha filha, pode ir”.
3 Naw ngaa naw n̂-bburu teyn go nje-kujaje teyn te. A ne umae are to ndɔɔ le Bowaje ke to dew ke me nuju te le Elimeleke le.
3 Rute saiu para colher espigas após os ceifeiros. Aconteceu de ela ir trabalhar num campo que pertencia a Boaz, parente de seu sogro, Elimeleque.
4 A ta koo a Bowaje in Betelehem tee gode te ngaa pa are nje-kujaje teyn le na: « Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ ee ke se!» N̂-telje ke tar dareje na: «Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ bbar tar ke maji dɔi te!»
4 Enquanto Rute estava ali, Boaz chegou de Belém e saudou os ceifeiros: “O S enhor esteja com vocês!”. “O S
5 Bowaje duju nje-kula laa ke to nje-ngem dɔ nje-kujaje teyn na: « Ngonn ke dene neenn to le na wa?»
5 Então Boaz perguntou a seu capataz: “Quem é aquela moça? A quem ela pertence?”.
6 Nje-kɔn dɔ nje-kujaje kande ko le paje are na: «N̂-to ngonn ke dene ke Mowabe ke Nawomi ddee saa.
6 O capataz respondeu: “É a moça que veio de Moabe com Noemi.
7 Ngonn ke dene le pa na na bburu teyn ke ta kareje te ngaa na bburu jinga teynje ke nayn horo kareje te. Lew baa ke n̂-ddee ke esindɔɔ njaa, nar ta kula te nyɔm, naw nuwa rɔe key mba gɔju kare baa.»
7 Hoje de manhã ela me pediu permissão para colher espigas após os ceifeiros. Desde que chegou, não parou de trabalhar um instante sequer, a não ser por alguns minutos de descanso no abrigo”.
8 Bowaje pa are Rutu na: «Ngonnum, aw e-bburu ne me mare ndɔɔ te dang ang ngaa, e-nayn neenn. Uwa go ngann nje-kulaje lem ke dene, oo maji wa!»
8 Boaz foi até Rute e disse: “Ouça, minha filha. Quando for colher espigas, fique conosco; não vá a nenhum outro campo. Acompanhe as moças que trabalham para mim.
9 Unda kemi dɔ ndɔɔ te ke daw duja koo me te neenn ta uwa go nje-kulaje lem ke dene. Oo wa, m-pa mare nje-kulaje lem ke dingaw kare ta dinyai ddekeke. Bbo kunda maann a ɔin a, aa lo me joo maannje te toonn a, a kay maann ke nje-kulaje lem toje.
9 Observe em que parte do campo estão colhendo e vá atrás delas. Avisei os homens para não a tratarem mal. E, quando tiver sede, sirva-se da água que os servos tiram do poço”.
10 Yeenn a n̂-tee noso, n̂-debbe keme ke nangê ngaa, n̂-pa nare na: «Ema ke m-to nje-mba neenn a, ddew ddi te bba oom te dew ngaa e-ddasem me-maji neenn wa?»
10 Rute se curvou diante dele, com o rosto no chão, e disse: “O que fiz para merecer tanta bondade? Sou apenas uma estrangeira!”.
11 Bowaje pa are na: « Dɔru gel neje tɔyn ke e-dda ke mumije darem. Neje ke unn kute yo te le ngawije, ddew ke toke inya ne bɔije ke kɔinje ke bbe kuji mba ddee ne ke horo dewje te ke e-gerede kete ang.
11 “Eu sei”, respondeu Boaz. “Mas também sei de tudo que você fez por sua sogra desde a morte de seu marido. Ouvi falar de como você deixou seu pai, sua mãe e sua própria terra para viver aqui no meio de desconhecidos.
12 Maji kare Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ tel ke mare ari wɔju dɔ ne ke e-dda! Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ, Lubba le Israel ke e-ddee ta kiya rɔi kɔ gɔle te ari kuka lei.»
12 Que o S enhor , o Deus de Israel, sob cujas asas você veio se refugiar, a recompense ricamente pelo que você fez.”
13 Rutu pa na: « Oom to dew kemi te ebbemje. E-wul mem. E-pa tar ke uru dɔ bbengere bbere te lei ke dene. Ta koo maji a m-mbɔbbu mbɔr nje-kulaje lei ke dene kara ang.»
13 Ela respondeu: “Espero que eu continue a receber sua bondade, meu senhor, pois me animou com suas palavras gentis, embora eu nem seja uma de suas servas”.
14 Kare ne-kusa ase a, Bowaje pa are na: « E-ngese ke kete usa ne, ula bina lei me maann nayn te.» Nisi mbɔr nje-kujaje kande ko te. Bowaje are mare kande ko ke n̂-ndaw nusa nare mee ndann ngaa n̂-ngem kese.
14 Na hora da refeição, Boaz lhe disse: “Venha cá e sirva-se de comida; também pode molhar o pão no vinagre”. Rute sentou-se junto aos ceifeiros, e Boaz lhe deu grãos tostados. Ela comeu até ficar satisfeita, e ainda sobrou alimento.
15 Goe te a nin taar ta bburu a Bowaje unn ndu are nje-kulaje laa na: «Inyaje ddew areje n̂-bburu horo kare teynje te tɔ bbo ɔkeje ddew ang.
15 Quando Rute voltou ao trabalho, Boaz ordenou a seus servos: “Permitam que ela colha espigas entre os feixes e não a incomodem.
16 Inyaje mare jinga waa horo kareje te areje n̂-bburu, ta inje saa ang.»
16 Tirem dos feixes algumas espigas de cevada e deixem-nas cair para que ela as recolha. Não a atrapalhem!”.
17 N̂-bburu ne me ndɔɔ te le ndereng lo kul ngaa nunda ne ke n̂-bburu le ngaa ninga kande ne le ngɔsi ke bay sembe kara.
17 Assim, Rute colheu cevada o dia todo e, à tarde, quando debulhou o cereal, encheu quase um cesto inteiro.
18 Noto naw ne bbê ngaa n̂-tɔju mumeje ne ke n̂-bburu le. N̂-tee ke kese ne-kusa ke nayn le nare.
18 Carregou tudo para a cidade e mostrou à sua sogra. Também lhe deu o que havia sobrado da refeição.
19 Mumeje duje na: « Lo ke dda a e-bburu ne te bbokene wa? E-dda kula dda wa? Lubba bbar tar ke maji dɔ dew te ke unda keme dɔi te neenn!» Nɔru gel neje tɔyn ke nday dɔe te nare mumeje, ngaa n̂-pa na: « Ri dew ke m-dda kula ndɔɔ̂ laa na Bowaje.»
19 “Onde você colheu todo esse cereal?”, perguntou Noemi. “Onde você trabalhou hoje? Que seja abençoado quem a ajudou!” Então Rute contou à sogra com quem havia trabalhado: “O homem com quem trabalhei hoje se chama Boaz”.
20 Nawomi pa are ngonn mume na: « Maji kare Nje-kisi ke ndɔ ke ndɔ ke ndɔ tɔyn aw dda maji ke dewje ke isije kem baa ddem, ke dewje ke oyje ddem bbar tar ke maji dɔ dingaw te neenn! Nawomi pa are bbay na: «Dingaw le to nuju leje ke danna njaa. Ne horo dewje te ke to tar lede ta taaje to dene ndubbaje.»
20 “O S enhor o abençoe!”, disse Noemi à nora. “O S enhor não deixou de lado sua bondade tanto pelos vivos como pelos mortos. Esse homem é um de nossos parentes mais próximos, o resgatador de nossa família.”
21 Rutu ke to dene ke Mowabe tel pa na: « Dingaw le pa arem tɔ na: E-nayn go nje-kulaje te lem nyɔm kula kuja koo ndɔɔ lem nunga.»
21 Rute, a moabita, acrescentou: “Boaz disse que devo voltar e trabalhar com seus ceifeiros até que terminem toda a colheita”.
22 Nawomi pa are ngonn-mume Rutu na: « Ngonnum, maji kare e-nayn ke nje-kulaje laa ke dene ngaa maji kare dew ingai me mare ndɔɔ te dang dda sei singa ang.»
22 “Muito bom!”, exclamou Noemi. “Faça o que ele disse, minha filha. Fique com as servas dele até o final da colheita. Em outros campos, poderiam maltratá-la.”
23 N̂-nayn ke nje-kulaje le Bowaje mba bburu ne ndereng ndɔ ke kula kuja teyn, ke waa tunga. N̂-nayn ke mumeje.
23 Assim, Rute trabalhou com as servas nos campos de Boaz e recolheu espigas com elas até o final das colheitas da cevada e do trigo. Nesse tempo, ficou morando com sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.