Lucas 15
Kinaray-a NT (KRJ) vs ARIB
1 Kar-on, duro nga mga manugsukot kang buwis kag iba pa nga mga makasasala ang nag-aragto kay Jesus para mamati kana.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Kang makita dya kang mga Fariseo kag mga manunudlo kang Kasugoan, nagkurumodon sanda nga nagakuon, “Dya nga tawo nagabaton kang mga makasasala kag nagakaun pa imaw kananda!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Gani gin-istoryahan sanda ni Jesus kang paraanggidan nga dya:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Abi, kon ang isara kaninyo may sangka gatos ka mga karnero, kag nadura ang isara ka dya kananda. Indi na ayhan pagbayaan ang kasyaman kag syam sa hararban kag sagapun ang isara nga nadura nga to hasta nga makita na?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Kag kon makita na run gani dya, masadyahan gid tana nga magapas-an ka dya.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Sa anang pag-uli, panawgun na ang anang mga amigo kag mga kaingud kag magakuon, ‘Magkalipay kamo imaw kanakun, tungud hay nakita ko run ang akun karnero nga nadura!’
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Sugidan ko kamo, amo man ria sa langit, sobra gid ang andang kalipay rugto tungud sa sangka makasasala nga naghinulsul sangsa kasyaman kag syam nga matarung kag indi run kinahanglan nga maghinulsul.”
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Kag abi kon may sangka bayi nga may napulo ka sinsilyo kag nadura ang isara ka dya, indi tana ayhan magsindi kang sulo kag silhigan ang anang balay, kag sagapun gid ka mayad hasta nga makita na dya?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Kag kon makita na run gani dya, ipanawgun na ang anang mga amiga kag mga kaingud kag magakuon, ‘Magkalipay kamo imaw kanakun tungud hay nakita ko run ang akun sinsilyo nga nadura.’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Sugidan ko kamo, magakinalipay ang mga anghel kang Dios tungud kang sangka makasasala nga nagahinulsul.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Nagpadayon pa gid si Jesus sa pag-istorya, “May sangka tawo nga may darwa ka bata nga laki.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Ang libayun nagkuon sa anang tatay, ‘Tay, itao run kanakun ang akun huray sa paranubliun.’ Gani ginhuray kang tatay ang anang pagkabutang sa anang darwa ka bata.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Magpira ka adlaw, ginbaligya kang libayun ang anang huray kag magpanaw nga dara ang anang kwarta. Nag-agto tana sa marayu nga lugar kag rugto nagpatuyang tana kang anang kwarta sa wara ti pulos nga pagpangabuhi.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Nasaid na gid ka gastos ang tanan, kag nag-abot man ang sobra nga gutum sa amo nga lugar, kag wara run gid ti nabilin kana.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Gani ang anang ginhimo, nagpamugon tana sa sangka tumanduk kang amo nga lugar kag ginsugo tana sa uma sa pagdamog kang mga baboy.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Sa sobra na nga kagutum, gusto na run nga ikan-un ang ginadamog sa mga baboy, pero wara gid ti nagtugro kana kang bisan ano nga makaun.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Kang makamarasmas tana kang anang kahimtangan, nagkuon tana sa anang kaugalingun, ‘Ang tanan nga nagapamugon kay tatay may makaun kag nagasorobra pa. Akun tana rugya daw mapatay run ako sa kagutum!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Mapanaw ako kag mag-uli kay tatay, kag amo dya ang akun ikuon kana, “Tay, nakasala ako sa Dios kag kanimo.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Indi run ako takus nga itawgun pa nga imong bata. Kabiga run lang ako nga isara sa imo mga mamumugon.”’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Dayon, nagtindug tana kag magpanaw pauli sa anang tatay. Samtang marayu pa tana, nalantawan run tana kang anang tatay, kag dinakup kang kangir-o ang tagipusoon kang anang tatay kag dayon na nga dalagan kag haksun ang anang bata kag harkan.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Nagkuon ang bata, ‘Tay, nakasala ako sa Dios kag kanimo. Indi run ako takus nga itawgun pa nga imo bata.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Pero gintawag kang tatay ang anang mga surugoon kag ginkun-an, ‘Dalia ninyo, dar-a ninyo rugya ang bayo nga pinakanami sa tanan kag ipasuksok kana. Pasuksokan man tana kang singsing kag sandalyas.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Dayon panaw kamo kag bul-un ang pinatambuk nga tinday kang baka kag ihawun. Mapatabad kita kag magsinadya,
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 tungud hay ang akun bata nga dya, laum ko patay run, gali hay buhi lang man. Nadura tana, pero tulad rugya run!’ Kag nag-umpisa sanda ka sinadya.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Kar-on, ang magurang tana nga bata rugto sa uma. Kang nagapauli run tana kag nagahinamput sa balay, may nabatian tana nga sonata kag sinaot.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Gani gintawag na ang isara sa mga surugoon kag ginpamangkot, ‘May ano rugyan haw?’
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Nagsabat ang surugoon, ‘Ang imo libayun nag-uli kag ginpaihaw kang imong tatay ang pinatambuk nga tinday kang baka tungud hay nakauli ang imong libayun nga mayad man!’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Nag-ugut ang magurang nga bata kag indi run magsulud sa balay. Gani naggwa ang anang tatay kag gin-ulo-ulohan tana.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Pero nagsabat tana sa anang tatay, ‘Sulnga bala, sa sulud kang malawid nga mga tinuig nagpangalagad ako kanimo. Wara gid ako maglapas kang imo mga sugo. Pero wara gid ikaw ti gintugro kanakun bisan sangka tinday lang kang kanding agud nga magsinadya kami kang akun mga amigo!
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Pero kang pagbalik kang bata mo nga ria nga nag-uyang lang kang imong pagkabutang sa malain nga klase kang mga bayi, ginpaihawan mo pa tana kang pinatambuk nga tinday kang baka!’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Nagsabat ang anang tatay, ‘Anak, ikaw tana kaimaw ko pirme rugya sa balay, kag ang tanan nga akun imo man.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Nagakabagay lang nga magpatabad kita kag magsinadya tungud hay ang libayun mo nga dya nga laum natun patay run, buhi man gali; nadura tana, pero kadya rugya tana run!’”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.