Lucas 10
Kuloonaay (KRX) vs ARA
1 Púful toko, Ateeteyo nene amamal pakakee pinapana áwii éhaaciil niŋ ŋaasuwan niŋ pákasupak (72), naapoñii pákasupak pákasupak kapunowoo hátikin ti pisaatee pa púlooŋ niŋ pan óo pan pa naañaŋe pikaayu.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Naasokii: “Kaamaañ ka kufomaafom pale pumaaña pa kameeŋut. Ooto niluum Ateeteyo ati kaamaañ ka apupoñ pumaaña kapikaay kaamaañ ka kiteyoo.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Nikaay! Inci pupoñ aluu samat nii mísaacii ti pututa piyen elampa.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Timpi niyekan mañ, epootak tom, pisamata tom, ti pítin pa timpi nikican an.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 “Niŋ ninakiyaa ti ekumpaan, níyaañ nisok: 'Kásuumaay kiyeno ti ekumpaan eyye.'
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Niŋ an ati kásuumaay oopa toko, kásuumaay ka kiti aluu efikiyeno teyoo, niŋ ekina tom, éfikuñohoonii ti aluu.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Niyeno ti ekumpaan eyyuu, innili, innilaan waah ewwa efikawufan wa aluu. Kaatuko áhina añaŋaa hitaaku cooy ya eteyoo. Timpi nitootoosool ti pukumpaan.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 “Niŋ ninakiyaa ti saatee, pakati saatee ya nkawanan aluu, nili waah óo waah ewwa nkawufane aluu.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Inníkuuñan púkuuña pa keeyem ka ti oom saatee, innisokii: 'Cáwii ca citi Pútuun pa cíkeyyoo pukol aluu.'
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Pale niŋ ninakiyaa ti saatee, pakati saatee ya kawananut aluu, nikaay pati ñítin ña innisok:
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 'Háati haafol ha hiti saatee ya hiti aluu heecoke ha ti woot unii, unii uhankaa ho úpuyisan aluu nii Pútuun pa efipisap aluu. Háati ekina, nímeyi nii cáwii ca citi Pútuun pa cílohiyooloh.'
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Inci pusok aluu: Hinak eeha Pútuun pa mpikaakaay íhinu kíiti ya, kúnuul ka kiti saatee eyyuu efikihaŋ kiti pakati saatee ya eti Sotom.
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Kúnuul efikiyeno ti aluu pakati saatee ya eti Kolasin, kúnuul efikiyeno ti aluu pakati saatee ya eti Petesayit. Kaatuko waah weecukantee Pútuun pa mpíhine ti pisaatee pa piti aluu. Niŋ eehuu hitaakiye ti pisaatee pa piti Til niŋ Siton, anti kafiyo nkáwunkiye umuuyen wa uteyii, nkayeno niŋ kúsool kiti pupootak niŋ emaamoolo píiha kápiyisan ewatanoolo ya eteyii.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Pale hinak eeha Pútuun pa mpikaakaay íhinu kíiti ya, kúnuul ka kiti aluu efikihaŋ kiti pakati Til niŋ Siton.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Aluu pakati saatee ya eti Kafaanawum, fo éfiniseepinee alacana? Haani, efiniwananee pati keekete ka.”
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 Yéesu naapenan hisoku pinapana pa pakateyoo: “An óo an éesiitane aluu, inci náasiitane; pale an óo an eepooke aluu inci naapooke; an óo an eepookaam, éepoñiyaam ya lompo naapooke.”
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Ta pinapana pa áwii éhaaciil ya niŋ ŋaasuwan niŋ pákasupak paka (72) nkáñohoonii ta niŋ pásuuma nkasok Yéesu: “Ahámpaatiin, ta núukupe ta ti caacawi háati kísaalumant ka kísiitanaa-síitan unii.”
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Yéesu naasokii: “Inci cukaa Seetaani ya néefulii patiila néenowii nii pamaliñoolal etiil.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Nísiitan! Inci ufanaawufan aluu kayine kiti kakakal ti ufepa niŋ ti púpuntaloo, niŋ iheeku sempe sa púlooŋ siti Seetaani ya, háati waah etuukuum aluu.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Pale timpi nitaak pásuuma kamma kísaalumant ka nkísiitane aluu, nitaak pásuuma kamma ucaw aluu nuukiicee alacana.”
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Ti oom káasiiŋuma, Kunuu ka keenape ka nkimeeŋan Yéesu niŋ pásuuma, naasok: “Inci múluu Paapaa, Ateeteyo ati patiila niŋ t’etaam, kamma ayyole eehe keecohatiye ka niŋ kéesuume ka kunuu, pale íyyisan ho keewananooliye ka nii epuuk kenkilis. Ee, Paapaa, kaatuko fiye állafiye hipitaako ti pásuum pa pitii.
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 “Paapaa atoom awufanaamufan waah wa púlooŋ. An ámiit ayme ayem Añii ya, fo Paapaa ya, an lompo ámiit ayme ayem Paapaa ya fo Añii ya niŋ payenka Añii ya náalafiye ka káyisanoo.”
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Púful toko, naayeso pati pinapana pa pakateyoo naasokii poko lamayii: “Niyihaayih kaatuko ñíkin aluu iññicukcuk eeha innicuke ha.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Inci pusok aluu: Hícump piyaamakoola niŋ pumansa kálafilafi hínum hicuku eeha innicuke ha pale kacukut ho, nkálafi hísiyu eeha ínnisiye ha pale kásiyut ho.”
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Fiye, áhampaatiin ati hilim ha heesiiŋanee ha hiti Móyiis, ápilafi puwinko Yéesu, naasiiŋo naacakanoo: “Ahámpaatiin, puume inci iññaŋe íhinu pitaak eloŋ ya eepayantoo ya?”
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Yéesu naasokoo: “Weyme ukiicee ti hilim ha heesiiŋanee ha? Weyme ánsiye toko?”
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Naañahanoo: “Láfi Ateeteyo Pútuun pa pitii ti himuumi púlooŋ, ti kunuuwi púlooŋ, ti yaani púlooŋ, ti sempeyi púlooŋ niŋ ti ecohatoyi púlooŋ. Lompo láfi akinooli samat nii fa állafiye fa faŋi.”
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Yéesu naasokoo: “Aañahanaa pinap. Náahinaa fo aafataak eloŋ ya eepayantoo ya.”
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Pale akalaŋana ya náalafi káyisan nii fa naasoke fa fo, naañoho apicakan Yéesu: “Ayme ayem akinoolam?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Yéesu naasokoo hícantiitu heehe: “Taakaataak akee áyiin éefulii Jerusalem apiyeno éwanoonii Jeriko. Ti pítin pa, naapaakool niŋ pikanca. Payenkuu nkawaatoo, nkasapoo fo alamo, nkatahoo toko.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Intaak awaaseena ati Pútuun pa eeyeniye énapii oom pítin apiŋantanoo la naahintiye la, naacinciliyoo naamuus.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Intaak ásisikana puwaaseena pa lompo ápucolii toko naaŋantanoo, naacinciliyoo naamuus.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Pale intaako áyiin ati Samali eeyeniye pikaayu kaakaawool ápucolii lompo teyoo. Naacuk áyiin a aŋuu naahintiye inketoo teyoo ti hikaw.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Naalohoo naatoot musontuwaay ma miteyoo niŋ munucu niŋ elaan, naacenk mo niŋ mufaal. Naalapanoo ti fáli ya eteyoo, naacoopoo ti ekumpaan éwananuma ekaawoola, naamankooloo.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Eti kacom eteyyo náafulanii sikoofali súsupak naawufan so ati éwananuma ekaawoola ya, naasokoo: 'Mankoolam aŋe, niŋ inci ñóhooniyoo mañ óo mañ emma ampenane toko efiñahani mo.'”
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Yéesu naacakanoo: “Ti pacukali, ayme ti payenke t’éhaaciilii ayem akinool a ati aŋa eenowe ya ti sipees pikanca pa?”
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Ahámpaatiin ya ati hilim ha heesiiŋanee ha naañahanoo: “Akina ayem aŋa eecukoo ya inketoo teyoo ti hikaw.” Yéesu naasokoo: “Kaay, awe lompo, hín fo.”
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Yéesu niŋ pinapana pa pakateyoo, ta nkayeniye ta ti pítinii, naanako ti cisaatee, aal aŋa nkasok Maarta naawananoo ti ekumpaan ya eteyoo.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Naataak atu, aŋa nkasok Mari, naayeno ti woot Ateeteyo, apiyeno káasiitan eeha naayeniye ha kakalaŋan.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Pale Maarta naayeno eyesoolo niŋ paliima kaamemanool paliyalii. Náakey ti Yéesu naasokoo: “Ahámpaatiin, cokuti ti inci fa atuwam naakatoolaam fa niŋ páhin pa? Ooto sokoo ayankananam.”
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Ateeteyo naañahanoo: “Maarta, Maarta, aapa ti ewasoolo kúnuul, immeeŋanoolo kúnuul ti waah weemeeŋe.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Pale waah woonool lamma usoolahee. Mari amamale weenape wa, apan étuufulanee teyoo.”
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.