Lucas 8

Kuloonaay (KRX) vs BKJ

Sair da comparação
1 Púful toko Yéesu naayeno kaamuusool ti pisaatee niŋ misaatee, káatuunan niŋ kakaman ekooŋan ya éesuume ya eti cáwii ca citi Pútuun pa. Pupoñapoñ pa pakateyoo ŋaasuwan niŋ pákasupak paka nkayeno neyoo,
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 niŋ lompo pakakee pakaal payenka náakuuñane niŋ payenka naayaane teyii kísaalumant: Mari aŋa nkasok ya Mari ati Makatala aŋa náafulanii ya teyoo kísaalumant isak niŋ kúsupak;
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 Yowanna, áyiinoo aŋa nkasok ya Husa, eeyeniye ya ati hikaw ha ti éhinuma ya eti Helot; Suusaana niŋ hícump pakakee pakaal, niŋ mañ ma miteyii nkayeno kayankanan Yéesu niŋ pupoñapoñ pa pakateyoo.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Hikee hinoom, kayoŋ kenfakat nkuconcool niŋ pakan kéefulii ti pisaatee peemeeŋe nkíkey ti Yéesu. Ti káasiiŋuma enkuu, Yéesu naasokii hícantiitu eehe:
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 “Taakaataak akee áyiin aŋa eekaaye etah piyooseen. Akina ti kaawiisan etukal ya, ekee etukal ya neenowal ti pítin pa; neekakalee, pusuwa pa mpuhoon yo. Ayíin eeyem ti etah piyooseen|alt="Farmer sowing seed" src="LB00094B.TIF" size="col" loc="8:4-8" copy="Knowles & Bass" ref="8:5"
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Ekee ya neenowal ti etaam eti pínankiin; niŋ páŋantalii eteyyo neesuucan, kamma etaam ya néecihut.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Ekee etukal ya neenowal ti pícankun, épiŋantoolii ti coonool niŋ pícankun pa, pícankun pa mpikincool yo.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Fiye, ekee etukal ya neenowal ti etaam eenape, eyyuu néeŋantii neepuk ulant, kaalant óo kaalant nkupuk papukal keme.” Yéesu naasokii niŋ hiceeku: “An óo an eetaake kaanuu kiti káasiitan, ásiitan.”
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Ta Yéesu naapaye ta káakup, pinapana pa pakateyoo nkacakanoo weyme hícantiitu eehuu nihisoke.
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Naañahanii: “Aluu niwufaneewufan kameye ka kiti heeyolee ha ti cáwii ca citi Pútuun pa, pale ti pakakee paka niŋ kícantiitu inci ínkup, samat nii ayaamakoola ya Esaaya fa naasoke fa:
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 Yéesu nene asok: “Ehe, eeha hícantiitu ha nihisoke ha: Etukal ya eyem hilim ha hiti Pútuun pa.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Etukal ya eenowale ya ti pítin pa ecukaacuk nii payenka nkási ka hilim ha, Seetaani ya néekey néefulan ho ti saanii, ancuk timpi káyinan nkafakanee.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Etukal ya eenowale ya ti etaam ya eti pínankiin pa ecukaacuk nii payenka nkasayan ka hilim ha niŋ pásuuma niŋ kásiyaa ho, pale hilim ha hitaakut ñínkonk teyii. Káyinanii kifiyyantoo, ti caanak citi páciite nkañoho puson.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Etukal ya eenowale ya ti pícankun pa ecukaacuk nii payenka nkási ka hilim ha, pale ti eloŋ ya eteyii káamiilool ka niŋ hisaanumate ha niŋ pásuuma pa piti eloŋ ya mpikincoolii mpikitii hitaaku papukal peeyane.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Pale etukal ya eenowale ya ti etaam ya eenape ya ecukaacuk nii payenka nkási ka hilim ha nkayenan ho pinap ti saanii seekuule sa, nkamukut fo cákapukii samat nii fa kaalant nataak fa hícump ulat.”
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 Yéesu nene asok: “An acaaŋanantoo lampi náawuf teyyo epool niŋ fotom naanakan yo t’etaam ecunkun, pale nawaŋwaŋ yo ti esafu, ancuk an óo an éenakoonii naacuk ecaaŋ ya.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 “Waah óo waah weeyolee éfuufulaniyee tíkitaaŋ, waah óo waah wéewufaloolee éfuuwufinee, núufulaniyee tíkitaaŋ.
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 “Ooto, nitah kunuu ti pásiitanal aluu. Kaatuko an óo an eetaake afaapenanee meemak; an óo an eetaakut, háati aŋa incukoo ya nii naataake efeesayee teyoo.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Púful toko, Yéesu íññaa ateyoo niŋ pakatuwoo nkákeyyoo hicuku, pale kayinaatoo hicuku kamma kayoŋ ka.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Nkasok Yéesu nii: “Iññáa atii niŋ pakatuwi unka kasiiŋiye tíkitaaŋ, kápilafiyi hicuku.”
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Naañahanii: “Iññáa atoom niŋ pakatuwam poko kayem payenka nkásiitan ka hilim ha hiti Pútuun pa nkáhin ho fa nihiñaŋee fa íhinu.”
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Hikee hinoom Yéesu náayuuko ti piteen niŋ pinapana pa pakateyoo, naasokii: “Ufiitanaa ti kikee kaapii ka kiti han ha.” Nkañak.
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 Ta nkayeniye ta kaafiitan, Yéesu naalam hiŋotu. Hítaapanu eyam néesapii ti han ha, piteen pa mpiyeno émeeŋanii man, nkayeno ti páciite penfakat. Piteen ti hiyam|alt="Boat in storm" src="LB00213B.TIF" size="col" loc="8:22-25" copy="Knowles & Bass" ref="8:23"
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Ti oom páciite, pinapana pa nkaloh Yéesu nkáyiyaloo, nkasokoo: “Ahámpaatiin! Ahámpaatiin! Efuuketaa!” Yéesu náayiyoonii naafet ti hiyam ha niŋ kúsuu ka kenfakat ka nkapilan niit.
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Púful toko naacakanii: “Káyinan ka kiti aluu unkey?” Ewatate neemeeŋii, ínnimii, nkayeno picakanool: “Ayme ayem áyiin aŋe, kati nasok hiyam ha niŋ kúsuu ka kapilan, nkásiyoo?”
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Púful toko, Yéesu niŋ pinapana pa pakateyoo nkaciŋ ti mah ma miti Kelasen, meeyem ma ti púcoonool mah ma miti Galilee.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Ta Yéesu naayeniye ta éyuukinoyii ti piteen pa, áyiin ati saatee ya náakey kapaakoolanoo. Ayíin a aŋuu kísaalumant kúwuuliyoo, afiyaafiyo awasiyantoo wañ, akinut ti ekumpaan fo ti kúhokuma ka.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Yéesu naacakanoo: “Caacawi puume?” Naañahanoo: “Caacawam 'Kayoŋ',” kamma kísaalumant keemeeŋe nkinakiyoo.
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Nkiŋiino Yéesu timpi awant ko ti seemak.
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Inhemool koolee enfakat eti pícalukun neeyeno kaahoon ti kanaac cítintiŋ. Kísaalumant ka nkiŋiino Yéesu apikatan ko kipinako ti pícalukun pa, naakatan ko.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 Nkúfulalii ti áyiin a, nkinakalo ti pícalukun pa, koolee ya néeliiŋoonii mpacas patiila cítintiŋ ca, neenow ti han ha néeseem.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Ta keeyeniye ka efaas ya nkacuke ta heetaakiye ha nkatey ti saatee ya niŋ ti misaatee ma méekinkoolii ma kakaman pakan paka heetaakiye ha.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Fiye, pakan paka nkákey kaasincan heetaakiye ha. Nkácolii ti Yéesu nkatook áyiin a aŋa kísaalumant ka nkúfulii ya teyoo náasooliye niŋ kunuuwoo cononon naayeno ti woot Yéesu. Ta nkacuke ta eehuu nkameeŋ niŋ ewatate.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Keecuke ka heetaakiye ha nkayeno kakaman pakan paka puume áyiin a aŋa kísaalumant ka nkúfulii ya teyoo fa náakuuñanee fa.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Púful toko, pakan paka púlooŋ pakati mah ma miti Kelasen nkaluum Yéesu akatanii apikaay, kamma ewatate enfakat neeyeniye neyii. Yéesu náayuuko ti piteen pa, áñakum
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 áyiin a aŋa kísaalumant ka nkúfulii ya teyoo naaluum kanapanoo, pale Yéesu naayaanoo, naasokoo:
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Ñoho ti enuufi inkaakaman eeha púlooŋ Pútuun pa mpíhinuu ha.” Ayíin a naakaay ti saatee ya púlooŋ, naayeno kakaman eeha Yéesu náahinoo ha.
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 Pakan paka púlooŋ nkayeno hítuulu Yéesu ti kikee kaapii ka kiti han ha, ta náañohoonii ta, kayoŋ ka nkuwananoo.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Ehe, intaako áyiin aŋa nkasok Yayil áhampaatiin ti éluumuma ya. Náakey naanow ti woot Yéesu, naaŋiiniyoo apikaay pati enuuf ya eteyoo
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 kamma añiinoo ámaacul oonool a lamma eetaake máamun sitiil ŋaasuwan niŋ súsupak naayeniye ti putum eket.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Intaako toko aal eeyeniye hicuku etaam eefiitantoo fo sitiil ŋaasuwan niŋ súsupak, náapucalool mañoo púlooŋ ti púkuuñana pale an ayinaatoo káakuuñan.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 Náakey puson Yéesu, náalik hileelu hísool ha henfakat ha hiteyoo, tokotoko etaam ya eteyoo neesiiŋo.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Yéesu naacakan: “Ayme álikaam?” Pakan paka púlooŋ nkalaaco, Piyeer naasokoo: “Ahámpaatiin, kayoŋ ka kúconcooliyoo-concool nkikincooli.”
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Pale Yéesu naasok: “An álikaamlik kaatuko méyimeyi nii sempe sífulaaful ti inci.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Aal a náameyi nii eeha náahine ha hiyoliit, náakey niŋ kakikilan, náakilipo ti woot Yéesu. Naakaman hátikin pakan paka púlooŋ heewune ha náalik Yéesu niŋ fa náakuuñanee fa tokotoko.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Yéesu naasokoo: “Añiinam káyinan ka kitii kúkuuñanuu. Kaay niŋ kásuumaay.”
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Yéesu ti káakup, an náafulii pati ekumpaan ya eti Yayil áhampaatiin a ati éluumuma ya. Naasok Yayil: “Añiini ámaacul aketaaket, timpi yokan fiye Ahámpaatiin a.”
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Yéesu niŋ pásiyaloo eteeho naasok Yayil: “Timpi fe, yínan lamma, añiini afaayeno kásuumaayoo.”
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Fiye Yéesu naakaay, naanako lati ekumpaan ya eti Yayil. Acoonut an apinako neyoo fo Piyeer, Saŋ niŋ Saak, niŋ añii ya faafoo niŋ íññaayoo.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Pakan paka púlooŋ nkayeno pukooŋ niŋ esampoolo, Yéesu naasok: “Níyekuno pukooŋ pa kaatuko aŋe aketut, hiŋotu naayaake.”
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Nkayeniyoo caalenken kamma nkameya nii añii ya aketaaket.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Pale Yéesu náasik epees añii ya naayonkaloo, naasokoo: “Añiinam, íiyo!”
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 Yaanoo néeñohoonii naahaaŋ ti piyito. Yéesu naasokii kawufanoo apili.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 Pupukayoo ínnimii pale Yéesu naakitii hisoku heetaakiye ha an.
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.