Atos 18

Tar le Lubba ke tar Kabba (KSP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Goe neje teenn a, Pɔl ɔtu bbe te ke Atenn aw Korente.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Ninga mare Jiipi ke ria na Akilase keteenn. Duje nange te ke Pɔn. Akilase le de ke dene laa Pirisil dinje bbe te ke Itali bba n̂-ddeeje, mba Tɔku mbayje Kolode unn ndu kare Jiipije tɔyn ɔtuje me bbe te ke Rɔm. Pɔl aw rɔ Akilas de ke Pirisil te le.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 A kula lede, ke kula le Pɔl ke aw dda to kara baa. Kula le to kula dda tande. Yeenn a, Pɔl le nayn rɔde te are daw n̂-ddaje kula le.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Ke ndɔ-kuwa-rɔ kara kara tɔyn Pɔl aw pa tar nya key-mbɔn̂-naa te lede ke dewje ke toje to Jiipije ddem nje ke toje to Jiipije ang ddem kare n̂-ndikije tar te laa.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Toke Silase de ke Timote dinje bbe te ke Masedowann n̂-teeje a, Pɔl unn rɔe tɔyn mba tɔju tar le Lubba. N̂-tɔju Jiipije to Jeju le njaa to Mesi.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 A Jiipije mbeteje tar laa ngaa daw n̂-tajeje. Yeenn a, Pɔl le yeke kubbu laa ngaa pa arede na: «Mesese tel ke dɔse te, tare a kuwa dɔm ang. Bbasine neenn ma kaw ke rɔ dewje te ke toje to Jiipije ang ngaa.»
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Nɔtu ketenn naw rɔ mare dew te ke ria na Titusu-Jusutusu ke key laa to mbɔr key-mbɔn̂-naa te le Jiipije. N̂-to nje-polo Lubba.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Kirisipusu ke to nje-kɔn dɔ key-mbɔn̂-naa le Jiipije oo mee te ke Ebbe-dewje, ne de ke nje ke key laa tɔyn. Mare dewje ke Korente nya ooje tar ke Pɔl tɔju le. Dooje mede te ngaa dingaje batem.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Mare ndɔ til te, Ebbe-dewje pa tar are Pɔl ddew ne te toke le ni na: «E-bbeel ang, ew rɔi pa tar ang, utu tai ang.
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 Mba mee sei, dew kara a kase kuwai ta ddai ang, mba dewje lem banya me bbe te neenn.»
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Pɔl nayn Korente tɔju tar le Lubba bbal kara ke neyn misan.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Bbal te ke Galiyɔn to tɔku-mbay nange te ke Akay, Jiipije ooje ta naa mbete Pɔl. Dawje saa lo gange sariya te.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 N̂-paje na: «Dew neenn aw dda kare dewje poloje Lubba ke ddew ke ndu mbete.»
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Toke Pɔl a ta pa tar a, Galiyɔn ila tar Jiipije te na: «Bbo tar neenn to tar tɔl dew wase tar ne ke ngeng a, ma kungu tar gelse te.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 A tar le to mayn naa tar wɔju dɔ ne-tɔju, tar rije, ke ndu lese njaa are yeenn oose. M-ndiki gange sariya dɔ tarje te ke toke baann ang.»
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Yeenn ngaa n̂-tubbade lo gange sariya te le.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Dede tɔyn duwaje Sostenn ke to nje-kɔn dɔ key-mbɔn̂-naa le Jiipije le, n̂-tundaeje ta key gange sariya te le. A Galiyɔn aa lo te ang.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Pɔl nayn ndɔ banya ngaji Korente bba inya nje-me-kunnje ngaa unn to tel nange te ke Siri. Ne de ke Pirisil, ke Akilase. Kete bba ta kaw a, nare n̂-ngisa dɔe bbe te Sankere mba to ndue ke nunn.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Daw n̂-teeje bbe te ke Epeje. Pɔl inya Pirisil de ke Akilase lo teenn ngaa ɔtu aw key-mbɔn̂-naa te le Jiipije aw pa tar ke de.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 N̂-dujuje Pɔl nya kare nayn ke de ndɔ banya bbay. A Pɔl mbete.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 Na ta kinyade a, n̂-ndejede na: «Toke Lubba ndiki a, ma tel rɔse te mare ndɔ.» Goe te a, nunn to Epeje,
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 n̂-tee Sejare. Goe te a, naw n̂-dda lapiya nje-me-kunnje ke Jurusalam ngaa n̂-nday naw Antiyose.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 N̂-dda ndɔ ngaji lo teenn ngaa nin nday nange Galasi, ke Piriji te nare ndeje nje-njaje go Ebbe-dewje te tɔyn kare dingaje singa.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Mare Jiipi ke ria na Apolose ke duje bbe te ke Alekejandiri ddee Epeje. N̂-to dew ke gere pa tar ddem gere maketuru le Lubba nya ddem.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 N̂-tɔje ddew le Ebbe-dewje toke kete are ninga singa ngaa n̂-tɔju ne dɔ Jeju te ke dɔgɔle. A batem le Jan kara baa a n̂-gere.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Naw n̂-pa tar ke bbeel ang me key-mbɔ-naa te le Jiipije. A toke Pirisil, ke Akilase ooje tar laa le tɔyn a, bbareje ke rɔde te ngaa tɔjeje tar ke tɔkɔrɔ wɔju dɔ ddew le Lubba.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Goe te a, Apolose le ndiki ta kaw nange te ke Akay are nje-me-kunnje ndikije te saa ngaa ddaje maketuru are nje-me-kunnje ke Akay le kare n̂-taaeje ke maje. Toke n̂-tee nu a, Lubba dda saa me-maji are numa nje-me-kunnje nya.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Mba tar ke tae te ngeng are Jiipije ooje tar ta kila te ang. N̂-tɔju ke maketuru le Lubba ke ddaka to Jeju njaa to Mesi.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.