Lucas 14
Tar le Lubba ke tar Kabba (KSP) vs NVI
1 Mare *ndɔ-kuwa-rɔ Jeju ande me key te le mare tɔku-mbay le *Parijiyenje ta kusa ne,
1 Certo sábado, entrando Jesus para comer na casa de um fariseu importante, observavam-no atentamente.
2 a kemde tɔyn to ke dɔe te. A mare dingaw ke mee ti are nɔe te.
2 À frente dele estava um homem doente, com o corpo inchado.
3 Jeju pa tar are *nje-kɔruje gel-ndu ke *Parijiyenje le na: « *Ndu are ddew dew ta kɔru rɔ-to ke *ndɔ-kuwa-rɔ wase *ndu are ddew ang wa?»
3 Jesus perguntou aos fariseus e peritos na lei: "É permitido ou não curar no sábado? "
4 Dilaeje te ang ngaa nuwa nje-rɔ-to le nɔru rɔ-to laa ngaa nare nɔtu.
4 Mas eles ficaram em silêncio. Assim, tomando o homem pela mão, Jesus o curou e o mandou embora.
5 Goe te a, n̂-pa narede na: « Na horose te neenn bbo ngonne wase mange laa tee oso me buwa-maann te ke *ndɔ-kuwa-rɔ a na kɔre ke tɔke ndɔe teenn njaa ang wa?»
5 Então ele lhes perguntou: "Se um de vocês tiver um filho ou um boi, e este cair num poço no dia de sábado, não irá tirá-lo imediatamente? "
6 A dingaje ddew kara ta tel ke tar dɔe te ang.
6 E eles nada puderam responder.
7 Goe te a, Jeju pa gusu-tar are dewje ke tɔku-mbay le *Parijiyenje bbarde, mba noo ddew ke daw duwaje ne lo-kisi ke kete ngaa, n̂-pa narede na:
7 Quando notou como os convidados escolhiam os lugares de honra à mesa, Jesus lhes contou esta parábola:
8 « Toke mare dew bbari *kusu-taa-naa te a, aw uwa lo-kisi ke kete ang. Mba bbo n̂-bbar mare dew ke bo utai tɔ,
8 "Quando alguém o convidar para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra, pois pode ser que tenha sido convidado alguém de maior honra do que você.
9 ngaa dew ke bbarse le ddee na: Inya lo-kisi are a, rɔ-kul a ddai ta kaw kisi lo te ke guku.
9 Se for assim, aquele que convidou os dois virá e lhe dirá: ‘Dê o lugar a este’. Então, humilhado, você precisará ocupar o lugar menos importante.
10 A, toke n̂-bbari a, aw uwa lo-kisi ke guku, ta bbo nje-bbari le ddee a pa na: Nam, aw isi kete. Yeenn a to ne kɔsu gaji kem dewje te tɔyn ke a kisije ta ne-kusa te sei.
10 Mas quando você for convidado, ocupe o lugar menos importante, de forma que, quando vier aquele que o convidou, diga-lhe: ‘Amigo, passe para um lugar mais importante’. Então você será honrado na presença de todos os convidados.
11 Tɔkɔrɔ, dew ke dda rɔe bo a da dda kare n̂-ddee ten baa. A dew ke dda rɔe ten, a da dda kare n̂-ddee bo.»
11 Pois todo o que se exalta será humilhado, e o que se humilha será exaltado".
12 Jeju pa are dew ke bbare le tɔ na: « Bbo e-bbar dewje ke ne-kusa ke bo a, e-bbar nje-buwa-kuraje lei ang, ngakɔinje ang, nje-ke-lei ang, nje-ninn̂-key marije ke toje nje-ne-kingaje ang, mba da ddaje ne-kusa bbarije ne tɔ. Yeenn a tɔju to inga kuka lei mban.
12 Então Jesus disse ao que o tinha convidado: "Quando você der um banquete ou jantar, não convide seus amigos, irmãos ou parentes, nem seus vizinhos ricos; se o fizer, eles poderão também, por sua vez, convidá-lo, e assim você será recompensado.
13 A bbo e-dda ne-kusa ke bo a, e-bbar nje-ndooje, nje ke jide wase gɔlde tuju, nje-meteje ke nje-kem-tɔje.
13 Mas, quando der um banquete, convide os pobres, os aleijados, os mancos, e os cegos.
14 A, a kisi ke rɔ-nel mba dingaje ne ta kukai ne ang. A kinga kuka lei ndɔ kin te le nje-yoje ke gate gate.»
14 Feliz será você, porque estes não têm como retribuir. A sua recompensa virá na ressurreição dos justos".
15 Mare dew horo nje ke isije ta ne-kusa te oo tarjeenn le a, pa are Jeju na: « Koko ee ke dew ke a kinga ne-kusa laa me *Bbe-kɔn te le Lubba.»
15 Ao ouvir isso, um dos que estavam à mesa com Jesus, disse-lhe: "Feliz será aquele que comer no banquete do Reino de Deus".
16 Ngaa Jeju ilae te na: « Mare dew dda tɔku *kusu ngaa bbar dewje toke banya.
16 Jesus respondeu: "Certo homem estava preparando um grande banquete e convidou muitas pessoas.
17 Kare ne-kusa le ase a, nula nje-kula laa nare dewje ke n̂-bbarde le na: E-ddeeje mba ne tɔyn to ngɔsi ngaa.
17 Na hora de começar, enviou seu servo para dizer aos que haviam sido convidados: ‘Venham, pois tudo já está pronto’.
18 A dewje le kara kara tɔyn na nuwaje gɔle, ningaje ddew ta ddee ang. Dew ke dɔngɔr na: M-ndoko ndɔɔ a ma kaw koo bba. Muwa gɔli ɔru tar dɔm te.
18 "Mas eles começaram, um por um, a apresentar desculpas. O primeiro disse: ‘Acabei de comprar uma propriedade, e preciso ir vê-la. Por favor, desculpe-me’.
19 Mare pa na: M-ndoko mangeje dɔku, are m-ndiki ta nade. Muwa gɔli ɔru tar dɔm te.
19 "Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e estou indo experimentá-las. Por favor, desculpe-me’.
20 Mare bbay pa na: M-taa dene bbasine bbay are minga ddew ta ddee ang.
20 "Ainda outro disse: ‘Acabo de me casar, por isso não posso ir’.
21 Toke nje-kula le tel a, ndaji tarjeenn le are ebbeeje. A wungu ɔn nje-key le ngaa pa are nje-kula laa na: Aw njange lo te ke dewje banya ke te, ke dɔ ddewje te ke tɔku bbe te neenn, bbo e-ddee ke nje-ndooje, ke nje ke jide wase gɔlde tuju, nje-kem-tɔje, ke nje-meteje lo te neenn.
21 "O servo voltou e relatou isso ao seu senhor. Então o dono da casa irou-se e ordenou ao seu servo: ‘Vá rapidamente para as ruas e becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Nje-kula le pa na: Ebbemje, m-dda ne ke ndui pa le mban, a kese lo nayn baa bbay.
22 "Disse o servo: ‘O que o senhor ordenou foi feito, e ainda há lugar’.
23 Ngaa ebbe nje-kula le pa are na: Aw go ngann ddewje te ke go ndokoje uwa dewje ke singa are dandeje key are ta me key lem ddusu.
23 "Então o senhor disse ao servo: ‘Vá pelos caminhos e valados e obrigue-os a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Mba m-pa marese: Ne-kusa lem a kɔru ta dew kara horo dede te ke m-bbarde a n̂-ddeeje ang.»
24 Eu lhes digo: nenhum daqueles que foram convidados provará do meu banquete’ ".
25 Dewje ke banya banya aw njaje ddew-bô ke Jeju ngaa n̂-turu rɔe a n̂-pa narede na:
25 Uma grande multidão ia acompanhando Jesus; este, voltando-se para ela, disse:
26 « Toke dew ddee rɔm te a maji kare n̂-mbete bɔeje ke kɔenje, ke dene laa, ke nganne, ke ngakɔenje, ke ngakɔn̂-naneje, ke tebbe laa. A bbo n̂-dda baann ang a, na to nje-nja gom te ang.
26 "Se alguém vem a mim e ama o seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos e irmãs, e até sua própria vida mais do que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Ngaa dew ke oto kake-dese laa ang ngaa unn gom ang a, a to nje-nja gom te ang.
27 E aquele que não carrega sua cruz e não me segue não pode ser meu discípulo.
28 Mba na horose te, bbo na ta dda tɔku key a, nisi nangê kete n̂-tura kɔr ne ke na tuju noo se nisi ke ne ase ta nunga ne key le bba nunn kutu dda key ang wa?
28 "Qual de vocês, se quiser construir uma torre, primeiro não se assenta e calcula o preço, para ver se tem dinheiro suficiente para completá-la?
29 Mba toke nungu gɔl-key le nangê a bbo nase ta nunga ang a dewje tɔyn ke a kooje key le a kokoje ngaa a paje na:
29 Pois, se lançar o alicerce e não for capaz de terminá-la, todos os que a virem rirão dele,
30 Dew neenn unn kutu dda key a ase ta dda nunga ang!
30 dizendo: ‘Este homem começou a construir e não foi capaz de terminar’.
31 A se tɔku-mbay-bbe ke dda bba bbo aw ta dda ddɔ ke dewje laa doro dɔku ke mare tɔku-mbay ke ee ke dewje laa doro dɔjoo a, a kisi nangê kuwa dɔe koo kete se nisi ke singa ta dda ddɔ le bba naw ang wa?
31 "Ou, qual é o rei que, pretendendo sair à guerra contra outro rei, primeiro não se assenta e pensa se com dez mil homens é capaz de enfrentar aquele que vem contra ele com vinte mil?
32 Bbo noo to singa ne ase ang ngaa nje-mare le nayn ddew ew bbay a, nula dew nare ta duje ne ke daseje ta dda bba kare me-wul-lɔm tel horode te.
32 Se não for capaz, enviará uma delegação, enquanto o outro ainda está longe, e pedirá um acordo de paz.
33 Yeenn a, dew ke horose te ke mbete neje laa tɔyn ang, a to nje-nja gom te ang.
33 Da mesma forma, qualquer de vocês que não renunciar a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 Kate to ne ke maji. A bbo kate tel neel ang ngaa a, ddi bba dew a dda ke kate le bba a teel nel bbay wa?
34 "O sal é bom, mas se ele perder o sabor, como restaurá-lo?
35 N̂-to maji mba nange ang ddem, mba ndɔɔ ang ddem tɔ. Dungu kɔrɔ. Dew ke ee ke mbi ta koo ne tar a oo!»
35 Não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.