Apocalipse 16
Kinaray-a NT (KRJ) vs NAA
1 Pagkatapos karia may nabatian ako nga mabaskug nga limug halin sa templo nga nagakuon sa pito ka anghel, “Panaw kamo kag iula sa lupa ang pito ka yahong nga nasudlan kang kasingkal kang Dios!”
1 Ouvi uma voz forte, vinda do santuário, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Gani nga nagpanaw ang una nga anghel kag gin-ula ang sulud kang anang yahong sa lupa. Gintuboan kang mga katul nga mahapdi kag makangiril-ad ang mga tawo nga may marka kang sapat kag nagsirimba sa anang rebulto.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e apareceram úlceras malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Gin-ula kang ikarwa nga anghel ang sulud kang anang yahong sa dagat, kag dya nangin pareho kang dugo kang patay nga tawo. Ang tanan nga mga buhi nga tinuga sa dagat nagkaramatay.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e o mar se transformou em sangue, como de um morto, e morreu todo ser vivo que havia no mar.
4 Gin-ula kang ikatlo nga anghel ang sulud kang anang yahong sa mga suba kag mga tubudan, kag dya nangin dugo.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se transformaram em sangue.
5 Dayon nabatian ko ang anghel nga may awtoridad sa tubig nga nagkuon, “Matarung gid ang paghusgar nga imo ginahimo, ikaw nga amo ang balaan; kon ano ikaw sa tulad, amo man ikaw kang una.
5 Então ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas.
6 Tungud hay ginpamatay nanda ang imong mga katawhan kag ang mga propeta, gani gintugroan mo sanda kang dugo nga andang iimnun. Amo gid ria ang nagakadapat kananda.”
6 Porque derramaram sangue de santos e de profetas, também lhes deste sangue para beber. É o que merecem.”
7 Dayon may nabatian ako nga limug halin sa altar nga nagakuon, “Ginoong Dios nga makagagahum sa tanan, husto gid man kag matarung ang imong paghusgar!”
7 Ouvi uma voz do altar, que dizia: “Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
8 Gin-ula kang ikap-at nga anghel ang sulud kang anang yahong sa adlaw, kag gintugotan ang adlaw nga pasoon ang mga tawo paagi sa anang nagatagi-ti nga kainit.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e lhe foi dado queimar a humanidade com fogo.
9 Gani nagkarapaso ang mga tawo sa nagatagi-ti nga kainit, pero ginpasipalahan pa nanda ang ngaran kang Dios nga amo ang may awtoridad sa mga kalalat-an nga dya. Wara sanda maghirinulsul sa andang mga kasal-anan kag magdayaw sa Dios.
9 As pessoas se queimaram com o intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos. Porém, não se arrependeram para darem glória a Deus.
10 Gin-ula kang ikalima nga anghel ang sulud kang anang yahong rugto sa trono kang sapat, kag nagdulum ang anang ginharian. Ginkagat kang mga tawo ang andang mga dila tungud sa mga kasakit nga andang gin-antos.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta. O reino da besta ficou em trevas, e as pessoas mordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Ginpasipalahan nanda ang Dios sa langit tungud sa mga kasakit kag mga katul nga andang ginaagum, kag wara sanda maghinulsul sa andang mga malain nga buhat.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam. Porém, não se arrependeram de suas obras.
12 Gin-ula kang ikaanum nga anghel ang sulud kang anang yahong sa bahul nga suba kang Eufrates. Nagmara ang suba para iaman nga pagaagihan kang mga hari nga magahalin sa sidlangan.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates. As águas do rio secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do Oriente.
13 Kag nakita ko nga may naggwa nga tatlo ka malain nga ispirito nga daw pareho kang mga pangka sa ba-ba kang dragon, kag sa ba-ba kang sapat, kag sa ba-ba kang nagapakuno-kuno nga propeta.
13 Então vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Dya sanda mga demonyo nga nagahimo kang mga milagro. Ginaagtonan nanda ang mga hari sa bilog nga kalibutan agud tiponon sanda para sa inaway sa pag-abot kang adlaw nga ang Dios nga makagagahum sa tanan magahusgar.
14 São espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro a fim de ajuntá-los para a batalha do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 (“Pamati kamo! Magaabot ako pareho kang takawan! Bulahan ang tawo nga nagabugtaw, kag wara nag-uba kang anang bayo, agud to nga indi tana magpanaw nga hublas kag indi mamayha sa mga tawo!”)
15 “Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.”
16 Dayon gintipon kang mga demonyo ang mga hari sa lugar nga sa hambal nga Hebreohanun ginatawag nga Armagedon.
16 Então ajuntaram os reis no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Kar-on, gin-ula kang ikapito nga anghel ang sulud kang anang yahong sa hangin, kag may naghambal kang mabaskug halin sa trono sa may templo nga nagakuon, “Natapos run!”
17 Então o sétimo anjo derramou a sua taça pelo ar. E uma voz forte saiu do santuário, do lado do trono, dizendo: — Está feito!
18 Dayon nagpangilat, nagpangdaguub, kag naglinog kang mabaskug nga wara pa gid natabo halin pa kang gintuga ang tawo sa kalibutan. Sobra gid ang ka baskug kang linog nga ria.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu um grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra, tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Napihak ang bantog nga syudad sa tatlo ka parte, kag nagkaraguba ang mga syudad kang mga nasyon. Wara gid nalipatan kang Dios nga silotan ang bantog nga Babilonia; ginpainum na dya kang bino nga amo ang anang tuman nga kasingkal.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E Deus se lembrou da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Nagkaradura ang tanan nga mga isla kag wara run ti bukid nga makita.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados.
21 Nag-uran kang daragkul nga mga yelo, nga ang kabug-atun kang kada isara ka dya mga 50 ka kilo, kag nagturupa dya sa mga tawo. Ginpasipalahan pa nanda ang Dios tungud sa kalalat-an nga dya, tungud hay sobra gid ka makaharadluk ang dya nga kalalat-an.
21 Também desabou do céu sobre as pessoas uma grande chuva de granizo, com pedras que pesavam mais de trinta quilos. E, por causa do flagelo da chuva de pedras, as pessoas blasfemaram contra Deus, porque esse flagelo do granizo era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.