Lucas 16
Tar le Lubba ke tar Kabba (KSP) vs ARC
1 Jeju pa are nje-njaje goe te bbay na: « Mare dew ke inga ne nya ee ke mare *nje-ngem-ne laa. Dewje paje are dew le na *nje-ngem-ne le aw tuju neje laa.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 N̂-bbar *nje-ngem-ne le ngaa n̂-pa nare na: Tar ddi a maw moo dɔi teenn wa? E-tura go neje ke aw ngem le are moo, mba a kase ngem ne lem ang ngaa.
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isso que ouço de ti? Presta contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 *Nje-ngem-ne le pa mee te na: Ebbemje a ta kɔrum ta neje te laa neenn, ddi a ma dda wa? Minga singa ta ndɔɔ ang ngaa ne-kɔy to rɔ-kul lem nya.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar não posso; de mendigar tenho vergonha.
4 M-gere ne ke ma dda, kare bbo n̂-tubbam ta neje te laa a, mare dewje taamje ke key lede.
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Nare n̂-bbar dewje kara kara tɔyn ke bbange le ebbeeje to dɔde te ngaa n̂-pa nare dew ke dɔngɔr na: Baann a a tel ne kare ebbemje wa?
5 E, chamando a
6 Nilae te na: Ma tel ke ubbu ku te ke bo dɔdɔku. Ngaa *nje-ngem-ne le pa are na: E-taa maketuru bbange bbo ta isi nangê ke tɔke e-dda kɔre to dɔmi.
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e, assentando-te já, escreve cinquenta.
7 N̂-pa nare mare bbay na: A ei, baann a a tel ne waa? Nilae te na: Ma tel ke waa bbɔl dɔdɔku. Ngaa n̂-pa nare na: E-taa maketuru bbange lei bbo ta e-dda to kɔre dɔjijoo.
7 Disse depois a outro: E tu quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Ebbe nje-ngem-neje ke to gate gate ang le ɔsu gaje, mba *nje-ngem-ne le dda ne ke kem-kare. Mbata dewje ke bbasine ddaje ne ke kem-kare ddew te le ngann maredeje uta ngann lo-kareje le Lubba ke eeje me lo-kare te.»
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 « A ema, m-pa marese: Uwaje buwa-kura ke dewje ke nare bukuru, mba kare ndɔ ke nare le goto jise te a, n̂-taase ke key ke a to ke ndɔ ke ndɔ.
9 E eu vos digo: granjeai amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Dew ke dda ne ke ten ke dɔgɔle, dda ne ke bo ke dɔgɔle tɔ ngaa dew ke to gate gate ddew ne te ke ten ang, to gate gate ddew ne te ke bo ang tɔ.
10 Quem é fiel no mínimo também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo também é injusto no muito.
11 Bbo e-ddaje ne ke dɔgɔle ke nare bukuru ang a, na a kinya ne-kinga ke tɔkɔrɔ jise te wa?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ngaa bbo e-ddaje ne ke dɔgɔle ang ke ne-kinga ke to le dew a, na a karese ne ke to lese wa?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Nje-kula kara ase dda kula kɔ dewje te joo ang, mba na mbete mare kara a na ndiki mare kara, wase na kunn rɔe kare mare kara a na dabbe mare ke kara. Aseje ta dda ke Lubba ddem ke ne-kinga ddem ang.»
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores, porque ou há de aborrecer a um e amar ao outro ou se há de chegar a um e desprezar ao outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 *Parijiyenje ke ndikije nare nya ooje tarjeenn le tɔyn a aw kokoje Jeju.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Jeju pa arede na: « Esese aw ddaje rɔse to dewje ke gate gate kem dewje te. A Lubba gere mese, mba ne ke dewje ooje bo kemde te, to ne ke maji ang nya kem Lubba te.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração, porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 *Ndu le Moyije ke tar le nje-kilaje mber-tar le Lubba toje ndereng ndɔ te le Jan. Unn kute ndɔe teenn daw n̂-pa tar *Kɔn̂-bbe le Lubba to Tar ke Maji dare dewje, a na na kara aw dda singa mba kande ke te.
16 A Lei e os Profetas
17 To ngeng ang ta kare dara ke nange ndayje, a to ngeng nya kare mbita gɔl maketuru *ndu kara oso nangê.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da Lei.
18 Dew ke tubbae dene laa a taa mare, dda lo-to-majang ngaa dew ke taa dene ke ngaweje tubbae dda lo-to-majang tɔ.»
18 Qualquer que deixa sua mulher e casa com outra adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido adultera
19 Jeju pa bbay na: « Mare dew ke to nje-ne-kinga ngaa aw ula kubbu nare ee teenn. Ndɔ kara kara tɔyn dingaw le aw usa ne ke dɔ-bo.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Mare nje-ndoo ke rɔe to do jamani jamani, ria na Lajar to ta-ddew-key te le nje-ne-kinga le.
20 Havia também
21 N̂-ndiki ta kusa buru ne-kusaje ke aw gaynje kɔ tabele te le nje-ne-kinga le, a dɔe te bbay bisije ddeeje aw tɔɔnnje doje laa.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Nje-ndoo le oy ngaa anjije unaeje awje saa dɔ ji Abaraham te. Nje-ne-kinga le oy tɔ ngaa n̂-dubbe.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico e foi sepultado.
23 Kem-to-ndoo aw ddae lo te le nje-yoje ngaa nunn keme a noo Abaraham ddew ew ngaa noo Lajar ar dɔ ji Abaraham te.
23 E, no Hades, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro, no seu seio.
24 Nuru eki na: Bɔy Abaraham, oo kem-to-ndoo lem! Ula Lajar are ula ndɔn̂-jia maann te ila ndɔm te are wul, mba kem-to-ndoo aw ddam kem puru te neenn.
24 E, clamando, disse: Abraão, meu pai, tem misericórdia de mim e manda a Lázaro que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Abaraham ilae te na: Ngonnum ole mei to inga neje ke maji ndɔ kisi ke tebbe te lei, a Lajar inga wungu ndɔ kisi ke tebbe te laa. Bbasine Lubba bɔru maann̂-nɔ keme te lo te neenn, a ei, kem-to-ndoo aw ddai.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro, somente males; e, agora, este é consolado, e tu, atormentado.
26 Dɔe teenn tɔyn, mare tɔku buwa to horoje te ke esese, mba kare dewje ke ndikije ta kinje neenn kaw er ke rɔse te a aseje ta kaw ang ddem, ta kare dew ase kin rɔse te nu ddee er ke rɔje te ang ddem.
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 Nje-ne-kinga le na: Yeenn a m-duji bɔy, kare ula Lajar key le bɔmje,
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 mba mee ke ngakɔmje ke dingaw mi. Maji kare naw n̂-ndejede nare n̂-ddeeje lo kem-to-ndoo te neenn ang ngaa.
28 pois tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Abaraham ila te na: *Ndu le Moyije ke tar le nje-kilaje mber-tar le Lubba to horode te. Maji kare dooje tar lede!
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 Ngaa nje-ne-kinga le pa na: Baann ang bɔy Abaraham, a bbo dew in horo nje-yoje te aw rɔde te a, da turuje ddew lede.
30 E disse ele: Não, Abraão, meu pai; mas, se algum dos mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Ngaa Abaraham le pa are na: Bbo dooje tar *ndu le Moyije ke tar le nje-kilaje mber-tar le Lubba ang, a le mare dew in horo nje-yoje te kara da kooje tar laa ang tɔ.»
31 Porém Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.