Hebreus 11

Kinaray-a NT (KRJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ka-ron, ang pagtoo sa Dios amo ang kasigurohan nga mabaton natun ang mga butang nga atun ginalauman, kag ang atun pagpati nga matuod gid ang mga butang nga indi makita.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Tungud sa pagtoo kang mga kaulangan kato anay nalipay gid ang Dios kananda.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Paagi sa pagtoo nahangpan natun nga gintuga ang kalibutan paagi sa paghambal kang Dios, gani nga ang mga butang nga atun makita wara nahimo halin sa mga bagay nga indi makita.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Pareho abi ni Abel, tungud sa anang pagtoo nagtugro tana sa Dios kang mas mayad nga halad sangsa gintugro ni Cain. Tungud man kang anang pagtoo ginbaton kang Dios ang anang halad kag ginkilala tana nga matarung. Kag bisan patay tana run nagahambal pa tana tungud kang ana kadya nga pagtoo.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Si Enoc amo man. Tungud kang anang pagtoo, ginbuul tana kang Dios kag wara tana makaagi kang kamatayun. Wara run gid tana nakita hay ginbuul tana kang Dios. Hay kang wara pa tana ginbuul, ginkuon sa Kasulatan nga nahamuut run nga daan ang Dios kana.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Ang tawo nga wara nagatoo sa Dios indi gid makapahamuut kana, hay ang bisan sin-o nga magdangup sa Dios kinahanglan nga nagapati tana nga may Dios, kag tana kadya nagatugro kang balus sa mga nagapangita kana.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Paagi man sa pagtoo ni Noe, kang ginpaandaman tana kang Dios nahanungud sa magakaratabo nga wara na pa makita nagpati tana. Kag tungud kang anang pagtahod sa Dios naghimo tana kang arka para masalbar tana kag ang anang bug-os nga panimalay. Tungud kang anang pagtoo ginpakita na nga malaot gid man ang iba nga mga tawo nga wara magpati. Kag ginkabig tana kang Dios nga matarung. Dya nga pagkamatarung maangkun lang paagi sa pagtoo.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Kon nahanungud tana kay Abraham, paagi sa anang pagtoo nagtuman tana sa Dios kang ginkun-an nga mag-agto sa lugar nga igatugro kana. Nagpanaw tana bisan pa nga wara na maman-i kon diin tana maagto.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Kang pag-abot na sa lugar nga to nga ginsaad kang Dios kana magaistar tana sa torda nga daw dumaray-o. Amo man dya ang ginhimo ni Isaac kag ni Jacob nga pareho na man nga ginsaadan kang Dios
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Ginhimo dya ni Abraham tungud hay nagapaabot tana nga magaistar sa sangka syudad nga mapag-un ang sadsadan nga ang Dios gid mismo ang nagplano kag nagtukod.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Tungud pa gid sa pagtoo ni Abraham, nangin tatay pa tana wara ti sapayan nga tam-an run gid tana kamal-am kag si Sarah baw-as. Hay nagapati tana nga ang Dios masarigan gid sa pagtuman kang anang ginsaad.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Gani sa sangka tawo nga dya nga tama run gid kamal-am, maghalin ang mga kaliwat nga ang andang kadurohon daw mga bituon sa langit kag daw baras sa baybayun nga indi maisip.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Tanan dya nga mga tawo nagkaramatay nga nagturoo sa Dios. Wara nanda maangkun ang ginsaad kang Dios katong sanda buhi pa, pero nakita lang nanda dya sa marayu kag ginkabig nga nabaton run nanda dya kag nalipay sanda. Ginakilala nanda nga mga dumaray-o lang sanda kag bukun ti tumanduk sa kalibutan nga dya.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Hay ang mga tawo nga makahambal kang amo ria nagapatimaan lang nga sanda kadya nagahandum kang lugar nga anda run gid.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Kag kon nagapaminsar sanda kang lugar nga andang ginbayaan, may kahigayunan pa raad sanda nga makabalik rugto.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Ang matuod karia, nagahandum sanda kang mas nami pa gid nga iristaran nga amo ang langitnun nga lugar. Gani nga wara mamayha ang Dios nga itawgun nanda tana nga andang Dios, hay ti nag-aman run kabay tana ka sangka syudad para kananda?
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Tungud kang pagtoo ni Abraham, kato nga gintirawan tana kang Dios kag ginkun-an nga ihalad na ang anang bugtong nga bata nga si Isaac, handa na nga patyun ang anang bata nga dya,
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 bisan pa nga ang Dios naghambal kay Abraham nga, “magaduro ang anang mga linahi paagi kay Isaac.”
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Nagapati si Abraham nga ang Dios makasarang sa pagbanhaw kang mga napatay, kag gani kon hambalun gid man, daw nabanhaw si Isaac kag nakabalik kana.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Amo man si Isaac. Tungud kang anang pagtoo sa Dios nahanungud sa mga butang sa paraaboton ginbindisyunan na ang anang darwa ka bata nga sanday Jacob kag Esau agud to nga may mayad sanda nga paraaboton.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Si Jacob amo man. Tungud kang anang pagtoo, katong tagumatayun run tana ginbindisyunan na ang kada isara na nga apo nga mga bata ni Jose. Nagapanukod tana sa anang baston kag nagaduko nga nagasimba sa Dios.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Paagi man sa pagtoo ni Jose kang dali run lang tana mapatay naghambal tana nahanungud sa paghalin kang mga Israelenhun sa Ehipto kag nagpamilin-bilin tana kon iwanun ang anang mga tul-an sa andang paghalin.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Tungud sa pagtoo kang mga ginikanan ni Moises sa tapos nga natawo tana gintago nanda tana ka tatlo ka bulan hay nakita nanda nga gwapo tana nga bata. Kag wara sanda kadya mahadluk sa mando kang hari.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Tungud man kang pagtoo ni Moises kang tana bahul run, wara tana magpasugot nga kilalahun nga bata tana kang bayi nga bata kang hari kang Ehipto.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 Sa baylo, ginpasulabi na nga mag-antos imaw sa mga katawhan kang Dios sangsa magpangalipay sa sala sa mabugu nga tion.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Ginkabig na nga mas bahul nga bili ang mag-antos kang mga kahuruy-anan para kay Cristo sangsa mag-angkun kang tanan nga manggad sa Ehipto, hay ginapanuruk na ang padya nga anang mabaton sa paraaboton.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Tungud man kang anang pagtoo naghalin tana sa Ehipto nga wara mahadluk sa kaugut kang hari. Gin-agwanta na ang mga kalisdanan tungud nga daw nakita na gid ang Dios nga indi makita nga nagatuytoy kana.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Kag tungud kang anang pagtoo nag-umpisa tana ka hiwat kang Paskwa kang Paglabay. Ginkun-an na ang mga Israelenhun nga wisikan kang dugo kang karnero ang pwertahan kang andang mga balay agud sa paglabay kang anghel nga magapatay kang mga panganay nga laki magalabay lang dya kag indi na pag-iabay ka patay ang andang mga panganay nga laki.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Paagi sa pagtoo kang Israelenhun nagtabok sanda sa Mapula nga Dagat nga daw pareho lang nga nagapanaw sanda sa mara nga lupa. Pero ang mga Ehiptohanun tana kang sanda run ang nagtiraw nga magtabok nagkaralumus sanda.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Tungud kang pagtoo sa Dios, narumpag ang pader kang syudad kang Jerico pagkatapos nga nagmartsa sanda sa palibot na kadya sa sulud kang pito ka adlaw.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Si Rahab, sangka bayi nga nagabaligya kang anang dungug. Tungud kang anang pagtoo wara tana gin-abay ka patay imaw sa mga tawo nga wara nagtoo sa Dios. Hay ginbaton na kag ginbuligan ang ginsugo nga mga espiya sa andang lugar.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Kar-on, mapadayon pa bala ako? Kulang gid ang akun panahon kon isugid ko pa ang nahanungud sa ginhimo nanday Gideon, Barak, Samson, Jepte, David, Samuel kag iba pa nga mga propeta kang Dios.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Tungud kang andang pagtoo sa Dios ginpierde nanda ang mga ginharian, naghimo sanda ka matarung kag nabaton nanda ang ginsaad kang Dios kananda. Wara sanda pag-iwana kang mga leon.
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 Napalung nanda ang kalayo nga nagadaba-daba; kag may dyan man nga nalikawan nanda ang kamatayun paagi sa espada. Sa anda nga kaluyahun nakaagum sanda kang kapag-un; ang iba nangin maisug sanda pagpakig-away kag napierde nanda ang mga hangaway nga sa iba nga mga nasyon.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Ang mga bayi tungud lang kang andang pagtoo ang andang mga hinigugma nga napatay run nabuhi liwan. Mas ginpili nanda nga sakitun hasta nga mapatay sangsa hilwayun sanda kadya, agud to nga banhawun sanda kang Dios sa mas mayad nga kabuhi.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Ang iba tana ginyaguta kag ginpanglatigo. Ang iba pa gid tana ginpanggapos kag ginpangpriso.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Ginpangbato sanda hasta nga mapatay; ang iba tana ginpang-utod ka lagari ang andang lawas. May dyan man nga ginpamatay paagi sa espada. Nagbarayo sanda run lang kang panit ka karnero kag panit kang kanding. Mga imol sanda ginahingabot sanda kag ginapintasan.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Ang kalibutan nga dya bukun ti bagay nga andang istaran. Nagpanglugayaw sanda sa mga mamingaw nga lugar kag sa kabukidan; nag-uruli sanda sa mga kweba kag sa mga gikab ka lupa.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Bisan tanan sanda kadya gindayaw tungud kang andang pagtoo, wara nanda man angud maaguman ang ginsaad kang Dios kananda.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Tungud ang Dios may mas mayad nga tinutuyo para kanatun: nga sanda mangin himpit kaimaw natun.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.