Lucas 14
Kuloonaay (KRX) vs ARIB
1 Ti hinoom hiti kayeno, Yéesu naanako ti ekumpaan eti akee ti ñíhampaatiin Pufalisaay pa hili. Keeyeniye ka toko nkasincan teyoo.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Fiye, áyiin eetaake káakuuñu kiti hanaay sipees niŋ woot naayeno hátikinoo.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Yéesu naacakan Pufalisaay pa niŋ pikalaŋana hilim ha heesiiŋanee ha hiti Móyiis: “Cooneecoon fo kiteekit káakuuñan ti hinoom ha hiti kayeno ka?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Pale kañahanutoo. Náalik áyiin a aŋa éekuuñe ya náakuuñanoo, apipa, naasokoo ayet.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Fiye, naasokii: “Niŋ akee ti aluu añiinoo niŋ fotom híciinoo kanowaa ti ésaapun, fo átafulaniyii mpacas ti hinoom ha hiti kayeno ka?”
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Kayinaatoo kañahan teeho.
6 A isto nada puderam responder.
7 Púful toko, Yéesu naacuk kéeyonkaliyee ka hili ti kamamal kúkon ka kiti hátikin, naasokii hilim eehe:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 “Niŋ kayonkaluu pahaaño piti pinimo timpi yeno ti híkon ha hiti hátikin ti kafeyatan an eehaŋuu nafaa náayonkaliyee,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 niŋ eehuu hitaakiyaa, aŋa éeyonkalii ya aluu púlooŋ, áfaakey ti awe, naasoki: 'Ufan híkon ha hitii áyiin a aŋe.' Fiye, niŋ ñusuuwi aafakaay iyyeno ti híkon ha hiti puson.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Pale niŋ kayonkaluu, yeno ti híkon ha hiti puson, ancuk niŋ aŋa éeyonkaliyuu ya hili acukuu, naasoki: 'Awíyam, kéy yeno hátikin.' Fiye, áafanapiyanee hátikin kéeyonkaliyee ka púlooŋ.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Kaatuko an óo an eesilanooliye áfaawananiyee, an óo an eewananooliye afaasilanee.”
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Yéesu naasok eeyonkaloo ya: “Naayikaa kawaay niŋ fotom káciim, timpi yónkalii pákawiyi, pakatuwi tom, miin ma mitii tom niŋ ekina tom pikinooli tom keetaake ka. Náahinaa fo efi lompo kayonkali hili nkánukani.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Pale naayeniyaa kawufan hili henfakat yónkalii keeleke ka, kéehute ka, payenka nkanow ka niŋ efank, kéefuume ka.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Etíkayiniyi ho kañahan, pale Pútuun pa éfipinapiyani, mpiñahani ho ta keecoonoole ka nkakaakaay ta élitoonii ti eket ya.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Ti hili eehuu, akee ti keeyeniye ka toko, ápisi eeha Yéesu naayeniye ha hisoku, naasokoo: “Pásuuma efipiyeno ti aŋa eekaakaay ya hili pati cáwii ca citi Pútuun pa!”
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Yéesu naañahanoo niŋ hícantiitu eehe: “Taakaataak akee áyiin eememanoole hili henfakat naayonkal hícump pakan.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Ta hili ha níhituuniye ta naapoñ amiikan a ateyoo, ápikaakupii niŋ keeyonkalee ka hili nii: 'Níkey, hiik ha hipayaa.'
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Pale poko púlooŋ nkáyaañ kaluum kaaponket. Ayáañ a naasokoo: 'Féefiye inci innoome kaakit, fo inci kaay hicuku etenko, sokoo aponketam.'
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Akee ya naasokoo: 'Féefiye inci innoome kíciin ŋaasuwan kiti piya, kikina inci iyyem fiye ti pikaayu hiyoopu, sokoo aponketam.'
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Akee lompo naasokoo: 'Féefiye inci insaye aal, ekina ewune étiyini ékey.'
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 “Amiikan a apuñoho, naakaman áhampaatiin a ateyoo eeha pakan paka nkásokiyoo ha. Fiye, ati ekumpaan ya, ta náasiye ho ta, náañiken, naasokoo: 'Kaay mpacas ti kíliŋ ka niŋ ñítin ña ñiti saatee ya cóopii keeleke ka, kéehute ka, kéefuume ka niŋ payenka nkanow ka niŋ efank.'
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Amiikan a apipa ho íhinu, naasokoo: 'Ahámpaatiin, eeha ansoke ha híhineehin pale fo fiye ekumpaan ya emeeŋut.'
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Ahámpaatiin a naasok amiikan a ateyoo: 'Kaay ti mítin ma niŋ kanaac kíkinku ka cóopiyii kápinakoonii, eeha efihiwun ha ekumpaan ya etoom neemeeŋ.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Inci pusok aluu: Háati akee ti kéeyonkaliyee ka hínum, atasiikan ti hili ha henfakat ha hitoom.'”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Fiye, kayoŋ kenfakat nkiyeno pinapool niŋ Yéesu. Náayesoonii lipe teyii, naasokii:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Niŋ an ákeyyoo ti inci, ayinaat piyeno anapanayam taamanta álafiitam pihaŋ faafoo niŋ íññaa ateyoo, pihaŋ aaloo niŋ epuukoo, pihaŋ ñúnuwoo niŋ pakatuwoo niŋ pakahoopoo, niŋ lompo eloŋ ya eteyoo.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Aŋa eecoonutam kanapan fo álafi eket ti kuluwaa, oom an ayinaat piyeno anapanayam.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 “Fo niŋ akee ti aluu álafiyaa kulut ekumpaan eehaane, átayaañ ayeno apifin mañ emma naakaakaay káfulan manti míyini hipayu oom páhin?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Niŋ ekina tom afaatah yo átayini yo hipayu, pakan paka keekaakaay ka hicuku eteyyo nkalenkenoo,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 nkasok: 'Sincan, aŋe áyaañe kulut ekumpaan, ayinaat yo hipayu.'
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 “Fo lompo incuke, niŋ amansa ayeniyaa pikaayu hikam niŋ akee amansa, fo átayaañ ayeno apisincan man niŋ síwuli ŋaasuwan (10,000) áfaayini kátaakoolan eeyem ya ti ékey niŋ síwuli áwii (20,000)?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Niŋ ameya nii átayini, aŋa naaloŋ náalaaŋe afaapoñ pakan kaluum púsuumool.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Ti páhinal pa poonool puu, an óo an ti aluu ayinaat piyeno anapanayam taamanta akatanut waahoo púlooŋ.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 “Micempanu minapaanap, pale niŋ míyitanaa, puume pasampe etemmo efipiñahanee?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Minaput ti etaam ya, minaput lompo campanti, efimuwantee. An óo an eetaake kaanuu kiti káasiitan, ásiitan.”
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.