Lucas 23
Kuloonaay (KRX) vs BKJ
1 Ta nkapaye ta hísiyu Yéesu pákupaloo, ñíhampaatiin ña nkalito ti coonool, nkacoop Yéesu hátikin Pilaat, ati hikaw ha ati Judaay.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, levaram-no a Pilatos.
2 Kapucol nkáyaañoo hinooku nkasok: “Ayíin aŋe nuutooke ti kanoŋan pakan unaa, naakitii cooy kúncoo ya eti amansa ya enfakat a ati Room, apan naasokoolo nii akina ayem Eenucee ya ati Pútuun pa, amansa ya.”
2 E eles começaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este indivíduo pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, um rei.
3 Pilaat naacakan Yéesu: “Fo awe yem amansa ya ati Pusuwif pa?” Yéesu naañahanoo: “Awe soke ho.”
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Pilaat naasok ñíhampaatiin puwaaseena pa pakati Pútuun pa niŋ kayoŋ ka: “Inci cukut heewune áyiin aŋe kati áhinee kíiti.”
4 Então, disse Pilatos aos principais sacerdotes e à multidão: Eu não acho culpa alguma neste homem.
5 Pale, nkaŋiino kapusok: “Ti pakalaŋanaloo naayem ti kanoŋan pakan paka. Galilee náacookii, náanapii ti mah ma miti Judaay púlooŋ, fiye ácoliyoo le.”
5 E eles, ainda mais violentos, disseram: Ele agita o povo ensinando por toda a Judeia, começando pela Galileia até este lugar.
6 Pilaat ápisi eehe naacakan: “Fo áyiin aŋe ati Galilee?”
6 Quando Pilatos ouviu falar da Galileia, ele perguntou se aquele homem era um galileu.
7 Ta náasiye ta nii Yéesu ti mah emma Helot naayekane ma náafulii, naasokii kacoopoo pateyoo, ti oom caanak Helot naayeno Jerusalem.
7 E, assim que soube que ele pertencia a jurisdição de Herodes, ele enviou-o a Herodes, que também estava em Jerusalém naqueles dias.
8 Helot ásiyaasi hiti Yéesu, náalafiyoo hicuku ta infiyye. Náayinan nii afaacukoo ti íhinu heecukantee. Fiye naacukoo, ínsuumoo meemak.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque ele desejava vê-lo há muito tempo, por ter ouvido muitas coisas dele; e esperava ver algum milagre feito por ele.
9 Naacakanooloo meemak, pale Yéesu añahanutoo máati poonool.
9 Então, o interrogava com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Ñíhampaatiin puwaaseena pa pakati Pútuun pa niŋ pikalaŋana hilim ha heesiiŋanee ha hiti Móyiis nkayeno toko nkanookoo niŋ sempe.
10 E os principais sacerdotes e os escribas estavam ali, e o acusavam com veemência.
11 Helot niŋ pusoocaali pa pakateyoo, nkápalahool Yéesu nkalenkenoo nkáwiiniyanoo. Nkásooloo hísool heewalla nkañahanoo pati Pilaat.
11 E Herodes, com os seus homens de guerra, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa deslumbrante, e enviou-o novamente a Pilatos.
12 Púcook puu, Pilaat niŋ Helot an niŋ akamooloo, pale hinoom eehuu nkáwiyool.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes se tornaram amigos; porque antes tinham uma inimizade entre eles.
13 Fiye, Pilaat naayonkal nantoonool ñíhampaatiin puwaaseena pa pakati Pútuun pa, ñíhampaatiin ña niŋ pakan paka,
13 E Pilatos chamando os principais sacerdotes e governantes do povo,
14 naasokii: “Nícoopiyaam-coop áyiin aŋe innisok: 'Akina ayem ti kanoŋan pakan paka.' Nisincan, hátikin aluu inci incakanooloo ti eeha inninookoo ha, pale cukut heewune fanfaŋ kati áhinee kíiti.
14 disse-lhes: Trouxeram-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o perante vós, não achei neste homem nenhuma culpa daquilo que o acusam,
15 Háati Helot lompo acukut la naamuuyene, kamma náañahaniyoo unaa. Pánipani, áyiin aŋe áhinut waah ewwa efuuwun kati amukee.
15 mas nem Herodes; pois eu lho enviei novamente, por causa de vós, e nada digno de morte foi cometido por ele.
16 Ekina ewune, inci fáhin apisapee, nkatanoo.”
16 Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
17 ]
17 (Porque era-lhe necessário soltar-lhes um por ocasião da festa).
18 Ti coonool kayoŋ ka púlooŋ nkíceekii: “Mukoo! Inkatan unii Palapas!”
18 E gritavam todos juntos, dizendo: Fora daqui com este homem, e solta-nos Barrabás;
19 (Palapas akuleekul kamma naanoŋane pakan paka fo nkátaakoolane ñíhampaatiin saatee ya, naamuk an.)
19 (que fora lançado na prisão por causa de uma rebelião feita na cidade, e de um assassinato).
20 Fiye, Pilaat náalafi kakatan Yéesu, nene ákup niŋ kayoŋ ka.
20 Novamente, pois, Pilatos falou, querendo soltar a Jesus.
21 Pale kayoŋ ka nkutowo ti hiceeku meemak: “Pempeŋoo ti kuluwaa! Pempeŋoo ti kuluwaa!”
21 Mas eles gritavam, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Fiye, Pilaat naacakanii píhaaciyenu: “Weyme uwune? Eeheyme heenaput náahine? Inci cukut waah ewwa efuuwun kati amukee. Inci fáhin apisapee, nkatanoo.”
22 E ele lhes disse pela terceira vez: Por que, que mal ele fez? Não achei nele culpa de morte. Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
23 Pale nkutowo ti kaaceeceekool kupusok: “Pempeŋoo ti kuluwaa!” Ti pikelan, kilimii nkihaŋ sempe.
23 E eles insistiam em alta voz, requerendo para que ele pudesse ser crucificado. E as suas vozes e as dos principais sacerdotes prevaleceram.
24 Fiye, Pilaat naacoon íhinu eeha nkasokoo ha.
24 E Pilatos deu sentença, que deveria ser como eles exigiam.
25 Naakatan Palapas, aŋa nkasokoo ya akatan, eekulee ya kamma naanoŋane pakan paka fo nkátaakoolane ñíhampaatiin saatee ya, naamuk an. Pale naawufan Yéesu pusoocaali pa kápihinoo samat nii fa Pusuwif pa nkálafiye fa.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma rebelião e assassinato, que era o que eles desejavam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Ta nkayeniye ta hicoopu Yéesu, nkapaakool niŋ áyiin ati Silen aŋa nkasok Simon, eeyeniye énakoonii ti saatee ya. Pusoocaali pa nkacokoo, nkatiyanoo kuluwaa ya apunow puson Yéesu.
26 E, enquanto o conduziam, eles pegaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e colocaram nele a cruz, para que ele pudesse carregá-la após Jesus.
27 Kayoŋ kenfakat nkiyeniyoo kanapan, pakaal pakati Jerusalem nkayeno pukooŋ niŋ esampoolo kiteyoo.
27 E seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que também pranteavam e lamentavam por ele.
28 Yéesu náayesoonii lipa teyii naasokii: “Pakaal Jerusalem, timpi nikooŋ kutoom, nikooŋ kitaaluu niŋ kiti epuuk aluu!
28 Mas Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; mas chorai por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Nisincan, caanak unca ti ékey ta efikasok ta: 'Kayihaa picaakonta pa, keetaapala kataak añii niŋ payenka taapala kácuuwan ka.'
29 Porque eis que virão dias em que dirão: Abençoadas são as estéreis, e os ventres que nunca geraram, e os peitos que nunca amamentaram.
30 Ti oom caanak,
30 Então, eles começarão dizer para os montes: Caiam sobre nós; e aos outeiros: Cubram-nos.
31 “Kaatuko niŋ káhinaa pínapaati fiye ti enuun ya eemaaña ya, puume eficuk ti enuun ya eesuuce ya?”
31 Pois se eles fazem estas coisas em uma árvore verde, o que se fará na seca?
32 Nkacoopool lompo pikanca pákasupak kati kamukee ti coonool niŋ Yéesu.
32 E havia também outros dois, que eram malfeitores, sendo conduzidos com ele para serem mortos.
33 Kapucol la nkasok la “Esent”, pusoocaali pa nkapempeŋ Yéesu ti kuluwaa ya. Nkapempeŋ toko lompo pikanca pákasupak, akee ti epeesoo yáali, akee ya epeesoo yaamay.
33 E, quando eles chegaram ao lugar que é chamado Calvário, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita, e outro à esquerda.
34 Yéesu naasok: “Paapaa, ponketii kamma nkámiit eeha nkayem ti íhinu.” Pusoocaali pa nkañak kaakaaw kápipaacinool wañ wa uteyoo.Kaapempeŋee ka|alt="Crucifixion" src="LB00328B.TIF" size="col" loc="22:33-34" copy="Knowles & Bass" ref="23:34"
34 Então, disse Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque eles não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram a sorte.
35 Kayoŋ ka nkiyeno toko kaasincan. Ñíhampaatiin Pusuwif pa nkayeniyoo káapalahool nkalenkenoo, nkasok: “Pakakee pakan naafakane, afakanoolo, iyyema akina ayem Eenucee ya ati Pútuun pa, eemamalee ya”.
35 E o povo ficou parado e olhando, e também os governantes o ridicularizavam, dizendo: Ele salvou aos outros; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Pusoocaali pa lompo nkayeniyoo caalenken, nkalohoo nkawufanoo elaan eesipe.
36 E também os soldados zombavam dele, chegando-se a ele, e oferecendo-lhe vinagre,
37 Nkasok: “Niŋ awe yem amansa ya ati Pusuwif pa, fakanoolo!”
37 e dizendo: Se tu és o REI DOS JUDEUS, salva-te a ti mesmo.
38 Patiila ti hikawoo intaak pakiical peesoke: “Aŋe ayem amansa ya ati Pusuwif pa.”
38 E também havia uma inscrição, escrita acima dele em letras de grego, e latim, e hebraico: Este é o REI DOS JUDEUS.
39 Akee ti pikanca pa eepempeŋee ya naateñaloo: “Fo aaneetaat Eenucee ya? Fakanoolo infakan lompo unii!”
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados, enfurecido, dizia: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Pale akee ya naafet teyoo naasok: “Aafeyut fala Pútuun, awe páyemali ti ñíseeña ña ñoonool ña ñiti eket ya neyoo?
40 Mas o outro, respondendo, repreendia-o, dizendo: Tu nem mesmo temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Anii, páhinal kíiti ya etaanii ecoonoolaa-coonool kamma immaayemaa ti cooy páhinal anii peenaput pa, pale áyiin aŋe áhinut waah weenaput.”
41 Porque nós, em verdade, padecemos justamente, pois nós recebemos a devida recompensa dos nossos atos; mas este homem nada fez de errado.
42 Naasok: “Yéesu, náwuniyam naayeniyaa ti elemeyu ya etii.”
42 E ele disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando tu vieres em teu reino.
43 Yéesu naañahanoo: “Inci pusoki pánipani ya: Hinoom ha hiti fíyooy aafayeno niŋ inci alacana.”
43 E disse-lhe Jesus: Verdadeiramente eu te digo: Hoje tu estarás comigo no paraíso.
44 Máamun caanak ca ti hikaw, énimaan neeyeno ti mah ma púlooŋ fo sitalaŋ síhaaciil,
44 E era já quase à hora sexta, e houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
45 caanak ca inciyolo. Kahuuy ka kenfakat ka keeyem ka páhantuwa ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa nkihaaco ti pututa. Kahuuy ka kiti ekumpaan ya enfakat ya eti Pútuun pa nkihaaco ti pututa|alt="Curtain in temple torn in 2" src="LB00265B.TIF" size="col" loc="23:44-46" copy="Knowles & Bass" ref="23:45"
45 E o sol se escureceu, e o véu do templo rasgou-se ao meio.
46 Yéesu náaceekii niŋ kaawiiluyoo, naasok: “Paapaa! Ti sipeesi inci iyyenane yaanam!” Apipa hisoku hilim eehuu, naaket.
46 E Jesus gritando em alta voz, disse: Pai, nas tuas mãos eu entrego o meu espírito. E, tendo dito isso, ele rendeu o espírito.
47 Ahámpaatiin asoocaali ya, apucuk eehuu náamul Pútuun pa, naasok: “Pánipani, áyiin aŋe eecoonoole!”
47 Ora, quando o centurião viu o que estava feito, ele glorificou a Deus, dizendo: Certamente este era um homem justo.
48 Kayoŋ ka púlooŋ kéekeyii ka kaasincan kapucuk heetaakiye ha nkatiyo sipeesii, nkañoho niŋ esampoolo.
48 E toda a multidão que se ajuntara para observar, vendo as coisas que estavam feitas, retornavam batendo no peito.
49 Yéesu pákawiyoo fiye púlooŋ niŋ pakaal paka kéenapoolii ka neyoo kápiliŋ Galilee nkasiiŋo pílaaŋ, nkayeno kaasincan heetaakiye ha.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galileia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 — ausente —
50 E eis que havia um homem de nome José, um conselheiro, e ele era homem bom e justo;
51 — ausente —
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos deles), ele era de Arimateia, cidade dos judeus; e ele também esperava o reino de Deus.
52 Naakaay pati Pilaat naacakanoo ehunuŋ ya eti Yéesu.
52 Este homem foi a Pilatos, e implorou pelo corpo de Jesus.
53 Púful toko náawananii ehunuŋ ya ti kuluwaa ya, naakuup yo niŋ kahuuy kiti ehok, naahok yo ti hiyaak heewakee ti énankiin la ammeya nii an ataapala ahokee.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o em um pano de linho, e o deitou em um sepulcro lavrado na rocha, onde nenhum homem ainda havia sido posto.
54 Iyyeno hinoom hiti kaamemanool, le niŋ hinoom ha hiti kayeno ka kiti Pusuwif pa éfihiyaañ.
54 E era o dia da preparação, e ia começar o shabat.
55 Pakaal paka kéenapoolii ka niŋ Yéesu kápiliŋ Galilee nkanow ti Josef nkacuk hiyaak ha niŋ fa ehunuŋ ya neehintanee fa lupo.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia o seguiram também, e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Púful toko nkañoho pati saatee ya, nkamemanool munucu niŋ man méesuume haaw miti kaamaamool ehunuŋ ya. Ti hinoom ha hiti kayeno ka, nkáyekunoolo samat nii hilim ha heesiiŋanee ha fa nihisoke fa.
56 E elas retornando, prepararam especiarias e unguentos; e no dia do shabat repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.