Romanos 4

Kinaray-a NT (KRJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ano kar-on ang atun makuon nahanungud kay Abraham nga ulang natun nga mga Judio? Ano bay ang anang naman-an nahanungud sa pagtoo?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Kon ginkahamut-an gid man tana kang Dios tungud kang anang mga hinimoan, may ipabugal raad tana, pero indi sa atubang kang Dios.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Ano haw ang ginakuon sa kasulatan? Amo dyaay, “Nagtoo si Abraham sa Dios, kag tungud kang anang pagtoo ginpakamatarung tana.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Kar-on, ang tawo kabay nga nagaobra ginasuholan? Ang anang suhol indi makabig nga regalo, kundi bayad dya kana.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Ang tawo tana nga wara nagasarig sa anang hinimoan kondi nga nagasarig sa Dios nga amo ang nagapakamatarung sa mga makasasala, makabig tana ka dya nga matarung tungud kang anang pagtoo.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Amo man ria ang buut hambalun ni David kang nagkuon tana nga malipayun ang tawo nga ginkabig nga matarung kang Dios indi tungud sa anang mga hinimoan. Koon na,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Malipayun ang mga tawo
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Malipayun ang tawo nga
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Ria bala nga pagkabulahan para lang sa mga nasirkom? Indi! Para man ria sa mga wara masirkom. Nahambal run man natun, nga nagtoo si Abraham sa Dios, kag tungud sa anang pagtoo ginpakamatarung tana.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Kang san-o haw natabo nga nahamuut ang Dios kana? Kang nasirkom run bala tana ukon kang wara pa? Natabo dya kang wara pa tana masirkom.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Kag ginsirkom tana bilang tanda para sa pagpamatuod nga ginpakamatarung tana kang Dios tungud kang anang pagtoo kang wara pa tana masirkom. Gani nga si Abraham nangin ispiritohanun nga tatay kang tanan nga nagatoo sa Dios kag ginpakamatarung kang Dios bisan wara pa sanda masirkom.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Kag tana tatay man kang mga ginsirkom, kag indi lamang tungud nga nasirkom sanda kundi nga nagtoo sanda pareho kay Abraham nga nagtoo kang wara pa tana masirkom.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Kang una, ang Dios nagsaad kay Abraham kag sa anang mga linahi nga sanda magapanubli kang kalibutan. Ginsaad dya kang Dios kana indi tungud kang anang pagtuman sa kasugoan, kondi tungud nga ginpakamatarung tana paagi sa anang pagtoo.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Kon ang mga nagatuman sa Kasugoan amo ang makabaton kang ginsaad kang Dios, wara run ti pulos nga magtoo ikaw, kag nangin wara ti pulos ang saad kang Dios.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Ang Kasugoan amo ang kabangdanan kon andut nga nagakasingkal ang Dios sa mga indi makatuman ka dya. Kon wara ti Kasugoan, wara run ti ralapasun.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Gani ang saad kang Dios maaguman kang bisan sin-o nga may pagtoo, agud to nga ang anang ginsaad makita dya nga bugay kag kasigurohan nga mabaton dya kang tanan nga mga linahi ni Abraham—indi lamang sa mga Judio nga nagasunod sa Kasugoan kundi amo man sa mga bukun ti Judio nga nagatoo pareho kay Abraham. Tana kabay amo ang tatay natun tanan?
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Amo dya ang ginakuon sa kasulatan, “Ginhimo ko ikaw nga tatay kang duro nga mga nasyon.” Gani tana ang tatay natun tanan sa panuruk kang Dios nga anang gintoohan. Tana ang Dios nga nagatugro kang kabuhi sa mga patay kag makapatuhaw kang mga butang nga wara matuga.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Bisan pa nga daw wara run gid ti paglaum si Abraham, nagtoo man tana sa gihapon nga mangin tatay tana kang duro nga mga nasyon, pareho kang ginkuon kana nga “mangin pareho kaduro kang mga bituon ang imo mga linahi.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Wara gid naglubad ang anang pagtoo, bisan pa nga naman-an na nga tana mal-am run kag imposible nga makabata pa tungud hay mga 100 run tana ka tuig. Kag naman-an na man nga ang anang asawa nga si Sara baw-as.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Bisan amo pa kato, wara gid tana magpangduha-duha nga basi indi pagtumanun kang Dios ang anang promisa, kundi nga mas nagbakud pa gid tana sa anang pagtoo, kag gindayaw na ang Dios.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Nasiguro na gid nga sarang himoon kang Dios kon ano ang anang ginpromisa.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Amo ria gani nga tungud kang anang pagtoo “ginpakamatarung tana kang Dios.”
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Pero ang mga tinaga nga “ginpakamatarung tana” ginsulat sa kasulatan kag dya indi lang napatuhoy kay Abraham,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 kondi kanatun man. Pakamatarungun man kita nga nagatoo sa Dios, nga amo ang nagbanhaw kay Jesus nga atun Ginoo halin sa mga minatay
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Tana ka dya ginpatay tungud kang atun mga kasal-anan kag ginbanhaw agud pakamatarungun kita.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.